تالار گفتگوی بیداری اندیشه

مشاهده تالار در قالب اصلی: اعمال و مناسبتهای ماه های هجری قمری
شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
صفحه: 1 2 3 4 5 6
ماه صفر

ماه صفر دومین ماه قمری پس از محرم است. در دوران جاهلیت آن را ناجز می‌نامیدند. صفر از ریشه «صفر» به معنی تهی و خالی است. دلیل نامگذاری آن این است که چون این ماه پس از ماه محرم است و مردم دوران جاهلیت در ماه محرم - به دلیل اینکه از ماههای حرام بود- از جنگ دست می‌کشیدند، با فرارسیدن ماه صفر به جنگ روی می‌آوردند و خانه‌ها خالی می‌ماند؛ از این رو به آن صفر گفته‌اند.

حوادث تاریخی فراوانی در ماه صفر رخ داده است که به برخی از آنها اشاره می‌شود:

اول صفر : وارد كردن سر مطهر امام حسين عليه السلام به شام ، ورود اهل بيت عليهم السلام به شام ، شهادت زيد بن علي بن الحسين عليهم السلام (به روايتي)، آغاز جنگ صفين (بنا بر روايتي)

دوم صفر : مجلس يزيد لعنت‌الله عليه بنا بر نقلي، شهادت زيد بن علي بن الحسين عليهم السلام ( به روايت ديگر)

سوم صفر : ولادت حضرت امام محمد باقر عليه السلام 57 هجري قمري به روايتي.

چهارم صفر : وفات آيت‌الله محمد علي شاه آبادي (1369 هجري)

پنجم صفر : شهادت حضرت رقيه سلام الله عليها و لعنة‌الله علي قاتليها، 61 هجري.

ششم صفر : صدور توقيع امام عصر ارواحنا لتراب مقدمه الفداء به حسين بن روح.

هفتم صفر : ولادت امام موسي كاظم عليه السلام 128 هجري، شهادت امام حسن مجتبي عليه السلام بنابر نقل بحار، وفات آيت‌الله العظمي مرعشي نجفي 1411 قمري.

هشتم صفر : وفات حضرت سلمان فارسي (سلمان محمّدي ) رضي‌الله عنه 35 هجري قمري

نهم صفر : شهادت عمار ياسر رضي‌الله عنه در جنگ صفين 37 هجري، شروع جنگ نهروان 38 هجري قمري.

دوازدهم صفر : وفات هارون برادر حضرت موسي عليهماالسلام.

سيزدهم صفر : اختيار حكمين در صفين و حيله عمروعاص.

چهاردهم صفر : شهادت محمدبن ابوبكر به دست عمروعاص (بنابر روايتي)

شانزدهم صفر : شهادت آيت‌الله سيد حسن اصفهاني فرزند آيت‌الله سيد ابوالحسن اصفهاني 1349 قمري.

هجدهم صفر : شهادت اويس قرني در جنگ صفين 37 هجري قمري.

بيستم صفر : اربعين حسيني.

بيست و دوم صفر : صدور توقيع شريف امام عصر ارواحنا لتراب مقدمه الفداء براي مرحوم شيخ مفيد اعلي الله مقامه 420 قمري.

بيست و سوم صفر : پي كردن ناقه حضرت صالح نبي عليه السلام توسط قومش - گرفتار شدن حضرت يونس عليه السلام در شكم ماهي.


بيست و چهارم صفر : شدّت يافتن بيماري حضرت رسول اعظم صلي الله عليه و آله و سلّم.

بيست و پنجم صفر : شانه گوسفند و دوات طلبيدن پيامبر اعظم صلي الله عليه و آله و سلّم براي نوشتن وصيّت نامه و منع عمر (لعنة الله علیه) از اين كار.

بيست و ششم صفر : دستور پيامبر اكرم صلّي الله عليه و آله و سلم به لشكر اسامه جهت آماده شدن در جنگ با روميان( بنابر نقل واقدي 11 هجري) ، سالروز انقراض حكومت امويان.

بيست و هشتم صفر : رحلت جانسوز رحمت للعالمين پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله و سلّم در روز دوشنبه 28 صفر سال 11 هجري قمري - شهادت مظلومانه سبط اكبر امام مجتبي عليه السلام 50 قمري.

(سي ام / بیست و نهم ) صفر : شهادت امام رضا عليه السلام 203 هجري قمري
اعمال ماه صفر


اين ماه، معروف به شومي و بدشگوني است. از پيامبر اكرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) درباره ماه صفر، چنين نقل شده است:
هر كس خبر تمام شدن اين ماه را به من دهد، بشارت بهشت را به او مي‏دهم.
لذا در اين ماه، به دادن صدقه اهتمام بيشتري شود و براي ايمني از بلاها، دعاي زير هر روز ده مرتبه خوانده شود:

يا شَديدَ الْقُوي‏ وَيا شَديدَ الْمِحالِ يا عَزيزُ يا عَزيزُ يا عَزيزُ ذَلَّتْ بِعَظَمَتِكَ جَميعُ خَلْقِكَ فَاكْفِني‏ شَرَّ خَلْقِكَ يا مُحْسِنُ يا مُجْمِلُ يا مُنْعِمُ يا مُفْضِلُ يا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ سُبْحانَكَ اِنّي‏ كُنْتُ مِنَ الظَّالِمينَ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَنَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَكَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنينَ وَصَلَّي اللَّهُ عَلي‏ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ‏
الطَّيِّبينَ الطَّاهِرينَ!
اي سخت نيرو، و اي سختگير! اي عزيز، اي عزيز، اي عزيز! خوارند از بزرگي‏ات همه خلقت. پس كفايت كن از من شرّ خلق خودت را، اي احسان بخش! اي نيكوكار! اي نعمت بخش! اي عطا دِه! اي كه معبودي جز تو نيست! منزّهي تو! به راستي من از ظالمانم. اجابت كرديم برايش و نجاتش داديم از غمّ و همچنين نجات دهيم مؤمنان را، و رحمت كند خدا بر محمّد و آل پاك و پاكيزه‏اش!

