![]() |
|
چند لحظه در اين عمري كه بدو بدو ميدويم به اين جملات دلبديم - نسخه مناسب چاپ +- تالار گفتگوی بیداری اندیشه (http://forum.bidari-andishe.ir) +-- بخش: مهدویت (/forum-18.html) +--- بخش: قرارگاه منتظران (/forum-69.html) +--- موضوع: چند لحظه در اين عمري كه بدو بدو ميدويم به اين جملات دلبديم (/thread-43326.html) صفحه: 1 2 |
پاسخ به: چند لحظه در اين عمري كه بدو بدو ميدويم به اين جملات دلبديم - عبدالرحمن - ۱۱/تیر/۹۶ ۱۴:۱۳ مشکل اکثر ماها ولیجه س و همچنین بطانه من که دوپینگی موندم پاسخ به: چند لحظه در اين عمري كه بدو بدو ميدويم به اين جملات دلبديم - III I III - ۱۱/تیر/۹۶ ۱۵:۴۴ (۱۱/تیر/۹۶ ۱۴:۱۳)عبدالرحمن نوشته است: مشکل اکثر ماها ولیجه ستوضيح بيشتر در صورت امكان پاسخ به: چند لحظه در اين عمري كه بدو بدو ميدويم به اين جملات دلبديم - عبدالرحمن - ۱۱/تیر/۹۶ ۱۵:۵۱ (۱۱/تیر/۹۶ ۱۵:۴۴)III I III نوشته است: توضيح بيشتر در صورت امكان توضیح بیشتر دادن http://forum.bidari-andishe.ir/thread-42294.html پاسخ به: چند لحظه در اين عمري كه بدو بدو ميدويم به اين جملات دلبديم - متفکر - ۱۱/تیر/۹۶ ۱۷:۰۱ بسم الله الرحمن الرحیم سلام نکته جالب تاریخی درخصوص دعاهای امام سجاد خواندم. یکی از اساتید میگفتند ما تصورمون از امام سجاد علیه السلام این است که همیشه دعا میخواندند این ها چیزهایی است که تاریخ نگاران روی اون تمرکز داشته اند ولی واقعیت همیشه بیان نمیشه. آن استاد می گفتندامام سجاد علیه السلام در شرایطی میزیسته اند که مردم فرهنگ دانش پذیری و دانش آموزی نداشتند... همچنین در آن برهه از تاریخ مردم بسیار اهل خوانندگی و موسیقی شده بودند و خوانندگان جایگاه خاصی نزد مردم پیدا کرده بودند به گونه ای که هنگامی که یکی از خوانندگان خریده شد و قرار شد از مدینه برود مردم جمع شدند و گریه کردند!!! یعنی لهو و لعب و دنیا دوستی و غفلت از آخرت در بین مردم زیاد شده بود...(این حالت خصوصا بعد از حادثه عاشورا و در زمان نزدیک به آن خیلی دلتنگ کننده است) این شیوه دعا خوانی را در واقع نوعی راه برای فهم معارف و انتقال معارف به مردم می دانستند تا شاید مردم بیدار بشوند. پ. ن : البته من خوب اینجا توضیح ندادم پاسخ به: چند لحظه در اين عمري كه بدو بدو ميدويم به اين جملات دلبديم - بیداری اندیشه - ۱۲/تیر/۹۶ ۱۹:۲۴ شاید غفلت ناشی از دنیازدگی باشه. سرد شدن انگیزه ناشی از شکستها... یه جایی هم علتش رو ارجاع داده بود به مواردی که حضرت سجاد علیه السلام در دعای ابوحمزه بر شمردن با عبارات او لعل او لعل ها.... پاسخ به: چند لحظه در اين عمري كه بدو بدو ميدويم به اين جملات دلبديم - 313s.w.o - ۱۳/تیر/۹۶ ۲۱:۴۶ به نظر من مشكل خودمونيم وكسي هم جز خودمون نميتونه به ما كمك كنه استاد عباسي تو جلسات كلبه كرامت يه چيز فوق العاده گفت نقل به مضمون ميگم ايشون گفتن: "انسان غربي خودش رو تو همه چي محور مي دونه و همه چي رو در قياس با خودش ميسنجه حتي خدا رو اين انسان متمدنه و لذا جامعه اي رو هم كه ميسازه ميشه جامعه ي مدني اما انسان مسلمان بخصوص انسان شيعي محور همه ي امور رو خدا مي دونه پس بين خود و خدايش فاصله اي مي بيند و براي رسيدن به آن بايد هجرت كند لذا انسان شيعي مهاجر است و جامعه اي رو هم كه ميسازه جامعه هجريست" به نظر من مثال ملموسش ميشه آب : آبي رو در نظر بگير كه راكد و ثابت تو يه گودال مونده اين آب به مرور زمان تبديل ميشه به گندآب اين همون انسان متمدنه غربيه[/b] [b]ولي آبي رو در نظر بگر كه در مسير يك رودخانه به سختي راه پر پيچ و خم سخره ها رو طي مي كنه تا در اقيانوس بي كران به جاودانگي برسه [b]حالا انسان براي رسيدن به خدا باس از چي هجرت كنه !!! جواب ساده بود انسان باس از خودش هجرت ميكرد اما چيزي كه سختش مي كنه اينكه چطور باس هجرت كنه ؟! با كدوم ابزار؟!اصلا راه بلد اين راه كيه ؟!و ...!؟ نميشه جواب اين سوالات رو داد مگه اينكه كسي خودش رو بشناسه [b]خودشناسي خودشناسي خودشناسي از كجا باس شروع كنيم!؟ شايد وقتشه دفترچه راهنمامون رو يه بار با دقت بخونيم و بفهميم يعني خدا تو قرآن انسان رو تعريف نكرده؟!؟! [/b] |