نسخه ای از دارالشفای 14 معمصوم
تحف العقول عن آل الرسول ص: 6
ما روي عن النبي صلوات الله علیه في طوال هذه المعاني وصيته لأمير المؤمنين علیه السلام:
يَا عَلِيُّ
إِنَّ مِنَ الْيَقِينِ أَنْ لَا تُرْضِيَ أَحَداً بِسَخَطِ اللَّهِ ...
فَإِنَّ الرِّزْقَ لَا يَجُرُّهُ حِرْصُ حَرِيصٍ وَ لَا تَصْرِفُهُ كَرَاهَةُ كَارِهٍ.
سفارشات پیامبر به امیرالمؤمنین:
اى على!
همانا يكى از نشانههاى يقين اين است كه کسی را به خشم خدا خشنود نسازی ... نه حرص زدن شخص حریص، روزى را مىرساند و نه ناخوشايندى شخص بىميل، آن را از او باز مىدارد.
(اگه یقین داری، کسی را به خشم خدا خوشنود نساز)
(یعنی باید بفهمم که روزی، چه بخوام چه نخوام بهم میرسه و فقط و فقط خدا روزی رسان است چون فقط و فقط باید بندگیِ او را کرد و به او محتاج بود. خدایا به من بفهمان که من فقط محتاج تو ام.)
يَا عَلِيُّ
عَلَيْكَ بِالصِّدْقِ ...
لَا تَجْتَرِئَنَّ عَلَى خِيَانَةٍ أَبَداً ...
وَ ابْذُلْ مَالَكَ وَ نَفْسَكَ دُونَ دِينِكَ
وَ عَلَيْكَ بِمَحَاسِنِ الْأَخْلَاقِ فَارْكَبْهَا وَ عَلَيْكَ بِمَسَاوِي الْأَخْلَاقِ فَاجْتَنِبْهَا.
يا على:
هميشه راستگو باش ...،
هرگز به خيانت اقدام مكن....،
مال و جانت را در راه دينت نثار كن
و بر تو باد به خوش اخلاقى گو این که خوش خلقی مرکب تو باشد
و بپرهيز از بداخلاقى و از آن دوری کن.
تحف العقول عن آل الرسول ص، ص: 7
يَا عَلِيُّ
أَحَبُّ الْعَمَلِ إِلَى اللَّهِ ثَلَاثُ خِصَالٍ
مَنْ أَتَى اللَّهَ بِمَا افْتَرَضَ عَلَيْهِ فَهُوَ مِنْ أَعْبَدِ النَّاسِ
وَ مَنْ وَرِعَ عَنْ مَحَارِمِ اللَّهِ فَهُوَ مِنْ أَوْرَعِ النَّاسِ
وَ مَنْ قَنِعَ بِمَا رَزَقَهُ اللَّهُ فَهُوَ مِنْ أَغْنَى النَّاسِ.
يا على:
محبوبترینِ اعمال نزد خدا سه خصلت است:
1. انجام واجبات، ... .
2. ترك گناهان، ... .
3. قناعت،
هر كه به آنچه خدا روزیش كرده قناعت كند از بىنيازترين مردم است. (محبوبترین اعمال در نظر خدا سه خصیصه است: انجام واجب، ترک گناه و قناعت. اگه می خوای نزد خدا محبوب بشی سه تا کار بالا رو انجام بده.)
به نام خالق یکتا احادیث امام صادق (علیه السلام) از کتاب تحف العقول
امام صادق (علیه السلام) : هرکه فردی را در گناهی پیروی کند به تحقیق که او را پرستش کرده است. ( تحف العقول ) صفحه 355
..............................................................
از امام صادق (علیه السلام) سوال شد آسودگی و راحتی دنیا در چیست فرمود : در ترک هواهای نفسانی . گفته شد راحتی آخرت در چیست ؟ فرمود : روزی که داخل در بهشت گشتی. تحف العقول صفحه 390
[b].............................................................
امام صادق (علیه السلام) : احسان به مردم به کمال نمیرسد جز با سه خصلت : 1- شتاب نمودن در آن 2- کم شمردن بسیار آن 3- منت نگذاشتن با آن به مردم. تحف العقول صفحه 337
............................................................
امام صادق (علیه السلام) : سه چیز اند که در هرکه باشند ایمانش کامل است : 1. کسی که چون خشم نماید این امر او را از حق خارج نسازد 2. و چون از چیزی خوشنود گردد این شادی او را به گناه نکشاند 3. و کسی چون به قدرت رسید گذشت و بخشش نماید. تحف العقول صفحه 339
.......................................................
امام صادق (علیه السلام) : کسی از شما به حقیقت ایمان نمی رسد تا اینکه بیگانه ترین مردم از خود را به خاطر ایمان داشتن به خدا و عمل به دستوراتش دوست بدارد و نزدیک ترین مردم را به خود از نظر نسبت خانوادگی به خاطر دشمنی او با دستورات خدا دشمن بدارد. تحف العقول صفحه 388
........................................................
