در این حالت، اگر به فرض، گریه و زاری هم راه نیندازید، به شدت سردرگم و ناامید می شوید. اما بالاخره می فهمید که باید به دنبال یکی از همین آدم بزرگها که دورتان می چرخند و به نظر، گلیم شان را از آب بیرون کشیده اند، بروید. اینکه شما در آینده با چه مدالی پیش پدر و مادرتان برگردید، به این بستگی دارد که در آن زمان سرگردانی، پشت چه کسی رفته باشید.

زندگی دینی ما نیز همین گونه است؛ ما در جهانی قرار داریم که در برابر فهم چند و چونش، کودکی بیش نیستیم. امّا خداوند متعال، به هیچ وجه ما را دست تنها رها نکرده است. به قول خودش:«و چون شکیبایی کردند و به آیات ما یقین داشتند، برخی از آنان را پیشوایانی قرار داریم که به امر ما [مردم را] هدایت می کردند.» (1)

همین امروز که با مشکلات و سختی های دوران غیبت، دست به گریبانیم هم، در گمراهی نخواهیم بود، اگر دست امام و راهنمایمان را محکم بچسبیم و هر جا که او قدم گذاشت، جا پای قدمهای او بگذاریم.

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
«[اوصیای خداوند] درهای خداوند هستند که از طریق آنها باید وارد شد و اگر ایشان نبودند، خداوند عزّوجل، شناخته نمی شد و خداوند تبارک و تعالی به [وسیله ی] وجود آنها در روز قیامت بر آفریدگانش احتجاج (2) می کند.» (3)

همچنین ایشان، در روایتی دیگر فرمودند:
«ما دانایان به امر خدا و دعوت کنندگان به راه او هستیم. به واسطه ی ما، خداوند شناخته می شود. ما راهنمایان به سوی خدا هستیم و اگر ما نبودیم، خدا پرستیده نمی شد.» (4)

ما مردم گرفتار آخرالزمان نیز، در دوران سخت و طاقت فرسای غیبت، تنها یک راهنما داریم.

مردی که او را چنین می خوانیم:
السلام علیک یا بابَ اللهَ الذی لا یُوتی الّا مِنه، السلام عَلَیکَ یا سَبیلَ اللهِ الّذی مَن سَلَکَ غَیرَهُ هَلَکَ (5)
سلام بر تو ای در [گشوده] خدا که جز از آن نتوان به خدا رسید؛ سلام بر تو ای راه خدا؛ آن راهی که هر کس غیر از آن را بپوید، نابود می شود.

-=-=-=-=-=-=-=-

پی نوشت:
1. سجده: 24؛ به نقل از شفیعی سروستانی، ابراهیم، معرفت امام زمان و تکلیف منتظران، نشر موعود، 1387، ص 155
2. احتجاج یعنی دلیل و برهان آوردن.
3. الکافی، ج 1، ص 193؛ به نقل از شفیعی سروستانی، همان، ص 159
4. بحارالانوار، ج 26، ص 260؛ به نقل از همان.
5. بحارالانوار، ج 99، ص 98؛ زیارت دوم حضرت صاحب الزمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)؛ به نقل از همان، ص 161

احتمالاً همه ی ما جمله ی معروف امام خمینی (رحمة الله علیه) را شنیده ایم:
«عالم محضر خداست، در محضر خدا، معصیت نکنیم.» این جمله، درباره ی ناظر بودن خداوند بر اعمال ماست. امّا تنها خداوند نیست که بر تک تک لحظات ما نظارت دارد: «و بگو: [هرکاری می خواهید] بکنید که به زودی، خدا و پیامبر او و مومنان در کردار شما خواهند نگریست و به زودی به سوی دانای نهان و آشکار بازگردانیده می شوید. پس شما را به آنچه انجام می دادید، آگاه خواهد کرد.» (1)

همانطور که در آیه ی فوق خواندید، نه تنها خداوند، بلکه رسول او (صلی الله علیه و آله) و مؤمنین نیز از اعمال مردم آگاهی دارند. برترین مصداق مومن، ائمه ی معصوم (علیهم السلام) هستند که در ایمانشان، نظیر و نمونه ندارند.

