یک راه حل هم بدهم

(۳۰/آبان/۹۲ ۲:۵۶)فاطمه خانم نوشته است:  از طرفی اطلاعت از پدر و مادر واجب هست و این مسئله چشم گفتن و انجام ندادن رو شامل نمیشود !!
از خصوصیات حضرت یحیی که خداوند تحسینش کرده این بود که نافرمانی از پدر و مادرش نکرده بود ! (آیه 13 به بعد سوره مریم)
(یعنی مرضی خداوند متعال همین هست)
یعنی فرمانشان مطاع هست . تا جایی که نافرمانی خداوند رو نخواهند .
این با تکیه کردن و از دست دادن استقلال ارتباطی ندارد .
قطعا
فرزندی که مدام تکیه خودش رو به پدر و مادرش بدهد ، در زندگی شکست می خورد .

نقل قول:می خوان به جاش تصمیم بگیرن و براش برنامه ریزی کنن و .... کلا دارن به جای اون زندگی می کنن. یا شاید بشه گفت عروسک گیر آوردن.
عرض کردم؛ از روی مهربانی و توجه هست این رفتارها. و والدین متوجه نیستن دارن چه اشتباه بزرگی می کنن.

(۳۰/آبان/۹۲ ۲:۵۶)فاطمه خانم نوشته است:  باید حد وسطی پیدا کرد که نه حق پدر و مادر ضایع بشود و نه خود شخص .

نقل قول:
سلام .
فکر میکنم منظور این دوستمون رو درست متوجه نشدید فاطمه خانم . راه حلی که شما دادید شامل سوال این دوستمون نمیشه به این دلیل که اگر شدنی بود کار به جاهای باریک نمیرسید .

نقل قول:آیا اطاعت از پدر و مادر به این معنی که مطمئن باشیم در خانواده اختلاف بزرگی می افته واجبه ؟

نقل قول:اطاعت حتما باید به معنی انجام دادن کار یا فرمان به نحو احسنت باشه ؟

نقل قول:این حد وسط رو چطور پیدا کنیم ؟ یعنی حرف رو نیمه قبول کنیم ؟ نصفش رو انجام بدیم و نصفش رو نه ؟!!!

نقل قول:اینکه شما فرمودین اطاعت از پدر و مادر واجبه قطعا حرف درستی هست .
اما اطاعت به معنی تایید گفته درسته یا انجام عمل به نحو احسنت ؟ بین این دو باید تمیز قائل شد .

نقل قول:ببینید در حالت کلی اطاعت واجب هست !
با حرف گوش کردن اختلاف چرا باید بشود ؟ معمولا برعکس هست

نقل قول:طوری که نه سیخ بسوزد (حرف پدر و مادر زمین بماند ) و نه کباب! ( خودمان از استقلال بیافتیم)

نقل قول:تعادل رو بیاید ، بالاخره قرار هست شما صلاحیتتون رو ثابت کنید دیگر!

نقل قول:سلام مجدد .

متاسفانه جوابم رو نگرفتم !!!!

نقل قول:اگر قرار بر این باشه با این بحث به نتیجه برسیم باید بگم گاها پدر و مادرها با علم به اینکه اختلاف بین خانواده میفته گاها پسرها رو مجاب به انجام کاری خواص میکنن . ( شاید حس برتری جویی و ... )
آیا تو این شرایط هم اطاعت واجبه از نظر شما ؟
از نظر شما تو این شرایط هم نباید حرف مادر و پدر رو نادیده گرفت ؟

اگر امکان داره این حرف رو در عمل بگید به چه صورت میشه ؟
یعنی نصفه حرفشون رو قبول کنیم و تا دیدیم داریم به مشکل میخوریم و از استقلال می افتیم روش دیگه ای انتخاب کنیم ؟
اگر امکان داره بازش کنید ممنون میشم .

(۳۰/آبان/۹۲ ۲۳:۰۶)Patriot نوشته است:  سلام...

نکته ای بگم که بعضی از دوست های من به شدت ترجیح میدادند و دنبالش بودند که از خانواده دور باشند و ترجیحا از استان خارج شن چه برای تحصیل یا ...... بعد متوجه شدم که چنین افرادی به شدت زیر نظر پدرو مادرشون هستند و کلا رفت آمد ها و زندگی شون زیر نظر پدرومادر هست...
حالا چرا اینطوری شدن نمیدونم

تنها نظری هم دارم اینه که فرزندان باید کم کم توانایی هاشون رو اثبات کنند و جوری رفتار کنند که پدر و مادر متوجه بشوند که این بچه دیگه خوب و بدش رو میفهمه و صلاح خودش رو میدونه