تالار گفتگوی بیداری اندیشه
حرامهایی که با حسین (علیه السلام) حلال شد - نسخه مناسب چاپ

+- تالار گفتگوی بیداری اندیشه (http://forum.bidari-andishe.ir)
+-- بخش: اصول و عقاید شیعه (/forum-52.html)
+--- بخش: فروع دین (/forum-75.html)
+--- موضوع: حرامهایی که با حسین (علیه السلام) حلال شد (/thread-21995.html)

صفحه: 1 2

حرامهایی که با حسین (علیه السلام) حلال شد - میثاق - ۶/آذر/۹۱ ۱۰:۰۰

بسم الله الرحمن الرحیم

چندروز که مانده به محرم، تقریباً از عید غدیر، جوانها به شوق عزاداری امام حسین (علیه السلام) تکیه ها را بنا می کنند. انگار برای عزاداری، اشک ریختن، سینه زدن و سیاه پوشیدن عجله داشته باشند. انگار که دلشان بخواهد هلال ماه محرم زودتر بیاید. از همین جا، قانون شکنی آغاز می شود: انسانهای معمولی، از عزاداری فراری اند؛ این قانون طبیعی است: فرار از مرگ، فرار از غم و اندوه.
تنها، عاشقان اباعبدالله اند که قانون شکنند: فریاد شهادت سر می دهند و آرزو می کنند که هرگز از این غم رها نشوند.

حتماً تا به حال فهمیده اید که امام حسین (علیه السلام) با دیگران فرق می کند. حتی اندوهش...
خداوند بلندمرتبه نیز برای امام حسین (علیه السلام) استثنائاتی در نظر گرفته است و برای ایشان، برخی حرامها را حلال و برخی مکروهات را مستحب و برخی مستحبات را مکروه کرده است. در این مقاله به بخشی از آن اشاره کنیم.



الف) حرامهایی که حلال شد

1. خوردن خاک
خوردن خاک، هرگونه ای که باشد حرام است.
امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
«خاک حرام است مانند گوشت خوک و کسی که خاک بخورد و بمیرد من بر او نماز نمی گذارم...»
(1) ایشان در ادامه ی این حدیث، یک استثنا را مشخص می کنند: «...مگر خاک قبر امام حسین علیه السلام.» (2)

در روایات ما، حتی خوردن خاک قبر رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله) که بی شک برترین مخلوق عالم است نیز حرام دانسته شده است. امّا استفاده از خاک امام حسین (علیه السلام) برای شفا گرفتن، ساختن مُهر و تسبیح توسط ائمه ی معصومین (علیهم السلام) توصیه شده است.

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
«هر كه تسبيحى از خاك حضرت امام حسين (علیه السلام) بسازد، اگر با آن تسبيح بگوید چه بهتر و اگر او تسبيح نكند، تسبيح در دست او تسبيح می کند و اگر بدون عمد آن را [در دستش] بگرداند در نامه عمل او تسبيح نوشته مى‏ شود و اگر متذكر باشد و تسبيح گويد و ذكر الهى كند بعدد هر دانه، چهل تسبيح در نامه عملش نوشته مى‏ شود.» (3)


2. آسیب رساندن به بدن
آسیب رساندن به بدن، از حقوق نفس است و به نظر علمای اسلام، حرام تلقی می شود.
امیرالمؤمنین علی (علیه السلام)، به مؤمنان سفارش کرده اند که هرگز در مصیبتهای خود به بدنشان آسیب نرسانند. ایشان می فرمایند:
«صبر مانند شتر رام و راهوارى است كه صاحب خود را بر زمين نمى ‏زند و صبر در مقابل مصيبتها، خود نوعى مصيبت بر دشمنان و نكوهش‏ كنندگان است، و ترديدى وجود ندارد كه صابر پاداش آن را مى ‏بيند و دشمنش منكوب مى ‏گردد و از زيان داد و فرياد محفوظ مى‏ ماند، مانند پاره كردن لباس و رساندن آسيب به بدن، زيرا كسى كه بر بلا صبر نكند، به سه چيز گرفتار مى ‏شود: يعنى: تباهى پاداش و شماتت دشمنان و وارد كردن زيان.» (4)

