به نظر شما این جملاتی که نوشته ام ( البته از خودم نیست , در یک سخنرانی آنها را شنیدم ) غلو است :

(۱۷/تیر/۹۱ ۱۶:۰۲)یا صاحب الزمان نوشته است:  چرا فرمودن امام رضا (علیه السلام) محیط است ؟! مگر محیط بودن فقط مختصّ ذات حق تعالی ـ جلّ جلاله ـ نیست ؟! چرا صفات خداوند رو به امام نسبت دادن ؟! چرا امام (علیه السلام) رو مقایسه کردن با پروردگار عالمیان ؟!

شما وقتی یک دانه ی سیب را که در دل یک سیب کامل بوده در زمین می کارید , وقتی خوب به آن رسیدگی کنید , آن دانه رشد کرده و یک درخت سیب می شود . یعنی آن دانه در صورت رسیدگی کامل می شود همان سیب اوّلیه .
خداوند از روح خود در جسم خاکی انسان دمید , مثال دانه و سیب را به خاطر بیاورید . این روح را در بدن انسان که از خاک ساخته شده دمید . اگر انسان خوب این روح را در جسم خاکی خود پرورش دهد , آن را از افاتی که به آن صدمه می زند دور نگه دارد , این روح رشد پیدا می کند , بزرگ می شود , کامل می شود و خود می شود یک خدا .
حلّاج به خاطر این ادعّا به دار آویخته شد . منظور حلّاج این بود . این بود که من انقدر روح خودم را در این بدن خاکی خوب پرورش داده ام که شده ام خدا . خدا در من حلول کرده .
ائمه ی معصومین (علیه السلام) هم آنقدر روحی که خداوند در جسم پاک و مقدس آنها به امانت گذاشته بود را خوب پرورش داده بودند که شده بودند خدا . خدا در آنها تجلّی پیدا کرده بود . بنابراین کسانی که خون آنها را ریختند و آنها را به شهادت رساندند در اصل خون خدا را ریختند .
بنابراین این که در زیارت عاشورا حضرت سیّد الشهدا (علیه السلام) را خون خدا می دانیم , همین گونه است . او چنان آن روح را خوب پرورش داده بود که شده بود یک خدا . خدا در وجود او تجلّی کرده بود . خون خدا در رگ های او در جریان بود , چون او شده بود خود خدا .

(۱۷/تیر/۹۱ ۱۶:۰۲)یا صاحب الزمان نوشته است:  چرا فرمودن امام رضا (علیه السلام) محیط است ؟! مگر محیط بودن فقط مختصّ ذات حق تعالی ـ جلّ جلاله ـ نیست ؟! چرا صفات خداوند رو به امام نسبت دادن ؟! چرا امام (علیه السلام) رو مقایسه کردن با پروردگار عالمیان ؟!

(۱۷/تیر/۹۱ ۱۷:۰۷)یا صاحب الزمان نوشته است:  خداوند از روح خود در جسم خاکی انسان دمید , مثال دانه و سیب را به خاطر بیاورید . این روح را در بدن انسان که از خاک ساخته شده دمید . اگر انسان خوب این روح را در جسم خاکی خود پرورش دهد , آن را از افاتی که به آن صدمه می زند دور نگه دارد , این روح رشد پیدا می کند , بزرگ می شود , کامل می شود و خود می شود یک خدا .
حلّاج به خاطر این ادعّا به دار آویخته شد . منظور حلّاج این بود . این بود که من انقدر روح خودم را در این بدن خاکی خوب پرورش داده ام که شده ام خدا . خدا در من حلول کرده .
ائمه ی معصومین (علیه السلام) هم آنقدر روحی که خداوند در جسم پاک و مقدس آنها به امانت گذاشته بود را خوب پرورش داده بودند که شده بودند خدا . خدا در آنها تجلّی پیدا کرده بود . بنابراین کسانی که خون آنها را ریختند و آنها را به شهادت رساندند در اصل خون خدا را ریختند .
بنابراین این که در زیارت عاشورا حضرت سیّد الشهدا (علیه السلام) را خون خدا می دانیم , همین گونه است . او چنان آن روح را خوب پرورش داده بود که شده بود یک خدا . خدا در وجود او تجلّی کرده بود . خون خدا در رگ های او در جریان بود , چون او شده بود خود خدا .

(۱۷/تیر/۹۱ ۱۷:۰۷)یا صاحب الزمان نوشته است:  بنابراین این که در زیارت عاشورا حضرت سیّد الشهدا (علیه السلام) را خون خدا می دانیم , همین گونه است . او چنان آن روح را خوب پرورش داده بود که شده بود یک خدا . خدا در وجود او تجلّی کرده بود . خون خدا در رگ های او در جریان بود , چون او شده بود خود خدا .

(۲۰/تیر/۹۱ ۱۶:۴۰)محیصا نوشته است:  یه سوال:
میشه در مورد مصادیق روشن تبری بگید ...

(۲۰/تیر/۹۱ ۱۶:۴۴)علی 110 نوشته است:  

(۲۰/تیر/۹۱ ۱۶:۴۰)محیصا نوشته است:  یه سوال:
میشه در مورد مصادیق روشن تبری بگید ...

در اولین فرصت إن شاء الله