![]() |
|
چرا باید زندگی هنرمندان بررسی شود؟ - نسخه مناسب چاپ +- تالار گفتگوی بیداری اندیشه (http://forum.bidari-andishe.ir) +-- بخش: افشای صنعت سرگرمی (/forum-25.html) +--- بخش: صنعت سینما و هالیوود (/forum-26.html) +---- بخش: سینمای ایران (/forum-58.html) +---- موضوع: چرا باید زندگی هنرمندان بررسی شود؟ (/thread-13035.html) |
RE: چرا باید زندگی هنرمندان بررسی شود؟ - Admirer - ۹/اسفند/۹۰ ۲۳:۲۳ (۹/اسفند/۹۰ ۱۰:۲۶)reza7 نوشته است: بابا انقدر وقتتونو برای این مباحث بی ارزش تلف نکنید. حالا گیریم که شما از زندگی خصوصی و غیر خصوصی دیگران سر دراوردید که چی بشه؟ به نام خدا سلام. دوست گرامی اول این که به تالار خودتان خوش آمدید و اما بعد : لطفا تاپیک رو با دقت بخونید!! ( جواب شما در ارسال شماره ی 2، 3، 7، 18 و به خصوص 17 داده شده!! ) ارسال شماره ی 17 : (۲۶/بهمن/۹۰ ۱۹:۵۵)Admirer نوشته است: بررسی مالوف بدون مولف مصداق بارز تفسیر به رای است!!! موفق بمانید. پ.ن : کلا بد نیست دوستان دیگه هم با توجه به اتفاقات اخیر این تاپیک رو یه بار دیگه مطالعه کنن! RE: چرا باید زندگی هنرمندان بررسی شود؟ - سبز سفید قرمز - ۱۸/اسفند/۹۰ ۱۲:۵۴ به نظر بنده نکته ای که نباید از آن غفلت کنیم ریاکاری می باشد که یکی از ابتلائات جوامع مذهبی است. به این معنی که در باره نشان دادن خصوصیات خوب و پسندیده از دید جامعه و شرع افراط می شود. در حال حاضر روندی در سینما و تلویزیون و همچنین در موسیقی وجود دارد که یک هنرمند برای شناخته شدن از طریق رسانه عمومی معمولا صدا و سیما یک یا چند نقش مثبت و مذهبی را بازی می کند و پس از کسب مقبولیت (که مقبولیت نقش است که در اذهان مخاطب به مقبولیت شخصیت بازیگر می انجامد ) از شهرت مزبور برای بازی و احیانا تبلیغ نقشهایی مغایر با تصور مخاطب و انتظار مسئولین فرهنگی سرمایه گذاری می کند. (که احتمالا درآمد بیشتری دارد متاسفانه)، خواننده ها هم این روند را دارند: یک آواز یا آلبوم مذهبی شروع کار است و سپس تعریف و تمجید رسانه ملی و معروفیت و بعد پشت پا زدن به آن اصول ولی تا مدتها همچنان به تعریف و تمجید از روحیات مثبت وی پرداخته می شود با اینکه اخبار خلاف این تعاریف از طرق غیر رسمی احیانا همراه با عکس و فیلم در جامعه پخش می شود. اینجاست که تعارض در ذهن مخاطب شکل می گیرد و چند راه حل به ذهن می رسد: یکی اش این که بازیگر (کلا هنرمند) از برخی قیود اخلاقی معاف است. یا چون جوان و احتمالا زیباست بهتر است به روی خودمان نیاوریم. خلاصه این وضعیت ادامه می یابد تا جایی که ناگهان ممنوع التصویر می شود یا به خارج فرار می کند و بعد هم مسئولین و هم خود او اظهار می کنند که وی اصولا اعتقادی به آن خصوصیات (منظورم شرعیات است) نداشته. خلاصه این روند همچنان ادامه دارد و از آنجایی که فرهنگ و خصوصا سینمای ما به آمریکا توجه و حتی الگو پذیری دارد بعد از 3 دهه از انقلاب پیشرفت مهمی در اسلامی شدن هنر (حداقل به نظر بنده) در این نظام رخ نداده. اگر از ابتدا در تعریف و تمجید از هنرمندان اغراق نشود ( این کار هم اسلامی نیست که شخصی را به دروغ متصف به صفاتی کنیم که واجد آنها نیست) مردم هم روی آنها حساب و اعتبار ویژه باز نخواهند کرد و آنها را الگو قرار نخواهند داد: فوتبالیست خوب، بازیگر قابل، خواننده خوش صدا باقی خواهد ماند و نه یک الگو برای فرزندمان که رفتار او با اصول ما قابل توجیه نباشد . به عبارت دیگر آنقدر در تعریف افراط نکنیم که بعد به غیبت، تهمت و نهایتا مهدورالدم دانستن شخص رضایت دهیم. RE: چرا باید زندگی هنرمندان بررسی شود؟ - Admirer - ۱۸/اسفند/۹۰ ۱۴:۴۲ به نام خدا سلام. دوستان عزیز ... لطفا بحث رو به سمت نام بردن مصادیق نبرید. اینجا قرار بود فلسفه ی این موضوع رو مورد بررسی قرار بدیم و در مورد مثال های خاص به اندازه ی کافی تاپیک توی تالار هست!!! مطلبی هم که دوستمون گفتن بسیار جالب و در خور تامل هست!!! به طور کلی در دو زمان هست که پیام مولوف با شخصیت مولف ظاهرا ممزوج نیست : 1. مولف فریبکار است، و برای گمراه کردن مخاطب کدهای اشتباه می دهد. 2. مولف دارای صداقت است، اما برای انتقال نیت اصلی خود به مخاطب ضعیف عمل کرده و سوء تفاهم ایجاد کرده است. --------------- در این دو صورت ( زمانی که پیام مولوف با شخصیت مولف ممزوج نیست! ) کار تحلیل گر استراتژیک سخت تر می شود و باید بررسی های عمیق تری برای کشف پیام اصلی مولوف انجام دهد. ( دقیقا مانند مسائل امنیتی و پلیسی که در صدد پیدا کردن انگیزه ی مجرم هستن! ) امیدوارم توضیحات کافی بوده باشن! یا علی |