امّا جالب است بدانید که امام صادق (علیه السلام) در نقل ماجرای کربلا بیان می کنند که اهل بیت عصمت (علیه السلام)، در عزای امام حسین (علیه السلام)، گریبان چک دادند و بر صورتهای خود لطمه وارد کردند و ایشان در ادامه فرمودند:
«... وَ عَلَى مِثْلِهِ تُلْطَمُ الْخُدُودُ وَ تُشَقُّ الْجُيُوبُ.» (5) (برای مثل او باید گونه ها را خراشید و گریبان ها را چاک داد)

ب) مستحباتی که مکروه شدند
غیر از روزهای ماه رمضان، روزه در باقی ماه های سال، استحباب دارد مگر در 2 روز که خداوند آن را حرام کرده است: عید قربان و عید فطر.

در روز عاشورا، روزه ای که به خودی خود، عملی مستحب محسوب می شود، به شدت مکروه است چرا که به بیان امام صادق (علیه السلام)، این روز، روزی بود که آل مروان و آل زیاد به شکرانه ی کشتن سیدالشهدا (علیه السلام)، روزه گرفتند. (6)

عبید نقل می کند که از حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) از روزه ی روز عاشورا سؤال كرد. حضرت فرمودند:
«كه هر اين روزه را بگيرد بهره او از اين روزه بهره ابن مرجانه، عبيد اللَّه بن زياد و لشكر او است.»
عرض نمودم كه ايشان چه بهره ای داشتند؟ حضرت فرمودند كه آتش جهنم بهره ايشان خواهد بود. (7)

[تصویر: balatar-az-siahi-bg.jpg]


ج) مکروهاتی که مستحب شدند
پوشیدن لباس مشکی غیر از چند مورد، در روایات ما قبیح شمرده شده است. تا جایی که لباس مشکی، لباس فرعون نامیده شده است. با این حال ائمه (علیه السلام)، سه استثنا برای پوشیدن لباس مشکی قائل شده اند.
امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
«سياه پوشيدن مکروه است مگر در سه چيز: موزه (کفش) و عمامه و عبا» (8)

امّا آن بزرگواران در همه حال، سیاه پوشیدن برای مصیبت و از دست دادن عزیزان را ناپسند دانسته اند.
از امام صادق (علیه السلام) در تفسير آيه شريفه:
وَ لا يَعْصِينَكَ فِي مَعْرُوفٍ‏ (9) (در معروف سرکشی و عصیان نکنید)
فرمود:
«مقصود از معروف اين است كه لباسهاى خود را پاره نكنند، و به صورت خود در هنگام مصيبت لطمه نزنند و خراش ندهند و فرياد وا ويلا بلند نكنند، و پيرامون قبرى شيون نكنند و لباس سياه نپوشند و موهاى خود را پريشان ننمايند.» (10)

امّا می بینیم برخلاف تمام این احکام، پوشیدن مشکی در عزاداری سیدالشهدا (علیه السلام)، از سیره ی ائمه (علیه السلام) بوده است.
در لهوف، آمده است که جنیان شعری بلند در رثای امام حسین (علیه السلام) در روز عاشورا سر دادند که در انتهای آن بیان شده است:
«اهل بیت در لباس سياه بر حسين از سر مصيبتى بزرگ نوحه سرايند و بر چهره‏ هاى زيبايشان سيلى مى ‏زنند...» (11)


فقط برای حسین (علیه السلام)
وقتی در میان حسینه ها سینه می زنید، کمی دست نگه دارید و از خودتان بپرسید اگر به شما مبلغ هنگفتی پول بدهند آیا حاضرید در مقابل دیگران، سینه ی خود را برهنه سازید و بر آن بکوبید؟ بسیاری از انسانهایی که دور و بر خود می بینید، در شرایط عادی صدایشان هم در نمی آید، چه برسد صدای ناله و هق هق شان. براستی،«این حسین کیست که عالم همه دیوانه ی اوست؟»



[تصویر: zoljanaah.jpg]

