در سال 2007 م بار دیگر جنگی علیه شیعیان تحمیل گردید که شعله های آتشین آن گاهی خاموش و گهگاهی دوباره روشن می گردد. این جنگ زمانی آغاز شد که گروه های افراطی طالبان و القاعده در پاراچنار دست به کار شدند و رئیس انجمن فاروقیه به نام عید نظر که خود را یزید نظر می نامید، آشکارا از تحریک طالبان در پاراچنار حمایت کرد، لذا طالبان و نیروهای القاعده به کمک نواصب بومی یعنی توسط انجمن فاروقیه به مناسبت عید میلاد النبی (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) (12 ربیع الاول 1428) راهپیمایی کردند، در این راهپیمایی به ساحت مقدس امام حسین (علیه السلام) توهین کردند و شعار توهین آمیز «مرده باد شهادت حسین» سر دادند که در سی دی ضبط شده است. شیعیان این قضیه دردناک را به دولت محلی و بزرگان منطقه واگذار کردند تا راه حلی بیاندیشند متاسفانه دولت برای راضی کردن شیعیان غضبناک هیچ اقدامی نکرد تا روز 17 ربیع الاول سر رسید شیعیان به مناسبت 17 ربیع الاول جشن میلاد گرفتند، که در آن سخنرانی از اهل سنت به نام علامه فیروز الدین نیز دعوت شده بود ایشان هم در مدح اهل بیت (علیه السلام) سخنرانی کردند متاسفانه با برنامه ریزی قبلی از سوی طالبان و القاعده در همان روز جنگی آغاز شد که آغازگر درگیری خسارت بار گردید البته با مذاکره طرفین پس از یک هفته جنگ آتش بس اعلام شد ولی طولی نکشید که درگیری ها از سر گرفته شد که ذکر آن به درازا می کشد.

در ماه اوت 2007 حمله انتحاری شدیدی در پاراچنار به وقوع پیوست که در آن صدها نفر شهید و مجروح شدند و همچنین دومین حمله انتحاری در ماه فوریه 2008 م رخ داد که بسیاری از شیعیان در آن به شهادت رسیدند و صدها نفر مجروح شدند، البته بسیاری از مجروحین در اثر شدت جراحات و عدم امکان انتقال آنان به بیمارستان های مرکزی و پیشرفته و کمبود دارو و مواد خوراکی به دلیل بسته بودن راهها به شهادت رسیدند.

سومین حمله انتحاری در پشاور : در پشاور شیعیان پاراچنار برای مسافرین یک هتل بزرگی ساخته اند که طالبان آنجا را هم نشانه گرفتند و حمله انتحاری شدیدی در آن هتل رخ داد علاوه بر اینکه خسارت سنگینی به هتل وارد گردید موجب شهادت و مجروح شدن تعداد زیادی از شیعیان پاراچنار گردید.

در ماه ژوئن 2007 کاروانی حامل مواد خوراکی و دارویی که تحت نظارت و محافظت نیروهای دولتی از پشاور به مقصد پاراچنار در حال حرکت بود، توسط طالبان در شهر سده مورد حمله قرار گرفت و چهار کامیون را همراه چهار نفر به آتش کشیدند و بقیه را به غارت بردند، و 8 نفر را به گروگان گرفتند، سپس دست و پاهایشان را در حالی که زنده بودند قطعه قطعه کردند و بعد از آن همه را سر بریدند و اعضایشان را در خیابان ها ریختند.

جنگ در پاراچنار پایان نیافته است و از مدت 2 سال مورد حملات شدید قرار گرفته است گرچه گاه گاه از شدت جنگ کاسته شده و محاصره نیز شکسته شده است، در ماه مبارک رمضان سال گذشته به خاطر احترام ماه خدا از طرف شیعیان آتش بس یک طرفه اعلام شد ولی نواصب به جنگ ادامه دادند حتی که در اواخر ماه رمضان حجت الاسلام سید علی حسینی فرزند علامه شهید عارف حسین حسینی به شدت مجروح شدند که به قطع پای راستشان منجر شد. همچنین دیگر حوادث بزرگ و کوچک زیادی رخ داده است همین امسال محرم و صفر 16 نفر از جمله سید عسکر علی شاه از سادات و زعماء منطقه توسط طالبان ربوده شده اند که چند روز پیش دو نفر از چنگ آنان فرار کردند و 3 نفر را هم به شهادت رساندند و سرنوشت بقیه از جمله سید عسکر علی شاه معلوم نیست چه خواهد شد الان هم پاراچنار در محاصره است قبلا مردم ناچار از راه افغانستان به پشاور سفر می کردند ولی در این راه همچنین باز گروگان گیری و مطالبه پول گزاف و یا شهادت بعضی از شیعیان اتفاق افتاد، لذا این راه هم کاملا ناامن و یا اصلا بسته شده است.