۷/اردیبهشت/۹۳, ۲۳:۴۹
بسم الله الرحمن الرحیم
چرا رهایم کردهای؟
در دعای "ابوحمزه ثمالی" فهرستی از عواملی که انسان را از خدا دور میکنند ارائه شده است؛
خدایا! هر وقت برای امور خیر (نماز شب و دعای کمیل و ...) بلند شدم، هر وقت که خواستم با تو مناجات کنم و با تو خلوت داشته باشم، بیحوصلگی و کسالت را بر من مسلّط کردی و حال مناجات را از من گرفتی!
این سوالها را دقت و تفکر نمایید
چه سرّی در کار است که هر وقت میگویم باطنم را اصلاح کردم، توبه کردم و نزدیک آدمهای توبهکننده شدم، مشکلی ایجاد میشود و بین من و حرکت به سمت تو مانع میشود؟
نکند که این حالات به همین دلیل است؟
نکند که من را از خودت طرد کردهای؟
شاید به این خاطر است که من حق تو را سبک شمردهام؟
قالَ الصادقُ(علیه السلام): إِنَّهُ لَایَنَالُ شَفَاعَتَنَا مَنِ اسْتَخَفَّ بِالصَّلَاة؛
شفاعت ما شامل حال کسی که نماز را سبک بشمارد نمیشود؛
یعنی آخر وقت نماز بخواند، نمازش زیاد قضا شود و کارهایش را بر اساس نماز تنظیم نکند.
شاید به این خاطر است که من از تو روی گردان شدم؛ روی آوردن به خداوند در حیطهی عمل یعنی به آنچه دستور داده است عمل کنم و در حیطهی موضوعات روانی یعنی حسن ظن داشتن به خداوند.
امّا روی گرداندن از خداوند یعنی او میگوید فلان کار را بکن، من ضامنم، امّا من انجام نمیدهم.
وَمَن یَتَّقِ اللَّهَ یَجعَل لَهُ مَخرَجًا وَیَرزُقهُ مِن حَیثُ لا یَحتَسِبُ وَمَن یَتَوَکَّل عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمرِهِ قَد جَعَلَ اللَّهُ لِکُلِّ شَیءٍ قَدراً [سورهی طلاق/ آیه 2و3]؛
خداوند راه خروج از بحران را برای ما فراهم میکند، ما را کفایت میکند و مانعی بر سر راه ما وجود نخواهد داشت.
ان شاءالله ادامه دارد...
چرا رهایم کردهای؟
در دعای "ابوحمزه ثمالی" فهرستی از عواملی که انسان را از خدا دور میکنند ارائه شده است؛
خدایا! هر وقت برای امور خیر (نماز شب و دعای کمیل و ...) بلند شدم، هر وقت که خواستم با تو مناجات کنم و با تو خلوت داشته باشم، بیحوصلگی و کسالت را بر من مسلّط کردی و حال مناجات را از من گرفتی!
این سوالها را دقت و تفکر نمایید
چه سرّی در کار است که هر وقت میگویم باطنم را اصلاح کردم، توبه کردم و نزدیک آدمهای توبهکننده شدم، مشکلی ایجاد میشود و بین من و حرکت به سمت تو مانع میشود؟
نکند که این حالات به همین دلیل است؟
نکند که من را از خودت طرد کردهای؟
شاید به این خاطر است که من حق تو را سبک شمردهام؟
قالَ الصادقُ(علیه السلام): إِنَّهُ لَایَنَالُ شَفَاعَتَنَا مَنِ اسْتَخَفَّ بِالصَّلَاة؛
شفاعت ما شامل حال کسی که نماز را سبک بشمارد نمیشود؛
یعنی آخر وقت نماز بخواند، نمازش زیاد قضا شود و کارهایش را بر اساس نماز تنظیم نکند.
شاید به این خاطر است که من از تو روی گردان شدم؛ روی آوردن به خداوند در حیطهی عمل یعنی به آنچه دستور داده است عمل کنم و در حیطهی موضوعات روانی یعنی حسن ظن داشتن به خداوند.
امّا روی گرداندن از خداوند یعنی او میگوید فلان کار را بکن، من ضامنم، امّا من انجام نمیدهم.
وَمَن یَتَّقِ اللَّهَ یَجعَل لَهُ مَخرَجًا وَیَرزُقهُ مِن حَیثُ لا یَحتَسِبُ وَمَن یَتَوَکَّل عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمرِهِ قَد جَعَلَ اللَّهُ لِکُلِّ شَیءٍ قَدراً [سورهی طلاق/ آیه 2و3]؛
خداوند راه خروج از بحران را برای ما فراهم میکند، ما را کفایت میکند و مانعی بر سر راه ما وجود نخواهد داشت.
ان شاءالله ادامه دارد...