اصلاً حسین جنس غمش فرق می کند
این راه عشق پیچ و خمش فرق می کند

اینجا گدا همیشه طلبکار می شود
اینجا که آمدی کرمش فرق می کند

شاعر شدم برای سرودن برایشان
این خانواده، محتشمش فرق می کند

“صد مرده زنده می شود از ذکر یا حسین”
عیسای خانواده دمش فرق می کند

از نوع ویژگی دعا زیر قبه اش
معلوم می شود حرمش فرق می کند

تنها نه اینکه جنس غمش جنس ماتمش
حتی سیاهی علمش فرق می کند

با پای نیزه روی زمین راه میرود
خورشید کاروان قدمش فرق می کند

من از حسینُ منی پیغمبر خدا
فهمیده ام حسین همه اش فرق می کند

(علی زمانیان)

* * * * *
658 KB

با صدای علیمی
برای دانلود بر لینک زیر کلیک کنید:
[تصویر: musicicon.gif]


-=-=-=-=-=-=-=-=-=-


پی نوشت:
1. تهذیب الاحکام: ج 6، ص 74؛ به نقل از سیدی، سید حسن، آثار و برکات تربت امام حسین (علیه السلام)، ص 38؛به نقل از پایگاه حوزه، به آدرس http://www.hawzah.net/fa/bookview.html?BookID=45329
2. همان.
3. لوامع صاحبقرانى مشهور به شرح فقيه، ج‏3، ص: 443
4. إرشاد القلوب / ترجمه سلگى، ج‏1، ص: 335
5. وسائل الشيعة، ج‏22، ص: 403
6. لوامع صاحبقرانى مشهور به شرح فقيه، ج‏6، ص: 203
7. همان.
8. فروع الکافي کليني، ج 6، ص 449
9. سوره ی ممتحنه، آیه ی 13
10. مشكاة الأنوار / ترجمه عطاردى، ص: 19
11. لهوف / ترجمه مير ابو طالبى ؛ ص30

RE: حرامهایی که با حسین (علیه السلام) حلال شد - mahdy30na - ۶/آذر/۹۱ ۱۶:۵۱

سلام
همکار محترم در مورد خوردن خاک ، یک نکته هست که احتمالا جاموند تو متنتون.
خوردن خاک کربلا ، یک اندازه و شرایط داره نه اینکه خوردن خاک حلال شده.
1- عن الصادق علیه السلام قال الطین حرام کلحم الخنزیر و من اکل الطین فمات لم اصلّ علیه الاّ طین قبر الحسین علیه السلام.
امام صادق علیه السلام فرموده اند:
خاک حرام است مانند گوشت خوک و کسی که خاک بخورد و بمیرد من بر او نماز نمی گذارم مگر خاک قبر امام حسین علیه السلام.
این حدیث شما هم ذکر کردید.
عن بعض اصحابه عن احدهما (امام باقر او الصادق) علیه السلام.
قال ان الله تعالی خلق آدم من الطین فحرم الطین علی ولده قال فقلت ما تقول فی طین قبرالحسین علیه السلام قال یحرم علی الناس اکل لحومهم و یحل لهم اکل لحومنا ولکن الیسیر منه مثل الحمّصة.
از امام باقر یا صادق علیه السلام فرمودند:
همانا خداوند متعال خلق کرد آدم را از گل پس حرام کرد گل را بر فرزندان آدم راوی می گوید پرسیدم که نظر شما در مورد خاک قبر امام حسین علیه السلام چیست حضرت
فرمودند: بر مردم خوردن گوشت خودشان حرام است و خوردن گوشت ما حلال باشد یعنی این هم حرام است چون ما از آدم هستیم ولکن به مقداری کم اندازه یک نخود برای شفا اشکالی ندارد.

