حرفی بگوی و از لب خود کام ده مرا

ساقی ! ز پا فتاده شدم ، جام ده مرا


فرسوده، دل ز مشغله جسم و جان ، بیا
بستان زخود ، فراغت ایام ده مرا


رزق مرا ، حواله به نامحرم مکن
از دست خویش ، باده گلفام ده مرا


بوی گلی ، مشام مرا تازه می کند
ای گلعذار ! بوسه به پیغام ده مرا


عمرم رفت و حسرت مستی زدل نرفت
عمری دگر ز معجزه جام ده مرا


ای عشق ! شعله بر دل پُر آرزو بزن
چندی رهایی از هوس فام ده مرا


جانم بگیر و جام می از دست من مگیر
ای مدعی هر آنچه دهی ، نام ده مرا


مرغ دلم به یاد رفیقان به خون تپید
یا رب ! امید رستن از این دام ده مرا

بشکفت غنچه ی دلم ای باد نو بهار
خندان دلی بسان (امین) وام ده مرا

شاعر: امام خامنه ای (مد ظله العالی)