امام صادق (علیه السلام) : اگر کسی که تیغ بر سر علی (علیه السلام) زد و او را کشت چیزی به من امانت بسپارد یا از من اندرزی بخواهد یا در مورد امری مشورت از من خواهد من از او بپذیرم و به صداقت با او رفتار کنم و امانتش را سالم و صحیح به او بازگردانم. تحف العقول صفحه 394
........................................................
امام صادق (علیه السلام) : مردی به امام (علیه السلام) عرض کرد مرا از مکارم اخلاق آگاه فرمائید امام صادق (علیه السلام) فرمودند : دوستی کن با کسی که از تو بریده عطا کن به کسی که تو را محروم نموده نیکی کن به کسی که به تو بدی کرده سلام کن به کسی که به تو دشنام داده و انصاف ده در مورد آنکس که به تو ظلم کرده و ببخش کسی را که با تو دشمنی نموده. تحف العقول صفحه 305
.......................................................
امام صادق (علیه السلام) : محبوبترین برادرانم نزد من آنکسی است که عیوب مرا به من اهداء نماید. ( یعنی عیوب مرا به من بگوید ) تحف العقول صفحه 366
........................................................
لاتَطَّلِع صَديقَكَ مِن سِرِّكَ إلاّ عَلى ما لَوِ اطَّلَعَ عَلَيهِ عَدُوُّكَ لَم يَضُرُّكَ؛
دوستت را بر راز خود آگاه مساز ، مگر آن رازى كه اگر دشمنت هم از آنآگاه شود ، زيانى به تو نرسد.
..........................................................
طوبى لِمَن لَم تُلهِهِ الأمانِيُّ الكاذِبَةُ؛
خوشا بر آن كه آرزوهاى دورغين سرگرمش نكند!
.................................................................
اُرجُ اللّهَ رَجاءً لايُجَرّيكَ عَلى مَعصِيَتِهِ وخَفهُ خَوفاً لايُؤيِسُكَ مِن رَحمَتِهِ؛
چندان به خداوند اميدوار باش كه [اين اميد] تو را به نافرمانىِ اونكشانَد ، و چندان از او بيم دار كه [اين بيم] تو را از رحمت او نوميد نسازد.
این بار سعی می کنم احادیث موضوعی از این کتاب انتخاب کنم و بگذارم.
ادب:
امام علی علیه السلام:
لا غِنَی کالعَقلِ، و لا فَقرَ کالجَهلِ، و لا میراثَ کالاَدَب و لا ظَهیرَ کالمُشاوَرَه؛ هیچ ثروتی چون عقل و هیچ فقری چون جهل و هیچ میراثی چون ادب و هیچ پشتیبانی چون مشورت نخواهد بود.
تحف العقول، ص89
...................................................
امام حسن عسکری علیه السلام:
لَیسَ مِنَ الاَدَبِ اِظهارِ الفَرَح عِندَ المَحزونِ؛
اظهار شادی نزد غمدیده، از بی ادبی است. تحف العقول، ص489
.........................................................
امام على عليهالسلام :
[b]
فَكونوا اَقَلَّ ما يَكونونَ فِى الْباطِنِ اَمْوالاً ، اَحْسَنَ ما يَكونونَ فِى الظّاهِرِ اَحْوالاً فَاِنَّ اللّهَ تَعالى اَدَّبَ عِبادَهُ الْمُؤمِنينَ الْعارِفينَ اَدَبا حَسَنا ، فَقالَ جَلَّ مِن قائِلٍ : يَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ اَغْنياءَ مِنَ التَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُم بِسيماهُمْ لاَ يَسْئَلونَ النَّاسَ اِلْحافا؛ در حالى كه در واقع از كمترين مال برخوردار هستيد، در ظاهر بهترين حال را از خود نشان دهيد ؛ زيرا خداوند متعال ، بندگان با ايمان با معرفتش را اين گونه نيكو ادب نموده كه [در وصف فقيران پارسا] فرموده است : شخص بىخبر آنان را از شدّت خويشتندارى توانگر مىپندارد . ايشان را از نشانههايشان مىشناسى ، با اصرار (چيزى) از مردم نمىخواهند .
تحف العقول، ص 489
..................................................
امام على عليهالسلام :
عَلَى الْعاقِلِ اَنْ يُحْصى عَلى نَفْسِهِ مَساويَها فِى الدّينِ وَ الرَّأىِ وَ الاَْخْلاقِ وَ الاَْدَبِ ، فَيَجْمَعُ ذلِكَ فى صَدْرِهِ اَوْ فى كِتابٍ وَ يَعْمَلُ فى اِزالَتِها ؛ بر عاقل است كه بدىهايش را در دين، انديشه، اخلاق و ادب يادداشت كند و بهخاطرش بسپارد و براى از بين بردن آنها بكوشد.
