سلام، خواهر گلم، اعظم خانوم

من توی ارسال شماره 9 توضیح دادم که قصد جسارت به شما رو نداشتم و واقعاً داستان خودم رو بیان کردم. از شما هم عذرخواهی کردم. باور بفرمایید، اصلاً راضی به ناراحتی شما نیستم. اگر رنجشی بوده شما به بزرگواری خودتون ببخشید و حلال کنید.

خواهر بزرگوار نمی دونم خدا نظر داشته یا نه؟ ولی حتماً به نظرم اینطور بوده. من با این سن کمم جاهای زیادی رو دیدم و تجربیات زیادی رو کسب کردم. انسانهای عجیبی رو ملاقات کردم که باور بفرمایید اگر در مورد هر کدوم تالاری مطلب بنویسیم کمه. این انسانها درسهای زیادی به من دادند. من این تاپیک رو ایجاد کردم تا بخشی از اتفاقاتی رو که برای من افتاده و درس هایی رو که گرفتم بیان کنم تا شاید برای دیگران هم قابل استفاده باشه. توی همون ارسال 9 هم اجازه خواستم تا این روال رو ادامه بدم.

باز هم از شما عذر خواهی می کنم.

------------------------------------------------------------------------------------------------------

دوستای گلم می خوام داستان یه پسر شهرستانی رو بگم که تازه وارد شریف شده بود.

ترم اول بود و این پسره ندید بدید، هر دختر چادری رو میدید خلاصه یک دل نه صد دل .... یکی نبود بگه بابا، بچه جون درست رو بخون.

آقا این بچه شبها خواب یکی از شازده خانوم ها رو میدید که چادری بود و هم کلاسشون. غافل از اینکه ایشون دختر معاون وزیره و این پسره بچه اردک زشت. از بد روزگار این دختره یه جورایی شبیه مادر پسره هم بود که دیگه خودتون شدت حادثه رو تصور کنید.

دختره عاقل تر از پسره،... تحویل نمی گرفت (البته بگم پسره پر رو بازی در نمی آوردها، فکر نکنید چه خبر بوده، ولی خلاصه رنگ رخساره دهد خبر از سر درون)

یه روزی قرار شد اردو برند مشهد، پیش شاه ایران، سرور هرچی آقای گل بهشتیه. سرتون رو درد نیارم مشهد شد و این پسره درمونده از همه جا، اومد که بگه آقا این دختره رو حواله ما کن. یهو با خودش گفت: " حاجی!!!! نکنه وصله تو نباشه؟ باباش معاون وزیره." خلاصه از اونجایی که پسره کمی هم کم رو تشریف داشت روش نشد در مورد دختره حرفی بزنه و به شاه ایران گفت: "آقا، مولا، سرور، بیا آقایی کن منه بی تربیت رو بفرست یه جایی که زیر نظر آدم خوبی درس یاد بگیرم".

اون شاه، اون سید، اون مولا، اون سرور هم چون و چرا توی کار نیاورد و این پسره رو فرستاد زیر دست همون مهندس اول داستان، توی شرکت حاجی آقای کبیر.

داستان آشنایی ما با این شرکت هم اینطوری بود. دیدید بهتون گفتم خود خدا نظر داشت تا من رو جایی بفرسته که تربیت بشم و پروسه آدم شدنم شروع بشه.

سلام به همگی

شماها خیلی گلید،

یکی گل نرگسه که باید نازشو خرید مثل نرگس خانوم من. شبها بیداره بغل بابا، چشم هاشو که باز می کنه با تعجب بابا رو نگاه می کنه.

یکی گل لاله است که سرخه و بوی شهادت میده خدایا نیار اون روزی رو توی میدان جنگ بدن پاره پاره شدشو بغل کنم.

یکی گل محمدیه، بوی حبیبم، محمد بن عبدالله رو میده ما باید توی آرزوی دیدنش باشیم و نازش رو هم نمیشه خرید آخه تحویل نمی گیره.

یکی گل سرخه، تا بیای نزدیکش بشی، باید محنت تیغ هاشو بکشی و تیغ گل سرخ رو بعد از اینکه از مستی دیدنش فارغ شدی می فهمی زمانی که دیگه دیر شده و خونین و مالین باید دردش رو تحمل کنی.

حالا داستان این گلها اینه که هر کدوم برای گل دادن یه ماده ای لازم دارن یکی آهن یکی روی یکی فسفر و منگنز پس یه جای باغ نمی تونی همه رو کنار هم نگهشون داری.

اما دوستان یه چیزی بگم یه سگ اومده توی این باغ قلادش دست شیطانه، قیافه یهود رو گرفته، حرف حساب حالیش نیست. نه تنها باغ رو به نجاست کشیده بلکه باغ رو هم شخم می زنه.

به نظرم اولین کسی که شروع می کنه به مقاومت گل لاله است خدایا نیار اون روزی رو که بدنش غرق خون بیاد دست ما. خدایا کی می رسه گلها با هم بشن یه تنه درخت توی یک جای باغ که هیچ سگی نتونه چپ بهشون نگاه کنه؟

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

کجا بودیم، اونجا که این پسره رفت توی یه شرکت به لطف شاه ایران. راستی اصل مطلب نحوه رفتن توی اون کارخونه بود نه اینکه این آلفرد چقدر دنبال ماریانا گشت. ولی مثل اینکه اتفاقی و بدون قصد و غرض قبلی این بخشش نظر دوستان رو جلب کرده. دوستان هم کاملاً فی سبیل الله و فقط جهت اطلاع از سلامت اتفاقات افتاده، قصد بررسی ریز داستان رو دارند.

شازده هم که عالم دایورت بود به ... مبارکش پسره که دیگه باکتری بود بین لام و لامل آزمایشگاهیش. خدا رو شکر پسره بر خلاف این شازده ها، بدون فضل باباهه و با ورق زدن کتاب اومده بود این باشگاه آقازاده ها. در نتیجه حداقل بابت درس کسی نمی تونست پیشش نفس بکشه و این یه قلم تنها عاملی بود که سر پسره رو بین اون شاه زاده ها بالا نگه می داشت.