اما نظر فقهاء بزرگوار شیعه
مرحوم شیخ طوسی هم می فرمایند
لایجوز اکل شی ء من الطین الاّ طین قبر الحسین علیه السلام فانه یجوز ان یؤکل منه الیسر للأستشفاء به (النهایة: ص 590.)سزاوار نیست کسی از خاک بخورد الا از خاک قبر امام حسین علیه السلام که از آن جایز است مقداری کم به نیت شفا گرفتن از آن، علماء دیگری هم در این باره نظر داده اند به همین مضمون مثل ابن ادریس حلی(السرائر: ج 3، ص 124) فاضل الأبی(کشف الرموز: ج 2، ص 370)، شهید اول(ذکری، ص 161، لمعه: ص 219)، محقق بحرانی(حدائق الناظرة: ج 10، ص 275)، محقق نراقی(مستند الشیعة: ج 2، 416.)، شیخ محمد حسن نجفی(جواهر الکلام: ج 36، ص 358) سیدمحمدتقی خوانساری(جامع المدارک: ج 5، ص 167.) و بقیه از بزرگان شیعه که فراوانند.
اما در مورد خوردن به اندازه کمتر از یک عدس و حتی بعضی از علما به اندازه کمتر از ان اشاره کرده اند البته برای شفا. برای توضیح بیشتر به کتاب وسائل الشیعة، ج 10، ص 414، باب 72 و ص 408، باب 70. مراجعه کنید.
در حدیثی هم داریم که> ابوالعلاء می گوید: از حضرت صادق (علیه السلام) شنیدم که فرمود: «حنکوا اولادکم بتربة الحسین (علیه السلام) فانه امان؛ کام نوزادان و فرزندانتان را با تربت حسین (علیه السلام) بردارید زیرا تربت حسین (علیه السلام) امان است».

- وسائل الشیعه، ج 10، ص 410، (روایات تربیت را از جمله در وسائل الشیعه، ج 10، ص 408 تا 420 و ج 3، ص 607 - المزار، شیخ مفید، ص 143 و نیز بحارالانوار، ج 98، ص 118 ملاحظه فرمایید)
مطلبتون خوب بود فقط این توضیح رو ایکاش میزاشتین.

RE: حرامهایی که با حسین (علیه السلام) حلال شد - freewish - ۷/آذر/۹۱ ۱:۰۵

دوست عزیز شما ببین بزرگان امروز ما چه کار میکنند، حجت میشود بر ما.
آیا امام خامنه ای یا آیت الله بهجت در عزاداری به خود آسیب رساندند؟

RE: حرامهایی که با حسین (علیه السلام) حلال شد - sajjadbest22 - ۷/آذر/۹۱ ۱:۳۵

(۶/آذر/۹۱ ۱۰:۰۰)azam نوشته است:  
2. آسیب رساندن به بدن
آسیب رساندن به بدن، از حقوق نفس است و به نظر علمای اسلام، حرام تلقی می شود.
امیرالمؤمنین علی (علیه السلام)، به مؤمنان سفارش کرده اند که هرگز در مصیبتهای خود به بدنشان آسیب نرسانند. ایشان می فرمایند:
«صبر مانند شتر رام و راهوارى است كه صاحب خود را بر زمين نمى ‏زند و صبر در مقابل مصيبتها، خود نوعى مصيبت بر دشمنان و نكوهش‏ كنندگان است، و ترديدى وجود ندارد كه صابر پاداش آن را مى ‏بيند و دشمنش منكوب مى ‏گردد و از زيان داد و فرياد محفوظ مى‏ ماند، مانند پاره كردن لباس و رساندن آسيب به بدن، زيرا كسى كه بر بلا صبر نكند، به سه چيز گرفتار مى ‏شود: يعنى: تباهى پاداش و شماتت دشمنان و وارد كردن زيان.» (4)

امّا جالب است بدانید که امام صادق (علیه السلام) در نقل ماجرای کربلا بیان می کنند که اهل بیت عصمت (علیه السلام)، در عزای امام حسین (علیه السلام)، گریبان چک دادند و بر صورتهای خود لطمه وارد کردند و ایشان در ادامه فرمودند:
«... وَ عَلَى مِثْلِهِ تُلْطَمُ الْخُدُودُ وَ تُشَقُّ الْجُيُوبُ.» (5) (برای مثل او باید گونه ها را خراشید و گریبان ها را چاک داد)
بابا اين قدر دارن سخنراناو رهبر ميگن كارايي كه به بدن آسيب ميزنه مثل قمه و اين جور موارد حرامه،بعد شما ميگي حلاله!!!
مطمئنا اونا از ما سطح سواد و آگاهيشون بالا تره كه همچين حرفي رو زدن.نه؟

