تصاویر مربوط به حضرت سید الشهدا (علیه السلام) و نسبه طیبه و یاران باوفایشان

تصاویر مربوط به حضرت سید الشهدا (علیه السلام) و نسبه طیبه و یاران باوفایشان - نسخه مناسب چاپ

+- تالار گفتگوی بیداری اندیشه (http://forum.bidari-andishe.ir)
+-- بخش: اصول و عقاید شیعه (/forum-52.html)
+--- بخش: تاریخ اسلام و تشیع (/forum-53.html)
+--- موضوع: تصاویر مربوط به حضرت سید الشهدا (علیه السلام) و نسبه طیبه و یاران باوفایشان (/thread-22439.html)

صفحه: 1 2

رأس مبارک امام حسین(علیه السلام) در کجا مدفون شد؟ - حب الحسین - ۱۱/خرداد/۹۱ ۱۱:۴۵

درباره محلّ دفن سر مبارک امام حسین (علیه السلام) به خصوص و سرهاى دیگر شهداى کربلا به صورت عموم، در کتاب‏هاى تاریخى شیعه و اهل سنّت و نیز منابع روایى شیعه اختلاف فراوانى مشاهده مى‏شود. البته اقوال نقل شده نیاز به بررسى دارد اما هم اکنون مشهورترین قول- که مورد قبول جامعه شیعى قرار گرفته- آن است که سر مبارک پس از چندى به بدن ملحق شد و در سرزمین کربلا مدفون گردید.براى آگاهى بیشتر به بیان این اقوال مى‏پردازیم:
1. کربلا
این نظر دیدگاه مشهور بین علماى شیعه است و علامه مجلسى (رحمة الله علیه) به این شهرت اشاره کرده است.(1)
شیخ صدوق (رحمة الله علیه) با نقل روایتى، الحاق سر به بدن در کربلا را از قول فاطمه دختر على (علیه السلام) و خواهر امام حسین (علیه السلام) نقل کرده است.(2) اما درباره کیفیت و چگونگى الحاق دیدگاه‏هاى مختلفى ابراز شده است.
برخى همانند سیدبن طاووس آن را امرى الهى مى‏داند که خداوند با قدرت خود و به صورت معجزه انجام داده است. وى از چون و چرا درباره آن نهى کرده است.(3)
برخى دیگر چنین گفته‏اند: امام سجاد (علیه السلام) در بازگشت در روز اربعین(4) یا روزى غیر از آن، سر را در کربلا در کنار بدن دفن کرد.(5)
اما اینکه آیا دقیقاً سر به بدن ملحق شد و یا در کنار ضریح و در نزدیکى بدن دفن شد، عبارت روشنى در دست نیست و در اینجا نیز سید بن طاووس چون و چرا را نهى کرده است.(6)
عده‏اى گفته‏اند: پس از آنکه سر را در زمان یزید سه روز به دروازه دمشق آویزان کردند، پایین آورده و آن را در گنجینه‏اى از گنجینه‏هاى حکومتى گذاشتند و تا زمان سلیمان بن عبدالملک در آنجا بود. سپس وى آن را بیرون آورده و پس از تکفین، آن را در گورستان مسلمانان در دمشق دفن کرد. پس از آن جانشین وى عمر بن عبدالعزیز (حکومت 99 تا 101 ق) آن را از گورستان درآورده و معلوم نشد که با آن چه کرد اما با توجه به تقید او به ظواهر شریعت، به احتمال فراوان آن را به کربلا فرستاده است.(7)
در پایان متذکّر مى‏شویم که برخى از دانشمندان اهل سنّت مانند شبراوى، شبلنجى و سبط ابن حویزى نیز اجمالًا پذیرفته‏اند که سر در کربلا دفن شده است.(8)
2. نجف اشرف در کنار قبر حضرت على (علیه السلام)
از عبارت علّامه مجلسى (رحمة الله علیه) و نیز با پژوهش در روایات چنین به دست مى‏آید که رأس مبارک در نجف اشرف و در کنار قبر حضرت على (علیه السلام) دفن شده است.(9) روایاتى همانند سلام دادن امام صادق (علیه السلام) به همراه فرزندش اسماعیل، بر امام حسین (علیه السلام)- پس از نماز خواندن بر جدشان حضرت على (علیه السلام) در نجف- به صراحت و روشنى وجود سر را در نجف تا زمان امام صادق (علیه السلام) ثابت مى‏داند.(10)
روایات دیگرى نیز همین مطلب را تأیید مى‏کند به گونه‏اى که حتى در کتاب‏هاى شیعه، زیارتى براى سر امام (علیه السلام) در نزد قبر امام على (علیه السلام) نقل شده است.(11)
درباره کیفیت انتقال سر به این مکان، از قول امام صادق (علیه السلام) چنین نقل شده است: یکى از دوستداران اهل بیت (علیه السلام) در شام آن را سرقت کرد و به کنار قبر حضرت على (علیه السلام) آورد.(12) البته اشکال این دیدگاه آن است که قبر حضرت على (علیه السلام) تا زمان امام صادق (علیه السلام) براى همگان شناخته شده نبود.
در روایتى دیگر آمده است: پس از آنکه سر مدّتى در دمشق بود، به کوفه نزد ابن زیاد برگردانده شد و او از ترس شورش مردم، دستور داد که آن را از کوفه خارج کرده و در نزد قبر حضرت على (علیه السلام) دفن کنند.(13) اشکال دیدگاه قبلى به این دیدگاه نیز وارد است.
3. کوفه
سبط ابن جوزى این دیدگاه را ابراز کرده و گفته است: عمرو بن حریث مخزومى آن را از ابن زیاد گرفت و پس از غسل، تکفین و خوشبو کردن، سر را در خانه خود دفن کرد.(14)
4. مدینه
ابن سعد صاحب طبقات الکبرى این دیدگاه را پذیرفته و چنین بیان کرده است: یزید سر را براى عمرو بن سعید حاکم مدینه فرستاد و او پس از تکفین، آن را در قبرستان بقیع در کنار قبر مادرش فاطمه (سلام الله علیها) دفن کرد.(15)
این دیدگاه به وسیله تعدادى دیگر از دانشمندان اهل سنّت (مانند خوارزمى، در مقتل الحسین (علیه السلام) و ابن عماد حنبلى در شذرات الذهب) پذیرفته شده است.(16) اشکال مهم این دیدگاه آن است که قبر حضرت فاطمه (سلام الله علیها) معلوم نبوده تا در کنار آن دفن شود.
5. شام
شاید بتوان گفت: بیشترین گزارش‏هاى اهل سنّت، حکایت از دفن سر در شام مى‏کند که معتقدان به این دیدگاه نیز در میان خود اختلاف داشته و اقوال مختلفى ابراز کرده‏اند همچون:
الف. در کنار دروازه فرادیس که بعدها مسجد الرأس در آن ساخته شد
ب. در باغى در کنار مسجد جامع اموى
ج. در دارالاماره
د. در گورستانى در دمشق
ه. در کنار دروازه توما.(17)
6. رقّة
رقّه شهرى در کنار فرات بوده که گفته شده است: یزید سر امام (علیه السلام) را براى آل ابى محیط- خویشان عثمان که در آن زمان در این شهر ساکن بودند- فرستاد و آنها، آن را در خانه‏اى دفن کردند که بعدها آن خانه به مسجد تبدیل شد.(18)
7. مصر (قاهره)
نقل شده است: خلفاى فاطمى- که از آغاز نیمه دوم قرن چهارم تا آغاز نیمه دوم قرن هفتم در مصر حکم مى‏راندند و پیرو مذهب شیعى اسماعیلى بودند- سر مبارک امام حسین (علیه السلام) را از دروازه فرادیس شام، به عسقلان و سپس به قاهره منتقل کردند و بر آن مقبره معروف به تاج الحسین (علیه السلام) را پس از سال 500 بنا کردند.(19)
مقریزى سال دقیق انتقال سر از عسقلان به قاهره را سال 548 دانسته و گفته است: هنگام بیرون آوردن سر از عسقلان چنین مشاهده شد که خون آن هنوز تازه و نخشکیده است و بویى همچون مشک از آن به مشام مى‏رسد.(20) علامه سیدمحسن امین عاملى (از دانشمندان معاصر شیعه) پس از نقل انتقال سر از عسقلان به مصر مى‏گوید: «در محلّ دفن سر بارگاه بزرگى ساختند و در کنار آن نیز مسجدى بزرگ بنا کردند. من در سال 1321 ق آنجا را زیارت کرده و مردان و زنان زیادى را در حال زیارت و تضرع در آن مکان دیدم. سپس مى‏گوید: شکى در انتقال سرى از عسقلان به مصر وجود ندارد اما اینکه آن سر از آن امام (علیه السلام) یا شخص دیگرى بوده، جاى شک است(21)
علامه مجلسى (رحمة الله علیه) نیز به نقل از گروهى از مصریان، به وجود بارگاهى عظیم در مصر با نام «مشهد الکریم» اشاره مى‏کند.(22)
پی نوشتها
1) بحارالانوار، ج 45، ص 145.
(2) همان، ج 45، ص 140) به نقل از: امالى صدوق، ص 231).
(3) سیدبن طاووس، اقبال الاعمال، ص 588.
(4) شهید قاضى طباطبایى، تحقیق درباره اولین اربعین حضرت سیدالشهداء، ج 3، ص 304.
(5) لهوف، ص 232. البته با صراحت نام امام سجاد) ع (را نمى‏آورد.
(6) اقبال الاعمال، ص 885.
(7) امینى، محمدامین، مع الرکب الحسینى، ج 6، ص 324 به نقل از: مقتل الخوارزمى، ج 2، ص 75.
(8) همان، ص 324 و 325.
(9) بحارالانوار، ج 45، ص 145.
(10) همان، ج 45، ص 178 به نقل از: کامل الزیارات، ص 34 و کافى، ج 4، ص 571.
(11) همان، ص 178 و ر. ک: مع الرکب الحسینى، ج 6، ص 325- 328.
(12) بحارالانوار، ج 45، ص 145.
(13) همان، ص 178.
(14) تذکرة الخواص، ص 259 به نقل از: مع الرکب الحسینى، ص 329.
(15) ابن سعد، طبقات، ج 5، ص 112.
(16) مع الرکب الحسینى، ج 6، ص 330 و 331.
(17) مع الرکب الحسینى، ج 6، ص 331- 335.
(18) همان، ص 334 به نقل از: تذکرة الخواص، ص 265.
(19) البدایة و النهایة، ج 8، ص 205.
(20) مع الرکب الحسینى، ج 6، ص 337.
(21) امین عاملى، سیدمحسن، لو اعج الاشجان فى مقتل الحسین) ع (، ص 250.
(22) بحارالانوار، ج 45، ص 144.[/b]

