تالار گفتگوی بیداری اندیشه

[b]این سوال معمولاً از آن دست سوالهایی است که اغلب وقتی پنجاه و اندی سال از عمرمان گذشت برایمان پیش می آید. اما میخواهم امروز همین امروز که 24 ساله ایی همین امروز که 19 ساله ای از خودت بپرسی . که جوانیم را چه کردم ؟؟؟؟؟؟

یکی از دغدغه های هر روزم شده این اواخر . خیلی میترسم از اینکه برگردم و 25 سالگی خودم را ببیم که جان میدهد از بوی متعفن گناه . میترسم از آینده ام از 27 سالگی در راهم که مسموم شود و روی دستانم بپوسد.
تا حالا به خدا خیلی التماس کردیم همه ما بی شک . خدایا ماشین ندارم ، خدایا یه زن خوب ، خدایا یه شوهر مومن ، خدایا خونه ندارم بدهکارم و .........[/b]
اما شده به خدا التماس کنیم خدایا جوونیم ...!!!
برای همه ما بی شک این دوران از بهترین دورانهای زندگیمان خواهد بود . تجربه لذت در جوانی رو در هیچ برهه ای از زمان زندگیمان پیدا نخواهیم کرد. لذت سفر به عتبات مکه مکرمه لذت شرکت در محافل و مجالس عزاداری ، لذت مومن بودن هم در جوانی رنگ خاصی دارد. البته بنابر روحیه جمع لذتهایی رو عنوان کردم که افرادی با روحیه مذهبی اون رو لذت میدونن وگرنه لذایذ شیطانی هم هست که مناسب روحیه جمع نیست. حالا فکر کن هر روز که میگذرد ببینیم فرصتی را از ما گرفتند آن هم به جرم گناه
نمیدونم تا حالاشده سفری براتون پیش بیاد و اونقدر وقت نداشته باشید که وسائلتونو جمع کنید یا نه ؟خیلی زجر آوره پر از مشقت و خستگی .تازه آن هم از نوع دنیایی اش خدابه دادمان برسد فردای قیامت ....
[/font]
اصلاً همین مراقبه نفس که اینقدر مورد تاکید بوده برای چیست ؟ جز اینکه مرا متوجه لحظه لحظه عمرم کند ؟!!! یک وقتهایی فکر میکنم که خدا نعمت را تمام کرده بر آنهایی که در جوانی لذت خدا داشتن را میچشند. لذت دیدن طلوع خورشید هر روز را قبل از دیگران . لذت توفیقاتی که شامل حالشان میشود آن هم در حد رد کردن یک پیرزن از خیابان....
بر میگردم پشت سرم را میبینم و دستانم را که پر از خالی ست ... بر میگردم روایتهای ائمه را میبینم آن وقت جان میدهم که چرا جوان نیستم چرا وقتی جوان بودم ندیدمشان و هزار تا چرای دیگر که به درد خودم هم نمیخورد. و آن وقت راهی جز عابد زاهد شدن - آن هم اگر به آخرت ایمان داشته باشم -برایم نمی ماند.

بارخدايا بر محمد و آلش درود فرست، و گره هر كارى كه فكرش مرا

به خود مشغول داشته بگشاى، و مرا دركارى قرار ده كه فردا مرا از آن بازپرسى مى‏كنى، و روزگارم

را در آنچه از پى آنم آفريده‏اى مصروف دار،

[b]* پیامبر خدا صلی الله علیه وآله: خدای تعالی در شگفت است از جوانی که غرور جوانی ندارد.


*رسولُ‏اللّه صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :إنَّ اللّه‏َ تعالى يُباهِي بالشابِّ العابِدِ المَلائكةَ ، يقولُ : اُنظُرُوا إلى عَبدي ! تَرَكَ شَهوَتَهُ مِن أجلي .
پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :
خداوند متعال ، به وجود جوان عبادت پيشه بر فرشتگان مى‏نازد و مى‏فرمايد : بنگريد اين بنده مرا ! به خاطر من از شهوت خويش دست كشيده است .

[b]*{پیامبر خدا صلی الله علیه وآله: هر که در راه اسلام مویی سفید کند، روز قیامت برای وی نوری خواهد بود.}


* عَلَيكَ بِالحداثِ فَإنَّهُم أَسرَعُ إلى كُلِّ خَيرٍ؛نوجوانان را درياب زيرا كه آنان سريع تر به كارهاى خير روى مى آورند.
كافى، ج8، ص93، ح66


* امام على عليه السلام :

إِنَّما قَلبُ الحَدَثِ كَالرضِ الخاليَةِ ما اُلقىَ فيها مِن شَىْ ءٍ قَبِلَتهُ؛

دل نوجوان مانند زمين آماده است كه هر بذرى در آن افشانده شود، مى پذيرد.

