تالار گفتگوی بیداری اندیشه

و به حديث محمد بن مسلم از حضرت باقر (علیه السلام) در يکسال خواهد بود ، روايت کرده اند که مردم در سه سال پيش از اين به قحط عظيم مبتلا شوند سال اول به حبس شدن باران ، و تلف شدن ثلث از محصولات ، سال دويم دو ثلث ، سال سيم بر همه ي قحط و غلا استيلا يابد و حيوانات و اکثر مردم برطرف شوند و در چنين مدتي دجال عليه اللعنه خروج کند با اطعمه و آلات تعيش فراوان حتي آنها که دانند او ساحر است و باطل است

و در محل خروج احاديث مختلفه نقل شده که از مشرق و خراسان و ميان شام و عراق و به اصح روايات خاصه از اصفهان بيرون مي آيد و يک چشم دارد پرخون و درخشان چون ستاره ي صبح و ميان دو چشمش نوشته شده است کافر تا هر عامي بخواند و از ضمير خبر دهد

و عجايب بسيار نمايد از آوردن و رويانيدن گياهها و اظهار گنجهاي زمين و زنده نمودن کشته گان و نمودن بهش و دوزخ اما هيچ مؤمني و عاقلي به آنها فريفته نمي شود با اين شبهات نمي لغزد و چون آن ها را اظهار ميکند و طبق دعوي الوهيت است باطل است و خدا جسم و مرئي و کور و محتاج نيست

پس مؤمنان بايد که به ولايت اهل بين عصمت متمسک و صبر کنند بر تنگي چند ماه که آقاي ايشان البته ظاهر خواهد شد و بعد از استقرار فلک از نه ماه و بحديث حضرت صادق (علیه السلام) از هشت ماه يک روز بيشتر نخواهد بود که در عقبه ي شام سه ساعت از روز گذشته يوم جمعه ، قائم آل محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) او را خواهد کشت و آنميشوم چون خروجي کند بر سر کوهي نشسته نعره هائله زند که صداي آن بهزاد و فرسخ رسد و به حديث حضرت صادق (علیه السلام) هر که ميان مشرق و مغرب است از جن و انس همه بشنوند

و گويد بياييد نزد من اي دوستان من خالق و پروردگار شما ميباشم ، پس خلق عالم به سوي او روند و اول روز خروج او هفتاد هزار يهودي و نصاري و باديه نشين و زنان و اولاد زنا و اهل شراب و غنا و قمار متابعت او نمايند و سهره ي جن و انس به او ملحق شوند و با او باشند

ابليس و شيطان متمرده به صورت او خود را نمايند و به اين نوع به مردم نمايد ، که من ميکشم و زنده مي گردانم و گمراه مي کند مردم را باشد گمراهي و مباح مي کند هر حرامي را به مردم که با زنها و پسران در راه ها و کوچه ها علانيه و عريان زنا کنند و گوشت خوک و شراب خورند و اقسام سازها بنوازند و اکثر لشکر او اولاد زنا و صاحبان کلاه سبز خواهند بود و باندک زمان بگذرد و تمامي بلاد را سواره ي بر الاغ گلگون که هر گامش به حديث علوي ثلث فرسخ است و به حديث نبوي کوشش يک ميل و ساير اعضا از اين قرار

و تسخير نمايد همه آفاق زمين را به غير از مدينه و مکه و مراقد ائمه و به هر ولايت که گذارش افتد ، زلزله به کوه و دشت پديد آيد و خلق اطراف به دام آن نافرجام افتاده مرتد گردند و سفياني لشکري به سمت مدينه فرستد به سرداري يکي از بني اميه ي خزيمه نام که بر چشم او ناخنک باشد و به روايتي يک چشم او کور باشد

پس مدينه را بتازد و غارت نمايد و صد و پنجاه هزار نفر به کوفه فرستد پس شصت هزار نفر از آنها با اهل کوفه هجوم آرند روز عيدي ، و امير ايشان جبار ساحري باشد و سيد علوي که نفس زکيه است با هفتاد هزار نفر از صلحاء از نجف اشرف بيرون آيند

حضرت صادق (علیه السلام) فرمايد گويا نظر مي کنم نيزه ها و شمشير ها و متاعهاي ايشان که آويخته اند به ديوار نجف اشرف روز دوشنبه و شهيد خواهد شد روز چهارشنبه و گويا ميبينم سردار لشکر سفياني را که در حربه ي منادي او ندا مي کند که هر که يک سر از شيعه علي بياورد هزار درهم جايزه يابد