RE: حرامهایی که با حسین (علیه السلام) حلال شد - mahdy30na - ۷/آذر/۹۱ ۱۰:۱۴

سلام در اینجا هم توجه کنید که امام نفرمود قمه بزنید یا امثالهم ، فرمودند :
مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ دَاوُدَ الْقُمِّيِّ فِي نَوَادِرِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ أَخِيهِ جَعْفَرِ بْنِ عِيسَى عَنْ خَالِدِ بْنِ سَدِيرٍ أَخِي حَنَانِ بْنِ سَدِيرٍ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنْ رَجُلٍ شَقَّ ثَوْبَهُ عَلَى أَبِيهِ أَوْ عَلَى أُمِّهِ أَوْ عَلَى أَخِيهِ أَوْ عَلَى قَرِيبٍ لَهُ فَقَالَ لَا بَأْسَ بِشَقِّ الْجُيُوبِ قَدْ شَقَّ مُوسَى بْنُ عِمْرَانَ عَلَى أَخِيهِ هَارُونَ وَ لَا يَشُقَّ الْوَالِدُ عَلَى وَلَدِهِ وَ لَا زَوْجٌ عَلَى امْرَأَتِهِ وَ تَشُقُّ الْمَرْأَةُ عَلَى زَوْجِهَا وَ إِذَا شَقَّ زَوْجٌ عَلَى امْرَأَتِهِ أَوْ وَالِدٌ عَلَى وَلَدِهِ فَكَفَّارَتُهُ حِنْثُ يَمِينٍ وَ لَا صَلَاةَ لَهُمَا حَتَّى يُكَفِّرَا أَوْ يَتُوبَا مِنْ ذَلِكَ فَإِذَا خَدَشَتِ الْمَرْأَةُ وَجْهَهَا أَوْ جَزَّتْ شَعْرَهَا أَوْ نَتَفَتْهُ فَفِي جَزِّ الشَّعْرِ عِتْقُ رَقَبَةٍ أَوْ صِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ أَوْ إِطْعَامُ سِتِّينَ مِسْكِيناً وَ فِي الْخَدْشِ إِذَا دَمِيَتْ وَ فِي النَّتْفِ كَفَّارَةُ حِنْثِ يَمِينٍ وَ لَا شَيْ‏ءَ فِي اللَّطْمِ عَلَى الْخُدُودِ سِوَى الِاسْتِغْفَارِ وَ التَّوْبَةِ وَ لَقَدْ شَقَقْنَ الْجُيُوبَ وَ لَطَمْنَ الْخُدُودَ الْفَاطِمِيَّاتُ عَلَى الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ ع وَ عَلَى مِثْلِهِ تُلْطَمُ الْخُدُودُ وَ تُشَقُّ الْجُيُوبُ ؛وسائل‏الشيعة ج : 22 ص : 403 روايت ِ 28894
در روايت مذکور حکم چند عمل در عزاداري بيان مي شه:
1)عدم حرمت دريدن جامه در عزا (الا در مورد پدر براي فرزند و شوهر براي همسر که عنوان شده است که دريدن جامه پدر براي فرزند و شوهر براي همسر ) که مستوجب کفاره است و بايد توبه کنند
2)لطمه زدن مطلقا در عزاداري حرام است و مستوجب کفاره و توبه و استغفار است.
3) لطمه زدن و دريدن جامه توسط زنان فاطميه در مورد حسين بن علي عليه السلام بلا اشکال است.
از اين روايت چيزي در مورد جواز لطمه زدن براي غير زنان فاطميات و آنهم صرفا در عزاداري امام حسين عليه السلام قابل برداشت نيست .ضمن آنکه نفس لطمه زدن امري قبيح و حرام است.
کی معصوم فرمود که به خودتون اسیبی بزنین که باعث توهین به اسلام بشه؟
یکم تو بعضی سنتهایی که الان مونده تامل و تحقیق کنید لطفا ، بعضیا وارداتیه بعضیام ساختگی.
دوستانی که حدیث و روایت نقل میکنید ، لطفا حدیث رو تکه تکه نکنید.