نهج البلاغه، نامه 31
[font=B Mitra]
اوصيكُم بِالشُّبّابِ خَيرا فَإِنَّهُم أَرَقُّ أَفئِدَةً إنَّ اللّه بَعَثَنى بَشيرا وَنَذيرا فَحالَفَنِىالشُّبّانُ وَخالَفَنِی الشُّيوخُ؛به شما درباره جوانان به نيكى سفارش مى كنم چرا كه آنان نازك دل ترند،خداوند مرا اميد دهنده و بيم دهنده مبعوث كرد جوانان با من هم پيمان شدند و پير مردان به مخالفت با من برخاستند.
سفينة البحار، ج2، ص176




[b]* امام صادق علیه‏السلام :
مَنْ قَرَاَ الْقُرآنَ وَ هُوَ شابٌّ مُؤمِنٌ اِخْتَلَطَ الْقُرآنُ بِلَحْمِهِ وَ دَمِهِ وَ جَعَلَهُ اللّه‏ُ عَزَّوَجَلَّ مَعَ الْسَّفَرَةِ الْكِرامِ الْبَرَرَةِ ، وَ كانَ الْقُرآنُ حَجیزا عَنْهُ یَوْمَ الْقیامَةِ
هر جوان مؤمنى كه در جوانى قرآن تلاوت كند ، قرآن با گوشت و خونش مى‏آمیزد و خداوند عزّوجلّ او را با فرشتگان بزرگوار و نیك قرار مى‏دهد و قرآن نگهبان او در روز قیامت ، خواهد بود .
كافى ، ج 2، ص 603 ، ح 4





[b]* امام صادق عليه السلام:بادِروا أَحداثَكُم بِالحَديثِ قَبلَ أَن تَسبِقَكُم إِلَيهِمُ المُرجِئَةِ؛به آموختن حديث به نوجوانانتان پيش از آن كه منحرفين آنان را گمراه سازند، اقدام نمائيد.تهذيب الأحكام، ج8، ص111، ح30




* رسول اكرم صلى الله عليه و آله :

إنَّ اللّه يُحِبُّ الشّابَّ الَّذى يُفنى شَبابَهُ فى طاعَةِ اللّه ؛

خداوند جوانى كه جوانى اش را در اطاعت از او بگذراند دوست دارد.

نهج الفصاحه، ح 800




[b]* حدیث (11) رسول اكرم صلى الله عليه و آله :
مَن تَعَلَّمَ فى شَبابِهِ كانَ بِمَنزِلَةِ الوَشمِ فِى الحَجَرِ وَ مَن تَعَلَّمَ وَ هُوَ كَبيرٌ كانَ بِمَنزِلَةِ الكِتابِ عَلى وَجهِ الماءِ؛هر كس در جوانى اش بياموزد، آموخته اش مانند نقش بر سنگ است و هر كس در بزرگ سالى بياموزد، مانند نوشتن بر روى آب است.
نوادر راوندى، ص 132، ح 169




* حدیث (19) امام صادق عليه السلام :
اِعلَمى اَنَّ الشّابَّ الحَسَنَ الخُلُقِ مِفتاحٌ لِلخَيرِ، مِغلاقٌ لِلشَّرِّ وَ اِنَّ الشّابَّ الشَّحيحَ الخُلُقِ مِغلاقٌ لِلخَيرِ مِفتاحٌ لِلشَّرِّ ؛بِدان كه جوانِ خوش اخلاق، كليد خوبى ها و قفل بدى هاست و جوانِ بداخلاق، قفل خوبى ها و كليد بدى هاست.امالى طوسى، ص 302، ح 598


[b]* حدیث (21) امام صادق عليه السلام :
لَستُ اُحِبُّ اَن اَرَى الشّابَّ مِنـكُم اِلاّ غادياً فى حالَينِ: اِمّا عالِماً اَو مُتَعَلِّما، فَاِن لَم يَفعَل فَرَّطَ، فَاِن فَرَّطَ ضَيَّعَ، وَ اِن ضَيَّعَ اَثِمَ، وَ اِن اَثِمَ سَـكَنَ النّارَ وَ الَّذى بَعَثَ مُحَمَّدا بِالحَقِّ ؛دوست ندارم جوانانِ شما را جز در دو حالت ببينم : دانشمند يا دانش اندوز. اگر جوانى چنين نكند، كوتاهى كرده و اگر كوتاهى كرد، تباه ساخته و اگر تباه ساخت، گناه كرده است و اگر گناه كند، سوگند به آن كس كه محمّد صلى الله عليه و آله را به حق برانگيخت، دوزخ نشين خواهد شد.
[/b]امالى طوسى، ص 303، ح 604




[b]* حدیث (25) امام على عليه السلام :
اَصحابُ المَهدىِّ شَبابٌ لا كُهولٌ فيهِم اِلاّ مِثلَ كُحلِ العَينِ وَ المِلحِ فِى الزّادِ وَ اَقَلُّ الزّادِ المِلحُ؛ياران مهدى(عجل الله تعالی فرجه الشریف) جوان اند و كهن سالان در ميان آنان كم اند، مانند سُرمه در چشم و نمك در زاد و توشه، كه كمترين قسمت توشه، نمك است.