پس همسايه سر همسايه ي خود را آورده جايزه مي گيرد و گويا ميبينم نقابداري را و بدانحال او مي شناسد شما را و شما او را نمي شناسيد به سعايت يکي از شما ها زني نشان مي دهد نيست او مگر ولد الزنا و آتش فتنه بالا مي گيرد در ميان کوفه و حيره بلکه تا کربلا و در يک ساعت روز در کوفه چندان هزار نفس کشته شوند به حديکه مردم تا سه روز از آب فرات تنفر کنند از شدت خون و گند جسدها و خوشا به حال کسي که از فرات عبور نمايد و در کوفه و دهات باشد و براي مقر مکه بلادها است

راوي پرسيد که چه بايد کرد ؟

حضرت صادق (علیه السلام) فرمود مردان روي پنهان کنند و بر عيال باکي نيست تا آنکه سفياني يا دجال يا سردار بر بلاد شام موستولي شود پس بکوشيد به سوي صاحب خود يعني قائم که البته خروج کند .

و به حديث نبوي (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) بيشتر وارد شهر ملعون بغداد شوند و قتل مردان کنند و زنان را اسير کنند ، پس به کوفه فرود آيندو حوالي آن را خراب کنند و متوجه شام شوند آنگاه علم هدايتي از کوفه براي ايشان تاخته ، يک يک را رها کنند و اسرا و غنائم را برگردانند و لشکري که آن ملعون به مدينه فرستد بعد از غرت مدينه به عزم خرابي يا گرفتن گريخته ها بعضي رو به مکه روند و به زمين بيدا فرود آيند

و به حديث علوي بيرون آيد از بغداد با پنج هزار ساحر و کشته خواهند شد بر سر جسر هفتاد هزار نفر به حديکه سه روز از فرات تنفر کنند و هفتاد هزار ديگر از ظاهر کوفه ، بعضي از بغداد يا حوالي کوفه اسير شوند او دست نزده به محمل ها گذاشته ببرند و آخر از کوفه صد هزار مشرک و منافق به دمشق حرکت کند پس يماني که از مشرق خروج نموده

حضرت باقر (علیه السلام) مي فرمايد گنج هاي طالقان اطاعت او کنند و گويا مي بينم عصابه ي سرخي بر سر با دوازده هزار نفر از فرات عبور کنند و همين که شنيديد بشتابيد به سوي او ، اگر چه دست و پاي تو روي برف باشد و شايد يماني اول باشد ، با خراساني وارد کوفه شوند به طلب خون کشته گان و پدران و در آنوقت ميان مشرق و مغرب سه هزار نفر کشته شوند ، پس در شب جمعه بيست و سيم ماه رمضان نداي آسماني مي شنوند و فردايش آفتاب تيره و سياه مي گردد و عنقريب حضرت قائم (علیه السلام) خروج مي کند و شک نکنيد که آن صداي جبرئيل است و از آن جمله مصيبت قحط عظيم و خوف شديد و کمي اموال و تجارت مردم و محصولات به آفات و ملخ و غير آن چنان که در احاديث معتبره به اين تفسير تأويل شده :

و لنبلونکم بشيء من الخوف و الجوع و نقص من الاموال و الانفس و الثمرات و بشر الصابرين

و ابو بصير از حضرت صادق (علیه السلام) روايت کرده است که ناچار است پيش از قائم برسد به مردم گرسنگي و خوف شديدي پس اين آيه را شاهد آورد و بشارت در آيه اشاره به تعجيل فرج است که متعاقب خواهد شد
جابر گويد که حضرت صادق (علیه السلام) فرمود که جوع عظيم در کوفه مخصوص دشمنان آل محمد است که هلاکشان خواهد نمود و در شام عام خواهد بود و خوف بعد از آن و به روايت ابو بصير در آيه ي :

سنريهم آياتنا في الآفاق و في انفسهم حتي يتبين لهم انه الحق

که خواهد نمود در نفس هاي ايشان مسخ در آفاق کمي آنها نادانند که خروج آل محمد حق و به حديث حضرت صادق (علیه السلام) آيات انفس خسف و مسخ است و قذف و فرو رفتن مردم به زمين در مشرق و مغرب بيدار خواهد شد و فرمود در معني عذاب الخزي في الحيوه الدنيا و في الاخره که يا ابابصير کدام رسوايي از اين شديد تر است که مردم در خلوتخانه ي خود باشند که ناگاه اهلش گريبان چاک زنند و فرياد کنند که فلان حالا مسخ مسخ شد و اين پيش از قيام قائم آل محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) خواهد بود ....

