موزه مولانا.
به پدر مولانا، جلال‌الدين (سلطان العلماء) از طرف سلطان سلجوقي به بهاءالدين ولد در سال ۱۲۷۴ يك باغچه هديه شده و اين تربت در سال ۱۳۹۶ با مناره‌اي از چيني

روكشي شده است. اين جا كه به عنوان تربه مولانا جلال‌الدين شناخته شده بود در سال ۱۹۳۸ به عنوان موزة مولانا بازسازي شد. در آن درگاهي كه مولانا در آن مزارش است به عنوان پناهگاه استفاده مي‌شده است كه اثرهاني مربوط به زمان مولانا، سازهاي موسيقي، نمونه‌هاي خط و قالي به نمايش گذاشته شده است.

– موزه اثرهاي چيني قاره‌اي.
مدرسة قاره تاي به عنوان موزة چيني در حال حاضر مورد استفاده قرار مي‌گيرد. و اين موزه در زمان سلطان سلجوق عزالدين كيكاوس دوم به وسيلة اميرجلال الدين قاره تاي در سال ۱۲۵۱ بنا شد و در سال ۱۹۵۵ به عنوان موزة آثار چيني شروع به كار كرد. چيني‌هاي ديواري دوران سلجوقي چيني‌هاي سراي قباد آباد، زمان اميريها و چيني‌هاي دوران عثماني در اين موزه در معرض نمايش گذاشته شده است. علاوه بر اين ديوارهاي اين مدرسه نيز به صورت چيني ساخته شده است.
– موزة اينچه مناره.
اين مدرسه به نوعي نمايشگر معماري كهن دوران سلجوقيان مي‌باشد كه به عنوان موزة آثار سنگي و چوب و تخته در معرض نمايش عموم قرار دارد. اين مدرسه در زمان سلطان سلجوق عزالدين كيكاوس دوم به هدف فراگيري علم حديث بين سالهاي ۱۲۵۸ – ۱۲۷۹ به وسيلة وزير صاحب آنافخرالدين علي بنا شد. اين مدرسه كه در سال ۱۹۵۶ به حالت موزه در معرض نمايش گذاشته شد و هنوز هم داراي سنگهاي قديمي و با ارزش دوران سلجوقي و عثماني است.- موزه باستان‌شناسي.
در سال ۱۹۶۲ به معرض زيارت گذاشته شد. اين موزه داراي آثاري از دوران نئولتيك، اول برنز، هيتيت، فريگ، يونان، روم و بيزانس است. همچنين در اين موزه آثار بيرون آمده از تپة علاءالدين، چاتال هويوك، جان حسن، اربابا، قاره هويوك به نمايش گذاشته شده است.

– موزة آتاترك.
خانة آتاترك كه در سال ۱۹۱۲ ساخته شده بود از طرف مردم قونيه به آتاترك به عنوان هديه باز گردانده شد. در سال ۱۹۶۴ كارش را به صورت موزه آغاز كرد. در اين موزه لباسها و وسايل استفاده شده به وسيلة آتاترك مدارك جنگ آزادي تركيه، عكسها و روزنامه‌ها در معرض نمايش قرار گرفته است. اين بنا يكي از معماريهاي با شكوه قرن ۱۹ مي‌باشد.

– موزه آنتوگرافي.
در اين موزه انواع لباس، كمر و ديگر انواع انتوگراف، سلاح و سكه‌هاي با ارزش در معرض نمايش قرار گرفته است. قسمتي از اين موزه به صورت نمايشگاهي از قالي، قاليچه و گليم مرتب شده است. اين موزه در جادة لارنده واقع شده است.

– موزة قويون اوغلي.
اين موزه كه حدوداً ۳۰۰۰ مترمربع وسعت دارد. در طبقه اول تاريخ طبيعت، در ورودي آن مدنيتهاي آناطولي، در قسمت نمايش سكه‌هاي قديمي، گالري صنعتي، در طبقة بالا اثرهاي انتوگرافي، قالي، گليم و كتابهاي دست نوشت ديده مي‌شود. در اين موزه كتابخانه‌اي به ظرفيت ۲۰۰۰۰ جلد كتاب در دسترس عموم قرار دارد.

