فراوانی رحلت علما در آخرالزمان

چندی از رحلت آیت الله بهجت(رحمة الله علیه) در خدمت پسرشان بودیم و از نقل قولی سوال شد. به گمانم از این موضوع که آیت الله صدیقی فرمودند: آیت الله بهجت(رحمة الله علیه) رفتند و با حضرت(عجل الله تعالی فرجه الشریف) می آیند. ما از پسرشان پیرامون صحت این سخن پرسش کردیم. ایشان جواب دادند که بنده نشنیدم اما بعد از اینکه پدرمان از دنیا رفت رفیقی داشتم که کمی آشفته شده بود. از این رو خدمت اهل دلی که سیمش به نظر وصل بوده (که خود پسر آیت الله بهجت هم تایید می کردند که اهل معنا بود) رفته اند و پرسیدند که "چرا آیت الله بهجت(عجل الله تعالی فرجه الشریف) رفتند؟! مگر خبری نبود که ایشان ظهور را درک می کنند؟ آن اهل معنا فرموده بود که ظاهرا حوادثی پیش روست که تحملش برای کسانی که سعه وجودی شان بالا است خیلی سخت است. از این رو رفتند که ان شاء لله با ظهور حضرت(عجل الله تعالی فرجه الشریف) رجعت نمایند." بعد از این سخن پسر آیت الله بهجت با نشانه ای از تایید فرمودند حقیقتش این است که وقتی بمبی در بغداد منفجر می شد می دیدیم اوضاع پدرمان پریشان شده است. گویی آنجا بوده اند و خود آن صحنه را دیده و خیلی برایشان سخت بوده است (که این نشان از سعه روحی اولیاء الهی که به اندازه وسع خود بر عالم نظاره گرند).

به هر حال ورای این سخنان اگر ان شاء الله امر ظهور دایر به نزدیکی باشد شرایط و حوادث روز به روز سخت تر می شود و ابلیسیان هم روز به روز زمینه برای حضورشان فراهم تر می شود. زیرا این نبرد تمام شر در برابر تمام خیر است. نخست شر به تمامی مجال بروز می یابد تا خیر با ظهورش بعد از آن به طور کامل فرصت ریشه کنی شر را یابد. البته این سخن ربطی به فراهم نمودن شر برای ظهور ندارد (حرف حجتیه ها) که خدای نکرده سوء برداشت شود. بلکه سخن از غربال است که در آخرالزمان بدی از خوبی به تمامه جدا می شود نه اینکه باید بدی زیاد شود بلکه بدی باید آشکار شود و خوبان باید خودشان را بهتر نمایند. این جدایی عواملی دارد که شاید یکی از آن ها اخفاء کوتاه برخی بزرگان باشد تا جدایی انجام شود. آنگاه حضور دوباره حقیقت و اهل آن فرصت کناز زدن تمام منافقین را فراهم آورد ان شاء الله.