.......

و از آن جمله برطرف شدن دو ثلث از مردم به سه عقوبت احمر (قرمز) و ابیض (سفید) و اسود ( سیاه)
و موت احمر به شمشیر ضالمان و موت ابیض به قحط و غلا و موت اسود به طاعون عظیم و وباء

که به حدیث حضرت صادق : " پنج سبع مردم تلف می شوند و از آن جمله ظهور باد سیاه در بغداد ، پس زلزله ای شود که اکثر اهل شهر به زمین فرو روند و از جمله ی آیات آفاق ظهور کوکب دنباله دار از مشرق که چون ماه روشنی دهد "
و به روایتی حضرت امیرالمؤمنین می فرمایند که: " چون آن را ببینید تو به کنید و از آن جمله سرخی از طرف آسمان و آتش طولانی بزرگ از مشرق تا چند روز و این آتشی است که روز قیامت ظاهر خواهد شد و مردم را به سوی محشر خواهد راند که حضرت باقر (علیه السلام) می فرماید که در آن وقت متوقع فرج آل محمد بوده باشید "

و از آن جمله ، گرفتن آفتاب است در نصف ماه رمضان و گرفتن ماه در آخر آن ماه به عکس قائده ی نجوم و طلوع آفتاب از مغرب بعد از حبس سه شبانه روز زیر کره ی زمین و اجتماع آن با ماه و این اعجب علامات قریب قیامت است مجمل این قضیه ی عجیبه به حدیث ابن عباس چنان است که هر شام که آفتاب سر عبودیت بر زمین می گذارد سحر به اذن جدید طلوع می نماید و به مضمون آیه ی :

و الشمس تجری لمستقر لها ذلک تقدیر العزیز العلیم

به تفسیر حدیث نبوی (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) که حالش بر این جاری است که ظلمت معاصی از ادانی و اقاصی شایع ، و نور امر به معروف و ترحم به هم و نهی از منکر مختل و ضایع گردد ، و چون آفتاب در شب معهود سجود و استیذان حاصل نماید ، هیچ جواب شرف خطاب نیابد ، با ماه به هم رسیده هر دو در عهده ی نعویق بمانند تا مقدار سه شبانه روز و طول آن شب را مجتهدان دانند ، که اقل قلیل باشد و چشم انتظار همیشه به رهگذر نسیم اسحار و فیض عوالم اسرار و انوار میداند وکه بعد از او راد خود مترقب صبح امید باشند چون طول کشد بیرون شتابند و نظر به آسمان نمایند کواکب را به محل دمیدن صبح یابند

پس در ذکر بخوابند چون بیدار شده بیرون آیند شب را به جای خود (سر جاش) ملاحضه نمایند متفکر متوجه نماز و مناجات گشته ، به توهم تخفیف در اذکار تا قیامت پیش از وقت قرار در فکر به خواب روند و چون بیدار شوند ، به مقام اول شب ببینند ، در دهشت و وحشت عظیم بمانند و غافلان نور کرامت و محرومان فیض سعادت در فراش غفلت سریر بستر بی نوری و حسرت ، از پهلو به پهلو ، منقلب و معطل میباشند و عارفان دانند که همان شبی است که همیشه از آن ترسان و هراسان می بودند و به امید فضل الهی و بشارت :

بشر المشائین الی المساجد بظلمه بالنور الساطع یوم القیمه

به مساجد شتافته مشغول تضرع و زاری باشند ، پس فرمان الهی به جبرئیل رسد که آفتاب و ماه را از نور عاری از طرف غرب طالع گرداند ، پس ماه و آفتاب چندان بگریند و چندان از خوف قرب لرزان و نالان گردند که ندای اهل آسمان و آنچه در آن هاست و سر ادقات عرش به گریه ی آنها گریان شوند

پس آفتاب بی تاب و ماه سیاه مکور و مکدر از فتق افق مغرب در آمده هر دو به مضمون جمع الشمس و القمر با هم به رفعت متابعت نمایند و چون این امر عظیم مهیب و چنین هائله و واقعه ی غریب نصب العین مردم گردد شور و ولوله و غوغا و شیونی در میان بنی آدم بلکه از تمامی ذرات عالم ، از زمین و آسمان بلکه کافه ی ساکنان هفت آسمان استعلا یابد که از مهابت و وحشت کسی از اضطراب به حال خود و فکر خود و خواب و مکالمه ی احباب نپردازد و همه به نوبه و ندبه و ناله و زاری متوجه دعا و توبه و انابه و گریه و بیقراری باشند ولیکن به احادیث نبوی به آن روز گریه و توبه فایده ندارد ، به حال کسی که با وجود مواعظ و نصایح و اتمام حجت بکسب معرفت و اطاعت و امر خیری ایمانی برای خود تحصیل نکرده باشد

