به نام خالق هستی بخش
فشار برزخى كه در اصل از انس انسان به دنيا و عدم انس به نظام جديد و مبهم بودن آينده سرچشمه مىگيرد، احياناً با بعضى از علل و عوامل تشديد مىشود.
از آنجا كه نظام برزخى و احكام و آثار آن، براى ما ناشناخته است؛ طبعاً ما با درك قاصر خود، نمىتوانيم دريابيم كه كدام انحراف و عمل، در تشديد عذاب و گرفتارى نقش دارد.
تنها، كلام الهى و سخنان معصومان(عليهم السلام) است كه با برخوردارى از دانش و احاطه خاص بر حقايق، مىتواند راهگشاى آشنايى ما به اين عوامل باشد. البته به يك نظر، همه انحرافات و آلودگىهاى فكرى، عقيدتى، اخلاقى و عملى - كه شرعاً از آنها نهى شده -، مىتواند در فشارهاى برزخى مؤثر باشد؛ ولى در عين حال بعضى از آلودگىهاى خاص، نقش به سزايى در فشار اول قبر و فشار برزخى دارند كه در كلمات گهر بار ائمه(عليهم السلام) وارد شده است. انحرافاتى همچون: تندخويى نسبت به خانواده خود، سخنچينى،غيبت و...(1).
همان طور كه برخى از معاصى، موجب تشديد فشار اول برزخ مىشود، بعضى از اعمال نيز موجب كم شدن و يا برطرف شدن اين فشارها و وحشتها مىشود.اعمالى چون:
. به جا آوردن ركوعى تام و كامل در نماز(2)
. مداومت بر خواندن سوره «زخرف»، قرائت سوره «نساء» در هر جمعه (3)
. بهجا آوردن نماز شب (4)
. خواندن سوره «تكاثر» هنگام خواب (5)
. گذاشتن دو چوب تر با ميت (6)
. روزه گرفتن چهار روز از ماه رجب و دوازده روز از شعبان (7)
و... اين اعمال نمونههاى اندكى است كه در روايات باعث كم شدن يا نجات يافتن از فشار قبر شمرده شده است
.................................................................................
پ. ن:
1. بحارالانوار، ج 6، ص 222، ح 21.
2. بحارالانوار، ص 244، ح 71 .
3. سفينة البحار، ج 2، ص 397.
4. همان، ص 397.
5. مستدرك الوسائل، ج 1. ص 340 باب 11
6. بحارالانوار، ج 6، ص 215 روايت 3 و 4.
7. اقبال الاعمال، ص 651، به نقل از منازل الآخرة، ص 30.
عوامل فشار قبر:
1- سخن چينی 2 بدخلقی 3- پر حرفی 4-بی توجهی به نجاست 5- غيبت كردن .
توجه: فشار قبر انسانهای لال دو پنجمِ انسانهای دیگر است.
چند وقت پیش تو رادیو معارف می گفت تضییع نعمت های خدا هم باعث فشار قبر می شه ، مثلاً می گفت همین اسراف باعث فشار قبر می شه و بعد اسراف رو خیلی ریز کرد ، جوری که خیلی ترسیدم.واقعاً با این تعریف کسی هست که بتونه ادعا کنه تضییع نعمت های الهی رو نکرده؟ حداقلش اینه که لحظاتی از عمر رو به بطالت گذروندیم.
بعضی از صحابه از حضرت رسول نقل کرده اند که آن بزرگوار فرمود:برای مردگان خود هدیه بفرستید، گفتم :یا رسول الله هدیه مرده گان چیست ؟فرمود:صدقه و دعا. و اضافه فرمود:ارواح مومنین هر جمعه به آسمان دنیا مقابل خانه های خود می آیند و فریاد می کنند... ای اهل من ، پدر و مادر، فرزندان و خویشان من ، مهربانی کنید بر ما آن چه بود در دست ها، عذاب و حساب آن که خداوند شما را از جا بهشت بپوشاند.(1)
گزارشی تکان دهنده از خانه قبر
میّت را در سرزمین مردگان می گذارند، و در تنگنای قبر تنها خواهد ماند. حشرات درون زمین پوستش را می شکافند، و خشت و خاک گور ، بدن او را می پوشاند، تندبادهای سخت آثار او را نابود می کند، و گذشت شب و روز، نشانه های او را از میان بر می دارد. بدن ها، پس از آن همه طراوت متلاشی می گردند، و استخوان ها بعد از آن همه سختی و مقاومت پوشیده می شوند .
