۱۹/آبان/۹۰, ۷:۵۷
یک نکته مهم برای منتظران مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف)
چند وقت قبل در یک جایی خوندم و از چند نفر هم بعدا شنیدم که طبق حدیثی مرگ اخرین پادشاه عربستان قبل از ظهور چهل رو مخفی میشود و در روز عرفه (روز قبل از عید قربان) این مساله اشکار میشود.با توجه به اتفاقات بی شماری که قبلا دنبال میکردم به این نتیجه رسیدم که حتما باید منتظر مرگ ملک عبدالله ملعون در روز عرفه باشم
حوادث رو برای خودم تفسیر میکردم و از اونها برداشتی رو میکردم که به نفع خودم بود.
بالاخره روز عرفه رسید ولی مرگ عبدالله ملعون اعلام نشد .
قبلا زیاد به خودم میگفتم اگر 100 سال دیگه هم امام زمان ظهور نکنه من باز هم منتظر باقی خواهم موند و منتظر خواهم مرد ولی بعد از این اتفاق کمی دلشکسته و دلزده شدم . میدونستم تقصیر خودم هست.
ولی از شور انتظارم کاسته شده بود .
دنبال جواب میگشتم .
سردرگم بودم.
دوست نداشتم باور کنم باز هم باید انتظار بکشم گرچه که منتظر تازه واردی بودم . گرچه مدام به خودم میگفتم :
من نهایتا یک سال هست شور فرج دارم . اونهایی که عمرشون رو برای انتظار گذروندن ودر انتظار مردن پس چی دلی داشتن .
به خودم میگفتم پس بدا برای چی هستش اگر بدا رخ بده چی؟
این درسته که امام زمان رو سر یک مساله کوچیک بعد از ظهور قبول نکنم ؟
من حق ندارم اینقدر زود شور انتظارم کم بشه .
ولی با این وجود کامل قانع نمیشدم و دنبال جواب کامل تری میگشتم.
بالاخره دو ساعت پیش از نوشتن این مطلب رفتم کتاب عصر ظهور ایت الله کورانی که خیلی وقت پیش خونده بودمش باز کردم تا حوادث قبل از ظهور رو مرور کنم.
صفحه ی 361 کتاب به یک روایت قشنگ از امام صادق برخوردم و انگار همون روایت جرقه ای شد تا جوابم رو کامل بگیرم
روایت طولانی بود ولی بخش آخر این روایت که من رو به فکر فرو برد این بود:
امام صادق(علیه السلام) فرمود :خداوند در قائم ما سه ویژگی قرارداده که قبلا در سه پیامبر قرار داده بود :
ولادت او را همچون ولادت موسی (علیه السلام) مخفی کرده و غیبت او را چون غیبت عیسی (علیه السلام) مقدر ساخته و پیروزی او بر مخالفان را همچون پیروزی نوح به تاخیر انداخته و پس از آن عمر بنده ی شایسته ی خود یعنی حضرت خضر(علیه السلام) را دلیلی بر امکان طول عمر او قرار داده است.
در ادامه ی روایت از امام میخوان تا مساله رو بیشتر توضیح بده که ایشون در قسمتی که مربوط به پیروزی امام زمان شبیه به پیروزی نوح است اینطوری میفرمایند:
وقتی نوح (علیه السلام) در خواست عذاب برای قوم خود کرد ، خداوند جبرئیل را با هفت هسته ی خرما به سوی او فرستاد و گفت : ای پیامبر خداوند میفرماید : این مردم افریده ها و بندگان من هستند و من انها را به وسیله ی صاعقه ی اسمانی از بین نمیبرم مگر بعد از ابلاغ دعوت و اتمام حجت ، بنابراین دوباره برای دعوت انها تلاش کن که من به خاطر آن به تو پاداش میدهم. این هسته های خرما را بکار که برای تو در روئیدن ، رشد کردن ، بارور شدن انها گشایش و نجات است.
پیروان با ایمان خود را نیز به این امر بشارت بده.