روز اول

روز اول سنه سي و هفتم شروع به جنگ صفين شد
و در اين روز سنه شصت و يكم به قولي سر مبارك حضرت سيد الشهداء عليه السلام را وارد دمشق كردند و بني اميه آن روز را عيد قرار دادند و آن روزي است كه تازه مي‏شود در آن احزان (كانت مآتم بالعراق تعدها أموية بالشام من أعيادها) و در اين روز و به قولي روز سوم سنه صد و بيست و يك زيد بن علي بن الحسين شهيد شده


اعمال روز سوم ماه صفر:
1. نماز گزاردن. دو ركعت نماز كه در ركعت اوّل، سوره حمد و فتح، و در ركعت دوم، سوره حمد و اخلاص خوانده شود.
پس از نماز:
الف) صد مرتبه صلوات.
ب) صد مرتبه «اَللَّهُمَّ الْعَنْ الَ اَبي‏ سُفْيانَ».
ج) صد مرتبه استغفار گفته شود و از خداوند متعال، طلب حاجت شود.

اعمال روز بيست و هفتم صفر:

1. خواندن زيارت امام حسين (علیه السلام).
2. خواندن زيارت اربعين. در روايتي از امام عسكري (علیه السلام)، خواندن زيارت اربعين، از نشانه‏هاي مؤمن بر شمرده شده است.


منابع:
هدایة الانام الی وقایع الایام، محدث قمی، ص 63؛
مفاتیح الجنان، ص 532
سلام علیکم
امشب ،شب اول ماه ذی القعده ،اولین ماه حرام است(دیگر ماه ها عبارتند از ذی الحجة ،محرم و صفر).

مناسبتهای این ماه عبارتند از :
- میلاد با سعادت حضرت فاطمه معصومه (ارواحنا فداها) ،دخت مولانا موسی بن جعفرٍ الکاظم ،خواهر مولانا علی بن موسی الرضا و عمه مولانا محمد بن علیٍ الجواد (ارواحنا فداهم اجمعین) ،در اول ذی القعده سنه 173 هجری قمری.
-میلاد با سعادت مولانا علی بن موسی الرضا (ارواحنا فداه) ،فرزند مولانا موسی بن جعفرٍ الکاظم و پدر بزرگوار مولانا محمد بن علیٍ الجواد (ارواحنا فداهما) ،در یازدهم ذی القعده سنه 148هجری قمری.
-شهادت جانگداز باب الحوائج مولانا محمد بن علیٍ الجواد (ارواحنا فداه)،فرزند مولانا علی بن موسی الرضا (ارواحنا فداه) در آخرین روز ماه ذی القعده سنه 220 هجری قمری.

اعمال این ماه عبارتند از:
-نماز یکشنبه این ماه که فضیلت بسیار دارد که پس از غسل ،دو نماز 2 رکعتی است که یک حمد و سه توحید و یکبارمعوذتین خوانده میشود ،سپس 70 بار اسغفار و در انتها گوید:
لاحول ولا قوة الا بالله العلی العظیم ،یا عزیز و یا غفار،اِغفرلی ذنوبی و ذنوبَ جمیعِ المؤمنینَ و المؤمنات،فإنه لا یَغفرُ الذنوب إلاانت.
--روزه داری در سه روز متوالی پنجشنبه،جمعه و شنبه که ثواب نهصد سال عبادت دارد.
-طاعت و عبادت حقتعالی در شب پانزدهم که بسیار سفارش شده است.
- شهادت مولانا علی بن موسی الرضا(ارواحنا فداه) به روایتی و زیارت ایشان در روز بیست و سوم.
-شب بیست و پنجم ، شب دحو الارض یعنی پهن شدن زمین از زیر خانه کعبه بر روی آب ،از لیالی شریفه. روزه داری در روز آن برابر شصت ماه روزه داری است و در روایتی هفتاد سال ،واز چهار روز پر فضیلت روزه داری است. و نماز و دعایی دارد که بصورت اجمال در مفاتیح الجنان آمده است.
این حقیر را هم در دعاها و اعمالتان به یاد داشته باشید.