– مسجد علاءالدين.
اين مسجد از قديم‌ترين آثار تاريخي دوران سلجوقيان بوده و در روي تبة علاءالدين بنا شده است. در دورة ركن‌الدین مسعود اول سلطان سلجوقی،بنا شروع به ساخته شدن شد و در زمان علاء الدین کیقباد اول به اتمام رسید (۱۲۲۱).
در محوطة مسجد مزارهاي مسعود يك، قليچ آرسلان، ركن‌الدين سليمان دو، غياث‌الدين كيخسرو، قليچ آرسلان چهار و غياث‌الدين كيخسرو سه قرار دارد.

– مسجد شرف‌الدين.
اين مسجد از طرف شرف‌الدين در سدة ۱۲ بنا شده است و در سال ۱۴۴۴ به وسيله قاره مان اوغلي ابراهيم دوم به دست تعمير داده شد. مسجد شرف‌الدين كه با گذشت زمان مخروب شده بود. در سال ۱۶۲۶ از طرف محمد چاوش اوغلي، ممي بك تخريب و دوباره از نو بازسازي شد.

– تربت و مسجد شمس تبريزي.
در سمت شمالي مسجد شراف‌الدين در داخل پارك شمس قرار گرفته است. اين بنا در ۱۵۱۰ به وسيله امير اسحق گسترده و بازسازي شد. در داخل مسجد تربتي است كه همگان معتقدند اين تربت جايگاه خود شمس تبريز است. شمس تبريزي كه اثر مهمي در افكار مولانا گذاشته است. امروزه تربت ابن‌شيخ بزرگ شمس تبريزي يكي از مراكز اصلي زيارت كنندگان است.

– مسجد عزيزيه.
اين مسجد اولين بار در سال ۱۶۷۱ – ۱۶۷۶ به وسيلة داماد مصطفي پاشا كه محاسب سلطان محمد چهار بود، ساخته شده است. در سال ۱۸۷۶ در اثر سوختن تصادفي اين مسجد تماماً نابود شد. در سال ۱۸۹۱ دوباره به وسيله سلطان عبدالعزيز از نو بنا ساخته شد.

– مسجد سلطان سليم.
اين مسجد در كنار موزة مولانا قرار دارد. ساختن اين بنا در زمان شاهزادگي دوم سلطان سليم و همزمان با فرمانداري قونيه در سال ۱۵۵۸ شروع و در ۱۵۸۷ به پايان رسيد. اين اثر معماري نمونه‌اي از زيباترين آثار كلاسيك عثماني در قونيه مي‌باشد.

– مسجد دارالفنون سلطان سليم در قاره پينار.
اين دارالفنون از طرف سليم دوم ساخته شد كه به همراه آن مسجد كاروان سراي،‌ خان، حمام،‌ چشمه آب،‌ عمارات،‌ مدرسه،‌ بازار و آسياب بنا شد. اساس بنا به سال ۱۵۱۴ يعني در زمان ياووز سلطان سليم‌بر مي‌گردد و بعدها در سال ۱۵۶۳ ساخت آن به اتمام رسيد و امروزه هنوز هم بازسازي آن ادامه دارد.

– مسجد اشرف اوغلو

در مركز بيشهر واقع شده است كه يكي از قديمي‌ترين آثار دوران اميري سلجوقي مي‌باشد. به امر خاقان سلطان سنجر سلجوقي در سال ۱۱۳۴ ساخته شده و بعدها به وسيلة اشرف اوغلي سليمان يك در سال ۱۲۹۷ به شكل امروزي‌اش معماري و بازسازي شده است.

در حال حاضر براي زيارت و عبادت باز و مساعد است.