«رأس الحسین» در دمشق + عكس - mohammad reza - ۲۳/آبان/۹۱ ۲۳:۰۹

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
«رأس الحسین» در دمشق + عكس

هرچند روایات تاریخی از محل دفن سر مبارک امام‌حسین(علیه السلام) مختلف است و گروهی محل دفن را کربلا، گروهی دیگر دمشق و عده‌ای نیز قاهره می‌دانند اما «رأس‌الحسین» در مسجد جامع اموی محل زیارت عاشقان این امام عظیم‌الشأن است.

به گزارش فارس ، به نظر می‌رسد دلیل اختلاف نظر مورخان درباره محل دفن سر مبارک امام‌حسین(علیه السلام) این است که اموی‌ها دستور دادند سر شهدای کربلا در نقاط مختلف در معرض دید مردم قرار گیرد و به این ترتیب مؤمنان دوستدار آل البیت(علیه السلام) در هر محلی که سر مبارک به آنجا منتقل شد، بارگاه مقدسی بنا کردند تا سمبل از جان گذشتگی و مبارزه و مظلومیت اهل بیت‌(علیه السلام) باشد.

امروز ضریحی از راس‌الحسین در مسجد جامع اموی دمشق وجود دارد که دوستداران امام‌حسین(علیه السلام) از نقاط مختلف جهان را به خود جلب می‌کند.

این محل در واقع همان مکانی است که سر امام‌حسین (علیه السلام) به یزید بن معاویه تحویل داده شد.

در شهر حلب نیز مسجدی است که بر روی یک تخته سنگ اثری از خون سر مبارک مشاهده می‌شود به این معنی که سربازان یزید هنگام استراحت در این محل، سر امام حسین را روی این تخته سنگ قرار دادند. از همین رو امروز این محل مسجد «النقطه» نامیده می‌شود.

این محل پیش از آغاز بحران سوریه هر روزه پذیرای تعداد زیادی از زائران بود.
[تصویر: 13910823000361_PhotoL.jpg]

صلوات
یا الله

RE: رأس مبارک امام حسین(علیه السلام) در کجا مدفون شد؟ - mohammad reza - ۳۰/آبان/۹۱ ۱۸:۱۷

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
سرهای یاران حسین کجا خفته‌اند + عكس

«باب الصغیر» مقبره‌ای در دمشق که طبق برخی روایات، محل دفن سرهای 17 تن از شهدای کربلا و یاران با وفای حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام است.

به گزارش فارس، باب‌الصغیر به معنای «درب کوچک» ، مقبره‌ای است در دمشق که گویند سر مطهر حضرت «ابا الفضل العباس» و «علی اکبر» علیهما السلام و «حبیب بن مظاهر» از یاران باوفای امام حسین (علیه السلام) در آنجا مدفون است.

طبق برخی روایات بعضی هم گفته‌اند که مدفن 17 سر از سرهای شهدای کربلاست. ضریحی بر آن ساخته‌اند و نام تعدادی از شهدای کربلا بر آن نقش بسته است. برخی نیز قبر «عبدالله بن جعفر» همسر حضرت زینب کبری(سلام الله علیها) را هم آنجا می‌دانند.

«سید محسن امین» در صفحه 627 از جلد یک کتاب «اعیان الشیعه»، صفحه دفن سرهای آن سه بزرگوار را در آن محل پذیرفتنی می‌داند و می‌گوید: چون سرها را به شام برده، این طرف و آن طرف گرداندند و هدف یزید که اظهار پیروزی و نیز خوار کردن صاحبان آنها بود، چون این کار انجام شد، طبیعی است که همان جا دفن شده باشد و محلش محافظت شود.

در این مقبره همچنین ضریحی به نام «جنة الغرباء» وجود دارد که در آن نیز سر تعدادی از شهدایی که در روز عاشورا با امام حسین (علیه السلام) شهید شده‌اند، مدفون شده است.
[تصویر: 13910830000100_PhotoL.jpg]

صلوات
یا الله

دسته زنجیرزن در ایام محرم در دوره قاجار/عکس - faateme-313 - ۲/آذر/۹۱ ۱۶:۲۲

مراسم زنجیر زنی در شب عاشورا در دوره قاجار

منبع : نامه نيوز

تصاویری نادر از کربلای معلی یک قرن پیش - mohammad reza - ۶/آذر/۹۱ ۱۰:۲۷

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
تصاویری نادر از کربلای معلی یک قرن پیش

ماه محرم بار دیگر از راه رسید تا ثابت کند که عاشورا حادثه‌ای نبود که با گذر سال‌ها و ماه‌ها و روزها از یادها برود.

تصاویری که مشاهده می‌کنید، تصاویری نادر از کربلای معلی، بارگاه مطهر حضرت سید الشهدا (علیه السلام) و قمر بنی هاشم حضرت اباالفضل العباس (علیه السلام) در سال 1910 میلادی یعنی یک قرن پیش است.

[تصویر: 13910826000022_PhotoL.jpg]

کربلا ضریح حضرت ابا الفضل العباس، قمر بنی هاشم

[تصویر: 13910826000021_PhotoL.jpg]

کربلا منطقه مخیم

[تصویر: 13910826000020_PhotoL.jpg]

کربلا حرم مطهر حضرت ابا الفضل العباس، قمر بنی هاشم پیش از تذهیب

[تصویر: 13910826000019_PhotoL.jpg]

کربلا نهر علقمه زیر مزار حضرت ابا الفضل العباس، قمر بنی هاشم

[تصویر: 13910826000018_PhotoL.jpg]

تصویری بسیار نادر از مزار مظهر حضرت ابا الفضل العباس، قمر بنی هاشم در 20 پایی زیر ضریح مبارک

[تصویر: 13910826000016_PhotoL.jpg]

کربلا سال 1810 میلادی

[تصویر: 13910826000014_PhotoL_V.jpg]

کربلا دروازه القبله بارگاه سید الشهدا

[تصویر: 13910826000013_PhotoL.jpg]

کربلا بارگاه سید الشهدا با سه مناره

[تصویر: 13910826000011_PhotoL_V.jpg]

کربلا بارگاه سید الشهدا

[تصویر: 13910826000010_PhotoL_V.jpg]

کربلا دروازه القبله بارگاه حضرت ابا الفضل

[تصویر: 13910826000009_PhotoL.jpg]

کربلا بارگاه حضرت ابا الفضل العباس

[تصویر: 13910826000008_PhotoL.jpg]

صلوات
یا الله

سنگی که میزبان سر امام‌حسین(علیه السلام) شد +عکس - mohammad reza - ۶/آذر/۹۱ ۲۰:۳۱

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
سنگی که میزبان سر امام‌حسین(علیه السلام) شد +عکس

در «مشهد النقطه» شهر حلب که محل زیارت عاشقان اهل‌بیت است، سنگی است که سر مبارک امام‌حسین (علیه السلام) روی آن قرار داده شده و قطره خونی روی آن ریخته شد و مورد اهتمام مسلمانان قرار گرفت و از آن سنگ محافظت کردند.