موفق باشید و خدایی .
بسم الله النور
سلام علیکم

دومین ماه از ماه های حرام که صلحا و مؤمنین اهتمام زیادی در عبادت ، در شبها و روزهای آن می کنند و دهه اول آن که ایامش از ایام معلومات است ودر قرآن مجید ذکر آن رفته و در نهایت فضیلت و برکت است. از رسول خدا (صلوات الله علیه و آله) مرویست که عمل خیر و عبادت در این دهه نزد حق تعالی محبوبتر از دیگر روزهای سال است .
اعمالی که وارد شده شامل روزه نه روز اول این ماه ، نماز دو رکعتی مابین نمازهای مغرب و عشاء و ادعیه ای که در کتب مختلف منجمله مفاتیح الجنان در ذیل اعمال این ماه آمده است .
و اما روزهای این ماه .
اولین روز آن روز ازدواج دو نور، ازدواج امیرمؤمنان علی (علیه السلام) و فاطمه بنت رسول الله (سلام الله علیها) است . ازدواجی که سر منشأ و شروع امر ولایت و امامت است . همچنین در روایات از این روز به عنوان روز ولادت حضرت ابراهیم خلیل الله ذکر شده است.
در روز هفتم سنه یکصد و چهارده شهادت پنجمین اختر تابناک ولایت ، مولانا محمد بن علی الباقر (علیه السلام) بوقوع میپیوندد و عالم تشیع را به سوگ و ماتم فرو میبرد.
روز هشتم روز ترویه است که روزه اش فضیلت دارد .
روز نهم روز عرفه ، روزیست که مولانا اباعبدالله الحسین در سرزمین عرفات این دعای معروفه عرفه را خواندند. نیز روزی است که مسلم بن عقیل (علیه السلام) بشهادت میرسد.
دهمین روز از این ماه پر برکت مقارن با عید المسلمین عید قربان است .
سیزدهمین روز ، روزی است که معجزه شق القمر توسط رسول گرامی اسلام (صلوات الله علیه و آله) انجام گرفت.
چهاردهم این ماه، روز بخشیدن فدک به بانوی دو عالم فاطمه زهرا (روحی فداه) می باشد.
در پانزدهمین روز، زیبا روی اهل بیت (سلام الله علیهم اجمعین) حضرت امام علی النقی الهادی (روحی فداه) چشم به جهان گشودند.
هجدهم ماه؛ روز عید الشیعه ، عید السادات ، عید غدیر خم است .
بیست و چهارمین روز ، روز مباهله حضرت رسول (صلوات الله علیه و آله)است.

دوستان ؛این ماه یکی از پر فضیلت ترین ماه های سال است . انشاالله با ارسالات پر محتوا و زیبا قدر این ماه عزیز را بیشتر بدانیم و بیشتر در دعاهایمان، فرج مولا را درخواست نماییم و برای رهایی تمامی مستضعفان عالم دعا نماییم و از یکدیگر غافل نشویم.

موفق باشید خدایی .
خيلي پر فضيلته اين ماه!!!!!
راسي ازدواج حضرت علي با نو گل پيامبر مباركتون باشهHeart
بسم الله

پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در ذکر نشانه های ظهور فرمود:
قبیله ها در ماه ذی حجه به جنگ بر میخیزندو نشانه آن این است که حجاج را غارت میکنند و فاجعه بزرگی در منی روی میدهد که افراد بی شماری کشته میشوند و خون ها ریخته میشود و بر جمرات میریزد
بحار الانوار ج 51و ص 81

مطابق احادیث ، نفس زکیه را روز 25 ذی حجه در میان رکن ومقام ،مظلومانه میکشند.

در دهم ذی حجه آخرین سال غیبت ، سفیانی ، کشتارگاه کوفه را به راه میاندازد و علاوه بر مردم،هفتاد عالم دینی را شهید میکند.در دهم و یازدهم ذی حجه ، در مکه و منی آشوب میشود.
موعودنامه ص343
بسم الله الرحمن الرحیم
خواندن دو ركعت نماز ما بین مغرب و عشا در دهه اول ماه ذی الحجه برای شریک شدن با ثواب حاجیان از مستحبات این ماه است.

نماز دهه ی اول ذی الحجة

بسم الله الرحمن الرحیم

خواندن دو ركعت نماز ما بین مغرب و عشا در تمام شبهاى این دهه در هر ركعت بعد از حمد بخواند یك مرتبه توحید

و آیه‏ :

وَ وَاعَدْنَا مُوسَى ثَلاَثِینَ لَیْلَةً وَ أَتْمَمْنَاهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِیقَاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِینَ لَیْلَةً وَ قَالَ مُوسَى لِأَخِیهِ هَارُونَ اخْلُفْنِی فِی قَوْمِی وَ أَصْلِحْ وَ لاَ تَتَّبِعْ سَبِیلَ الْمُفْسِدِینَ‏



ترجمه :


و وعده گذاشتیم با موسى سى شب و تمدیدش كردیم‏ده شب دیگر پس تمام شد میقات پروردگارش چهل شب و موسى به برادرش هارون گفت جانشین من باش در قومم و مصلح باش و به راه مفسده جویان مرو.



تا با ثواب حاجیان شریك شود.
دوستان عزیز اهل مطالعه سوالی داشتم پیرامون همین نماز.
چرا این آیه قرآن رو در این نماز می خونیم؟ آیه قرآن روایت داستان چله حضرت موسی علی نبینا و علیه السلام هست. چرا روایت بخشی از داستان یه پیامبر اینهمه ثواب داره؟ باید حتما نکته ای برای ما داشته باشه اما بنده متوجه نشدم. فرصت نکردم به تفسیرهای قرآن مراجعه کنم.
گفتم از دوستان بپرسم شاید تفسیر این آیه رو خونده باشن یا از بزرگی شنیده باشن.
تشکر.
سلام
تفسیر المیزان :
خداى تعالى در اين آيه مواعده‏اى را كه با موسى بسته بود ذكر نموده، و اصل آن را سى شب گرفته و با ده شب ديگر آن را تكميل نموده، آن گاه فرموده كه جمعا مواعده با وى چهل شب بوده، و در حقيقت اين آيه، آيه سوره بقره را تفسير مى‏كند كه مى‏فرمود:" وَ إِذْ واعَدْنا مُوسى‏ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً" و توضيح مى‏دهد كه آن عدد، مجموع دو مواعده اصلى و تكميلى است. و كوتاه سخن اينكه برگشت معناى آيه به اين است كه خداى تعالى موسى (علیه السلام) را براى مدت سى شب به درگاه خود و براى گفتگوى با وى نزديك ساخته و ده شب ديگر براى اتمام آن گفتگوها بر آن مدت افزوده و در نتيجه ميقات پروردگارش چهل شب تمام شده است، و اگر حساب را بر روى شب‏ها برده نه روزها و حال آنكه در اين مدت موسى روزها هم در ميقات بسر برده و معمولا در اينگونه موارد حساب روى روزها برده مى‏شود نه شب‏ها، شايد براى اين است كه غرض از اين ميقات تقرب به درگاه خدا و مناجات با او است كه شب‏ها اختصاص بيشترى براى اين كار داشته و حواس انسان جمع‏تر و نفس براى انس گرفتن آماده‏تر است، آنهم در چنين مناجاتى كه در آن تورات نازل شده است.

