تالار گفتگوی بیداری اندیشه

.
.
.
.ادامه دارد ان شاء الله...

عطیه خلیفه به بهلول

روزی هارون الرشید مبلغی به بهلول داد که آن را در میان فقرا و نیازمندان تقسیم نماید. بهلول وجه را گرفت و بعد از چند لحظه به خود خلیفه پس داد. هارون علت آن را سئوال نمود. بهلول جواب داد که من هر چه فکر کردم دیدم از خود خلیفه محتاج تر و فقیرتر کسی نیست این بود که من وجه را به خود خلیفه رد کردم. چون می بینم مامورین و گماشتگان تو در دکانها ایستاده و به ضرب تازیانه مالیات و باج و خراج از مردم می گیرند و در خزانه تو می ریزند و از این جهت دیدم که احتیاج تو از همه بیشتر است. لذا وجه را به شما برگرداندم.

(۱۳/اسفند/۹۰ ۱۱:۲۴)سید احمد نوشته است: [ -> ]عطیه خلیفه به بهلول

روزی هارون الرشید مبلغی به بهلول داد که آن را در میان فقرا و نیازمندان تقسیم نماید. بهلول وجه را گرفت و بعد از چند لحظه به خود خلیفه پس داد. هارون علت آن را سئوال نمود. بهلول جواب داد که من هر چه فکر کردم دیدم از خود خلیفه محتاج تر و فقیرتر کسی نیست این بود که من وجه را به خود خلیفه رد کردم. چون می بینم مامورین و گماشتگان تو در دکانها ایستاده و به ضرب تازیانه مالیات و باج و خراج از مردم می گیرند و در خزانه تو می ریزند و از این جهت دیدم که احتیاج تو از همه بیشتر است. لذا وجه را به شما برگرداندم.

ممنون از میلاد عزیز به خاطر شروع این تاپیک زیبا.
و تشکر از سید احمد عزیز
یه سوال:
وقتی بهلول همچین متلک سنگینی به خلیفه گفت عکس العمل خلیفه چه بود؟؟؟؟ نداد ..... کنن؟؟؟

بسم الله
.
.
.
.
من به شخصه این داستان رو خیلی دوست دارم:
.
.

بسم الله
.
.
.

پند دادن بهلول به هارون

.

.

.

بسم الله
.
.
.
.
در این هنگام زبیده زن هارون الرشید از آن محل عبور می نمود .
چون به نزدیک بهلول رسید سوال نمود چه می کنی ؟
بهلول جواب داد بهشت می سازم .
زن هارون گفت : از این بهشت ها که ساخته اي می فروشی ؟
بهلول گفت : می فروشم .
زبیده گفت : چند دینار ؟
بهلول جواب داد صد دینار .
.
زن هارون می خواست از این راه کمکی به بهلول نموده باشد فوري به خادم گفت : صد دینار به بهلول بده خادم پول را به بهلول رد نمود .

بهلول گفت: قباله نمی خواهد ؟
زبیده گفت : بنویس و بیاور . .
این را بگفت و به راه خود رفت .
.
از آن طرف زبیده همان شب خواب دید که باغ بسیار عالی که مانند آن در بیداري ندیده بود و تمام عمارات و قصور آن با جواهرات هفت رنگ و با طرزي بسیار اعلا زینت یافته و جوي هاي آب روان با گل و ریحان و درخت هاي بسیار قشنگ و با خدمه و کنیز هاي ماه رو و همه آماده به خدمت به او عرض نمودند و قباله تنظیم شده به آب طلا به او دادند و گفتند این همان بهشت است که از بهلول خریدي .
.
زبیده چون از خواب بیدار شد خوشحال شد و خواب خود را به هارون گفت .
.
فرداي آن روز هارون عقب بهلول فرستاد . چون بهلول آمد به او گفت از تو می خواهم این صد دینار را از من بگیري و یکی از همان بهشت ها که به زبیده فروختی به من هم بفروشی ؟
.
.
بهلول قهقهه اي سر داد و گفت : زبیده نادیده خرید و تو شنیده می خواهی بخري ولی افسوس که به تو نخواهم فروخت .
. .

یک روز عربی ازبازار عبور میکرد که چشمش به دکان خوراک پزی افتاد از بخاری که از سر دیگ بلند میشد خوشش آمد تکه نانی که داشت بر سر آن میگرفت و میخورد هنگام رفتن صاحب دکان گفت تو از بخار دیگ من استفاده کردی وباید پولش را بدهی مردم جمع شدن مرد بیچاره که از همه جا درمانده بود بهلول را دید که از آنجا میگذشت از بهلول تقاضای قضاوت کرد ،بهلول به آشپز گفت آیا این مرد از غذاي تو خورده است؟ آشپز گفت نه ولی از بوی آن استفاده کرده است. بهلول چند سکه نقره از جیبش در آورد و به آشپز نشان داد وبه زمین ریخت وگفت؟ ای آشپز صداي پول را تحویل بگیر. آشپز با کمال تحیر گفت :این چه قسم پول دادن است؟ بهلول گفت مطابق عدالت است:«کسی که بوی غذا را بفروشد در عوض باید صدای پول دریافت کن

---

شخص تنبلي نزد بهلول آمده و پرسيد
:
مي خواهم از كوهي بلند بالا روم مي تواني نزديكترين را ه را به من نشان دهي؟
بهلول جواب داد:
نزديكترين و آسانترين راه : نرفتن بالاي كوه است




زاهدی گفت: روزی به گورستان رفتم و بهلول را در آنجا دیدم پرسیدمش اینجا چه می کنی؟ [b]گفت: با مردمانی همنشینی همی کنم که آزارم نمی دهند، اگر از عقبی غافل شوم یادآوریم می کنند و اگر غایب شوم غیبتم نمی کنند.

[/b]