به گزارش فارس، روایت شده که بعد از اتمام جنگ «طَف» در کربلا، کاروان ابن زیاد به همراه اسرای واقعه طف به سمت شام حرکت کرد و در امتداد رود فرات از سرزمین‌های مختلفی رد شدند تا اینکه به حلب رسیدند و سر مبارک امام حسین(علیه السلام) را در آن موضع قرار دادند و مدتی را آنجا توقف کردند.

[تصویر: 13910906000093_PhotoL_V.jpg]

تصویری از مقام «رأس‌الحسین» علیه‌السلام در مسجد النقطه واقع در حلب
نام این مکان اکنون در شهر حلب «مسجد النقطه» است.

[تصویر: 13910906000086_PhotoL.jpg]

سنگی که سر مبارک امام حسین (علیه السلام) روی آن قرار گرفت

در نزدیکی آن «مشهد النقطه» واقع در کوه جوشن است. مشهور است وقتی که اسرا و کاوران شام به این منطقه رسیدند، خانواده امام حسین (علیه السلام) که اسیر شده بودند و سرهای مبارک در آن مکان مستقر شدند و سر مبارک امام حسین (علیه السلام) در سنگ مرتفعی قرار داده شد و یک قطره از خون پاک ایشان روی آن سنگ ریخته شد.

این‌قطره خون مورد اهتمام مسلمانان قرار گرفت و از آن سنگ محافظت کردند تا اینکه «سیف الدوله الحمدانی» شام را فتح کرد و او را از مکان این قطره خون آگاه ساختند. پس بنایی برای آن ایجاد کردند.

[تصویر: 13910906000085_PhotoL.jpg]

سنگی که سر مبارک امام حسین (علیه السلام) بر روی آن قرار گرفت

جلالی گفته است: در مکه با مردی کهنسال از حلب آشنا شدم که نامش «شیخ عمار» بود و تاریخ مشهد النقطه را می‌دانست و خلاصه آن را اینچنین نقل کرد: سیف الدوله مشهد النقطه را بنا کرد که سنگی بود که سر مبارک امام حسین (علیه السلام) روی آن قرار داده شده بود و قطره خونی روی آن ریخته شده بود.

وقتی ترک‌ها آن را گرفتند آنجا را به ذخایر اسلحه تبدیل کردند و بعد خواستند این سنگ را به مسجد زکریا منتقل کنند اما هیچ جنبنده‌ای روی آن حرکت نمی کرد. پس آن را مسجد محسن بازگرداندند و اکنون این سنگ در نزد آن طفل در مشهد النقطه است.

نام های اهل بیت اثنا عشر در مکان مرتفع نوشته شده است:

"بسم الله الرحمن الرحیم اللهم صلِّ على محمد المصطفى، و علی المرتضى، و فاطمة الزهراء ، و الحسن المجتبى، و الحسین الشهید، و علی بن الحسین زین العابدین، و محمد الباقر، و جعفر الصادق، و موسى الکاظم، و علی الرضا، و محمد الجواد، و علی الهادی، و الحسن العسکری، و الحجة صاحب الزمان علیهم السلام".

بر روی درب داخلی صحن نوشته شده است:

بسم الله الرحمن الرحیم. مشهد مولای ما حسین بن علی بن ابیطالب (علیه السلام) در دوران عالم عادل و پادشاه اسلام و مسلمین «أبی المظفر الغازی بن الملک الناصر»، «یوسف بن أیوب»، «ناصر أمیر المؤمنین» در سال 572 هجری بنا شده است.

در سال 1337 هجری در هنگام ورود فرانسوی‌ها به حلب عده‌ای مردم و تخریب کنندگان وارد مشهد النقطه شده و ذخایر و اسلحه از آنجا ربودند و به هنگامی که می‌خواستند دینامیتی از آنجا بردارند، منفجر شد و بنیان مشهد النقطه تخریب شد و قسمتی از آن باقی ماند.
صلوات
یا الله

RE: سنگی که میزبان سر امام‌حسین(علیه السلام) شد +عکس - mohammad reza - ۷/آذر/۹۱ ۱۰:۱۰

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
مقام «محسن السقط» فرزند امام‌حسین(علیه السلام) در حلب +‌عکس

خبرگزاری فارس: گفته می‌شود یکی از زنان امام‌حسین (علیه السلام) که با کاروان اسرای کربلا بوده، به حلب که رسیده بچه‏اش سقط شده است و این همان «محسن بن حسین» علیه‌السلام است.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری فارس در دمشق، مقام «محسن‌بن‌حسین«(علیه السلام) در مسجد النقطه واقع در حلب است که به محسن السقط شهرت یافته است.

شیخ «کامل الغزی» در تاریخ خود از «ابن الفوطی» نقل می‌کند که سیف‌الدوله در خانه‌ای که در خارج از شهر داشت چندین دفعه ملاحظه کرد که نوری از مکان مشهد محسن پدیدار شد.

سپس به آن مکان رفت و دید که سنگی هست که بر روی آن نوشته شده: «این قبر محسن بن حسین بن علی بن ابی طالب است».
[تصویر: 13910830000526_PhotoL.jpg]

مقام «محسن‌بن‌حسین(علیه السلام) در مسجد النقطه در حلب که به محسن السقط معروف است

«یحیی بن ابی طی» (سال وفات 630 هجری) در تاریخ خود ذکر کرده که در زمان «غیاث الدین غازی بن صلاح الدین یوسف» دیوار شمالی مسجد فرو ریخت و دستور داد تا آن را بنا کنند. همچنین در زمان «یوسف بن عزیز محمد بن طاهر» دیواری از مسجد فرو ریخت که دستور بنای آن را داد.

همچنین وقتی پادشاه «برقوق بن الرضی» والی حلب دستور داد تا مشهد النقطه تعمیر شود و در آن یک مسئول و امام و موذن قرار داد. این‌ها اتفاقاتی بود که در گذشته برای این مسجد رخ داد اما اکنون نیز از این مسجد محافظت می شود.

گفته می شود که یکی از زنان امام حسین (علیه السلام) که با کاروان اسرای کربلا در این مکان بوده است، به این نقطه که رسیده، بچه‏اش سقط شده است و این همان محسن بن حسین علیه السلام است.
صلوات
یا الله

سه ساله‌ای که ستاره شام شد+ ‌تصاویر - mohammad reza - ۷/آذر/۹۱ ۲۱:۲۴

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
سه ساله‌ای که ستاره شام شد+ ‌تصاویر

حضرت رقیه(سلام الله علیها) در واقعه عاشورا حدود سه یا چهار سال سن داشت که بعد از شهادت پدر و یارانش در عصر عاشورا، به همراه دیگر زنان بنی‌هاشم توسط سپاه یزید به اسیری رفت و در خرابه‌های شام به شهادت رسید.

به گزارش مشرق؛ بعد از اسیری خاندان اهل‌بیت (علیهم‌السلام) و سفر آنها به شام و کوفه، حضرت رقیه (علیه السلام) بعد از تحمل سختی‌‌های اسیری در شبی جانسوز در شام به شهادت رسید.

رقیه که بود

اصل وجود دختری چهار ساله برای امام حسین (علیه السلام) در منابع شیعی آمده است، اما در بعضی منابع در این باره اختلاف وجود دارد. در کتاب کامل بهایی نوشته علاءالدین طبری (قرن ششم هجری) قصه دختری چهار ساله که در ماجرای اسارت در خرابه شام در کنار سر بریده پدر به شهادت رسیده آمده است، اما در مورد نام او که آیا رقیه بوده یا فاطمه صغری و ... اختلاف است.

همچنین سید بن طاووس در کتاب «لهوف» خود می‌نویسد: «شب عاشورا که حضرت سیدالشهداء (علیه ‏السلام) اشعاری در بی‌وفایی دنیا می‏خواند، حضرت زینب (سلام الله علیها) سخنان ایشان را شنید و گریست. امام (علیه‏ السلام) او را به صبر دعوت کرد و فرمود: «خواهرم ام کلثوم و تو ای زینب! تو ای رقیه و فاطمه و رباب! سخنم را در نظر دارید [و به یاد داشته باشید] هنگامی که من کشته شدم، برای من گریبان چاک نزنید و صورت نخراشید و سخنی ناروا مگویید و خویشتن‌دار باشید.»