تفسیر نمونه:
نخستين سؤ الى كه در مورد آيه فوق پيش مى آيد اين است كه چرا وعده چهل روز يكجا بيان نشده بلكه نخست مى فرمايد سى روز، سپس ‍ ده روز به عنوان متمم بر آن مى افزايد در حالى كه در آيه 151 بقره اين چهل روز به صورت واحد، ذكر شده است ؟ مفسران درباره اين تفكيك ، تفسيرهاى گوناگونى ذكر كرده اند، ولى آنچه بيشتر به نظر ميرسد و با روايات اهلبيت (عليهم الاسلام ) نيز سازگار است اين است كه گرچه در متن واقع ، بنا بر چهل روز بوده اما خداوند براى آزمودن بنى اسرائيل نخست موسى (عليه السلام ) را براى يك مواعده سى روزه دعوت نمود سپس آن را تمديد كرد، تا منافقان بنى اسرائيل صفوف خود را مشخص سازند. از امام باقر (عليه السلام ) چنين نقل شده كه فرمود: هنگامى كه موسى (عليه السلام ) به وعدهگاه الهى رفت با قوم خويش قرار گذاشته بود غيبت او سى روز بيشتر طول نكشد، اما هنگامى كه خداوند ده روز بر آن افزود، بنى اسرائيل گفتند: موسى (عليه السلام ) تخلف كرده است ، و به دنبال آن دست به كارهائى كه مى دانيم زدند (و گوساله پرستى كردند).
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
اول: تشکر می کنم، بخصوص از سؤال ارزنده «بیداری اندیشه» که بحق جای تعمق و تدبر بسیاری دارد. (خدا خیرتون بده)

دوم(مهم): آنچه مطالعه می فرمایید صرفاً نظر شخصی حقیر بوده که از رهگذر تدبر در قرآن کریم با بهره گیری از کلام نورانی ائمه معصومین علیهم السلام به رشته تحریر درآمده و قطعاً «کامل» و «صحیح» نمی تواند باشد.
و به خدا پناه می برم از هرگونه ابتلاء به «تفسیر به رأی» و «برداشت سطحی و شخصی» از آیات قرآن کریم
سوم: چون احادیث از تفسیر «نورالثقلین» که عربیه، ذکر شده، فلذا اصل متن هم ذکر شده و امیدوارم که در بیان ترجمه اون دچار مشکل نشده باشم...(البته واسه اینکه اشتباه به حداقل برسه، به ذکر معنای کلی اون اکتفا شده)
چهارم: اگر در اثر پراکندگی و تقدم و تأخر مطالب، نتونستم بخوبی منظورم رو منتقل کنم، پیشاپیش عذرخواهی می کنم! اینو بذارید به پای «کوچولو» بودنم...

و اما بعد؛
هنگام جستجو در تفاسیر گوناگون، به مطالب جالبی دست یافتم که با کنار هم گذاشتن برخی اطلاعات دیگر، نتیجه قابل عرضی حاصل شد که با استعانت از خداوند تبارک و تعالی بیان می گردد:
شباهت و قرابت این آیه شریفه (142 سوره اعراف) با حج چیست ؟!
به نظر می رسد که «حلقه مفقوده» در این موضوع که شاید بتواند راهگشا باشد، توجه به مسئله بسیار مهم «تولا و تبرّی» است.
در آیه شریفه اشاره دارد به وعده ای که میان خدا و رسولش منعقد گردیده، و خلافت و جانشینی رسول خدا(موسی علیه السلام) که به اذن خدا، موسی علیه السلام، هارون را به این سمت، منصوب می کند.
و این وعده الهی(که به موسی 30 روز بیان شده بود) چهل روزه(و اتممناها بعشر) می گردد. و آنگاه است که بدعت ظاهر شده و امر خلافت هارون نادیده گرفته می شود (اُخلُفنی فی قومی و اصلح و لا تتبع سبیل المفسدین).

پس :

1. غیبت رسول خدا (موسی علی نبینا و آله و علیه السلام)
2. تعیین جانشین برای خود در ایام غیبت (که حکم جانشین هم مشخصه و لازم نیست جایگاهش رو تبیین کنیم)
3. عدم تمکین امر خلافت رسول خدا و...