تحف العقول، ص 376
این 6 صفت در مومنان نیست!
حضرت امام صادق(علیه السلام) فرمود:
سِتَّةٌ لا تَکُونُ فِى مُؤْمِن: اَلْعُسْرُ وَالنَّکْدُ والْحَسَدُ وَالْلَّجاجَةُ وَالْکِذْبُ وَالْبَغْىُ(1)
ترجمه: شش چیز است که در افراد با ایمان وجود ندارد: سختگیرى، کج خلقى حسد، لجاجت، دروغ و ظلم و ستم!
شرح کوتاه: آنها که از ایمان تنها به نام قناعت کرده اند، مؤمنان خیالى هستند نه واقعى، حدّاقل در یک فرد با ایمان باید صفات زشت ششگانه بالا نباشد، جالب این که صفات بالا همه بازگشت به روابط و پیوند انسانها به یکدیگر و مسائل اجتماعى مى کند، مؤمنان راستین آنها هستند که آسان گیر خوش خلق، خیرخواه، تسلیم در برابر حق، راستگو و عادل و دادگرند، و انتخاب این نام مقدّس و بزرگ بدون داشتن این صفات زشت است و نادرست!
اکنون بیازماییم مؤمن هستیم یا نه!
..................................................................................
1. از تحف العقول، صفحه 282.
سلام!
برای عزیزانی که می خوان درمورد این کتاب بیشتر بدونن اطلاعاتی رو جمع آوری کردم. امیدوارم مورد استفاده قرار بگیره...
توضیحاتی در باره ی خود کتاب:
این کتاب یکی از مجموعه های ارزشمند اسلامی و از منابع دست اوّل شیعه در عرصه اخلاق و حدیث وموعظه می باشد که از قرن چهارم به یادگار مانده و حدیثهای برگزیده ای را از پیامبر اسلام (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و امامان معصوم (علیه السلام) و سایر پیامبران درباره حکمت، مواعظ، علوم و معارف اسلام گرد آورده؛ احادیثی که هر چند نام راویانش ذکر نشده؛ اما تک تک مضامینش مورد تأیید کتاب و سنت ومنطبق با احادیث مُسْنَد است و بافرهنگ اهل بیت علیهم السلام کاملاً مطابقت دارد
آشنایی نزدیک و بهره گیری از این کتاب برای همه به ویژه مبلغان دینی ضرورتی انکارناپذیر است
حسن بن علی بن شعبه حرّانی، مؤلف این کتاب در این زمینه می گوید:«پس از آنکه دیدم علمای شیعه درباره فقه و حلال و حرام، کتابهای فراوانی نگاشته اند، بر آن شدم تا مجموعه ای پدید آورم که در آن، سخنان حکمت آموز و موعظه های پیامبر اکرم و اهل بیت آن حضرت جمع شده باشد تا هم گنجینه ای برای مراجعه خودم وهم مراجعه علاقمندان به خاندان پیامبر باشد
نویسنده کتاب:
ابومحمدحسن، حرانی یا حلبی، معروف به "ابن شعبه" از علمای بزرگ قرن چهارم هجری! پدرش علی بن الحسین نام داشت، از تاریخ تولد و وفات او اطلاعی در دست نیست. "ابن شعبه" عالمی فقیه، محدث متبحر، از مشایخ شیخ مفید و معاصر شیخ صدوق "ابن بابویه" می باشد. این نویسنده از "شیخ جلیل ابوعلی محمدبن همام، متوفی 436 هـ ق روایت كرده و از همین جهت او را از بزرگان قرن چهارم می دانند. شیخ مفید هم از او روایت كرده است
درمورد احادیث روایت شده در این کتاب:
این کتاب مورد تایید عالمان و بزرگان از جمله: علاّمه امينى، شیخ مرتضی انصاری، علامه مجلسی، شیخ حر عاملی، شیخ حسین بحرانی و بسیاری دیگر بوده است به طوری که علامهمجلسی در این باره فرموده : نظم این کتاب قدیمی حکایت از مقام بلند مؤلف دارد. بیش تر این کتاب ازموعظه و اصول معلوم تشکیل شده است که احتیاجی به سند ندارد
همچنین سید جلیل محمدباقر خوانساری، صاحب روضات الجنات گوید: حرانی یا حلبی (در بعضی از نسخ ) فاضلی است فقیه، متبحر، هشیار، بلندپایه، آبرومند، و كتابش مورد اعتماد اصحاب است
در مجموع دانشمندان بزرگ به احادیث این كتاب اعتماد داشتند و آنها را در آثار و مجموعه های بزرگ روایی و فقهی خود مورد استناد قرار دادند به طوری که از منابع حديثى و فقهى متأخّر مهمّى همچون : بحارالأنوار ،وسائل الشيعة و الحدائق الناضرة به شمار مىآيد
امیدوارم مفید بوده باشه
یا علی