RE: حرامهایی که با حسین (علیه السلام) حلال شد - میثاق - ۷/آذر/۹۱ ۱۲:۳۳

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام

غم و ماتم حضرت سیدالشهدا(علیه السلام) باید در دل آدم باشه و با تمام وجودت عزاداری کنی برای مصیبت هائی که بر ایشان و خاندان ایشان گذشت، اگر مفاتیح الجنان رو خونده باشید اونجا درمورد اعمال روز عاشورا ذکر شده همانطور که در از دست دادن عزیزترین اولاد و اقارب خودتون بی تابی و عزاداری می کنید در سوگ و ماتم ایشان باید همونطور باشی...
درمورد نحوه عزاداری بزرگان و علما بر امام حسین(علیه السلام) میتونید فیلم عزاداری آیت الله حکیم رو دانلود و گوش کنید...

ناگفته نماند که دشمن از هر راهی برای ایراد گرفتن و یا بدعت گذاری وارد میشه، مثلاً همین حملات شهادت طلبانه که انجام میشد و الان دقیقاً شبیه همون رو پیاده سازی کردن و حملات انتحاری زیادی از طرف اونها صورت میگیره، آیا این دو هرچند ظاهراً شبیه هم هستند در باطن هم مثل همند!!!!؟

در مورد عزاداری بر امام حسین(علیه السلام) هم مسلماً اونها بیکار ننشتن و برای بدنام کردن تشیع و بدجلوه دادن این مذهب اومدن یکسری کارهائی رو انجام دادن، حالا از نوحه خوانی های عجیب غریب و همراه با موسیقی بگیرید تا عزاداری های عجیب تر!!
البته بعضی شیعیان ناآگاه هم ممکنه ناخواسته کاری رو انجام بدن که هدف اونهاست...

اما درمورد آسیب به بدن، فکر کنم واضح باشه که همین زنجیر زدن و سینه زدن هم در حد خودش به بدن آسیب میزنه ولی کسی اون رو نهی نکرده...در صورتی که برای مرگ عزیزترین ها هم کسی زنجیرزنی نمی کنه...

البته این رو هم عرض کنم که عزاداری برای امام حسین(علیه السلام) اگر با تمام وجود باشه.................[ هرکسی با معرفت و شناخت خودش نقطه چین هارو پرکنه]

اما درمورد نحوه عزاداری و اینکه چه چیزهائی جایز نیست باید به استفتائات مراجع تقلیدمون رجوع کنیم...
من کتاب استفتائات مقام معظم رهبری رو در اختیار دارم و دقیقاً عین پرسش و پاسخی رو که مطرح شده خدمتتون عرض می کنم:

سوال:
استفاده از زنجیرهائی که دارای تیغ هستند در مجالس و دسته های عزاداری چه حکمی دارد؟

جواب:
اگر استفاده از زنجیرهای مزبور موجب وهن مذهب در برابر مردم شود و یا باعث ضرر بدنی قابل توجهی گردد جایز نیست

سوال:
آیا آنچه متداول شده به عنوان عزاداری برای امام حسین(علیه السلام) گوشت بدن را سوراخ کرده و قفل و سنگ کیلو به آن آویزان کنند جایز است؟

جواب:
این اعمال که به عنوان حزن و عزاداری سنتی و محبت ائمه(علیه السلام) محسوب نمی شود از نظر شرعی اعتباری ندارد بلکه اگر منجر به ضرر بدنی قابل توجه و یا وهن مذهب شود جایز نیست.

سوال:
اگر قمه زدن در عزاداری ائمه(علیه السلام) موجب مرگ شخص شود آیا این عمل خودکشی محسوب میشود؟

جواب:
اگر این عمل، عادتاً منجر به فوت نمی شود حکم خودکشی را ندارد ولی اگر از همان ابتدا خوف خطر جانی برای او وجود داشته و در عین حال این کار را انجام داده و منجر به فوت وی شده است، خودکشی محسوب میشود.