نگاهی به معنای تولا و تبری:

تولا: قبول ولایت امری که اطاعت [مطلق] در آن مستتر و از ارکان آن بشمار می رود
تبری: برائت جستن از هرآنچه بیرون از دایره ولایت(در نگاه عام) است. و نه تنها سنخیتی ندارد بلکه قطعاً ضدیت هم دارد(شاید هم میتواند داشته باشد!!!)
در صحنه حج، که صحنه بروز و ظهور کلمه توحید است یعنی «لا اله الا الله» نیز دو مفهوم «تولا و تبری» وجود دارد.
بیزاری جستن از همه خدایان و اقرار به ولایت داشتن «الله» ... (نفی خدایی خدایان و اثبات وحدانیت الله)
که هم در لفظ(تکبیر و تهلیل) است، هم در قلب(نیت و...) است و هم در عمل(مناسک حج همانند طواف، رجم و...)
حدیث معروفی که از امام رضا علیه السلام نقل شده هم که جای خود دارد:
«کلمة لا اله الا الله حصنی فمن دخل حصنی امن من عذابی» که البته ایشان ورود به این دژ مستحکم را مشروط می دانند «و انا من شروطها» به پذیرش ولایت خویش(که همان ولایت رسول الله و الله [به ترتیب] است).
جالب است که در ذیل همین آیه، حدیثی داریم که در جریان غزوه تبوک حضرت رسول صلوات الله علیه و آله خطاب به حضرت امیر علیه السلام، ایشون رو به منزله هارون به موسی می نامند الا اینکه بعد از ایشان، رسولی نخواهد بود:
في أمالي شيخ الطائفة «قدس سره» باسناده الى أبي سعيد الخدري قال: قال رسول الله صلى الله عليه و آله لعلى بن أبي طالب عليه السلام في غزوة تبوك: اخلفني في أهلي، فقال على عليه السلام: يا رسول الله انى أكره أن تقول العرب: خذل ابن عمه 6 و تخلف عنه، فقال: أما ترضى أن تكون منى بمنزلة هارون من موسى؟ قال: بلى، قال: فاخلفني.(1)
البته بماند که بعدها حضرت امیر علیه السلام بر همین معنی از حضرات آقایون(!!!) اقرار می گیرند و سپس به همین آیه استناد می کنند. اما چه فایده! نرود میخ آهنین بر سنگ
و اینکه از امام صادق علیه السلام در مورد احکام دینی بنی اسرائیل سوال شد که فرمودند توسط موسی علیه السلام از خداوند دریافت شده بود و در زمان غیبت ایشان(در موعد40روزه)، هارون عهده دار و جانشین این قضیه بود:
في تفسير على بن إبراهيم حدثني أبى عن الحسن بن محبوب عن العلا بن رزين عن محمد بن مسلم عن أبي جعفر عليه السلام و ذكر حديثا طويلا فيه ذكر موسى و هارون عليهما السلام و فيه: فقلت له: أخبرنى عن الأحكام و القضايا و الأمر و النهى كان ذلك إليهما؟ قال: كان موسى الذي يناجي ربه و يكتب العلم و يقضى بين بنى إسرائيل، و هارون يخلفه إذا غاب عن قومه للمناجاة.(2)

نکته :

شاید بتوان گفت که شیرازه عقاید الهی، همین «تولا و تبری» است، از توحید بگیرید تا نبوت و معاد و عدل و امامت و...
و سخن آخر :

في أصول الكافي الحسين بن على الخزاز عن عبد الكريم بن عمرو الخثعمي عن الفضيل بن يسار عن أبي جعفر عليه السلام قال: قلت: لهذا الأمر وقت؟ فقال:
كذب الوقاتون، كذب الوقاتون، كذب الوقاتون ان موسى عليه السلام لما خرج وافدا الى ربه واعدهم ثلثين يوما، فلما زاده الله على الثلاثين عشرا قال قومه: قد أخلفنا موسى فصنعوا ما صنعوا، فاذا حدثناكم الحديث فجاء على ما حدثناكم به فقولوا: صدق الله و إذا حدثناكم الحديث فجاء على خلاف ما حدثناكم به فقولوا: صدق الله توجروا مرتين.(3)
امام صادق علیه السلام در این روایت ضمن دروغگو خواندن کسانی که وقت تعیین می کنند، اشاره دارند به تحقق و عدم تحقق(ظاهری) اخباری که ایشان بیان می دارند که در هر صورت (خواه محقق شوند، خواه نشوند) وظیفه شما این است که بگویید (صدق الله: خداوند راست گفت) و در مورد اخیر(اگر ظاهرا محقق نشود) در برابر تصدیق این امر، دو اجر دارید یکی تصدیق اولیه و یکی تصدیق ثانویه
آنچه که شاید از معنای «تولا و تبری» بتوان دریافت و دقیقاً همانچیزی که بنی اسرائیل تاب تحمل آنرا نداشتند (فصنعوا ما صنعوا)
بضاعة مزجاة بنده رو ببخشید، التماس دعا
یاحق


پی نوشت ها :
1. تفسير نور الثقلين، ج‏2، ص: 61
2. همان،ص62
3. همان،ص61
اعمال روز عرفه روز نهم روز عرفه و از اعیاد عظیمه است اگرچه به اسم عید نامیده نشده است . عرفه روزى است كه حق تعالى بندگان خویش را به عبادت و طاعت خود فرا خوانده و سفره های جُود و احسان خود را براى ایشان گسترانیده و شیطان در این روز خوار و حقیرتر و رانده‎تر و خشمناك‎ترین اوقات خواهد داشت و روایت شده كه حضرت امام زین العابدین علیه السلام در روز عرفه صدای سائلی را شنید كه از مردم تقاضای کمک مى‎نمود. امام به او فرمود: واى بر تو آیا در این روز از غیر خدا تقاضا مى‎كنى؟ حال آن كه در این روز امید مى‎رود که بچه‎هاى در شكم هم از فضل خدا بی نصیب نمانند و سعید شوند.
براى این روز اعمالی ذکر شده است:


1- غسل که مستحب است قبل از زوال انجام شود .
[b]2- زیارت امام حسین علیه السلام ،


كه از هزار حج و هزار عمره و هزار جهاد بالاتر است و احادیث، در كثرت فضیلت زیارت آن حضرت در این روز متواتر است و اگر كسى توفیق یابد كه در این روز در تحت قُبّه مقدّسه آن حضرت باشد ثوابش كمتر از كسى كه در عرفات است نیست.