مادر حضرت رقیه

بر اساس نوشته‌های بعضی کتاب‌های تاریخی، نام مادر حضرت رقیه (علیها سلام)، امّ اسحاق است که پیش‌تر همسر امام حسن مجتبی (علیه السلام) بوده و پس از شهادت ایشان، به وصیت امام حسن (علیه السلام) به عقد امام حسین (علیه السلام) درآمده است. مادر حضرت رقیه (علیهاالسلام) از بانوان بزرگ و با فضیلت اسلام به شمار می‌آید.

بنا به گفته شیخ مفید در کتاب الارشاد، کنیه ایشان بنت طلحه است. نام مادر حضرت رقیه (علیها سلام) در بعضی کتاب‌ها، ام جعفر قضاعیّه آمده است، ولی دلیل محکمی در این باره در دست نیست. هم چنین نویسنده معالی السبطین، مادر حضرت رقیه (علیهاالسلام) را شاه زنان؛ دختر یزدگرد سوم پادشاه ایرانی معرفی می‌کند که در حمله مسلمانان به ایران اسیر شده بود. وی به ازدواج امام حسین (علیه السلام) درآمد و مادر گرامی حضرت امام سجاد (علیه السلام) نیز به شمار می‌آید.

البته لازم به ذکر است که این مطلب از نظر تاریخ‌نویسان معاصر پذیرفته نشده است؛ زیرا در منابع تاریخی آمده که ایشان هنگام تولد امام سجاد (علیه السلام) از دنیا رفته و تاریخ درگذشت او را 23 سال پیش از واقعه کربلا، یعنی در سال 37 هـ .ق دانسته‌اند. از این جهت امکان ندارد، او مادر کودکی باشد که در فاصله سه یا چهار سال پیش از حادثه کربلا به دنیا آمده باشد. این مسأله تنها در یک صورت قابل حل است که بگوییم شاه زنان کسی غیر از شهربانو مادر امام سجاد (علیه السلام) است.

نام‌گذاری حضرت رقیه (علیه السلام)

رقیه از «رقی» به معنی بالا رفتن و ترقی گرفته شده است. گویا این اسم لقب حضرت بوده و نام اصلی ایشان فاطمه بوده است؛ زیرا نام رقیه در شمار دختران امام حسین (علیه السلام) کمتر به چشم می‏خورد و به اذعان برخی منابع، احتمال اینکه ایشان همان فاطمه بنت الحسین (علیه السلام) باشد، وجود دارد. در واقع، بعضی از فرزندان امام حسین (علیه السلام) دو اسم داشته‏اند و امکان تشابه اسمی نیز در فرزندان ایشان وجود دارد. گذشته از این، در تاریخ نیز دلایلی بر اثبات این مدعا وجود دارد.

چنانچه در کتب تاریخی آمده است: «در میان کودکان امام حسین (علیه السلام) دختر کوچکی به نام فاطمه بود و چون امام حسین(علیه السلام) مادر بزرگوارشان را بسیار دوست می‏داشتند، هر فرزند دختری که خدا به ایشان می‏داد، نامش را فاطمه می‏گذاشت. همان گونه که هرچه پسر داشتند، به احترام پدرشان امام علی (علیه السلام) وی را علی می‏نامید.»

اسیری حضرت رقیه

حضرت رقیه در واقعه عاشورا حدود سه یا چهار سال سن داشت که بعد از شهادت امام حسین(علیه السلام) و یارانش در عصر عاشورا به همراه دیگر زنان بنی‌هاشم توسط سپاه یزید به اسیری رفت اما داستان شهادت حضرت رقیه (علیه السلام).

از درون خرابه‌های شام، صدای کودکی به گوش می‌رسید. همه آنهایی که در میان اسرا بودند، خوب می‌دانستند که این صدای رقیه، دختر کوچک امام حسین (علیه السلام) است. او حالا از خواب بیدار شده بود و سراغ پدرش را می‌گرفت. انگار که خواب پدرش را دیده بود. یزید دستور داد سر امام حسین (علیه السلام) را به دختر کوچک نشان دهند و او را ساکت کنند، اما وقتی حضرت رقیه (علیه السلام) و امام حسین ع باز هم به هم رسیدند، اتفاق جانسوزی افتاد. اینبار پدر در سوگ رقیه نشست.

زیارتنامه حضرت رقیه سلام الله علیها

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ

اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا سَیِّدَتَنـا رُقَیَّةَ، عَلَیْکِ التَّحِیَّةُ وَاَلسَّلامُ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُهُ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یـا بِنْتَ رَسُولِ اللهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یـا بِنْتَ اَمیرِ الْمُؤْمِنینَ عَلِیِّ بْنِ اَبی طالِبِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ فاطِمَةَ الزَّهْراءِ سَیِّدَةِ نِسـاءِ الْعالَمینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ خَدیجَةَ الْکُبْرى اُمِّ الْمُؤْمِنینَ وَالْمُؤْمِناتِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ وَلِىِّ اللهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا اُخْتَ وَلِىِّ اللهِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ یا بِنْتَ الْحُسَیْنِ الشَّهیدِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ اَیَّتُهَا الصِّدّیقَةُ الشَّهیدَةِ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ اَیَّتُهَا الرَّضِیَّةُ الْمَرْضِیَّةُ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ اَیَّتُهَا التَّقیّةُ النَّقیَّةُ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ اَیَّتُهَا الزَّکِیَّةُ الْفاضِلَةُ، اَلسَّلامُ عَلَیْکِ اَیَّتُهَا الْمَظْلُومَةُ الْبَهِیَّةُ، صَلَّى اللهُ عَلَیْکِ وَعَلى رُوحِکِ وَبَدَنِکِ، فَجَعَلَ اللهُ مَنْزِلَکِ وَمَاْواکِ فِى الْجَنَّةِ مَعَ آبائِکِ وَاَجْدادِکِ، الطَّیِّبینَ الطّاهِرینَ الْمَعْصُومینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدّارِ، وَعَلَى الْمَلائِکَةِ الْحـافّینَ حَوْلَ حَرَمِکِ الشَّریفِ، وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَکاتُهُ، وَصَلَّى اللهُ عَلى سَیِّدِنا مُحَمَّد وَآلِهِ الطَّیِّبینَ الطّاهِرینَ وَسَلَّمَ تَسْلیماً بِرَحْمَتِکَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ.

تصاویر مرقد مطهر حضرت رقیه (سلام الله علیها) در شهر دمشق

[تصویر: 13910907000066_PhotoL.jpg]

صلوات
یا الله

ضریح عشق از آغاز تا امروز - mohammad reza - ۷/آذر/۹۱ ۲۱:۲۵

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
ضریح عشق از آغاز تا امروز

ساخت ضریح جدید امام حسین(علیه السلام) شش سال پیش با پیشنهاد جمعی از معتمدین استان قم و موافقت عتبه حسینی آغاز شد و اکنون با بهره‌برداری کامل آماده نصب در مضجع شریف امام حسین(علیه السلام) می‌شود.

به گزارش فارس، برابر آنچه در کتاب‌های تاریخی آمده نخستین بار قبیله بنی اسد که در نزدیکی کربلا سکنی داشتند علامتی برای آرامگاه امام حسین(علیه السلام) بنا کردند که شامل سایبانی کوچک بود اما پس از آنکه مختار ثقفی قیام خود را به سرانجام رساند، این مکان مقدس مورد توجه همگان قرار گرفت و مختار نیز ساختمانی را بر آن قبر شریف احداث کرد که بعدها روستایی نیز در اطراف آن شکل گرفت.

زیارت آرامگاه و بقعه‌ای که مختار بنا کرده بود به تدریج رونق گرفت و حتی در اوایل حکومت عباسیان این کار به صورت روزمره ادامه داشت اما هارون الرشید، پنجمین خلیفه غاصب عباسی در سال 193 هجری دستور ویران کردن آن را صادر کرد هرچند شیعیان پس از هارون بنایی جدید بر آن مدفن نورانی ساختند که تا سال 233 هجری قمری پابرجا بود.

مقبره و آرامگاه اهل بیت(علیه السلام) در طول تاریخ همان قدر که مورد محبت شیعیان و پیروان مکتب محمدی قرار داشته، بغض و کینه دشمنان و بدخواهان را نیز بر می‌انگیخته است به همین دلیل متوکل عباسی در سال 233 هجری قمری دستور تخریب و به آب بستن بقعه جدید را صادر کرد که پس از مرگ هارون بر مزار حسین بن علی(علیه السلام) بنا شده بود و با این کار زیارت اباعبدالله(علیه السلام) نیز تا سال‌ها ممنوع شد.

مرگ متوکل موجب شد که علویان بار دیگر دور مرقد مطهر سومین امام خود گرد آمده و این بار ساختمانی بلندمرتبه و مرتفع را بنا نهند که از فواصل دور قابل تشخیص بود و از این زمان یعنی سال 247 هجری قمری شهر کربلا متولد شد.

