تالار گفتگوی بیداری اندیشه

در الدر المنثور است كه ابن ابى الدنيا و بيهقى در كتاب" شعب الايمان" از ابى زهير يحيى بن عطارد بن مصعب، از پدرش روايت كرده‏اند كه گفت:

رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود: به هيچ كس چهار چيز ندادند كه از چهار چيزش دريغ كرده باشند:

به كسى توفيق شكر ندادند كه از زيادى نعمتش دريغ كرده باشند، زيرا خداى تعالى فرمود:" لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ"

و به كسى توفيق دعا ندادند كه اجابت را از وى دريغ كرده باشند چون خداى تعالى فرموده:" ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ"

و به كسى توفيق استغفار ندادند كه از آمرزشش دريغ كرده باشند، زيرا خداى تعالى فرموده:" اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفَّاراً"

و به كسى توفيق توبه ندادند كه از قبول توبه‏اش دريغ كرده باشند، چون خداى تعالى فرموده:
" وَ هُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ" .


منبع:ترجمه تفسیر المیزان

ابو نعيم، در كتاب،" حليه" از طريق مالك ابن انس، از جعفر بن محمد بن على بن الحسين روايت كرده كه گفت: وقتى سفيان ثورى به جعفر بن محمد گفت: من از محضرت بر نمى‏خيزم تا اينكه مرا حديث كنى، جعفر بن محمد گفت:
پس گوش كن كه براى تو حديثى مى‏گويم كه از احاديث زيادى بهتر باشد، چون حديث زياد، براى تو خوب نيست:


وقتى خداوند به تو نعمتى داد و خواستى هميشه برايت بماند شكر و سپاس خداى را بر آن زياد به جاى آر چون خداى تعالى در كتاب مجيدش فرموده:

" لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ"،

و هر وقت محروميت از نعمتى طول كشيد زياد استغفار كن، چون خداى تعالى در كتاب مجيدش فرموده:" اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفَّاراً يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً وَ يُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ
- يعنى در دنيا و آخرت - وَ يَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً"

اى سفيان اگر از ناحيه سلطان و يا كس ديگرى اندوهى به تو روى آورد زياد بگو" لا حول و لا قوة الا باللَّه"، كه اين كلمه، كليد فرج و گنجى از گنجهاى بهشت است .

منبع:ترجمه تفسیر المیزان

به نام خدا

سلام

دوستان میخوام تجربه ای از خودمو به اشتراک بزارم .

متاسفانه دچار اتفاقی شدم که بسیار آزارم میداد . حتی بعد از گذشت چند سال , متاسفانه گاهگاه میشد که ازش شکایت میکردم و تاسف میخوردم از اون اتفاق . دردش واقعا جانکاه بود . اینقدر با خودم راجع بهش حرف میزدم که سرم درد میکرد .

تا اینکه یک روز به ذهنم رسید که چرا شکر نکنم ؟ چرا فکر نکنم که اون اتفاق خواست خدا بوده ؟

و با خودم خیلی ناخودآگاه ( در حقیقت از سر لطف الهی ) شروع به اذکار شکر گزاری کردم .

لا حول و لا قوه .....

الحمد لله ...

باور نمیکنید که ناگهان سنگینی اون اتفاق بعد از چندی ازم برداشته شد ! چیزی که سالها زجرم میداد . و دیده بودم که کسایی برای رفع اینچنین حالاتی سراغ دکتر هم میرن .

دوستان فقط اینکه تا میتونید شکر کنید . استغفار کنید . تا جایی که ممکنه , هر چیزی رو خواست خدا بدونید .

در مورد خودم باید بگم که فقط جهل و نادانی و اشتباهاته که از منه و >>>> لا حول و لا قوه الا بالله