3- بعد از نماز عصر پیش از آن كه مشغول به خواندن دعاهاى عرفه شود در زیر آسمان دو ركعت نماز بجا آورد و نزد حق تعالى به گناهان خود اعتراف و اقرار کند تا به ثواب عرفات رستگار شود و گناهانش آمرزیده گردد. پس چون وقت زوال شد زیر آسمان رَوَد و نماز ظهر و عصر را با ركوع و سجود نیكو به عمل آورد و چون فارغ شود دو ركعت نماز اقامه كند. در ركعت اوّل بعد از حمد، توحید و در دوم بعد از حمد، قُل یا اَیُّهَا الْكافِروُنَ خوانده شود. و بعد از آن چهار ركعت نماز گزارد
که در هر ركعت بعد از حمد، توحید پنجاه مرتبه بخواند. كه این نماز، همان نماز حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام است .

4- شیخ كفعمى در مصباح فرموده مستحب است روزه روز عرفه براى كسى كه ضعف پیدا نكند و مانع دعا خواندن او نشود.
5- مستحب است غسل پیش از زوال و زیارت امام حسین علیه السلام در روز و شب عرفه .

6- تسبیحات حضرت رسول صَلَّى اللهِ عَلِیهِ وَ آله در روز عرفه

که در ذیل می‎آید:
سُبْحانَ الَّذى فِى السَّمآءِ عَرْشُهُ سُبْحانَ الَّذى فِى الاَْرْضِ حُكْمُهُ

منزه است خدایى كه در آسمان است عرش او منزه است خدایى كه در زمین است فرمان و حكمش
سُبْحانَ الَّذى فِى الْقُبوُرِ قَضآؤُهُ سُبْحانَ الَّذى فِى الْبَحْرِ سَبیلُهُ
منزه است خدایى كه در گورها قضا و فرمانش جارى است منزه است خدایى كه در دریا راه دارد
سُبْحانَ الَّذى فِى النّارِ سُلْطانُهُ سُبْحانَ الَّذى فِى الْجَنَّةِ رَحْمَتُهُ

منزه است خدایى كه در آتش دوزخ سلطنتش موجود است منزه است خدایى كه در بهشت رحمت او است
سُبْحانَ الَّذى فِى الْقِیمَةِ عَدْلُهُ سُبْحانَ الَّذى رَفَعَ السَّمآءَ سُبْحانَ
منزه است خدایى كه در قیامت عدل و دادش برپا است منزه است خدایى كه آسمان را بالا برد منزه است خدایى
الَّذى بَسَطَ الاْرْضَ سُبْحانَ الَّذى لا مَلْجَاَ وَلا مَنْجا مِنْهُ اِلاّ اِلَیْهِ پس

كه زمین را گسترد منزه است خدایى كه ملجا و پناهى از او نیست جز بسوى خودش * *
بگو سُبْحانَ اللّهِ وَالْحَمْدُ لِلّهِ وَلا اِلهَ اِلا اللّهُ وَاللّهُ اَكْبَرُ صد مرتبه و بخوان
منزه است خدا و حمد از آن خدا است و معبودى جز خدا نیست و خدا بزرگتر از توصیف است .

[b]7- سوره توحید صد مرتبه و آیة الكرسى صد مرتبه و صلوات بر محمّد و آل محمّد صد مرتبه خوانده شود

و دعای ذیل خوانده شود:
لااِلهَاِلا اللّهُ وَحْدَهُ لا شَریكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ یُحْیى وَ یُمیتُ[/b]
معبودى جز خدا نیست یگانه اى كه شریك ندارد پادشاهى خاص او است و از آن او است حمد زنده كند و بمیراند
وَیُمیتُ وَیُحْیى وَهُوَ حَىُّ لا یَموُتُ بِیَدِهِ الْخَیْرُ وَهُوَ عَلى كُلِّشَىْءٍ َقدیرٌ
و بمیراند و زنده كند و او است زنده اى كه نمیرد هرچه خیر است بدست او است و او بر هر چیز توانا است.
ده مرتبه اَسْتَغْفِرُ اللّهَ الَّذى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْحَىُّ الْقَیُّومُ وَ اَتوُبُ اِلَیْهِ

آمرزش خواهم از خدایى كه معبود بحقى جز او نیست كه زنده و پاینده است و بسویش توبه كنم
ده مرتبه یا اَللّهُ ده مرتبه یا رَحْمنُ ده مرتبه یا رَحیمُ ده مرتبه یا بَدیعَ
اى خدا * اى بخشاینده * اى مهربان * اى پدیدآرنده
السَّمواتِ وَالاْرْضِ یا ذَاالْجَلالِ وَالاِْكْرامِ ده مرتبه یا حَىُّ یا قَیُّومُ ده

آسمانها و زمین اى صاحب جلالت و بزرگوارى * اى زنده و اى پاینده*
مرتبه یا حَنّانُ یا مَنّانُ ده مرتبه یا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ ده مرتبه امینَ ده مرتبه
اى پرعطا اى پرنعمت * اى كه معبودى جز تو نیست * اجابت كن *
[تصویر: 11319821886114213313612516416220512671101205.jpg]

