بسم الله الرحمن الرحیم

(۲۸/آذر/۹۳ ۱۱:۴۳)behabadi نوشته است:  برخی از ایات نیز برای معصومان متشابه خواهد بود. وشاید روزی حقیقت بر همگان آشکار گردد ویا ازمواردی باشد که جز برای پروردگار هرگز آشکار نشود

این حرف کاملا غلطه.
حقیقت معصوم و قرآن یکی هستش. مگه می شه بخشی از قرآن برای معصوم که قرآن ناطق هستش متشابه باشه؟؟؟؟!!!!
اصلا حقیقت معصوم چیه؟؟
حقیقت خود قرآن چیه؟؟؟

قرآن یه ظرف معنوی برای نزولش داره که با توجه به لیاقت و قابلیتش حقیقت قرآن رو از عالم بالا دریافت می کنه و اون رو در وجود خودش جای می ده و بدین ترتیب وجودش می شه ظرف قرآن.

این ظرف معنوی همونطور که گفتم دریافت کننده ی حقایق معنوی می شه و با اونچه که می پذیره و قبول می کنه وحدت پیدا می کنه و یکی می شه و می شه همون قرآن ناطق.

حقیقتی هم که بر اثر قبول قرآن عین اون می شه کسی جز انسان کامل نیستش. در راس مصداق این افراد هم وجود نازنین پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و پس از ایشان شایسته ترین و نزدیک ترین افراد به مقام ایشان، امام علی (علیه السّلام) و همینطور پس از ایشان فرزندانشان حسن بن علی (علیه السّلام) تا برسیم به زمان ما هستن.

پس حقیقت قرآن و معصومین یکی شدن و هستند. و این جمله که برخی از آیات برای معصومین متشابهه غلطه. چرا که مقام معصومین صرفا مفسری قرآن نیست که اینو بگیم. وجود هر دو یکیه



اصلا در حدیثی از امام علی (علیه السلام) داریم که :
علت وجود متشابه در قرآن مجید، آن است که مردم خود را از امامان علیهم السلام بى نیاز ندانند و در آموختن قرآن به آنها رجوع کنند.


چرا که ما در عالم ماده و مادى هستیم و از درک ماوراى ماده عاجزیم. (البته این یکی از حکمتای آیات متشابه هستش)


=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=

نقل قول:برای امامان معصوم همه آیات محکمه اند وشاید درست تر باشد که بگوئیم ممکن است برخی از آیات نیز برای آنان متشابه خواهد بود چرا که علم الهی بینهایت است وهمه آن دراختیار معصومان نیز نمیتواند قرار گیرد

ازتو میپرسند که روح چیست؟ به آنان بگو روح از امور پروردگار است در اینجا خداوند مراد ازروح را نیز برای پیامبر بیان نکرده است تا به دیگران منتقل کند پس امری است که دانش آن خاص پروردگار است.
نتیجه اینکه بخش بزرگی از قران کریم قابل درک همه انسانهاست واینها ایات محکمات اند بقیه بستگی به شخصیت افراد دارد که اگر توان درک مطلب را داشته باشند آیه محکمه واگر نباشند آیه متشابهه است و درپایان برخی از ایات نیز برای معصومان متشابه خواهد بود.

کسی که قرآن معرفیش می کنه به عنوان مفسر و معلم قرآن : "لتبین للناس" اگه تفسیر آیه ای رو ندونه که...


امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
« نَحْنُ تَرَاجِمَةُ وَحْيِ اللَّهِ نَحْنُ خُزَّانُ عِلْمِ اللَّه
ماييم بازگوكننده ي وحي خدا و ماييم خزانه هاي علم خدا. »
(إعلام الورى بأعلام الهدى ،ص284 )


امام صادق (علیه السلام) فرمودند:
« يَا أَبَا بَصِيرٍ نَحْنُ شَجَرَةُ الْعِلْمِ وَ نَحْنُ أَهْلُ بَيْتِ النَّبِيِّ وَ فِي دَارِنَا مَهْبِطُ جَبْرَئِيلَ وَ نَحْنُ خُزَّانُ عِلْمِ اللَّهِ وَ نَحْنُ مَعَادِنُ وَحْيِ اللَّه
اي ابابصير ماييم درخت علم و ماييم اهل بيت نبي (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و فرودگاه جبرئيل در خانه ي ما بود و ماييم خزانه هاي علم خدا و ماييم معادن وحي خدا.»
(أمالي الصدوق ،ص307 )