الغيبة طوسى، ص 476، ح 501


* حدیث (27) رسول اكرم صلى الله عليه و آله :
مَن اَحسَنَ عِبادَةَ اللّه فى شَبيبَتِهِ ، لَقّاهُ اللّه الحِكمَةَ عِندَ شَيبَتِهِ ، قالَ اللّه تَعالى : «وَ لَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهُ وَاستَوى ءَآتَيناهُ حُكما وَ عِلما» ثُمَّ قالَ تَعالى : «وَ كَذالِكَ نَجزِى المُحسِنينَ» ؛هر كس كه در جوانى خوب بندگى خدا كند ، خداوند در پيرى به او حكمت مى آموزد . خداى متعال مى فرمايد : «و چون به رشد و كمال خويش رسيد ، به او حكمت و دانش عطا كرديم» و در ادامه آيه مى فرمايد : «و نيكوكاران را چنين پاداش مى دهيم».قصص، آيه 14؛ أعلام الدين ، ص 296


* حدیث (30) رسول اكرم صلى الله عليه و آله :
اَوسِعوا لِلشَّبابِ فِى المَجلِسِ وَ اَفهِموهُمُ الحَديثَ فَاِنَّهُمُ الخُلوفُ وَ اَهلُ الحَديثِ ؛براى جوانان در مجالس جاى باز كنيد، و امور نو و جديد را به آنان تفهيم كنيد، چرا كه اين گروه جايگزين شما و درگير مسائل جديد خواهند شد.
الفردوس، ج 1، ص 98، ح 320


[b]* حدیث (31) رسول اكرم صلى الله عليه و آله :
اَلتَّوبَةُ حَسَنٌ وَ لكِن فِى الشَّبابِ اَحسَنُ ؛توبه زيباست، ولى از جوان زيباتر .كنز العمّال، ح 43542


[b]* حدیث (39) پيامبر صلى الله عليه و آله :فَضلُ الشّابِّ العابِدِ الَّذي تَعَبَّدَ في صِباهُ عَلَى الشَّيخِ الَّذي تَعَبَّدَ بَعدَ ما كَبُرَت سِنُّهُ كَفَضلِ المُرسَلينَ عَلى سائِرِ النّاسِ .برترى جوان عابدى كه در كمى سنّش بندگى ورزد بر پيرى كه پس از سالمندى رو به بندگى آرد همچون برترى پيامبران بر ديگر مردم است .


جامع الصغير، ج2، ص213، ح5856

بنام ستار معاصی عاصیان

ممنون و سپاس از سرکار سالومه.
هم زیبا بود و هم جامع.تلنگری خوب بود برای ما جوونها.حدیثی هم هدیه من به این تاپیک زیبا:

غررالحکم،حدیث 5764

[font=Tahoma][/font]

فقط کافیه آدم یه هدف درست و بزرگ داشته باشه و دنبال اون هدفش بدوه...

من از زمان 17 سالگیم که خود را کامل شناختم و تعیین هدف کردم از همان زمان جوانیم را وقف خدمت به دین و خلق و امام زمان کردم و همیشه هم موفق بوده ام اگر چه گاهی فراز و نشیب هایی وجود داشت...
یاده یه شعری افتادم که مداحمون توی هیئت جوانان ثارالله خطاب به امام حسین می خواند...
من نوکرتم
هر چی دارم از صدقه سره توست
اگر که عمری هستم نوکره تو
پشت سرم دعای مادر توست

المحجّة البيضاء، ج 3، ص 140

من هیچ وقت توزندگیم بچگی نداشتم!یعنی هیچ وقت بچگی نکردم وکارایی که بچه ها میکردن نداشتم!
تا الان همش خدارو شکر میکردم چون زودبزرگ شدم وعقلم رسید!
ولی الان احساس میکنم دلم میخواد بچگی کنم!

يا عَلىُّ بادِر بِاَربَعٍ قَبلَ اَربَعٍ : شَبابِكَ قَبلَ هَرَمِكَ وَ صِحَّتِكَ قَبلَ سُقمِكَ وَ غِناكَ قَبلَ فَقرِكَ، وَ حَياتِكَ قَبلَ مَوتِكَ ؛

اى على! چهار چيز را پيش از چهار چيز درياب : جوانى ات را پيش از پيرى؛ و سلامتى ات را پيش از بيمارى؛ و ثروتت را پيش از فقر و زندگى ات را پيش از مرگ.

من لا يحضره الفقيه، ج 4، ص 357، ح 5762