[b] 8- ذكر صلوات از حضرت صادق علیه السلام

اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ یا مَنْ هُوَ اَقْرَبُ اِلَىَّ مِنْ حَبْلِ الْوَریدِ یا[/b]
خدایا از تو خواهم اى كسى كه او نزدیكتر است به من از رگ گردن اى
مَنْ یَحوُلُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ یا مَنْ هُوَ بِالْمَنْظَرِ الاَْعْلى وَبِالاُْفُقِ
كه حائل شود میان انسان و دلش اى كه او در دیدگاه اعلى است و در افق
الْمُبینِ یا مَنْ هُوَ الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى یا مَنْ لَیْسَ كَمِثْلِهِ

آشكارى است اى كه او بخشاینده است و بر عرش استیلا دارد اى كه نیست مانندش
شَىْءٌ وَ هُوَ السَّمیعُ الْبَصیرُ اَسْئَلُكَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ محمد
چیزى و او شنوا و بینا است از تو خواهم كه درود فرستى بر محمد و آل محمد .
و بخواه حاجت خود را كه برآورده خواهد شد انشاءالله تعالى پس بخوان این صَلَوات را كه از حضرت صادق علیه السلام منقول است كه هر كه بخواهد مسرور كند محمّد و آل محمّد را در صَلَوات بر ایشان بگوید:
اَللّهُمَّ یا اَجْوَدَ مَنْ اَعْطى وَ یا خَیْرَ

خدایا اى بخشنده ترین عطابخشان و اى بهترین
مَنْ سُئِلَ وَیا اَرْحَمَ مَنِ اسْتُرْحِمَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ فِى
درخواست شدگان و اى مهربانترین كسى كه از او مهربانى جویند خدایا درود فرست بر محمد و آلش در
الاَْوَّلینَ وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ فِى الاَّْخِرینَ وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ

زمره پیشینیان و درود فرست بر محمد و آلش در زمره پسینیان و درود فرست بر محمد
و َآلِهِ فِى الْمَلاَءِ الاَْعْلى وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ فِى الْمُرْسَلینَ
و آلش در ساكنین عالم بالا و درود فرست بر محمد و آلش در زمره مرسلین
اَللّهُمَّ اَعْطِ مُحَمَّداً وَآلَهُ الْوَسیلَةَ وَالْفَضیلَةَ وَالشَّرَفَ وَالرِّفْعَةَ

خدایا عطا كن به محمد و آلش مقام وسیله و فضیلت و شرف و رفعت
وَالدَّرَجَةَ الْكَبیرَةَ اَللّهُمَّ اِنّى آمَنْتُ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ
و درجه بلند خدایا من ایمان آوردم به محمد صلى الله علیه و آله
وَلَمْ اَرَهُ فَلا تَحْرِمْنى فِى الْقِیمَةِ رُؤْیَتَهُ وَارْزُقْنى صُحْبَتَهُ وَ تَوَفَّنى

با اینكه او را ندیده ام پس در روز قیامت از دیدارش محرومم مفرما و مصاحبت و همنشینى او را روزیم فرما
عَلى مِلَّتِهِ وَاسْقِنى مِنْ حَوْضِهِ مَشْرَباً رَوِیّاً سآئِغاً هَنَّیئاً لا اَظْمَاءُ
و بر كیش او بمیرانم و بنوشانم از حوض او (حوض كوثر) نوشاندنى سیراب و جانبخش و گوارا كه
بَعْدَهُ اَبَداً اِنَّكَ عَلى كُلِّشَىْءٍ قَدیرٌ اَللّهُمَّ اِنّى آمَنْتُ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى

پس از آن هرگز تشنه نشوم كه براستى تو بر هرچیز توانایى خدایا من ایمان آورده ام به محمد صلى
اللّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَلَمْ اَرَهُ فَعَرَِّفْنى فِى الْجِنانِ وَجْهَهُ اَللّهُمَّ بَلِّغْ مُحَمَّداً
الله علیه وآله و او را ندیده ام پس در بهشت رویش را به من نشان ده خدایا برسان به محمد
صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ مِنّى تَحِیَّةً كَثیرَةً وَ سَلاماً .

صلى الله علیه و آله از جانب من تحیتى بسیار و سلامى .

9- دعای ام داود خوانده شود .


10- این تسبیح را كه ثواب آن بسیار است گفته شود:

سُبْحانَ اللّهِ قَبْلَ كُلِّ اَحَدٍ وَسُبْحانَ اللّهِ بَعْدَ كُلِّ اَحَدٍ وَسُبْحانَ اللّهِ مَعَ كُلِّ اَحَدٍ وَسُبْحانَ
منزه باد خدا پیش از هر كس و منزه باد خدا پس از هركس و منزه باد خدا با هركس و منزه باد
اللّهِ یَبْقى رَبُّنا ویَفْنى كُلُّ اءَحَدٍ وَسُبْحانَ اللّهِ تَسْبیحاً یَفْضُلُ تَسْبیحَ

خدا كه باقى ماند پروردگار ما و فانى شود هركس و منزه باد خدا تنزیهى كه فزونى گیرد بر تسبیح
الْمُسَبِّحینَ فَضْلاً كَثیراً قَبْلَ كُلِّ اَحَدٍ وَسُبْحانَ اللّهِ تَسْبیحاً یَفْضُلُ
تسبیح گویان فزونى بسیارى پیش از هركس و منزه باد خدا تنزیهى كه فزونى گیرد بر
تَسْبیحَ الْمُسَبِّحینَ فَضْلاً كَثیراً بَعْدَ كُلِّ اَحَدٍ وَسُبْحانَ اللّهِ تَسْبیحاً

