به نام خداباب سی و دوم
باب وجوب برگزیدن رضای الهی برخواهش نفسانی و تحریم پیروی از هوای نفس
امام باقر(علیه السلام) فرمود:خداوند عزوجل می فرماید: سوگند به عزت و بزرگی و برتری و بلندی جایگاهم که هیچ بنده ای خواسته مرا بر خواهش نفسانی اش مقدم نمی دارد مگر این که حرفه و پیشه اش را برایش فراهم می سازم و آسمان ها و زمین را ضامن روزی اش قرار می دهم و من برای او برتر از تجارت هر تاجری خواهم بود.
امام باقر(علیه السلام) فرمود: با هوای نفسانی خود مبارزه کن همانگونه که با دشمنت مبارزه می کنی.
امیر المومنین(علیه السلام) در خطبه ای فرمود:
ای مردم! به درستی که ترسناک ترین چیزی که از آن بر شما بیمناکم دو چیز است: پیروی هوای نفس و درازی آرزو.اما پیروی از هوای نفس آدمی را از حق باز می دارد و اما درازی آرزو باعث فراموشی آخرت می شود.
دوستان ببخشید من که هر کاری کردم نتونستم از پس این ویرایشگر بر بیام
به نام خدا
باب سی و چهارم
باب وجوب به انصاف رفتار کردن با مردمان اگر چه بر ضرر خود باشد
امام باقر (علیه السلام) روایت کند که امیرالمومنین (علیه السلام) فرمود: آگاه باشید که هر کس درباره خود با مردم به انصاف رفتار کند،خداوند چیزی جز عزت و سربلندی به او نمی افزاید.
امام باقر (علیه السلام) فرمود: به راستی که برای خداوند بهشتی هست که جز سه کس به آن بهشت داخل نشوند یکی از آنان کسی است که در مورد خود به حق حکم کند.
امام صادق (علیه السلام) روایت کند که رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود:مومن حقیقی کسی است که به فقیر کمک مالی کند و در باره خود با مردم به انصاف رفتار کند.
به نام خدا[align=CENTER]باب چهلم
باب وجوب دوری نمودن از لغزش و گناهان
امام باقر (علیه السلام)
فرمود: هیچ مصیبتی به بنده نمی رسد مگر به خاطر گناهی، و آنچه خدا از آن در می گذرد بیشتر است.
امام رضا (علیه السلام)[/b] فرمود: امیرالمومنین (علیه السلام) فرمود: در حالی که اعمال ننگین و رسوا کننده ای را به جای آورده ای دندانت را به خنده آشکار مکن و زمانی که مرتکب بدی ها شده ای از عذاب شبانگاهی ایمن مباش.
امام صادق (علیه السلام) فرمود: به راستی مرد مرتکب گناهی می شود و در نتیجه از نماز شب محروم می ماند و حقا که کردار زشت از چاقویی که در گوشت فرو می رود سریع تر در صاحب خود اثر می گذارد.
رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) [b]فرمود: هر کس مرتکب گناهی شود در حالی که خندان است با چشم گریان در آتش دوزخ در افتد.
به نام خدا
باب چهل و سوم
باب وجوب خود داری کردن از گناهانی که کوچک شمرده می شوند
امام صادق (علیه السلام) فرمود: از گناهانی که کوچک شمرده می شوند بترسید زیرا آن ها بخشیده نمی شوند. راوی گوید عرض کردم: گناهان کوچک کدامند؟ حضرت فرمود: این که مرد گناهی کند و بگوید: خوشا به حال من اگر جز این گناه، گناهی دیگر نداشته باشم.
*************************************************************************************************
امیر المومنین (علیه السلام) فرمود: سخت ترین گناهان گناهی است که انجام دهنده آن، آن را سبک بشمارد.
********************************************************************************
[b]امام باقر (علیه السلام) فرمود: از گناهانی که کوچک شمرده می شوند بپرهیزید زیرا آن گناهان {نیز} از جانب خداوند جوینده ای دارند{یعنی فرشته ای که طلب کننده و پی گیری کننده گناهان کوچک است} و به راستی که گناهان کوچک بر آدمی جمع می شوند تا آن جا که او را به هلاکت می افکنند.
به نام خدا
باب چهل و هشتم
باب تحریم پا فشاری نمودن بر گناه و وجوب مبادرت نمودن به توبه و استغفار
ابی بصیر گوید: از امام صادق(علیه السلام) شنیدم که فرمود: نه سوگند به خداوند که خدا درصورت اصرار و پافشاری {بنده اش} بر انجام معصیتی از معاصی هیچ طاعتی از طاعات وی را نمی پذیرد.
**********************************************************************************
از امام صادق(علیه السلام) روایت است که: رسول خدا(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود: از نشانه های شقاوت و تیره روزی عبارت است از: خشک شدن چشم از اشک و سنگدلی و زیادی حرص در طلب دنیا و پافشاری نمودن بر انجام گناه.
**********************************************************************************
امام صادق(علیه السلام) فرمود: با وجود اصرار و پافشاری بر گناه دیگر گناهی صغیره نیست و با استغفار نمودن کبیره ای باقی نمی ماند.
پاورقی:
بنده رو ببخشید که مدتی تاپیک رو به روز نکردم.
موفق باشید.