نقل قول:" قرآن مجيد قسمت اعظمش از همين حرفهاست. آسمان شکافته می شود، آسمان پاره پاره می شود، پوست آسمان کنده می شود، آسمانها با دست قدرت حقّ لوله می شود و دور زمين گذاشته می‏شود. آسمانها مثل قلع گداخته می شود، آسمانها مثل چرم دبّاغی شده می شود. ستاره ها همه تيره می شوند، ماه تاريک می شود. آفتاب و ماه پهلوی هم جمع می شوند، انسان بقدری بيچاره و مضطرب می شود که راه را گم می کند و می گويد من از کجا فرار کنم؟ در مقام ديگر می فرمايد، روزی می آيد که يک مرتبه تمام زمين می لرزد و اين لرزش به اندازه‌ای است که می فرمايد، زنهائی که بچّه شير می دهند، از خوف و ترس بچّه هايشان را می اندازند و ميروند يعنی غفلت می کنند که بچّه‌ای داشته اند و اين هياهوی دنيا به اندازه‌ای شديد خواهد بود که زنهای آبستن همه بچّه هايشان را سقط می کنند و مردم را می بينيد که مثل اشخاص مست نمی دانند، کجا بروند. اما مردم مست نيستند بلکه عذاب الهی به آنها نازل شده است و اينطور اينها را بيچاره کرده است.
اينهمه هياهو برای چه واقع می شود؟برای اينکه موعود اسلام بيايد. امّا اين موعود برای که می آيد؟ وانگهی اين آسمان که شکلهای مختلف بخودش می گيرد، چگونه است؟اگر خدا آنرا لوله می کند پس اينکه می فرمايد، آسمان شکافته می شود چيست ؟ يا مثل قلع گداخته می شود، چيست؟ آخر قلع گداخته را نمی شود لوله کرد و دور و بر زمين گذاشت. اين قبيل آيات را که مطالعه می کنيد، می بينيد خيلی عجيب و غريب است."