پس چون آفتاب و ماه به میان آسمان رسد ، جبرئیل به فرمان جبار جلیل قرون هر دو را گرفته ، باز به مغرب فرود آورد ، از غیر باب توبه

در آن حال کسی پرسید که یا رسول الله باب توبه کدام است ؟ ؛ فرمود که حق تعالی دری آفرید به پشت مغرب دو مصراع از طلا و مرصع به جواهر میان هر دو که چهل ساله راه است ، پس این بیابان است تا صبح آن شب ، و هیچ کس توبه ی نصوح نکرد تا آن روز مگر داخل آن باب شده باشد و آن روز بسته می شود

پرسیدند که یا رسول الله توبه ی نصوح کدام است ؟

فرمود : پشیمانی از گناه و عذر و انابه به سوی الله که دیگر بر نگردد به سوی گناه چنان که شیر به پستان بر نمی گردد

پرسیدند که بعد از آن حال آفتاب و ماه به چه منوال می گردد و قرار خواهد گرفت ؟ ؛ فرمود : به حال پیشین و باز مردم به اصلاح امور دنیا و زراعت دنیا پردازند

و به احادیث این واقعه پیش از نزول عیسی (علیه السلام) و بعد از خروج دجال و دابه ی مذکور شده و همچنین طغیان و طوفان

دخان قال الجبار فارتقب یوم تأتی السماء بدخان مبین

شیعه و سنی نقل کرده اند از حضرت رسول (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و امیر المؤمنین علی ابن ابیطالب (علیه السلام) که در عالم دودی پیدا خواهد شد که در گوش و دماغ کفار داخل شود و سرشان را مانند سر بریان شده کند ؛ و به حدیث نبوی (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) مانند مستان ، و پر کند ما بین مشرق و مغرب را تا چهل روز و شب میان آسمان و زمین چون خانه ی بی روزن باشد که آتش در آن افروخته باشند و دود از سوراخهای بینی و گوش و دبرشان بیرون آید و مؤمنان را مثل زکامی عارض شود

و مردم به تضرع و زاری در آمده عرض کنند ، خدایا ! این عذاب را از ما کشف کن که ما مؤمن میشویم و آخر باز بر گناهان اقرار کنند و حق تعالی بعد از ذکر این مراتب می فرماید :

انی لهم الذکری و قدجائهم رسول مبین

یعنی کجا متذکر می شوند از این حالت را آنکه اعظم موجبات تنبیه و تذکر ، پیغمبر آشکار ، با آیات و مواعظ بی شمار ، به سوی ایشان آمده اطاعت نکردند و این علامات اول مقدمه قیامت است .

و از آن جمله دیگر ، استماع صداهای آسمانی چنان که به روایت صدوق و شیخ از حضرت امام رضا (علیه السلام) که میفرماید " ناچار است شیعیان را از فتنه ی عظیمی که در آن فتنه بسیاری از شیعیان خاص از دین بر گردند و آن وقتی است که سیم فرزندان من وفات یابد و بعد از او امام ایشان غائب گردد و اهل آسمان و زمین بر او بگرید و چه بسیار از مؤمنان که بر او دلسوز باشند و منبع چشمه ی امامت از ایشان مخفی باشد و چون ظهور او نزدیک شود سه آواز از آسمان به ایشان رسد که همه بشنوند

الا لعنه الله علی الضالمین

یعنی آگاه باشید که لعنت خدا ثابت است بر ستمکاران ؛ دویم ....

ممنون از زحمتتون ولی من بعضی چیزا رو متوجه نمیشم بعد از تموم شدن میشه یکم توضیح هم بدین؟؟؟

....

دویم :

ازفقة الازفقة

یعنی نزدیک شد امری که روز به روز و دم به دم نزدیک می رسد .

سیم بدنی پیش قرص آفتاب ظاهر می شود و ندا رسد که این است امیر المؤمنین (علیه السلام) که به دنیا برگشته برای هلاک کردن ستمکاران پس آنوقت فرج مؤمنان رسد و مردگان آرزو ی حیات کنند .

