تالار گفتگوی بیداری اندیشه

زمانی، با یک دانشجوی فرانسوی سکولار گفتگو می کردم که سعی می کرد مواضع کشورش را در باب سکولاریسم و دمکراسی برایم توضیح دهد. این دانشجوی دکتری، با دفاع از «حذف» نمادهای مذهبی از جامعه به خاطر «بی طرفی» حکومت در مقوله دین و سنت ها، معتقد بود: «ما در فرانسه از تنوع نژادی و حتی از مهاجرت خارجی ها به کشورمان استقبال می کنیم، مشروط بر اینکه اعتقادات و سنت هایشان را پشت مرزها رها کنند و با خودشان وارد جامعه فرانسه نکنند»!

فرض کنید کسی بخواهد این نحوه نگرش را به زبان ساده برای کودکان توضیح دهد. به نظر شما با چه بیانی باید این موضوع را منتقل کند؟

یکشنبه گذشته مورخ بیست و سوم مرداد 1390، شبکه تهران قسمتی از سری جدید انیمیشن «پلنگ صورتی» را پخش کرد که به عقیده نگارنده مصداق روشن آموزش سکولاریسم بود.

داستان این انیمیشن به طور خلاصه از این قرار است: دو همسایه پلنگ صورتی با یکدیگر درگیر شده اند. علت درگیری هم این است که یکی از همسایه ها (که سیبیل دارد ولی ریش ندارد) به ریش داشتن و سیبیل نداشتن همسایه دیگر معترض است؛ و بالعکس!




در پایان، راه حلی که «پلنگ صورتی» برای حل این معضل ارائه می دهد، «حذف» و تراشیدن همزمان «سیبیل» و «ریش» این دو همسایه است.



و بدین ترتیب، همسایه ها دلایل خود را برای دعوا از دست می دهند و همه چیز به خوبی و خوشی به پایان می رسد!


هر چند نمادهای موجود در این انیمیشن نیز قابل بررسی هستند، اما ارتباط داستان فوق الذکر با ایده سکولاریسم به قدری واضح است که نیازی به توضیح اضافه احساس نمی شود.

ناگفته پیداست که نگارنده این سطور، پخش یک قسمت از کارتون «پلنگ صورتی» را موضوع اصلی کشور نمی داند. با این حال، باید توجه داشت که آموزش صحیح فرهنگ ایرانی- اسلامی برای کودکان از اهمیت بالایی برخوردار است. در همین راستا، متن بالا صرفاً تذکری است تا ان شاء الله در آینده نظارت بیشتری روی برنامه های ویژه کودکان صورت گیرد، تا در این برنامه ها شاهد ترویج فرهنگ غربی نباشیم (که البته در مواردی مانند برنامه پت و مت مسبوق به سابقه هم هست) .

مشرق نیوز