امام صادق (علیه السلام)، به یکی از یاران خود فرمودند:
«اعمال نیک و بد همه ی بندگان هر صبح گاه بر پیامبر خدا – درود خدا بر او باد- عرضه می شود. پس مراقب باشید. این سخن خداوند است ...»و سپس آیه ی مذکور را خواندند. (2)

همچنین به کسی فرمودند:
«چرا فرستاده ی خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) را اندوهگین می کنید؟»
مخاطب امام پرسید: چگونه ما او را اندوهگین می کنیم؟
فرمودند:«مگر نمی دانید که اعمال شما بر آن حضرت عرضه می شود و چون گناهی در آن بیند، اندوهگین می شود؟ پس فرستاده ی خدا را اندوهگین نکنید و او را شادمان سازید.» (3)

ما انسانهای آخرالزمانی در دوران غیبت نیز رها و یله نیستیم. آقای ما نیز، تمامی اعمال ما را می بیند و به نیتهای ما آگاه است. ایشان خود می فرمایند:
«ما بر احوال شما آگاهیم و هیچ چیز از اخبار شما بر ما پوشیده نیست.» (4)

امام و ولی زمان ما، حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه) هستند. بنابراین تمام حالات ما بر ایشان تاثیر گذار است. چنانچه در روزگار امیرالمؤمنین (علیه السلام)، حالات مردم بر ایشان تاثیر گذار بود. حضرت علی (علیه السلام) به یکی از یارانشان فرمودند:
«ای رمیله! هیچ مؤمنی بیمار نمی شود، مگر اینکه ما هم با بیماری او بیمار می شویم و هیچ مؤمنی اندوهگین نمی شود، مگر اینکه ما با اندوه او اندوهگین می شویم و هیچ مومنی دعا نمی کند، مگر اینکه ما برای دعای او آمین می گوییم و هیچ مومنی سکوت نمی کند، مگر اینکه ما برای او دعا می کنیم.» (5)

همین لحظه که این مطلب را می خوانیم، نگاه امام بر ماست؛ خدا کند نگاه امام به زشت کاری هایمان نیفتد...

-=-=-=-=-=-=-=-

پی نوشت:
1. توبه: 105
2. الکافی، ج 1، ص 219؛ به نقل از شفیعی سروستانی، ابراهیم، معرفت امام زمان (علیه السلام) و تکلیف منتظران، نشر موعود، ص 149
3. همان؛ به نقل از همان، ص 150
4. طبرسی، الاحتجاج، ج 2، ص 598؛ به نقل از همان، ص 152
5. بصائر الدرجات، جزء 5، صص 259- 260؛ به نقل از همان.

امام محمد باقر (علیه السلام)، فرمودند:
«به خدا سوگند، ما خزانه داران خدا در آسمان و زمین او هستیم. ولی نه بر طلا و نقره، بلکه بر علم او.» (1)

امام صادق (علیه السلام) نیز فرموند:
«ما سرپرستان امر خدا، خزانه داران علم خدا و جایگاه وحی الهی هستیم.» (2)

امّا این علم چه علمی است که امام معصوم (علیهم السلام) نگهبانان آن هستند؟

امام باقر (علیه السلام) در تعریف علم می گویند:
«همانا برای خداوند، دو علم است؛ علم عام و علم خاص. علم خاص، علمی است که حتی فرشتگان مقرب و پیامبران مرسل هم از آن آگاهی ندارند. علم عام خداوند که فرشتگان مقرب و پیامبران مرسل از آن آگاهند، به طور کامل به ما ارزانی شده است.» (3)

امام معصوم (علیه السلام) این علوم را از سه طریق به دست می آورند:

1. ارث بردن از پدران خویش (که در نهایت این علوم، به پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) باز می گردد)
2. منابع مکتوب (کتابهایی مثل کتاب امام علی (علیه السلام) که به فرزندان معصومش به ارث گذاشته اند)
3. الهام ربانی (علومی که از طریق فرشته ی وحی یا به طور مستقیم به آنان الهام می شود.) (4)


امام کاظم (علیه السلام) فرمودند:
«آنچه علم ما بدان راه پیدا می کند، بر سه قسم است: گذشته، آینده و پدید شونده. گذشته برای ما تفسیر شده است؛ آینده برای ما نوشته شده است و پدید شونده از طریق انداختن در دل و تاثیر در گوش [به ما الهام می شود]. این [قسم اخیر] بهترین دانش ماست و پیامبری پس از ما نیست.» (5)

آری آقای ما، حضرت صاحب الزمان (عجل الله تعالی فرجه)، مردی است که از ارزشمندترین علوم آسمان و زمین نگهبانی می کند. او کسی است که او را می خوانیم: «السلام علیکم یا اهل بیت النبوه... و خُزّان العِلم.» (6)


-=-=-=-=-=-=-

پی نوشت:
1. بحارالانوار، ج 8، ص 368؛ به نقل از شفیعی سروستانی، ابراهیم، معرفت امام عصر و تکلیف منتظران، نشر موعود، ص 162
2. الکافی، ج 1، ص 192؛ به نقل از همان، ص 163
3. بصائر الدرجات، ص 109؛ به نقل از همان.
4. شفیعی سروستانی، همان، ص 164
5. الکافی، ج 1، ص 264؛ به نقل از شفیعی سروستانی، همان.
6. من لا یحضره الفقیه، ج 2، ص 610؛ به نقل از همان، ص 163

-=-=-=-=-=-=-

* پ.ن: عنوان تاپیک تغییر پیدا کرد، با تشکر از جناب Islam