نقل قول:متأسفم که نظرات شخصی خود را پای دین خدا میگذاریم

(۱۴/اردیبهشت/۹۱ ۲۳:۲۱)Havbb 110 نوشته است:  دوما با این دیدگاه ما اگه بخوایم نگاه کنیم فکر نکنم استادی کسی بزرگتر خود خدا باشه ، پس با این حساب ما باید معصومین رو هم بذاریم کنار و بگیم ما میریم سراغ بزرگتر از معصومین (یعنی خدا)

(۲۱/آبان/۸۹ ۱۲:۳۴)علی 110 نوشته است:  4 ـ حقیقت ایمان و کفر چیست؟
و وجه مشترک شیطان و تمام مستکبرین مترود از درگاه خداوند چیست؟

چرا ابليس با شش هزار سال عبادت از زمره كافرين شد ؟.
عدم خشوع در برابر انسان کامل و پذیرش ولایت او در عین آگاهی کامل به این مطلب که این امر خواست و دستور خداوند است این امر وجه مشترک شیطان و تمام مستکبرین مترود از درگاه خداوند است.[/u] مگر غير از اين است كه معناي ايمان در مكتب اهل بيت (علیه السلام) همان ايمان به ولايت الهيه است. در رواياتي كه شيعه و سني ذيل آيه شريفه «فقد استمسك بالعروة الوثقي» ذكر كرده‏اند، «عروة وثقي» همان «ايمان باللّه» و «كفر به طاغوت» معنا شده است. در بعضي از روايات چنين آمده است: «من اراد ان يستمسك بالعروة الوثقي فليوال عليا» (بحار، ج 23 ـ ص 144 و ج 38 ـ ص 92.(در حقيقت اين روايت و احاديث مشابه، دلالت بر اين امر دارد كه پذيرش ولايت وجود مقدس مولي الموحدين علی(علیه السلام) در تمامي شئونِ حيات، همان حقيقت دين است چرا که:
[b]حقيقت دين آن چیزی است که ما با پذیرش و عمل به فرامین آن (قلباً و عملاً)، به مقام توحيد و عبودیت و لقای پروردگار می رسیم و اولیای خداوند (چهارده معصوم) دین مجسمند که با قول و عمل خود مبین حق از باطلند و ما با قبول ولایت و سرپرستی و اوامر و نواحی ایشان به مقام توحید می رسیم
و موحد واقعي كسي است كه نسبت به ولايت خداوند و اولیایش تولي قلبی و عملیِ تام داشته باشد و البته لازمه اين امر نيز تبرّي قلبی و عملیِ تام از ولايت اعداء و طواغيت است.

چنانچه قبلاً بيان شد زماني كه خداوند متعال مي‏خواهد ولايت خود را بر عالم جريان دهد و از عالم انساني امتحان بگيرد، ولايت خود را در وجود خلفاء به حق خويش جاري مي‏كند.و حقیقت ایمان و کفر با امتحان از امر ولایتِ انبیا و ائمه که اولیاء الله هستند مشخص می شود.

(۱۴/اردیبهشت/۹۱ ۶:۳۲)Havbb 110 نوشته است:  تشکر فراوان....


تاپیکهای علی 110 رو هر وقت میخونم میبینم باید یه بار دیگه بنیان نیتها (و صد البته روش اعمالم) رو خراب کنم و از نو در جهت صحیح بسازم....

کین ره که تو میروی به ترکستان است....



یا علی (علیه السلام)

(۱۵/اردیبهشت/۹۱ ۱:۲۷)علی 110 نوشته است:  

سه [خصلت] است كه هر آن كس كه با آنها با خداوند- عزّ و جلّ- ديدار كند، از هر درى كه بخواهد، به بهشت درآيد:

كسى كه اخلاقش را نيكو گرداند

و از خداوند در نهان و آشكار بترسد

و جدل را اگر چه حقّ با او باشد ترك كند.

