تالار گفتگوی بیداری اندیشه

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام دوستان
با دقت به این آیه ی شریفه دقت بفرماید:

لاتجعلوا دعاء الرسول بینکم کدعاء بعضکم بعضاً (نور-63)

[پیامبر را مانند صدا زدن خودتان صدا نزنید]

شما بروید در روایات بگردید با اینکه بنابر روایات این حکم در مورد اهل بیت نیست اما خود ائمه ی اطهار علیهم السلام و حتی مولا علی علیه السلام به حضرت محمد تنها با لفظ رسول الله خطاب میکردند!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ائمه ی اطهار مولا علی را با لفظ امیرالمومنین خطاب میکردند

عباس بن حیدر کرار شاگرد اول مکتب ولایت مداری امام حسین علیه السلام هیچ گاه سید الشهدا را حتی با نام برادر خطاب نمیکرد
یا سیدی یا مولای یا امامی خطابهای آقا ابالفضل به امام حسین علیه السلام است
تنها فقط و فقط زمانی که خود خانوم فاطمه ی زهرا بر بالین آقا ابالفضل تشریف آوردند به امام حسین علیه السلام خطاب کردند برادرم!!!!!!!!!!!!!!!!!!

اینها همه درس است
اینها الگوی ما هستند
این سیره ی خود اهل بیت و بزرگترین ولایت مداران و شیعیان حقیقی ایشان است

متأسفانه بعضاً میبینم که بعضی دوستان و حتی خود بنده ی حقیر فقیر سراپا تقصیر با الفاظی 14 معصوم و اهل بیت را صدا میزنیم در دلنوشته و خطاب هایمان که به هیچ وجه در شأن ایشان نیست
که مجاز هم نیستیم طبق حکم خدا در قرآن مجید:

لاتجعلوا دعاء الرسول بینکم کدعاء بعضکم بعضاً (نور-63)

[پیامبر را مانند صدا زدن خودتان صدا نزنید]


الفاظی مانند عباس جان
آقاجون بیا
آقاجون خسته شدم
آقا جون دلم تنگه برات
و.....
این گونه خطاب ها نه تنها نشان از عدم معرفت کافی ما به شأن و جایگاه این عزیزان است
چرا که در سیره اهل بیت که نزدیکترین و صمیمیترین و با معرفت ترین اشخاص به رسول الله بودند
هیچ از اینگونه خطاب ها یافت نمیشود

فرقی باید باشد بین خطابی که ما با پسر خاله ی خودمان میکنیم با خطابی که بین اولیای اعظم خدا انجام میدهیم
شأن ایشان باید حفظ شود
در عین اینکه ما میخواهیم صمیمیت و علاقه ی خود را نشان دهیم
اما آدابی را که خدا امر کرده و در سیره ی خود اهل بیت و بزرگان دین ما مشاهده میشود باید حتی الامکان رعایت شود

منظور من این نیست که حالا فی المثل خیلی دیگه از این به بعد رسمی بنویسیم و مورد خطاب قرار دهیم

اما باید کمال خضوع و ادب و احترام و بزرگداشت در الفاظ ما موج بزند در عین صمیمیت و حس محبت و علاقه
مثلاً مولا علی
یا حضرت امیر
یا امیرالمومنین
یا ذکر نام با کنیه مانند علی بن ابیطالب
یا حضرت صاحب الزمان
یا حداقل دیگه
آقا جان
به جای آقاجون
در ضمن در درد دلها جوری درد دل نکنید که هر خواننده ای حس کنه دارید فی المثل با پسر خاله خود صحبت میکنیم
به هر حال باز تکرار میکنم
اینکار یعنی رعایت ادب و شأن اولیای خدا اولاً حکم خداست در قرآن

لاتجعلوا دعاء الرسول بینکم کدعاء بعضکم بعضاً (نور-63)

[پیامبر را مانند صدا زدن خودتان صدا نزنید]