«
و قَد غودر فی مَحَلَّةِ الاموات رهیناً ، و فی ضیق المضجع وحیداً، قَد هتکت الهوامُّ جِلدَتَهُ ، وَ أبکتِ النواهِکُ جدَّتَهُ ، و عَفَتِ العواصِفُ آثارَهُ ، و محا الحدثان مَعَالِمَهُ ، و صارت الاجساد شَحبةً بعد بضَّیتِها ، و العظامُ نَخِرَةً بَعدَ قُوَّتها ... » 1
شرح گفتار هنگامی که خوب به اطراف خود نگریسته، و در محیط پیرامون خویش دقّت و تأمّل می نماییم، کانون زندگی را از افرادی خالی می بینیم که روزگاری در میان ما بوده، و لحظات عمر گرانبهای خویش را در کنار ما سپری کرده اند.
همان کسانی که ما به وجود آنها عادت کرده بودیم، و با صدا و نگاهشان مأنوس بودیم.
آنها در این دنیا از فرصت حیاتی که خالق هستی در اختیارشان گذاشته بود، در راه حق یا باطل استفاده کردند، از نعمت های بی نظیر الهی بهره مند شدند، و از لذّت های چشمگیر دنیا چشیدند. امّا طولی نینجامید که آنها نیز همچون دیگر گذشتگان حقیقت مرگ به سراغشان آمد، و با سایه انداختن بر اندامشان، گریبان آنها را گرفته و در کام خود فرو برد.
اکنون نه صدایی از آنها شنیده می شود، و نه پیامی از آنها به ما می رسد چنان در خواب عمیق مرگ فرو رفته و ساکت و بی تحرک شده اند، که گویی هرگز قصد بیداری از آنرا ندارند.
اندیشه نمودن پیرامون صحنه ی هولناک و دلخراشی که آنها در عالم قبر با آن روبرو هستند، می تواند انسان های دور گشته از راه حق را، در مسیر بندگی حضرت حق قرار داده و آنها را در این مسیر یاری رساند.
امیر متّقیان علی(علیه السلام) در فرازی از خطبه ی نورانی 83 نهج البلاغه از این صحنه ی هولناک سخن به میان آورده و در این باره به زیبایی می فرماید : «میّت را در سرزمین مردگان می گذارند، و در تنگنای قبر تنها خواهد ماند. حشرات درون زمین پوستش را می شکافند، و خشت و خاک گور ، بدن او را می پوشاند، تندبادهای سخت آثار او را نابود می کند، و گذشت شب و روز، نشانه های او را از میان بر می دارد. بدن ها، پس از آن همه طراوت متلاشی می گردند، و استخوان ها بعد از آن همه سختی و مقاومت پوشیده می شوند ...»
[align=RIGHT CLASS=GENERALSOOTITR] اندیشه نمودن پیرامون صحنه ی هولناک و دلخراشی که آنها در عالم قبر با آن روبرو هستند، می تواند انسان های دور گشته از راه حق را، در مسیر بندگی حضرت حق قرار داده و آنها را در این مسیر یاری رساند[/align]
این بیان از امیر متّقیان علی(علیه السلام)، درس بزرگی است به تمام انسان های کوته فکر و تنگ نظری که شرافت و بزرگی را تنها در این زندگی چند روزه دیده، و به طراوت و زیبایی ظاهری خویش می بالند و می نازند، و از این طریق به دیگران فخر و مباهات می فروشند.
آنها باید بدانند که روزگار همیشه بر وفق مرادشان نبوده، و در نهایت روزی می رسد که طوفان مرگ به سراغشان آمده، و بزم عیش و نوششان را بر هم خواهد زد.
بنابراین تا زمانی که خون حیات در رگان آنها جاری است و ریسمان مرگ بر گلویشان تنگ نشده، هرچه سریعتر باید راه ندامت و پشیمانی را پیش گرفته ، و از گذشته ی تاریک خویش به درگاه آفریدگار هستی توبه نمایند.
![[تصویر: 16570533108184150174109247178539922248123.jpg]](http://img.tebyan.net/big/1389/11/16570533108184150174109247178539922248123.jpg)