　پيام پيامبر ترجمهفارسى 771 بخش دهم جوامع الكلم سخنان فراگير ..... ص : 697

(۱۴/اردیبهشت/۹۱ ۲۳:۲۱)Havbb 110 نوشته است:  اینکه بگیم: ما باید بریم سراغ خود خود استاد بزرگ. اولا خود معصومین گفته اند که به فقها مراجعه کنید (اگه اشتباه نکنم امام باقر (علیه السلام) در زمان حیات خودشون مردم رو به یه فقیه ارجاع داده اند) پس مراجعه به یه غیر معصوم (که گزاره های خودش رو از معصوم گرفته و به زبان ساده تر بیان میکنه) کار اشتباهی نیست.

دوما با این دیدگاه ما اگه بخوایم نگاه کنیم فکر نکنم استادی کسی بزرگتر خود خدا باشه ، پس با این حساب ما باید معصومین رو هم بذاریم کنار و بگیم ما میریم سراغ بزرگتر از معصومین (یعنی خدا)

سوما اگه شما فقها رو استثنا میدونید و میگید مراجعه به فقها رو خود معصوم سفارش کرده که ما میریم سراغش (چیزی که علی آقا گفت) خب معصوم گفت یه مرجع تقلید داشته باشید برای فروع دینتون و احکام شرعی ، پس چرا ما برای مسائل دیگه به کسانی که بیشتر از ما میدونن (در حوزه ی دین) مراجعه میکنیم؟!


یا علی (علیه السلام)

نقل قول:

خود پروردگار عالم این باب را باز کرده اند. ولذا امام صادق (علیه السلام) فرمودند: خداوند میتوانست بدون وجود ما خودش را به شما معرفی کند لکن اراده کرد ما را خلق نماید و به وسیله ما شما را امتحان نماید. اگر سر به آستانه‌ی ما گذاشتید و در مقابل ما خضوع کردید، خضوع در مقابل خدا کرده اید. و لذا کسانی که در مقابل اهل بیت(علیه السلام) خضوع نمیکنند خضوع در مقابل خدا نکرده اند.. مثل سجده بر آدم است... که گفتند سجده بر غیر خدا جایز نیست... پس چرا ملائکه باید بر آدم بکنند؟ حضرت فرمودند چون به امر خداست عین سجده بر خداست. پس چون به امر خدا فرمود: فادعوا بها، عین خواستن از خداست.

(۱۴/اردیبهشت/۹۱ ۲۳:۲۱)Havbb 110 نوشته است:  شعر و ادبیات ، بنیانی داره به نام "تشبیه" که عرفا اون چیزی رو که دیده اند میان به زبان ساده و تشبیه برای ما بیان میکنند. ائمه همه معصوم بودند و مطمئنا ما نمیتونیم به درجات و جایگاه اونها برسیم ولی عرفایی که بنده میگم معصوم نبوده و اتفاقا آدمهای عادی هم بودند که به درجات بالا رسیدند ، پس ما هم میتونیم به جایگاه اونها برسیم.... (مثلا ما هیچ وقت نمیتونیم یه کتاب مثل نهج البلاغه بنویسیم ولی این ظرفیت رو داریم که دیوانی بهتر از دیوان حافظ از لحاظ حکمت و معنی بگوییم)

شخصی مثل نظامی گنجوی ، به معراج هم رفته و مطمئنا خواندن تجربیات چنین فردی برای شخص بنده خیلی مفیده. بنده نگرشم به جهان هستی و آفرینش با خواندن "هفت پیکر" نظامی تغییر کرد.

معصومین به زبانی صحبت کرده اند که بسیار سنگین است و شاید فقها بتوانند منظور اون بزرگواران رو دریابند (و منطقی هم بوده که یه معصوم با چنین ظرفیت و علم بالایی ، بیاناتی رو نقل کنند که بسیار سطح بالا و ارزشمند است و هرکس دیگری در طول تاریخ به آنها دست نمیابد)