(۱/تیر/۹۱ ۱۵:۲۹)Pachacuti نوشته است:  4)نه لزومی ندارد. خاطرات در ذهن ذخیره می شوند و اعمال به دست فرشتگان. همونطور که در آخرت اعمال انسان رو به روحش نشون میدن تا یادش بیاد، پس خود روح حافظه ی خوبی نداره و چیز زیادی یادش نمیاد. به خصوص که پس از قرار گرفتن در جسم جدید با محیط جدیدی روبرو میشه و اگه در زمان نوزادی چیزی یادش بوده تا چند سال بعد همه رو فراموش میکنه...

(۱/تیر/۹۱ ۱۵:۲۹)Pachacuti نوشته است:  5)این یعنی چه؟ میشه کمی توضیح بدین؟

(۱/تیر/۹۱ ۱۵:۲۹)Pachacuti نوشته است:  6)بله درسته. به همین دلیله که این مسئله تو قرآن ذکر نشده تا دستاویز معاویه و امثالش نشه.

(۱/تیر/۹۱ ۱۹:۲۶)حسن.س. نوشته است:  
اگر تناسخ را دقیق بشناسید مرادف است با انتقال حقیقتی به نام روح از صورتی مادی به صورت مادی دیگر است.سخن اینجاست که حقیقت یک فرد آنچه است که بدست می آورد و آن را در روح خود بالفعل می کند و حالا اگر آنچه حاصل شده برگشت به اول خود کند دیگر فردی نمی ماند که اسم او حسن یا زهرا باشد بلکه شخصی دیگر بوجود آمده است.پس چند فرصت برای یک فرد معنی ندارد زیرا دیگر او نیست و کس دیگری می شود.

فرصت به این است که بنده تجربه ای داشته باشد و بعد از آن بهره ببرد نه اینکه با از بین رفتن تجربه های قبلی اش دوباره شروع کند و چه بسا همان غلط قبلی.این کار از حکمت به دور است.فرصت زمانی است که پشیمانی از قبل باشد و همان باعث حرکت درست جدیدی شود و نه بدون هیچ زمینه ی قبلی و همان سعی و خطای سابق.

این را در مورد اول گفتم.شما مثلا اگر محمد هستید محمد شدن شما مجموعه ای از اتفاقات و یافتن ها و شدن های شماست و اگر به حالت اولین برگردید دیگر شخص دیگری می شوید نه محمد!!!! درک می کنید؟؟؟؟

باز هم همان که گفتم.روح یک لوح خالی است که نه محمد است نه حسن نه زهرا.اعمال ماست که با نقش روی این لوح شخص خاصی می شود.حالا اگر این ها را کنار بزنیم دیگر فرد متعینی وجود ندارد و می شود یک حات بسیط بدون شخص مشخص.پس دیگر اصلا کسی نیست که تناسخ درباره ی او رخ دهد!!!! بلکه یک فرد جدی است که دیگر حسن و زهرا نیست!!!! این هزار بار

(۱/تیر/۹۱ ۱۹:۲۶)حسن.س. نوشته است:  اگر درست فهمیده باشم و همین باشد که من فکر می کنم؛این یک قاعده ی عقلی است که می گوید بازگشت معدوم عینا ناممکن است.مستلزم توضیح فراوانی است.فلاسفه رویش بسیار بحث کرده اند.خواستید باید در یک وقت کافی بحث کنیم.

(۱/تیر/۹۱ ۱۹:۲۶)حسن.س. نوشته است:  اتفاقا در قرآن در نفی تناسخ آیه های عجیبی داریم که ساعت ها باید تدبر کرد.یکی از مهمترینش با عقل ناقص بنده این است:

آیه ی 99 و 100 سوره ی مومنون:
«حَتَّی إِذَا جَاء أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ارْجِعُونِ* لَعَلِّی أَعْمَلُ صَالِحاً فِیمَا تَرَکْتُ کَلَّا إِنَّهَا کَلِمَةٌ هُوَ قَائِلُهَا وَمِن وَرَائِهِم بَرْزَخٌ إِلَی یَوْمِ یُبْعَثُونَ [قرآن کریم المؤمنون : 99-100]

«آنها همچنان به راه غلط خود ادامه می دهند) تا زمانی که مرگ یکی از آن‌ها فرا می رسد می گوید: پروردگارا مرا بازگردان(99) باشد که در آنچه ترک کرده ام عمل صالح انجام دهم. حاشا که بازگردد، همانا سخنی که او می گوید و هیچ فایده ای ندارد. از پس سرشان برزخ است تا روزی که برانگیخته شوند.(100)»

حالا اشکالی به این استدلال دارید بفرمایید تا برویم سراغ دیگر موارد.