« روزي مردي به امام سجّاد (علیه السلام) گفت:
مرا از حديثي خبر دهيد كه تنها مربوط به خود شما باشد! امام فرمودند: ماييم خزانه هاي علم خدا و وارث وحي خدا و حمل كنندگان كتاب خدا ، ... »
( بحار الأنوار ، ج‏65 ،ص 138 )


رسول خدا فرمودند:
« ... لَنَا كَرَائِمُ الْقُرْآنِ
كرامتهاي قرآن براي ما (اهل بيت) است.»
( بحار الأنوار ، ج‏23،ص 76 )


و اميرمومنان (علیه السلام) فرمودند:
« فِيهِمْ كَرَائِمُ الْقُرْآنِ وَ هُمْ كُنُوزُ الرَّحْمَن
در ائمه اهل بيت است كرامتهاي قرآن و ايشانند گنجهاي خدوند رحمان.»
( نهج البلاغة ،خطبه 154)


خداوند متعال درباره ي قرآن كريم فرمود:
« ِ وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْ‏ء
و ما اين كتاب را بر تو نازل كرديم كه بيانگر همه چيز است. »
(النحل:89)


و در مورد اميرمومنان علي (علیه السلام) فرمود:
« وَ يَقُولُ الَّذينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلاً قُلْ كَفى‏ بِاللَّهِ شَهيداً بَيْني‏ وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ
آنها كه كافر شدند مى ‏گويند: «تو پيامبر نيستى.» بگو: «كافى است كه خداوند، و كسى كه علم كتاب(قرآن) نزد اوست، ميان من و شما گواه باشند »
(الرعد :43)



اهل بيت (علیه السلام) فرمودند:
آنكه تمام علم كتاب نزد اوست علي بن ابي طالب مي باشد.


همچنين خداوند متعال فرمود:
« وَ كُلَّ شَيْ‏ءٍ أَحْصَيْناهُ في‏ إِمامٍ مُبينٍ
و همه چيز را در امام آشكار كننده ‏اى برشمرده ‏ايم. »
( يس:12) .



امام باقر (علیه السلام) فرمودند:
« چون اين آيه نازل شد كه : « وَ كُلَّ شَيْ‏ءٍ أَحْصَيْناهُ في‏ إِمامٍ مُبينٍ » دو مرد در همان مجلس برخاسته و گفتند يا رسول اللَّه آيا آن امام مبين تورات است؟ فرمودند: نه .
گفتند: آيا آن انجيل است؟ فرمودند: نه.

گفتند: آيا آن قرآن است؟ فرمود: نه.
در اين هنگام امير مومنان على بن ابى طالب وارد مجلس شد ،
رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمودند: آن امام مبين اين شخص است ؛ به راستى اوست آن امامى كه خداى تبارك و تعالى علم هر چيز را در وجود او بر شمرده است.»
( أمالي الصدوق ، ص170)

بسم الله الرحمن الرحیم

(۲۸/آذر/۹۳ ۱۴:۱۰)behabadi نوشته است:  بدیهی است که علم خداوند بی نهایت است ودرظرف محدود انسان نمیگنجد حتی اگر امام باشد وضروتی هم وجودندارد تا امام وپیامبر همه چیزرا بدانند آنان آنچه را که مورد نیاز بشر است میدانند آنهم با اجازه خداوند ولذا درمورد جوهرروح پاسخ خداوند به پیامبرنیز سربسته بود یعنی ایشان نیز نباید آنرا بدانند .
بنابراین عدم آگاهی پیامبر وامام به همه کائنات نقص آنان نیست بلکه عدم امکان درمیان است اگر آنان همه چیزرا بدانند دیگر با خدا چه تفاوتی دارند؟واز خدا بی نیاز میشوند بنابراین به باور بنده ایاتی هست که برای معصومان نیز متشابه است وروزی آن تشابه نیز برای آنان برطرف خواهدشد موفق باشید

این صحبتها به دلیل عدم شناخت از جایگاه حقیقی ائمه و معصومین هستش.