ثانیاً سنت خود اهل بیت است


ثالثاً سنت نزدیکترین افراد به اهل بیت است





کأنه هر چه نزدیکتر میشوند به اهل بیت ادب و خضوعشان بیشتر میشود

دقیقاً مصداقش نوع سخن گفتن 14 معصوم در دعاها و مناجات هایشان با خداست
با چه خضوعی از عظمت و رحمت خدا یاد میکنند
مگر خودمونی تر از 14 معصوم هم به خدا داریم
مگر 14 معصوم اسوه ی حسنه نیستند
پس اگر ملاک درست سخن گفتن با خدا هم بخواهد روش مناجات اهل بیت در نظر بگیریم
خود بنده مشاهده میکنم که فرسنگها فاصله است


ریشه ی این فاصله نجومی به علت عدم درک عظمت کسی است که مخاطب ما واقع شده
نه اینکه ما خودمونی و صمیمی هستیم با مخاطبمان




و خدا میداند که مخاطب اول این پست علی 110 است

خدایا به ما معرفت خودت و اولیایت را عنایت فرما
و ما را عبد خود و از متولیان حقیقی به ولایت 14 معصوم قرار ده!

یا علی
التماس دعای فراوان

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام یک سوال داشتم
توی بعضی دعاها اسم پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) اومده و بعدش صلی الله علیه و آله نداره
آیا میتونیم خودمون برای احترام صلی الله... رو اضافه کنیم؟

مثلا در دعای عظم البلاء داریم : یا محمد و یا علی یا علی یا محمد

میتونیم بگیم یا محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) یا علی یا علی یا محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) ؟

(۲۴/فروردین/۹۱ ۱۵:۰۰)یا ثارالله نوشته است: [ -> ]سلام یک سوال داشتم
توی بعضی دعاها اسم پیامبر(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) اومده و بعدش صلی الله علیه و آله نداره
آیا میتونیم خودمون برای احترام صلی الله... رو اضافه کنیم؟

مثلا در دعای عظم البلاء داریم : یا محمد و یا علی یا علی یا محمد

میتونیم بگیم یا محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) یا علی یا علی یا محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) ؟

نه به هیچ وجه
شما متولی میشید به ولایت و تبعیت از انشاء کننده ی آن دعا
و به هیچ وجه جایز نیست که کلمه و حرفی را اضافه یا کم کنید
در حقیقت احترام حقیقی تبعیت محض است از کلام امام در ادعیه و اذکار

بعلاوه اثرش هم کم میشود به شدت
مثالش میشود این حدیث شریف از امام صادق علیه السام
که امام برای گمراه نشدن و حفظ ایمان در آخرالزمان و فتنه ها به کسی که از ایشان طلب راهنمایی کرده بود فرمودند
این دعا را (دعای غریق) را زیاد تکرار کن
یا الله و یا رحمان و یا رحیم یا مقلب القلوب ثبت قلبی علی دینک
و بعد گفته بود تکرار کن
و آن شخص تکرار کرد
یا الله و یا رحمان و یا رحیم یا مقلب القلوب و الابصار ثبت قلبی علی دینک
و امام پاسخ میدهند
بله، خداوند مقلب القلوب و الابصار است
اما اگر میخواهی از این دعا آن آثار را بهره مند شوی دقیقاً همانگونه که من میگویم بخوان بی کم و کاست!!!!!!!!

شما اگر ماده ی شور به اصطلاح نمک طعام را بخواهید
Na را باید با همان نسبت Cl ترکیب کنید اگر دقیقاً
اینجا هم چیزی شبیه همان است!
بحث گسترده تر و عمیق تر است اما اینک مجال ندارم
شرمنده

يا أحمد، لولاك لما خلقتُ الافلاك و لولا عليٌ لما خلقتُك و لو لا فاطمه لما خلقتكما؛
أي احمد، اگر تو نبودي ، افلاك را خلق نمي كردم ، و اگر علي نبود، تورا خلق نمي كردم و اگر فاطمه نبود، شما را خلق نمي كردم "

حال که کل جهان بر اساس وجود این بزرگواران و عزیزان شکل گرفته ،پس به نظر شما ما باید چگونه با ایشان صحبت کنیم؟

سلام
بحث جالبی من یکی از دوستام اتفاقا یه سوال مطرح کرد تو همین زمینه !! میگفت چرا به نمیگید (ببخشید البته) محمد فاطمه علی و...(البته با جهل میگفت یا شایدم ...) و از لحاظ دینی و اعتقادی قوی نبود و احساسات ما رو درک نمیکرد!
تا اینکه تو کتاب سرلوحه رضا امیرخانی میخوندم یه نویسنده مسیحی که یه کتاب برجسته در مورد مولا علی نوشتن که هنوز شیعه نتونسته یه چنین کتابی بنویسه!!! امیر خانی میگفت واسم خیلی جالب بود که این مسیحی هیچ وقت اسم مولا رو بدون امام نمیگفت انچنان احترامی میذاشت که شاید ما شیعه ها نذاریم !!!

