بسم الله الرحمن الرحیم
با سلام
اینو صبح میخوندم... خیلی به دلم نشست...

"در مباحث توحیدی مطرح است که خداوند متعال از همه صفات و خصوصیاتی که در مخلوقات مادی و غیرمادی وجود دارد منزه است. یعنی بین خالق و مخلوق هیچ شباهتی از هیچ جهتی وجود ندارد.بنابراین خداوند صورت ندارد، دست ندراد، چشم و زبان ندارد، خشم و خشنودی ندارد.... صورت، دست و چشم و زبان خدا، حجتهای او، پیامبراکرم(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و اهل بیت آن حصرت و در زمان ما حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) - میباشند. آنان صورت خدایند، زیرا برای توجه به خدا باید به آنان توجه کنیم. آنها دست خدایند زیرا که خداوند از قدرت خود به آنان اعطا کرده ، آنها وسیله دریافت و انتشار لطف و فیض خدا در میان مخلوقاتند... آنها چشم خدا هستند زیرا امام هر زمان از جانب حق بر مردم آن زمان، شاهد و ناظر می باشد. آنها زبان خدایند زیرا که دستورات حق را برای مردم بیان می کنند. خشم و خشنودی آنان خشم و خشنودی خداست و اطاعت از آنان بندگی خداست. پس بندگی خدا از غیر طریق اطاعت آنان و در غیر راه ولایت آنان انجام نمیپذیرد....

بخصوص اون جمله صورتی رنگ رو که خوندم یاد

نقل قول:سعی کن لحظه به لحظه احساس کنی که امام زمانت در کنارت هستند...

افتادم...
کاش فراموش نمیکردم...

مطمئن ام که اگه این کتاب رو چند ماه پیش میخوندم، به اندازه الان نمیفهمیدم یا شاید به این راحتی برخی حدیث هاشو (بحث ولایت) قبول نمیکردم.... و این رو از اثرات تاپیکهای سیر مطالعاتی علی آقا میدونم... جا داره که ازشون تشکر کنم.....

مرسی ندا جان .

من هم این جملات رو که خوندم , برای اوّلین بار که داشتم کتاب رو مطالعه می کردم , خیلی لذّت بردم .

امروز که زیارت حضرت (علیه السلام) رو که می خوندم وقتی به این جمله رسیدم که میگه :

خیلی خیلی بهم چسبید .

چون معنیش رو فهمیده بودم .

به خصوص که وقتی داشتم کتاب ایمان آیت اللّه دستغیب , این عالم و شهید گرامی رو مطالعه می کردم وقتی به این جملات رسیدم :

(۱۶/تیر/۹۱ ۱۴:۵۷)یا صاحب الزمان نوشته است:  یا مثلاً مقابل قبر حضرت رضا (علیه السلام) ملاحظه کن که حضرت (علیه السلام) حاضر و ناظر است . چشم بینای خداست . عظیم است . محیط است . خدای نکرده با زن اجنبیّه مس و تماس حاصل نشود . برای رسیدن به ضریح به یکدیگر می چسبند و فشار می آورند , اینان خیال می کنند حضرت ان طرف ضریح , حضور ندارد .
اینها شاهد قلبت عقل و ادراک است , شخص خیال می کند امام یعنی این پنجره و شباک . امام , روح کلّی الهی است . همه جا حاضر است . امام مانند آفتاب است . وقتی افتاب که می تابد , همه جا می تابد ؛ سنگ , آب , خاک , آهن , در و دیوار و از آن جمله , جایی که آینه هست , از شما می پرسند کجا بیشتر آفتاب تلألؤ دارد ؛ روی سنگ یا آینه و بلور ؟ بلاشک جایی که روی اینه و بلور می تابد , تلألؤ آن چندین برابر است .
روح کلّی الهی ؛ یعنی امام , به تمام عوالم هستی محیط است . همه جا افاضه می دهند لیکن آن قطعه زمین که بدن مبارک امام (علیه السلام) آن جاست , عیناً مثل جایی است که قطعه ی بلور است در حرمش صد درجه بیشتر افاضه است . توجّه آقا آن جا زیادتر است .
الان نور امام (علیه السلام) تو را پاک می کند ؛ لغزشهایت را می ریزد . چقدر بهره مند می گردی ؟ ولی اگر با عقل و معرفت باشد , نکند یکدفعه ریایی در کار بیاید که در این صورت , همه چیز خراب می شود .

متوجه نمی شدم امام (علیه السلام) عین اللّه هستند یعنی چی .

ولی وقتی این کتاب رو مطالعه کردم تازه متوجه شدم . خیلی لذت بردم , راستش .

واقعاً کتاب ارزشمندی هست .

مطالعش واقعاً واجبه .