جواب اول :

الف) امام نزدیکترین فرد به خداست ، نزدیکترین فرد به خدا خلیفة الله است ، پس امام خلیفة الله است
ب) امام خلیفة الله است ، خلیفة الله مظهر تمام صفات خداست ، پس امام مظهر تمام صفات خداست (البته جز صفاتی که منجر به محال عقلی شود)
ج) امام مظهر تمام صفات خداست ، یکی از صفات خدا دانائی بر همه چیز است ، پس امام بر همه چیز داناست.


اینم از قول دانشمند بزرگوار حضرت آیت الله طیب در تفسیر اطیب البیان :
خلیفه به معنی نائب و قائم مقام می باشد در نتیجه فرقی با منوب عنه ندارد جز اینکه منوب عنه آنچه دارد بالاصلة ازخودش می باشد ولی داراییها و شرافت نائب همه از جانب منوب عنه می باشد .
با توجه به این توضیحات خلیفة الله که نایب خداوند است تمام ویژگیهای خدا را به اذن و اعطاء خداوند دارا است مگر آن ویژگیهائی که با یک اصل عقلی تناقض داشته باشد و موجب محال عقلی شود مثل مقام الوهیت و ربوبیت که مختص حضرت حق(جل و جلاله) می باشد.

یکی از صفات خداوند علم او می باشد آنچنان که می فرماید :
وَسِعَ رَبُّنا كُلَّ شَیْ‏ءٍ عِلْماً
پروردگار ما از نظر دانش بر هر چیزى احاطه دارد

ویا آنجا که می فرماید :
اللَّهُ یَعْلَمُ ما تَحْمِلُ كُلُّ أُنْثى‏ وَ ما تَغیضُ الْأَرْحامُ وَ ما تَزْدادُ وَ كُلُّ شَیْ‏ءٍ عِنْدَهُ بِمِقْدار
خدا مى ‏داند آنچه را كه هر ماده ‏اى (در رحم‏) بار مى‏ گیرد، و (نیز) آنچه را كه رَحِمها مى ‏كاهند و آنچه را مى ‏افزایند. و هر چیزى نزد او اندازه ‏اى دارد

با توجه به این آیات می بینیم که علم خدا بر همه چیز گسترده شده است واوست که از هرچیزی آگاهی دارد و قدر و اندازه و هرچیزی را می داند پس خلیفة الله نیز اینچنین است و او نیز بر همه چیز علم دارد زیرا در غیر اینصورت معنی ندارد که او را خلیفه و قائم مقام خدا بدانیم.


جواب دوم :

(وَ عَلَّمَ ءَادَمَ الْأَسمَْاءَ كلَُّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلىَ الْمَلَئكَةِ فَقَالَ أَنبُِونىِ بِأَسْمَاءِ هَؤُلَاءِ إِن كُنتُمْ صَادِقِینَ)
و (خدا) همه (معانى‏) نامها را به آدم آموخت سپس آنها را بر فرشتگان عرضه نمود و فرمود: «اگر راست مى‏ گویید، از اسامى اینها به من خبر دهید.»

( قَالُواْ سُبْحَانَكَ لَا عِلْمَ لَنَا إِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا إِنَّكَ أَنتَ الْعَلِیمُ الحَْكِیم‏)
گفتند: «منزهى تو! ما را جز آنچه (خود) به ما آموخته ‏اى، هیچ دانشى نیست تویى داناى حكیم.»

در این آیه خداوند از تعلیم دادن معانی اسماء به آدم سخن گفته.
در آیه قبل خداوند فرمود : می خواهم خلیفه ای در زمین قرار دهم و ثابت شد که این خلیفه هر کس باشد امام هم هموست و به این ترتیب بر مخلوقات دیگه شرافت یافته.

علت این شرافت رو هم بیان می کنه و آن علم و آگاهی پیدا کردن بر معانی اسمایی است که خداوند اونا رو بر ملائکه عرضه کرد اما آنها ظرفیت آموختن اون اسما رو نداشتند.