ایرانیان و محبت به اهل بیت(علیه السلام)

روی کار آمدن دولت آل بویه که خود را شیعه می‌دانستند موجب شد ایرانیان دست به کار شده و عشق و علاقه خود را به اهل بیت عصمت و طهارت به ویژه امام حسین(علیه السلام) با ساخت ضریح و هنرنمایی بی‌بدیل خود نشان دهند. ساخت ضریحی از عاج و ارسال آن به کربلا توسط عضدالدوله در سال 379 نمونه بارز این عشق و محبت بود.

پس از انقراض آل بویه و استقرار سلجوقیان بر تخت قدرت، ساختمان‌های حرم اباعبدالله(علیه السلام) مورد بازسازی قرار گرفتند و از این تاریخ به بعد، زیارت کربلا توسط خلفا و سلاطین باب شد تا اینکه با تسلط صفویان بر ایران و ماوراءالنهر و زمانی که شاه اسماعیل بغداد را فتح کرد خود شخصاً به زیارت عتبات مشرف شد و دستور داد ضریحی از طلا برای آن حرم نورانی بسازند و علاوه بر آن هدایایی از قبیل 12 چلچراغ طلا، صندوقی از نقره خالص و فرش‌های گران بها را به حرم امام حسین(علیه السلام) تقدیم کرد.

[تصویر: 13910904000031_PhotoA.jpg]

طلاکاری گنبد در عهد قجری، اوج ارادت ایرانیان به اباعبدالله(علیه السلام)

طلاکاری گنبد حرم شریف امام حسین(علیه السلام) در عهد قاجار صورت گرفت و این کار سه بار تکرار شد. نخستین بار آغامحمدخان، مؤسس این سلسله پادشاهی دستور به این کار داد و پس از آن نیز فتحعلی شاه به دلیل اینکه طلاهای به کار رفته در گنبد سیاه شده بودند دستور به مرمت آن داد.

یکی از اتفاقات مهمی که در این دوره تاریخی روی داد لشکرکشی سعود ابن عبدالعزیز از سران وهابیت به کربلا و محاصره این شهر است. او هر آن کس را که در کربلا بود از دم تیغ گذراند و گنجینه‌های موجود در حرم امام حسین(علیه السلام) را غارت کرد. این واقعه در سال 1216 هجری قمری اتفاق افتاد. سومین طلاکاری گنبد نیز در سال 1273 و توسط ناصرالدین شاه قاجار صورت گرفت. از آنچه در منابع تاریخی نوشته شده بر می‌آید آخرین تعمیرات اساسی حرم، تعمیر ایوان طلا و نصب ستون‌های مرمر به جای ستون‌های چوبی برای آن به وسیله یکی از تجار و معدن‌داران ایرانی (حاج قنبر رحیمی) در سال 1389 قمری (1348 شمسی) انجام شد.

ساختمان حرم امام حسین(علیه السلام)

گودال قتلگاه همان مکانی است که پیکر مطهر امام حسین(علیه السلام) در آن دفن شده و اکنون دارای سقفی است که صندوقی بر آن گذاشته‌اند؛ ضریح مطهر هم در میان روضه منوره یعنی بین مسجد بالاسر و مسجد پشت سر جای دارد و این مجموعه را حرم اباعبدالله(علیه السلام) می‌نامند. حرم در میان رواق و رواق در میانه صحن واقع شده و در مقابل حرم ایوانی بزرگ مشهور به ایوان طلا قرار دارد و دو طرف آن نیز دو مناره از طلا سر برافراشته‌اند.

این ایوان دارای سه ورودی است که به رواق جنوبی منتهی می‌شوند اما در وسط از دو ورودی دیگر بزرگ‌تر و از جنس طلاست که گویا در اصفهان ساخته شده باشد.

ضریح انگشتری گران‌بهاترین نگین جهان

در فرهنگ معین در توضیح کلمه ضریح آمده است: «ساختمانی که بر روی گور بزرگان مذهبی درست کنند».

شیعیانی که در طول تاریخ آرامگاه‌هایی عظیم را بر سر مدفن بزرگان دین خود بنا نهاده‌اند شبکه‌ای از قاب‌های فولادی به نام ضریح را نیز گرد صندوقچه‌ای که بر روی آرامگاه آنها نهاده شده ساخته‌اند که شاید نمادی باشد از یک انگشتری نقره‌ای که نگینی از گران‌بهاترین درّ عالم، یعنی بدن مطهر امام معصوم را در برگرفته است.

ضریحی که اکنون بر مزار شریف امام حسین(علیه السلام) موجود است بیش از 80 سال عمر دارد و توسط گروهی از بهره‌های هندی که از شیعیان واقفی‌اند ساخته شده است. این ضریح در طول سال‌هایی که مقبره نورانی اباعبدالله(علیه السلام) را در بر گرفته، هزاران و هزاران مرتبه توسط پاک‌ترین انسان‌ها بوسیده شده و ملائک بر گردش بی‌شمار طواف‌ها داشته‌اند اما لازم بود با توجه به گذر زمان، فکری به حالش شود و ضریحی جدید، در شأن و مقامش ساخته شود. این همان جرقه‌ای بود که در ذهن بسیاری از مشتاقان مکتب اهل بیت(علیه السلام) و فرهنگ عاشورا زده شد و ایده ساخت ضریحی جدید را بنیان نهاد.

در سال 84 که مسئولان حرم امام حسین(علیه السلام) با ساخت ضریح جدید موافقت کردند رقابتی فشرده میان گروه سازنده قبلی و اهالی قم بر سر آن درگرفت و سرانجام با حمایت‌های بی‌دریغ آیت الله سیستانی و سایر مراجع تقلید، این افتخار عظیم نصیب شیعیان اثنی عشری شد.

[تصویر: 13910711000084_PhotoA.jpg]

نخستین اقدام برای ساخت این ضریح از سال 1385 شروع شد و به همین دلیل هیئت امنایی متشکل از معتمدین قمی که مورد تایید مراجع تقلید نیز بودند با نظر اساتید حوزه علمیه قم انتخاب شدند و سرآغاز آن اعلام فراخوانی برای انتخاب بهترین طرح بود که به گفته حجت‌الاسلام تکیه‌ای، سخنگوی این هیئت امنا طرح ارائه شده از سوی استاد فرشچیان، استاد مسلم مینیاتور ایران به اشاره رهبر معظم انقلاب مورد تایید قرار گرفت و پس از تغییراتی که عتبه حسینی داشتند، کار ساخت در روز 14 خرداد ماه سال 1387 به طور رسمی آغاز شد.

تاکید مراجع تقلید بر مردمی بودن ساخت ضریح جدید

تاکنون هرچه در ساخت ضریح اباعبدالله(علیه السلام) همت شده بود همه از سوی شاهان بوده اما این بار مراجع تقلید شیعه اصرار داشتند که وجهه مردمی کار حفظ شود به همین دلیل هیئت امنا به اشاره علما از درخواست پول برای ساخت آن بر حذر داشته شدند و قرار شد تنها حساب‌های بانکی در اختیار عموم قرار گیرد تا هر کس مایل بود هر مقدار کمکی که در توان داشت به این حساب‌ها واریز کند.

آیت الله جوادی آملی از اساتید برجسته حوزه علمیه طی دیداری که با دست اندرکاران ساخت ضریح داشت به آنها پیشنهاد کرد از طلاهایی که مردم به عنوان نذر یا تبرع به مسئولان ضریح اهدا می‌کنند مستقیماً در ساخت آن استفاده شود. به همین دلیل حتی یک گرم طلا نیز برای این منظور خریداری نشد و تمام 118 کیلو و 650 گرم طلای به کار رفته در ضریح از محل همان طلاهای اهدایی بود.

تجلی هنر اسلامی – ایرانی در ضریح جدید اباعبدالله(علیه السلام)

تاکید مراجع تقلید به ویژه آیت الله سیستانی بر خوانا بودن آیات و روایات نگاشته شده بر ضریح جدید دست اندرکاران ساخت آن را بر آن داشت که در این زمینه هم از اساتیدی به نام دعوت به همکاری کنند.

سید محمد حسینی موحد استاد مسلم خوشنویسی و خدادادزاده سرپرست گروه قلمزنی، اجرای بخش‌های هنری کار را بر عهده گرفتند و ساخت قالب چوبی اصلی ضریح نیز در کارگاه نجاری آستانه مقدسه حضرت معصومه(سلام الله علیها) انجام شد. نکته حائز اهمیت در این میان انجام شدن کارها با حمایت دستی غیبی بود به طوری که مسعود پارچه باف، عضو هیئت امنای ساخت این ضریح مقدس در یکی از بازدیدها گفته بود چوب ساج مورد استفاده برای این کار سال‌ها پیش در جنگل‌های برمه تهیه شده بود اما مدت‌ها بود که صاحب آن نمی‌توانست چوب‌ها را به فروش برساند تا اینکه سرانجام برای ساخت ضریح خریداری شد و به تایید کارشناسان، یکی از محکم‌ترین و مقاوم‌ترین چوب‌هاست.