سوال:
در روز عاشورا مراسمی مانند قمه زنی و پابرهنه وارد آتش و زغال روشن شدن برگزار می شود که علاوه بر اینکه باعث بدنام شدن مذهب شیعه اثنی عشری در انظار علما و پیروان مذاهب اسلامی و مردم جهان می شود ضررهای جسمی و روحی هم به این اشخاص وارد می کند و همچنین موجب توهین به مذهب می گردد نظر شریف حضرتعالی دراین باره چیست؟

جواب:
هرکاری که برای انسان ضرر داشته و یا باعث وهن دین و مذهب گردد حرام است و مومنین باید از آن اجتناب کنند و مخفی نیست که بیشتر این امور باعث بدنامی و وهن مذهب اهل بیت(علیهم السلام) می شود و این از بزرگترین ضررها و خسارت هاست.

سوال:
آیا قمه زدن به طور مخفی حلال است یا اینکه فتوای شریف حضرتعالی عمومیت دارد؟

جواب:
قمه زنی علاوه براینکه از نظر عرفی از مظاهر حزن و اندوه محسوب نمی شود و سابقه ای در عصر ائمه(علیهم السلام) و زمان های بعد از آن ندارد و تائیدی هم به شکل خاص یا عام از معصوم(علیه السلام) درمورد آن نرسیده است، در زمان حاضر موجب وهن و بدنام شدن مذهب می شود بنابراین در هیچ حالتی جایز نیست.

سوال:
معیار شرعی ضرر از نظر جسمی و روحی چیست؟

جواب:
معیار ضرری ست که در نظر عرف قابل توجه و معتنابه باشد.

سوال:
زنجیر زدن به بدن همانگونه که بعضی از مسلمانان انجام می دهند چه حکمی دارد؟

جواب:
اگر به نحو متعارف وبه گونه ای باشد که از نظر عرفی از مظاهر حزن و اندوه در عزاداری محسوب شود اشکال ندارد.

RE: حرامهایی که با حسین (علیه السلام) حلال شد - عبدالرحمن - ۸/آذر/۹۱ ۱۶:۱۷

نقل قول:امّا جالب است بدانید که امام صادق (علیه السلام) در نقل ماجرای کربلا بیان می کنند که اهل بیت عصمت (علیه السلام)، در عزای امام حسین (علیه السلام)، گریبان چک دادند و بر صورتهای خود لطمه وارد کردند و ایشان در ادامه فرمودند:
«... وَ عَلَى مِثْلِهِ تُلْطَمُ الْخُدُودُ وَ تُشَقُّ الْجُيُوبُ.» (5) (برای مثل او باید گونه ها را خراشید و گریبان ها را چاک داد)

این در مورد سیلی زدن ناخودآگاه به صورت(و امثالهم) است نه در مورد اعمال سخیفی مثل قمه زنی

امام حسین میفرمایند:در تمام عمر برای سلامتی خود بکوشید .

RE: حرامهایی که با حسین (علیه السلام) حلال شد - علی 110 - ۹/آذر/۹۱ ۱:۴۳

(۸/آذر/۹۱ ۱۶:۱۷)عبدالرحمن نوشته است:  این در مورد سیلی زدن ناخودآگاه به صورت(و امثالهم) است نه در مورد اعمال سخیفی مثل قمه زنی

امام حسین میفرمایند:در تمام عمر برای سلامتی خود بکوشید .
لازم به ذکر است که بسیاری از مراجعی که از بنده و شما هم بهتر این حدیث را می شناسند نه تنها عمل قمه زنی را سخیف نمی دانند بلکه آن را اگر به نیت تعظیم شعائر حسینی باشد مستحب هم می دانند
بد نیست که به این دو ارسال از تاپیک مربوط به قمه زنی نظری بیافکنید
اصل تاپیک: پاسخ به مبحث قمه زنی در اصول و عقیده یک شیعه
و ارسالهای مورد نظر 1: http://forum.bidari-andishe.ir/thread-20964-post-152897.html#pid152897
و ارسال مورد نظر دیگر 2: http://forum.bidari-andishe.ir/thread-20964-post-153305.html#pid153305
اما همانطور که آنجا هم گفتم