الان فهمیدم چرا همیشه وقتی میگم مولی زیباترین حس رو داره...

(۷/فروردین/۹۱ ۲۰:۵۵)علی 110 نوشته است: [ -> ]بسم الله الرحمن الرحیم

سلام دوستان
با دقت به این آیه ی شریفه دقت بفرماید:

لاتجعلوا دعاء الرسول بینکم کدعاء بعضکم بعضاً (نور-63)

[پیامبر را مانند صدا زدن خودتان صدا نزنید]

شما بروید در روایات بگردید با اینکه بنابر روایات این حکم در مورد اهل بیت نیست اما خود ائمه ی اطهار علیهم السلام و حتی مولا علی علیه السلام به حضرت محمد تنها با لفظ رسول الله خطاب میکردند!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!و خدا میداند که مخاطب اول این پست علی 110 است

خدایا به ما معرفت خودت و اولیایت را عنایت فرما
و ما را عبد خود و از متولیان حقیقی به ولایت 14 معصوم قرار ده!

یا علی
التماس دعای فراوان

بسم رب المهدی
سلام علیکم
اول تشکر خیلی فراوان از علی آقا بخاطر این تاپیک خوبش همه زحما تی که در این راستا میکشن .و در این نقل قول به نقل ازوظایف منتظران (مکیال المکارم)خیلی واضح وصریح در مورد، این ایه قران کریم:
لاتجعلوا دعاء الرسول بینکم کدعاء بعضکم بعضاً (نور-63)[/b]
[پیامبر را مانند صدا زدن خودتان صدا نزنید] تشریح داده شده؛
لازم به ذکر هست خیلی متشکرم از دوست و همسنگر عزیزمان جناب

در جستجوی سختی

که در این تاپیک دارند زحمت میکشن حضرت حق حافظ و ناصر ایشون باشد و به خودشون و خانواده محترمشان خیر کثیر عنایت کنن .

(۱۸/اردیبهشت/۹۱ ۱۴:۳۷)در جستجوی سختی نوشته است: [ -> ]2- رعایت ادب نسبت به یاد او

به اين‏که مؤمن، آن حضرت‏ (علیه السلام) را ياد نکند مگر با القاب شريف مبارکش، مانند: حجّت، قائم، مهدي، صاحب الامر، صاحب الزمان و غير اين‏ها.
و ترک تصريح به نام شريف اصلي آن حضرت که اسم رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) است : «محمد» و علماي ما - که خداي تعالي رحمتشان کند - در حکم نام بردن مولايمان حضرت مهدي (‏ع) به نام اصلي، اختلاف کرده‏اند.
بعضي از آن‏ها به طور کلّي - جز در حال تقيّه - آن را جايز شمرده‏اند مانند محدّث عاملي در کتاب وسائل [1] و برخي به طور مطلق آن را ممنوع دانسته‏اند، چنان‏که ظاهر آن‏ها از دو شيخ اقدم مفيد و طبرسي - قدس سرّهما - حکايت شده همين نظر است. و بعضي به طور مطلق آن را حرام شمرده‏اند مگر در دعاهاي رسيده از معصومين‏ (علیه السلام)

به هر حال تحقيق سخن در اين باره اين‏که: ياد کردن نام شريف معهود آن حضرت بر چند گونه تصور مي‏شود :

گونه اول: ياد کردن آن در کتاب‏ها، که در جايز بودن آن ترديد نيست به حکم اصل، و به جهت اين ‏که دلايل منع شامل آن نمي‏شود، و نيز به جهت آن‏ که شيوه پيشينيان صالح و علماي عاملمان. و از زمان شيخ کليني تا زمان ما اين‏طور بوده که نام آن حضرت‏ (علیه السلام) را در کتاب‏هاي خود ذکر کرده‏اند، بدون اين ‏که کسي بر آنان اعتراض نمايد.

