(۲۱/شهریور/۹۳ ۲۳:۱۸)خادم المهدی نوشته است:  سوال از منتظران و عاشقان امام عصر ع
____________________________________________
[/b]

گرفتاریهای یک پدر در خانواده ، محدود به مشکلات شخصی او نیست بلکه گرفتاری فرزندان او نیز از مشکلات پدر به شمار میرود . نزول بلا بر فرزند، از نزول بلا بر خودش سخت تر است زیرا پدر می تواند بر بلا صبر کند اما فرزند صبرش اندک است .

امام، پدری است آگاه که از احوال یک یک فرزندان خویش باخبر است .

پس قلب او مجمع رنجهای تمام شیعیان است .

پیوند روحی امام با فرزندان معنوی اش بسیار شدیدتر از پیوند پدر و فرزند معمولی است .

و بخش عمده ای از دل مشغولی ها، دوندگی ها، خستگی ها و دعاهای امام زمان به رفع گرفتاری فرزندانش بازگشت می کند..

برخی از این گرفتاریها را خود شیعیان نمی دانند و فقط امام زمان از آنها باخبر است .

کسی چه می داند که

که آلودگی شیعه به گناه، فساد و دوری از خدا و به بطالت گذراندن عمر و ظلمها و شرارتها با دل امام چه می کند !

و این یکی از دلایلی است که شیعه ی محبّ و راستین ، برای امامش دعا می کند .

اما سوال ..

چرا باید در نزدیکی یک چشمه ی حیات بخش، از تشنگی جان بدهیم و دستمان به آب حیات نرسد ؟

چرا کمتر کسی سراغ این چشمه ی نجات بخش میرود ؟

بشر آنقدر خودش را از امام عصر جدا ساخته که بسیاری از ما حتی نمی دانیم یا فراموش می کنیم او وجود دارد و در کنار ماست .

او همان مهدی ع است که پیامبر ص در خطبه ی غدیر فرمود که او تمام دانشها را به ارث می برد و به همه ی علوم احاطه دارد /

ما نیازمندان دانش به راستی او را طلب نمی کنیم . او دانایی است که قدرش شناخته نمی شود . و تنهاست .

خدایا تو را به حقّ غربت حضرت زینب فرج مهدی جان ما را نزدیک بفرما . .

( منبع:تنظیم و تلخیص از کتاب بیایید او را یاری کنیم : تألیف مهدی قندی )