سخنان رهبری و مراجع تقلید مهر تایید دیگری بر ساخت ضریح

آنچه به یک کار جنبه تقدس و معنویت می‌بخشد نظرات بزرگان دین است. هیئت امنای ساخت ضریح جدید امام حسین(علیه السلام) نیز با درک این مهم دیدارهایی را به طور مرتب با مراجع تقلید برگزار کرده و از رهنمودهای آنان برخوردار شده‌اند که گوشه‌ای از آنها به شرح زیر است.

آیت‌الله ‌العظمی خامنه‌ای: قمی‌ها زرنگی کردند

خوشا به حالتان! ساخت ضریح مطهر امام حسین‌(علیه السلام) توفیق خیلی بزرگ و یکی از بهترین کارهایی است که می‌شود انجام داد. شما قمی‌ها زرنگی کردید و گل سرسبد را چیدید. همه آرزو دارند به ائمه اطهار‌(علیه السلام) اظهار ارادت بکنند و این (ساخت ضریح) یکی از آن کارهایی است که باید انجام داد و شما دارید انجام می‌دهید خداوند شما را کمک کند تا این کار زیبا و شیرین را به انجام برسانید.

آیت‌الله العظمی سیستانی

دیگران هم قصد ساخت این ضریح مطهر را داشته‌اند ولی ما نمی‌خواستیم آنها انجام دهند. از این که این کار را شما قمی‌ها قبول کرده‌اید، خوشحال هستیم. همیشه ایرانی‌ها در این جور کارها پیش‌قدم هستند و شما گل سرسبد را چیدید.

مرحوم آیت‌الله فاضل لنکرانی (رحمة الله علیه)

این امر (ساخت ضریح مطهر امام حسین(علیه السلام) ) در زمان حاضر که تشیع مورد هجوم دشمنان است بسیار مهم است.

مرحوم آیت‌الله بهجت(رحمة الله علیه)

شش گوشه بودن ضریح چون از اول اینگونه بوده است حفظ شود. همان‌طور که شیخ مفید آورده‌اند که قبر حضرت علی اکبر (علیه السلام) پایین پای سیدالشهدا(علیه السلام) است.

آیت‌الله صافی گلپایگانی

این مسئله ساخت ضریح حضرت سیدالشهدا(علیه السلام) و خدمت به تعظیم و تکریم مشهد بزرگ و مشرف حضرت سیدالشهدا(علیه السلام) یکی از شعائر بزرگ دین است.

آیت‌الله جوادی آملی

ویژگی‌های خاص حضرت سیدالشهدا(علیه السلام) نشان می‌دهد که وظیفه ما هم باید یک وظیفه خاص باشد.

[تصویر: 13910706000241_PhotoA.jpg]

رونمایی از ضریح عشق

سرانجام پس از مدت‌ها انتظار ساخت ضریح جدید اباعبدالله(علیه السلام) در نیمه نخست سال جاری به اتمام رسید و مراسم رونمایی از آن نیز در ششم مهر ماه و با حضور حجت الاسلام والمسلمین محمدی گلپایگانی رئیس دفتر مقام معظم رهبری، علی لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی، محسن رضایی دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام و مهمانانی از کشورهای عراق، عربستان، کویت، لبنان، پاکستان و هندوستان در مدرسه معصومیه قم برگزار شد.

دو هفته‌ای که خیلی سریع گذشت

هیئت امنای ساخت ضریح امام حسین(علیه السلام) مهلتی دو هفته‌ای را برای آخرین وداع مردمی با این سازه ارزشمند در نظر گرفتند. دو هفته‌ای که برای قمی‌ها و خیلی‌ها که از شهرهای دور و نزدیک برای زیارت آن آمده بودند بسیار زود گذشت. در طی این دو هفته خیابان‌های منتهی به کارگاه ساخت ضریح مملو از جمعیت بود و پیر و جوان، زن و مرد و از هر قشر و گروهی، فوج فوج به دیدار این ضریح ‌آمدند.

به گفته مسئولان و دست اندرکاران این کارگاه طی مهلت در نظر گرفته شده بیش از 1.5 میلیون نفر به زیارت ضریح جدید آمدند و به دلیل برنامه ریزی خاصی که صورت گرفته بود تمدید این مهلت نیز ممکن نشد.

کار انتقال ضریح به کربلای معلی نیز در دو مرحله برنامه ریزی شد. در مرحله نخست 70 درصد آن شامل قطعات سنگین و داخلی به وسیله یک فروند هواپیمای باری صورت گرفت و در مرحله دوم نیز که شهرهای مختلفی را در بر می‌گیرد شبکه‌ها و تزیینات بیرونی منتقل می‌شوند.

[تصویر: 13910906000338_PhotoA.jpg]

وداعی عارفانه با ضریح عشق

سالروز انتقال اسرای کربلا به شام مناسبتی بود که هیئت امنا برای به حرکت درآوردن کاروان «سفینة النجاة» در نظر گرفتند. این نامی است که برای کاروان حامل 30 درصد باقی مانده ضریح در نظر گرفته شده است.

همزمان با شام غریبان حسینی، قطعات شبکه‌ای و تزیینات بیرونی ضریح جدید امام حسین(علیه السلام) از محل کارگاه بیرون آورده و به میدان آستانه قم منتقل شد تا مردم مشتاق برای آخرین بار میزبان آن باشند. پیش از آن نیز محمود احمدی نژاد، با حضور در کارگاه ساخت ضریح در جریان امور قرار گرفت و طی سخنان کوتاهی که در جمع خبرنگاران داشت مکتب امام حسین (علیه السلام) را بالاترین و ارزشمند‌ترین هدیه ملت ایران به جامعه بشری دانست و گفت: « این ضریح نمادی از عشق ملت ایران به مکتب حسینی است».

بارش باران رحمت الهی در شب گذشته و صبح امروز زمانی که مردم با حسرت تمام به ضریح نگاه می‌کردند فضایی عارفانه را در میان این عاشقان مکتب ناب تشیع ایجاد کرده بود و آرزوی آنها را که همانا زیارت مجدد این ضریح در کربلا بود در قالب اشک از چشمانشان بر گونه‌هایشان جاری می‌کرد.

مردم دیگر شهرها هم منتظرند

ضریح جدید امام حسین(علیه السلام) ظهر امروز به سمت تهران حرکت داده شد و قرار است پس از اقامه نماز مغرب و عشاء، مراسمی با حضور شخصیت‌های برجسته کشوری در حرم امام خمینی(رحمة الله علیه) و در جوار این ضریح برگزار شود و پس از آن نیز مردم تهران در میدان امام حسین(علیه السلام) پذیرای آن خواهند بود.

ساوه، اراک، بروجرد، خرم‌آباد، دزفول، شوشتر، اهواز، آبادان و خرمشهر از جمله شهرهایی هستند که در روزهای آینده میزبان ضریح عشق خواهند بود و پس از آن با ورود از طریق مرز شلمچه و انتقال به کربلا و نصب بر روی مرقد مطهر امام حسین(علیه السلام) این مأموریت سترگ به سرانجام خواهد رسید.

خلیل‌وار ببینید عید قربان را

برای رونمایی شش گوشه می‌دهم جان را

چگونه است که دل، کربلایی است امروز

فرا گرفته چرا عطر سیب ایران را

بهشت پنجره دیگری به قم گشوده کنون

که مست کرده هوایش دل خراسان را

خدا کند خبری اینچنین بیاید که

بنا شدست بسازیم قبر پنهان را

برای حضرت زهرا (سلام الله علیها) ضریح می‌سازیم

و دست فرشچیان طرح می‌زند آن را
صلوات
یا الله

بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
تأکیدآیت‌الله بهجت بر شش‌گوشه بودن ضریح جدید سیدالشهدا(علیه السلام)

فرزند آیت‌الله العظمی بهجت گفت: هیئت امنای ساخت ضریح جدید سیدالشهداء(علیه السلام) به دیدن مرحوم پدرم آمدند و اصرار داشتند که چون ضریح قبلی را شش امامی‌‌ها به صورت شش‌گوشه ساخته‌‌اند، ضریح جدید به صورت چهار گوشه ساخته شود.

به گزارش فارس به مناسبت ایام سوگواری سالار شهیدان، گفتگوی مشروحی با حجت‌الاسلام والمسلمین علی بهجت درباره نظرات آیت‌الله العظمی بهجت درباره امام حسین علیه‌السلام انجام دادیم که بخش نخست آن تقدیم مخاطبان گرامی می‌شود.