گونه دوم: ياد کردن آن جناب با اشاره و کنايه، مانند اين‏که گفته شود: اسم او اسم رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) است و کنيه‏اش کنيه آن حضرت مي‏باشد. اين نيز جايز است به همان ادلّه‏اي که در گونه نخستين گذشت.
به اضافه روايات متعددي که از طريق شيعه و سني از پيغمبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) رسيده که در آن‏ها تصريح فرموده به اين‏که: مهدي از فرزندان من است، نام او نام من و کنيه‏اش کنيه من مي‏باشد.

گونه سوم: ياد کردن آن حضرت در دعا و مناجات، به طوري که عنوان نام بردن در محافل و مجامع را نداشته باشد. ظاهراً در اين صورت نيز جايز است، به جهت اين‏که دلايل جواز در اين قسمت جريان دارد، اضافه بر ورود آن در بعضي از دعاها و تعقيبات، ولي احوط آن است که ترک گردد، مگر اين‏که در روايت صحيحي رسيده باشد، (خوب دقت کنيد).

گونه چهارم: ياد کردن آن حضرت در مجامع و غير آن‏ها به طور سرّي و در دل، و حق آن است که در اين صورت نيز جايز باشد.
روايتي که در مستدرک با سندي از حذيفه بن اليمان آمده که رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) در خبر وصف حضرت مهدي‏ (علیه السلام) فرمود: «و او است که به طور آشکارا پيش از قيامش کسي نامش را نبرد مگر کافر به او». [2]

گونه پنجم: ياد کردن اين اسم شريف در مواقع ترس، مانند: محافل و مجالس دشمنان دين که تقيّه با آنان واجب است، و هيچ اختلافي از هيچ يک از متقدمين و متأخّرين در حرمت اين قسم نيست.

گونه ششم: ياد کردن نام آن حضرت در مجالس که ترس و تقيّه‏اي در آن‏ها نيست، و اين گونه است که معرکه آرا و جاي بحث و گفتگو مي‏باشد. و مختار نزد من{نویسنده}
در سخن بعضي ديگر شهرت اين قول حکايت شده، به دليل اخبار صحيح از جمله:

1 - شيخ صدوق‏رحمه الله به سند صحيحي از ابوهاشم جعفري روايت آورده که گفت: شنيدم امام هادي‏ (علیه السلام) مي‏فرمود: «جانشين بعد از من پسرم حسن است، پس چگونه خواهيد بود در جانشين پس از جانشين؟ راوي گويد: عرضه داشتم: خداوند مرا فداي تو گرداند! چرا؟ فرمود: زيرا که شما شخص او را مي‏بينيد و بردن نامش براي شما روا نيست. گفتم: پس چگونه او را ياد کنيم؟ فرمود: بگوييد حجّت از آل محمد - صلّي اللَّه عليه وعلي آبائه الطاهرين المعصومين -». [3]

2 - شيخ صدوق‏رحمه الله به سند صحيحي، از حضرت امام صادق‏ (علیه السلام) روايت کرده که فرمود: «صاحب اين امر مردي است که هيچ کس با اسمش او را ياد نکند، مگر اين‏که کافر باشد». شيخ کليني نيز به سند صحيحي اين خبر را چنين روايت نموده: «صاحب اين امر را کسي به نامش اسم نبرد مگر کافري». [4] .
3-
...
16-

-----------------------------------------------------------------
[1] وسائل الشيعه، 487:11 باب 33 ذيل 7 و 8.
[2] مستدرک الوسائل، 380:2 ح 14.
[3] کمال‏الدين، 381:2 باب ذيل ح 5.
[4] اصول کافي، 333:1 باب در نهي از اسم ح 4.

صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
وَ افْعَلْ بِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ‏وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ
وَ الْأَئِمَّةِ الْمَيَامِينِ مِنْ آلِهِ )أَهْلِهِ( وَ سَلَّمَ تَسْلِيماً )کَثِيراً.
درود فرست بر محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و آل محمد (علیه السلام)
و با من آن کن که لایق حضرت توست .
اللهم صل علي محمد ال محمد و عجل فرجهم
و لعنة الله على عدائهم اجمعين و جعلنا من خير أنصاره
و أعوانه و المستشهدين بين يديه
واللهم عجل الوليك الفرج.