تسبیح تسبیح گویان فزونى بسیارى پس از هركس و منزه باد خدا تنزیهى كه
یَفْضُلُ تَسْبیحَ الْمُسَبِّحینَ فَضْلاً كَثیراً مَعَ كُلِّ اَحَدٍ وَ سُبْحانَ اللّهِ تَسْبیحاً یَفْضُلُ تَسْبیحَ الْمُسَبِّحِینَ
فزونى گیرد بر تسبیح تسبیح گویان فزونى بسیار با هر كس ، و منزه باد خدا تنزیهى كه فزونى گیرد بر تسبیح تسبیح گویان
فَضْلاً كَثیراً لِرَبِّنَا الْباقى وَیَفْنى كُلُّ اَحَدٍ وَسُبْحانَ اللّهِ تَسْبیحاً لا یُحْصى وَلا یُدْرى وَلا یُنْسى وَلا

برترى بسیارى براى پروردگار ما كه باقى ماند و جز او فانى شودهر كس و منزه باد خدا تنزیهى كه به شماره در نیاید و دانسته نشود و فراموش نگردد و
یَبْلى وَلا یَفْنى وَلَیْسَ لَهُ مُنْتَهى وَسُبْحانَ اللّهِ تَسْبیحاً یَدوُمُ
كهنه نشود و فنا نپذیرد و انتهایى برایش نباشد و منزه باد خدا تنزیهى كه دوام داشته باشد
بِدَوامِهِ وَیَبْقى بِبَقآئِهِ فى سِنِى الْعالَمینَ وَشُهوُرِ الدُّهوُرِ وَاَیّامِ

به دوام او و باقى ماند به بقاى او در طول سالهاى این جهان و سایر جهانیان و ماههاى این روزگار و هر روزگار و روزهاى
الدُّنْیا وَساعاتِ اللَّیْلِ وَالنَّهارِ وَسُبْحانَ اللّهِ اَبَدَ الاَْبَدِ وَمَعَ الاَْبَدِ مِمّا
دنیا و ساعات شب و روز و منزه باد خدا تا جاویدان است جاوید و همراه با جاوید بدانسان كه
لا یُحْصیهِ الْعَدَدُ وَلا یُفْنیهِ الاَْمَدُ وَلا یَقْطَعُهُ الاَْبَدُ و َتَبارَكَ اللّهُ

شماره اش نتوان كرد و زمان و مدت آنرا به فنا نكشاند و قطعش نكند ((هرگز)) و بزرگ است خدا
اَحْسَنُ الْخالِقینَ پس بگو: وَالْحَمْدُ لِلّهِ قَبْلَ كُلِّ اَحَدٍ وَالْحَمْدُ لِلّهِ بَعْدَ كُلِّ
بهترین آفریدگان * و ستایش خاص خدا است پیش از هركس و ستایش از آن او است پس از هر
اَحَدٍ تا آخر دعا لكن بجاى هر سُبْحانَاللّهِ الْحَمْدُلِلّهِ بگو و چون به اَحْسَنُ

كس * منزه است خدا و ستایش خاص خداست * بهترین
الْخالِقینَ رسیدى بگو: لا اِلهَ اِلا اللّهُ قَبْلَ كُلِّ اَحَدٍ تا به آخر بجاى سُبْحانَ اللّهِ
آفریدگان * معبودى نیست جز خدا پیش از هركس * منزه است خدا
لا اِلهَ اِلا اللّهُ مى گوئى و بعد از آن بگو: وَاللّهُ اَكْبَرُ قَبْلَ كُلِّ اَحَدٍ
تا به آخر كه بجاى
جز او خدایى نیست * و خدا بزرگتر است از توصیف پیش از هر كس *
سُبْحانَ اللّهِ اَللّهُ اَكْبَرُ مى گوئى پس مى خوانى دعاى : اَللّهُمَّ مَنْ تَعَبَّاءَ وَتَهَیَّاءَ را كه
منزه است خدا و خدا بزرگتر است از توصیف

11- دعای امام حسین علیه السلام در روز عرفه خوانده شود.
[b]12- در آخر روز عرفه این دعا خوانده شود :


یا رَبِّ اِنَّ ذُنُوبى لا تَضُرُّكَ وَاِنَّ مَغْفِرَتَكَ لى لا تَنْقُصُكَ فَاَعْطِنى ما لا
پروردگارا همانا گناهان من زیانى به تو نزند و محققاً آمرزش تو از من نقصانى به تو نرساند پس عطا كن به من
یَنْقُصُكَ وَاغْفِرْ لى ما لایَضُرُّكَ و ایضا بخوان : اَللّهُمَّ لا تَحْرِمْنى خَیْرَ ما
آنچه را نقصانت نرساند و بیامرز برایم آنچه را زیانت نزند * خدایا محرومم مكن از آن خیرى كه
عِنْدَكَ لِشَرِّ ما عِنْدى فَاِنْ اَنْتَ لَمْ تَرْحَمْنى بِتَعَبى وَ نَصَبى فَلا
نزد تو است بخاطر آن شرى كه در پیش من است پس اگر تو به رنج و خستگیم رحم نمى كنى پس
تَحْرِمْنى اَجْرَ الْمُصابِ عَلى مُصیبَتِهِ
محرومم مدار از پاداش مصیبت دیده اى بر مصیبتش .

13- دعای مشلول خوانده شود.


منبع:[/b]
مفاتیح الجنان
صفحه: 1 2 3 4 5 6
آدرس های مرجع