اگر بخواهید در این مورد اظهار نظر کنید از آنجا که اظهار نظر در مورد احکام فقهی عملی در حد اجتهاد میخواهد و جای بحثش هم اینجا نیست اجازه اش اینجا داده نخواهد شد

(۲۳/مهر/۹۱ ۴:۱۱)علی 110 نوشته است:  اظهار نظر کردن در تأیید یا عدم تأیید احکام فقهی یک بحث نه تنها تخصصی بلکه فوق تخصصی در سطح اجتهاد است

و نیاز به مقدمات فراوان دارد

جایگاهش هم در اینجا نیست

علمش هم موجود نیست در بین مباحثه کنندگان

لذا این تاپیک بسته خواهد شد.


RE: حرامهایی که با حسین (علیه السلام) حلال شد - عبدالرحمن - ۹/آذر/۹۱ ۳:۵۴

(۹/آذر/۹۱ ۱:۴۳)علی 110 نوشته است:  لازم به ذکر است که بسیاری از مراجعی که از بنده و شما هم بهتر این حدیث را می شناسند نه تنها عمل قمه زنی را سخیف نمی دانند بلکه آن را اگر به نیت تعظیم شعائر حسینی باشد مستحب هم می دانند
بد نیست که به این دو ارسال از تاپیک مربوط به قمه زنی نظری بیافکنید
اصل تاپیک: پاسخ به مبحث قمه زنی در اصول و عقیده یک شیعه
و ارسالهای مورد نظر 1: http://forum.bidari-andishe.ir/thread-20964-post-152897.html#pid152897
و ارسال مورد نظر دیگر 2: http://forum.bidari-andishe.ir/thread-20964-post-153305.html#pid153305
اما همانطور که آنجا هم گفتم

اگر بخواهید در این مورد اظهار نظر کنید از آنجا که اظهار نظر در مورد احکام فقهی عملی در حد اجتهاد میخواهد و جای بحثش هم اینجا نیست اجازه اش اینجا داده نخواهد شد


ببنید بنده مجتهد نیستم
ولی بحث قمه زنی برای من اصلا ربطی به وهن آن ندارد
اما در مورد همین وهن هم اگر بخواهیم بحث کنیم
انقدر بد است که باعث وهن بشود
چرا به سینه زنی عمل وهن آلود گفته نمیشود؟
اما فرض بگیریم که وهن نداشته باشد
ببینید این عمل از نظر بنده کاملا احمقانه و غیر عقلانی است
کسی که از خود بی خود میشود به سر و صورت خود میزند یا سر خود را به جایی میکوبد نه اینکه بصورت برنامه ریزی شده و کنترل شده به خودش لطمه بزند
اینکار جهل مطلق است
یادتون باشه ملاباسم کربلایی رو که سر همین قضیه مشکل دار شده


ببینید من با دیوانگی غریبه نیستم گرچه عاشق واقعی آقا نیستم ولی این را خوب میدانم که تفاوت بین سیلی زدن به صورت با قمه زنی تفاوت بین ...
این تفاوت را در آستانه ظهور و هنگامه آن خوب متوجه می شوید

یا امام زمان چقدر غریبی

RE: حرامهایی که با حسین (علیه السلام) حلال شد - علی 110 - ۹/آذر/۹۱ ۴:۰۰

تمام مراجع بزرگواری که رأی به استحباب همین به اصطلاح وهن داده اند هم تمام اینها را میدانند برادر
از من و شما هم بهتر می دانند
اگه لطفی در حق حقیر بفرماید بحث در این خصوص را انجام ندهید
وگرنه به همان دلایلی که ذکر شده تاپیک بسته میشود!
با تشکر فراوان
(۹/آذر/۹۱ ۳:۵۴)عبدالرحمن نوشته است:  [b]ببینید این عمل از نظر بنده کاملا احمقانه و غیر عقلانی است

بعلاوه در مسائل مربوط به احکام نظر بنده و شما سر سوزنی اهمیت ندارد
نهایتاً اگر مجتهد نیستیم نظر مراجع تقلیدمان حجت است برای ما در مورد احکام
نظر شما هم برای خود شما محترم
منتها محلی از اعراب در مسائل فقهی ندارد