[تصویر: 13910226000038_PhotoL.jpg]

هر چیز که منتسب به امام حسین(علیه السلام) باشد، با ارزش و مقدس است

حجت‌الاسلام علی بهجت در ابتدای این گفت‌وگو با اشاره به اینکه درباره زیارت و تبرک جستن به ضریح قدیمی و جدید اباعبدالله الحسین(علیه السلام) سؤالاتی مطرح می‌شود، اظهار داشت: لباس امام حسین (علیه السلام) یا هر چیز دیگری که به ایشان منتسب باشد، اصیل‌، با ارزش، پر برکت، مقدس و شفا هستند گرچه وهابیت یا هر قشر دیگری نپذیرند.

وی ادامه داد: خداوند در قرآن کریم می‌فرماید: پیراهن یوسف را فرستادیم، چشم یعقوب بینا شد. مگر حضرت یعقوب چشمش را عمل کرد یا این حرف دروغ است؟! خود خداوند می‌فرماید که ما با پیراهن یوسف، چشمان یعقوب را درمان کردیم. چشمی که سفید شده بود، درمان شد. این چشم با تبرک بر این پیراهن شفا یافت و خوب شد.

فرزند آیت‌الله بهجت با طرح این پرسش که وهابیت یا کسانی که این ایراد را وارد می‌‌کنند، چه جوابی برای این سخن خداوند دارند؟ افزود: وهابیت گروهی از اعراب بسیار بدوی و بسیار پوسته‌نگر است و هیچ به مغز نمی‌اندیشد. وهابیت عشق را نمی‌فهمد، مانند دیوار که شما نمی‌توانی به دیوار عشق را بفهمانی. نمی‌شود برای دیوار عشق را بیان کرد.

وی عنوان کرد: گرچه اخیرا عده‌ای از دانشمندان به این رسیده‌‌اند که کائنات هم می‌فهمند. آب هم می‌فهمد و اگر به آب حرف خوب بزنی، ساختار آن زیبا می‌شود. مرحوم پدرم قبلا این مطالب را می‌گفت و ما نمی‌فهمیدیم و حالا می‌بینیم لابراتوارها و آزمایشگاههای پیشرفته همین حرف را می‌زنند. بعد از رحلت ایشان به عمق خیلی از حرفهایشان پی بردیم و متعجب شدیم.

کسی که به زیارت ضریح می‌رود عشقش را برای معشوق صرف می‌کند

علی بهجت با بیان این مطلب که فهم این نکات بی‌ارتباط با تحصیلات است، اظهار کرد: چنانکه ممکن است کسی تحصیلات عالی داشته باشد و باز اینها را درک نکند و عشق را نبیند. ممکن است کسی دکترای هسته‌ای داشته باشد و در لابراتوار خویش نوترون و الکترون و حرکت‌های آنها را ببیند ولی آن عشق را متوجه نشود. همه عالم سرگشته است. همه عالم حیران است. همه عالم در حال گشتن است.

وی بیان داشت: ما اگر عشق را دیدیم، می‌فهمیم کسی که برای زیارت ضریح منتسب به اباعبدالله (علیه السلام) می‌رود، عشقش را برای معشوق خود صرف می‌کند. «اُحَبِلُ ذَالجِدار وَ ما حُبُّ الدیار شَقَفنَ قلبی ولکن حب من سَکَنَت دیارا». برای مجنون، حتی کوچه لیلی عطر و بوی دیگری دارد، جاذبه دیگری دارد.

[تصویر: 13910907025445216_PhotoL.jpg]

حجت‌الاسلام والمسلمین علی بهجت به خبرگزاری فارس گفت: اگر آنها این مسئله را بفهمند که هیچ و اگر نفهمند، چیزی نیست که بتوانیم به آنها بفهمانیم. برای مثال شما انسانی را در نظر بگیرید که از اول عمرش دست او به آتش نخورده و سوختن را تجربه نکرده است. شما به او بگویید که این آتش است و می‌سوزاند و تو را ناراحت می‌کند.

وی ابراز داشت: او به شما می‌گوید: می‌سوزاند یعنی چه؟ شما می‌گویید یعنی باعث رنج و ناراحتی می‌شود. او می‌گوید این آتش به این زیبایی برای چه ناراحت می‌کند؟ این انسان تا دستش به آتش نخورد و سوختن را احساس نکند، ممکن نیست با لفظ شما با سوختن آشنا شود. زائری که ضریح را می‌بوسد، اگر این ضریح از طلا و نقره نیز نباشد، چوب و آهن هم باشد، باز فرقی نمی‌کند. او به عشق معشوق خود می‌بوسد و تبرک می‌کند.

لباس‌ها و وسایل منتسب به امام حسین (علیه السلام) برای دشمنان، عذاب بود

فرزند آیت‌الله بهجت با اشاره به اینکه چیزی که در این رابطه مهم است، نیت انسانها در برخورد با هر چیزی است که منتسب به این بزرگواران معصوم است، افزود: باید از این گروهها پرسید آیا لباسهای امام حسین (علیه السلام) و اولاد ایشان عزیز است یا نه؟ مگر اصحاب عمر سعد تمام وسایل و لباسهای این بزرگواران را غارت نکردند؟ حتی به پیراهن پاره و کهنه امام حسین (علیه السلام) نیز رحم نکردند و با خود بردند.

وی تأکید کرد: آیا این لباسها و لوازم که به اهل بیت (علیه السلام) منتسب بود، برای آنها شفا شد؟ آیا برای آنها برکت داشت؟ یا برعکس زندگی آنها را آتش زد؟ همین لباسی را که بر تن امام حسین (علیه السلام) بود را با خود به خانه‌هایشان بردند، آیا این لباس باعث برکت برای آنها شد؟ شفا و سعادت برایشان داشت؟ قطعا نه.

حجت‌الاسلام بهجت اضافه کرد: پس مهم این است که انسان با چه نیتی این کار را انجام می‌دهد. این نیت انسان است که او را راهنمایی می‌کند و گره‌گشاست. در زمان حیات حضرت آیت‌الله بهجت بعضی‌ها می‌آمدند و از ایشان تبرکی می‌خواستند. به آنها می‌دادیم و باز بیشتر می‌خواستند.بنده با آنها شوخی می‌کردم و می‌گفتم این کمش برکت دارد، اضافه‌اش می‌سوزاند.

وی در ادامه گفت: بعضی از آنها که خیلی به آقا ارادت داشتند، می‌گفتند اشکال ندارد سوزاندن آقای بهجت هم عشق است. گاهی نیز برای دیدن آقا می‌آمدند و جلوی در سر و صدا می‌کردند. من می‌گفتم شما سر و صدا می‌کنید، همسایه‌ها ناراحت می‌شوند و بعد به شوخی می‌گفتم اگر همسایه‌ها ناراحت شوند، آقای بهجت هم ناراحت می‌شوند و ممکن است شما را نفرین کنند. آنها می‌گفتند نفرین آقای بهجت هم عشق است!

زمان برای انتساب شرط نیست، مهم خود انتساب است

علی بهجت با اشاره به اینکه مهم فهمیدن این عشق است و به کسانی که این عشق را نمی‌فهمند، نمی‌شود فهماند، بیان کرد: کسانی که این شبهات را مطرح می‌کنند، فقط نگاه می‌کنند که یک فلزی هست و چرا مردم به آن تبرک می‌جویند. در حالیکه این نیست. هر در و دیواری، هر فلزی این ارزش را ندارد. در و دیوار و ضریحی که منتسب به امام حسین (علیه السلام) است، عزیز است.

این پژوهشگر علوم دینی با تاکید بر این نکته مهم که در انتساب، قبل و بعد زمانی مطرح نیست گفت: این ضریح جدید، به امام حسین علیه‌السلام تعلق دارد و از روزی که کار ساخت آن شروع شد، به امام حسین علیه‌السلام منسوب است لذا مردم به یاد مولایشان، آن را می‌بوسند و تبرک می‌کنند.

[تصویر: 13910907023540528_PhotoL.jpg]

تأکید آیت‌الله بهجت بر شش‌گوشه ساخته‌شدن ضریح جدید سیدالشهداء (علیه السلام)

وی تأکید کرد: خود سنگ حجرالاسود را برای چه می‌بوسند و تعظیم و تکریم می‌کنند؟ مگر سنگ نیست؟ اگر انسان، جهت اصلی را پیدا کرد، این مسائل، حل می‌شود. حضرت آیت‌الله بهجت در ساخت همین ضریح جدید اباعبدالله (علیه السلام) فعال بودند.