بسم الله الرحمن الرحیم

(۲۸/آذر/۹۳ ۱۶:۲۳)behabadi نوشته است:  باسلام وتشکر شاید شما جایگاه خداوند را نمیشناسید والا امامان را در شان خدا قرار نمیدادید هر وکیل ونائبی هم در حدود نیابت ووکالت ماموریت وصلاحیت دارد بناربراین خداوند خالق هستی ومدیر هستی وهمه هستی ازازل تا ابد است اما پیامبران وامامان مخلوق خداوند ومتعلق به جهان ناسوت انهم دنیای مابوده وماموریت انان برای انسان وجن است نه گذشتگان ونه ایندگان پس ازپایان عمر بشر پس محدوده انان همین دنیای ماست وزیاد انانرا مقام اضافی ندهید که شرک است وهمان راهی میروید که علی خدایان رفتند ودیگران پس همه چیزراهمگان دادند وهمگان ازمادر زاده نشده است وان خداوند است والسلام

شما که باز دوباره دارید می گید ائمه و معصومین مربوط به گذشتگان و آیندگان نمی شن!!!!
در این مورد به قدر کافی در تاپیک قبلی بحث شد.
کی گفته که محدوده ی علم معصوم مربوط به دنیای مادیه؟؟؟؟!!!
روایت و آیات یه چیز دیگه رو می گن :
امام صادق (علیه السلام) :
« من زاده ی رسول خدایم و منم كه كتاب خدا را می دانم ؛ كه در آن است آغاز خلقت و آْنچه تا روز قیامت خواهد بود ؛ و در اوست خبر آسمان و خبر زمین و خبر بهشت و جهنّم و خبر آنچه بود و خواهد بود. من اینها را می دانم چنان كه گویی به كف دست خود می نگرم ؛ خداوند عز و جل می فرماید: در اوست بیان هر چیزی»


امام صادق (علیه السلام) :
« من می دانم هر آنچه را كه در آسمان ها و زمین است و می دانم هر آنچه را كه در بهشت و جهنّم است؛ و می دانم آنچه را كه بوده و خواهد بود؛ سپس مكثی كرد و مشاهده نمود كه این سخن بر شنوندگان بزرگ جلوه كرده است؛ لذا فرمودند: من این امور را از كتاب خدا دانسته ام ؛ خدای عزّ و جلّ فرموده كه در آن است بیان هر چیزی. »



من که به ائمه مقام الوهیت ندادم. اتفاقا ضمن تاکید گفتم که این بزرگواران هرچه که دارند من جمله همون مقام علم از جانب خداونده و این همون تفاوتیه که ایجاد می شه بین ذات خداوند و معصومین.
این موضوع هم ربطی به اعتقادات علی اللهی ها نداره.
من چیزی رو از خودم نگفتم. از مفسرین قرآن که به قدر کافی علم و سواد دارند برای بحث نقل قول کردم نه یک سری برداشت های شخصی.

در ضمن من در مورد هر وکیل و نایبی حرف نزدم. در مورد مقام خلیفه الله گفتم.



چیزی نیست که امام نداند و تنها چیزی که امام نمی داند ( و کلا مخلوقات) فقط کنه ذات اقدس الهی است. چرا که ذات خدا نا محدوده و محدود در هر رتبه و مقامی که باشه نمی تونه به کنه نامحدود برسه. (نقل به مضمون از کتاب معارف قرآن ایت الله مصباح)

البته توی بعضی اقاویل براساس استناد به آیه 187 سوره اعراف گفته شده که علم به ساعت قیامت هم معصوم نمی داند (یسْأَلُونَكَ عَنْ السَّاعَةِ أَیانَ مُرْسَاهَا قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّی» راجع به قیامت از تو می‌پرسند در چه زمانی قیامت رخ می‌دهد بگو: تنها پروردگارم از آن آگاه است)
منتها در این آیه جای بحثه و بعضی ها گفتن که حتی معصوم علم به ساعت قیامت هم داره.


دوباره تاکید می کنم تفاوت معصومین با خداوند در مقام علمی که گفتم در اینه که این علم برای خداوند تبارک و تعالی ذاتی است اما برای ذوات مقدس ائمه اظهار (علیهم السلام) عرضی است (ذاتی نیست). =====> البته بجز همون دسترسی به کنه ذات خداوند .