(۱۵/آبان/۹۰ ۰:۲۸)zarati313 نوشته است:  

سبحه بر کف، توبه بر لب، دل پر از شوق گناه
معصيت را خنده مي آيد ز استغفار ما !!!

(۱/خرداد/۹۱ ۱۵:۵۵)یا صاحب الزمان نوشته است:  دوست داشتم این شعر زیبا از شادروان سهراب سپهری رو که خیلی من رو متأثر کرد در این تاپیک قرار بدم . شاید شما هم مثل من بهش احتیاج داشته باشید .

منم زیبا
که زیبا بنده ام را دوست میدارم
تو بگشا گوش دل , پروردگارت با تو میگوید
تو را در بیکران دنیای تنهایان
رهایت من نخواهم کرد
رها کن غیر من را , آشتی کن با خدای خود
تو غیر از من چه می جویی ؟
تو با هر کس به غیر از من چه می گویی ؟
تو راه بندگی طی کن عزیزا , من خدایی خوب
میدانم
تو دعوت کن مرا با خود به اشکی , یا خدایی
میهمانم کن
که من چشمان اشک آلوده ات را دوست میدارم
طلب کن خالق خود را , بجو ما را , تو خواهی یافت
که عاشق میشوی بر ما و عاشق میشوم بر تو که
وصل عاشق و معشوق هم , آهسته میگویم , خدایی , عالمی دارد
تویی زیباتر از خورشید زیبایم . تویی والاترین مهمان دنیایم
که دنیا بی تو چیزی چون تو را کم داشت
وقتی تو را آفریدم , بر خودم احسنت میگفتم
مگر آیا کسی هم با خدایش قهر میگردد ؟
هزاران توبه ات را گرچه بشکستی , ببینم من تو را از درگهم راندم ؟
که میترساندت از من ؟ رها کن ان خدای دور
آن نامهربان معبود , آن مخلوق خود را
این منم پروردگار مهربانت . خالقت . اینک صدایم کن
مرا با قطره اشکی
به پیش آور دو دست خالی خود را . با زبان بسته ات کاری ندارم
لیک غوغای دل بشکسته ات را من شنیدم
غریب این زمین خاکی ام . آیا عزیزم حاجتی داری ؟
بگو , جز من کس دیگر نمیفهمد , به نجوایی صدایم کن
بدان آغوش من باز است
قسم بر روز , هنگامی که عالم را بگیرد نور
قسم بر اختران روشن امّا دور , رهایت من نخواهم کرد
برای درک آغوشم , شروع کن , یک قدم با تو
تمام گامهای مانده اش با من
تو بگشا گوش دل , پروردگارت با تو میگوید
ترا در بیکران دنیای تنهایان رهایت من نخواهم کرد

التماس دعای فراوان .