درختان خرما روئیدند و مراحل رشد را سپری کردند و بعد از مدتی طولانی به میوه نشستند
نوح از خدا درخواست کرد که به وعده ی خود وفا کند اما خداوند بار دیگر او را مامور کرد که از هسته های همان درختان بکارد و باز هم صبر و پیشه کند تا دلیل و حجت بر قومش تمام شود در این هنگام پیروان نوح که به او ایمان اورده بودند از جریان با خبر شدند و سیصد نفر از انان دست از نوح کشیدند و گفتند اگر ادعا و دعوت نوح به حق بود نباید پروردگارش از وعده ی خود تخلف میکرد.
اما خداوند هفت بار نوح را مامور به کاشتن نخل ها از هسته ها تا به میوه نشستن نخل ها کرد .
و هر بار تعدای از پیروانش از او جدا میشدند تا اینکه تعداد آنها فقط به هفتاد و چند نفر رسید در این هنگام خداوند به او وحی کرد و بشارت داد که: ظلمت شب به صبح روشن تبدیل گردد و حق حقانیت اشکار شد و....
خلاصه اینکه این روایت من رو که عاشق فرج شده بودم رو ترسوند و با خودم گفتم اگر من جای پیروان نوح بودم ازش جدا نمیشدم و به خاطر یک مساله کوچک به کلیت حق شک نمیکردم ؟
خیلی ترسیدم . انگار جوابم رو گرفته بودم :
اگر قرار هست من منتظر تاریخ گشایش و فرج باشم با تغییر تاریخ فرج و گشایش ، قطعا از یاری امام زمان دست خواهم کشید و نقش یک منتظر رو نخواهم داشت .
دلیل انتظار من چیه ؟ دلیل انتظار من غیر از این بوده که منتظر نابودی ظلم هستم در حالی که ذره ای تلاش نکردم تا خودم اون رو از بین ببرم و برای ترویج فرهنگ خداپرستی تلاشی بکنم
مساله اینجا بود که من فراموش کردم امام زمان برای کمک به مردمی میاد که تلاش میکنن خوبی رو توی جهان گسترش بدن و امام زمان برای کمک به اونها میاد نه برای مردمی که منتظرن یکی بیاد و همه چیز رو براشون درست بکنه .
دلیل این که ما به دنبال زمان مقدس میگردیم چی هست؟ مگر امام حسین رو منتظرانش نکشتن. پس من دنبال چی میگردم .
چرا امام حسین رو شهیدش کردن .
چون همشون فقط منتظر بودن که یکی بیاد نجاتشون بده
ولی یک نفرشون تلاش نکرد که اون زمان مقدس رو به وجود بیاره
یعنی مردمان نوح نمیتونستند از فرصت هایی که خدا براشون ایجاد کرد استفاده کنن و جلوی عذاب رو بگیرن؟
یعنی ما نمیتونیم فرج رو اینقدر نزدیک کنیم که پیرمرد های 90 ساله هم اون رو ببینن.
خیلی حالم گرفته شد هرچی بیشتر فکر میکردم بیشتر به این نتیجه میرسیدم که هنوز خیلی راه مونده تا من درک کنم چرا ما به دنبال زمان مقدس هستیم .
به این نتیجه رسیدم که:
مطمئن باشید که اگر منتظر بمیرید به این دنیا بازگردانده خواهید شد تا نتجیه ی انتظار رو در موقع فرج ببینید .
پس به دنبال این باشید که باند فرود برای امام زمان خودتون اماده کنید
امیدوارم این نکته رو فهمیده باشید که دلیل انتظار ما چی هست و مطمئن باشید به قول یکی از دوستان قرار نیست شیعیان مریخ باند فرود رو برای حضرت ایجاد کنن و امامشون رو برگردونن .
وظیفه ی ما فقط انتظار نیست وظیفه ی ما امادگی برای زمان مقدس هست و افرادی که به این امادگی دست پیدا کنن حتی اگر بمیرن دوباره به این دنیا باز خواهند گشت.
در پناه حق