حجت‌الاسلام بهجت ادامه داد: حتی هیئت امنای ساخت ضریح نیز که به دیدن ایشان آمدند، اصرار داشتند که چون ضریح قبلی را شش امامی‌‌ها ساخته‌‌اند، به شکل شش گوشه ساخته‌ شده است و حالا ما این ضریح را بزرگ‌تر کنیم و چهار گوشه بسازیم و آیت‌الله بهجت فرمود که نه همان شش گوشه باشد که هیئت امنای آن، در جزوه‌‌شان نوشتند که به دستور ایشان همان شش گوشه ساخته شود.

ساخت گنبد طلای حضرت معصومه(سلام الله علیها) زیر نظر آیت‌الله بهجت

وی با تأکید بر این مطلب که ساخت گنبد طلای حضرت معصومه (سلام الله علیها) نیز زیر نظر آیت‌الله بهجت انجام شد، افزود: ماجرای آن بسیار مفصل است و کرامات و برنامه‌های ویژه‌ای داشت که برای خود ما نیز خیلی مشخص نبود. عکس‌ها و فیلم‌هایی در این رابطه هست. ایشان اصلا در این رابطه، ماورایی را می‌دید و عجیب بود.

وی گفت: مقداری از کرامات را در روزنامه‌های آستانه همان زمان با تولیت قدیم آستانه مصاحبه کرده‌اند و مقداری از آن هم نگفته ماند و عکس‌هایی است که قرار بود کتابی درباره اینها بنویسند که هنوز میسر نشده است. خودم آن زمان عضو هیئت امنای ساخت گنبد حضرت معصومه (سلام الله علیها) بودم.

[تصویر: 1391090618273112_PhotoL.jpg]

بوسیدن ضریح امام حسین(علیه السلام) وسیله اتصال است

فرزند آیت‌الله بهجت ابراز داشت: بنده وقتی برای دیدن ضریح جدید امام حسین (علیه السلام) حضور داشتم، با من مطرح می‌کردند که چرا مردم این ضریح را می‌بوسند؟ گفتم مگر نمی‌بینید شخص وقتی ضریح را می‌بوسد و تبرک می‌کند، می‌گوید «السلام علیک یا اباعبدالله» و امام حسین (علیه السلام) را زیارت می‌کند؟ درحالی که اباعبدالله در این ضریح نیست، او در قلب‌هاست و این انسان از همین‌جا سیم خود را وصل می‌کند.

لباس کعبه را تکریم می‌کنند

وی تأکید کرد: این ضریح را به این خاطر که نزد اباعبدالله علیه‌السلام خواهد رفت و لباسی است که قبر شریفش خواهد پوشید، تبرک می‌کنند و برایشان عزیز است. مثلا کسانی که لباس کعبه را درست می‌کنند بر روی آن نمی‌نشینند. لباس کعبه برای آنها نیز محترم است و آن را با ابریشم و... آماده می‌کنند.

وی گفت: این ضریح نیز منتسب به امام حسین (علیه السلام) است و مردم به نیت ایشان آن را عزیز می‌دارند. هر چیزی که از یار باشد، عزیز است. او عشق را می‌بیند و به این نیت کار می‌کند. حتی طلا بودن ضریح در برابر عشق امام حسین (علیه السلام) ارزشی ندارد و یک فلز است. منتها ما دوست داریم که ضریح زیبا و ارزشمندی داشته باشیم. وگرنه بوسیدن طلا مهم نیست و اگر چوب هم بود می‌بوسیدند. همانطور که خاک کربلا برای شفا از بیماری‌ها و تبرک‌ها سفارش شده و مردم به آن عشق می‌ورزند.

[تصویر: 13910906182722169_PhotoL.jpg]

بهترین هنرها را باید برای این بزرگواران خرج کرد/ هنر باید رشد کند

حجت‌الاسلام بهجت اظهار داشت: هنر زمانی است که از برآیند هنرهای گذشته تا امروز استفاده جدیدی کنیم. اگر قرار بود همیشه بر روال گذشته بمانیم، الآن همه چیز باید کوخ می‌بود. چه زمان کاخ انوشیروان ساخته شد؟ زمانی که از هنرها بهره‌وری کردند و همه را جمع کردند و چیز جدیدی به وجود آوردند.

حجت‌الاسلام والمسلمین علی بهجت خاطرنشان کرد: چه زمان هنر، هنر دوران صفویه شد؟ آن وقت که از هنرهای موجود استفاده کردند و یک پله دیگر رشد کردند و به گذشته اکتفا نکرده و نایستادند. این پویایی هنر آن را جاودانه می‌کند.

وی با اشاره به اینکه اگر ما کار جدیدی نکنیم، این عقب گرد است، گفت: الآن چرا ما نباید با هنر جدیدی ضریح بسازیم؟ این را من آن زمان گفتم و تولیت حرم امام رضا (علیه السلام) گفت یعنی چه؟ گفتم نظر من این است که کارخانه کریستال سازی داشته باشید و ضریحی را با طرحی بسیار زیبا از کریستال طراحی کنید.

وی ادامه داد: ریخته‌گری چهار قطعه بزرگ کریستال مثلا به ابعاد 6 در4 و به قطر 10 سانتی‌متر را در این کارخانه انجام بدهند. بعد از نصب مردم می‌توانند به این کریستال دست بزنند. داخل این کریستال جایگاههایی باشد که خط‌ها و نوشته‌ها و اسماء زیبای خداوند از طلا و نقره و جواهر و مینا و هنرهای مختلف درآن به مقدار کم و برای نمایش به کار رود و آن را زیباتر کند.

بهجت با بیان اینکه چنین ضریحی هم سفید و شفاف و تمیز است و هم دست زدن به آن آسان است و بهداشتی‌تر هست و نظافت آن نیز راحت‌تر است، به خبرگزاری فارس گفت: می‌شود داخل آن کریستال هم نور بگذارند و بسیار زیبا و درخشنده می‌شود. مدیریت تولیت حرم رضوی گفت عجب نظر خوبی است.

وی تصریح کرد: در زمان قدیم که طلا خیلی برای مردم ارزش داشت، وقتی در برابر بزرگی می‌رسیدند، طلا را برای خود بی‌ارزش می‌کردند و در طبق اخلاص می‌دادند. به همین جهت ضریح امامان نیز از طلا ساخته شد. به همراه حضرت آیت‌الله بهجت به سرداب و زیرزمین امام رضا (علیه السلام) رفتیم و ضریح قبلی امام رضا (علیه السلام) به پایین برده شده بود. جنس آن ضریح قدیمی از فولاد و نگین نشان بود و قبل‌تر از آن نیز چوبی بود و چون کثیف می‌شد و بهداشتی نبود، به فولاد تبدیل کردند و این سیر طبیعی است. اکنون ما می‌توانیم از زیباترین و چشم‌نوازترین هنرها برای ساخت ضریح و گنبد و حرم و نشان دادن عشق به معشوق حقیقی استفاده کنیم.
صلوات
یا الله

(تصاویر) مقام رأس الحسین در سوریه - yasijoon - ۸/آذر/۹۱ ۱۹:۱۹

در «مشهدالنقطه» شهر حلب که محل زیارت عاشقان اهل ‌بیت است، سنگی است که سر مبارک امام‌حسین(علیه السلام) روی آن قرار داده شده و قطره خونی روی آن ریخته شد که مورد اهتمام مسلمانان قرار گرفت و از آن سنگ محافظت کردند.

روایت شده که بعد از اتمام جنگ «طَف» در کربلا، کاروان ابن زیاد به همراه اسرای واقعه طف به سمت شام حرکت کرد و در امتداد رود فرات از سرزمین‌های مختلفی رد شدند تا اینکه به حلب رسیدند و سر مبارک امام حسین(علیه السلام) را در آن موضع قرار دادند و مدتی را آنجا توقف کردند.

تصویری زیر مقام «رأس‌الحسین» علیه‌السلام در مسجد النقطه واقع در حلب را نشان می دهد؛ نام این مکان اکنون در شهر حلب «مسجد النقطه» است.
[تصویر: 40301_240.jpg]

سنگی که سر مبارک امام حسین (علیه السلام) روی آن قرار گرفت

در نزدیکی آن «مشهد النقطه» واقع در کوه جوشن است. مشهور است وقتی که اسرا و کاروان شام به این منطقه رسیدند، خانواده امام حسین (علیه السلام) که اسیر شده بودند و سرهای مبارک در آن مکان مستقر شدند و سر مبارک امام حسین (علیه السلام) در سنگ مرتفعی قرار داده شد و یک قطره از خون پاک ایشان روی آن سنگ ریخته شد.

این‌قطره خون مورد اهتمام مسلمانان قرار گرفت و از آن سنگ محافظت کردند تا اینکه «سیف الدوله الحمدانی» شام را فتح کرد و او را از مکان این قطره خون آگاه ساختند. پس بنایی برای آن ایجاد کردند.
[تصویر: 40303_138.jpg]