و به روایت دیگر از حضرت باقر (علیه السلام) و صادق (علیه السلام) اول روز خروج حضرت قائم ملکی ندا کند که به تحقیق حق با علی بن ابیطالب (علیه السلام) است و شیعیان او و آخر روز شیطان ندا کند که حق با عثمان و شیعه ی او است و مظلوم کشته شد (عثمان) پس دلهای آن ها که به تحصیل معرفت یقین به هم نرسیده به شک و شبهه میتلا شوند ، نعوذ بالله .

و حضرت صادق (علیه السلام) می فرماید که می آید زمانی که امام غائب شود از خوف کشتن و خدا به غیبت او شیعیان را امتحان فرموده و شک خواهند کرد اهل ضلالت و کمتر ثواب جمعی که ثابت بمانند بر اعتقاد حق و ولایت اهل بیت رسالت ؛ خدا ندا کند ایشان را که ای بندگان من ایمان آورید از پنهانی من و غیبت ولی من ، بشارت باد شما را به ثواب نیکو از جانب من ، به تحقیق که شما به حق و راستی بندگان و کنیزان منید ، از شما قبول اطاعت و عفو می کنم و به سبب شما باران رحمت می فرستم و دفع بلاها می کنم ؛

راوی پرسید که : در آن زمان چه عمل بهتر است یابن رسول الله ؛

فرمود : زبان را نگاه داشتن و ملازم خانه ها بودن.

و به روایت زراره ، اگر آن زمان را دریابی مداومت نما به این دعا :

الهم عرفنی نفسکفانک ان لم تعرفنی نفسک لم اعرف رسولک الهم عرفنی رسولک فانک ان لم تعرفنی رسولک لم اعرف حجتک الهم عرفنی حجتک فانک ان لم تعرفنی حجتک ضللت عن دینی

( خدایا خود را بر من بشناسان ، پس همانا اگر تو خود را بر من نشناسانی رسولت را نخواهم شناخت ؛ خدایا رسولت را بر من بشناسان پس اگر رسولت را بر من نشناسانی حجتت را نخواهم شناخت ؛ خدایا حجتت را بر من بشناسان ، پس اگر حجتت را بر من نشناسانی از دینم گمراه خواهم شد ) ( اگر ترجمه اشکالی داشت لطفا بگید )

ابن بابویه از حضرت صادق (علیه السلام) روایت کرده که خواهد رسید شما را شبهه که بی علم و هدایت و امام آشکارا خواهد ماند و نجات نخواهد یافت احدی از شما مگر آن که این دعا را بخواند

بسم الله الرحمن الرحیم ؛ یا الله ، یا رحمن ، یا رحیم ، یا مقلب القلوب ، ثبت قلبی علی دینک

( این هم بشارتی به شما )
و حضرت سجاد می فرماید که طول خواهد کشید غیبت امام دوازدهم ؛ به درستی که اهل آن زمان که قائل به امامت او و ظهور او باشند بهترین اهل هر زمانی خواهند بود ، زیرا که حق تعالی به ایشان داده از عقل و فهم ، آن قدر که غیبت نزد ایشان به منزله ی مشاهده شده ، و ایشان را ثوابی جمعی باشد که در پیش روی رسول خدا جهاد می کردند و ایشانند صاحبان اخلاص به حقیقت ، و شیعیان ما به راستی (درستی) و خوانندگان مردم بدین الهی در پنهان و آشکار اند ؛ و انتظار فرج کشیدن بهترین عمل هاست.

و به احادیث معتبره هر که اعتقاد به امامت حضرت صاحب الامر دارد و انتظار فرج آن حضرت کشد ، به منزله ی کسی است که در زیر علم آن حضرت بلکه در خون خود در جهاد دست و پا زده باشد

و به احادیث معتبره هنگام ظهور آنست که جبرئیل ، یک پای به کعبه و یک پای دیگر بیت المقدس به آواز فصیح چنان ندا کند که همه ی مردم بشنوند :

اتی امر الله فلا تستعجلوه

پس آمد امر الهی پس شتاب در آن مکنید و به روایتی به نام و نسب آن حضرت چنان صدا زند که هر که در خواب باشد بیدار شود و هر که نشسته باشد برخیزد و هر که ایستاده از دهشت (ترس) بنشیند و بعضی نداهای دیگر از قبیل دابة الارض ؛ و این را در محلش خواهی دید.

و به روایت دیگر پنج علامت ، پیش از ظهور آن حضرت ظاهر شود ؛ صدای آسمانی و خروج یمانی و فرو رفتن لشگر سفیانی میان مکه و مدینه و قتل نفس زکیه از سادات حسینی با هفتاد نفر از صلحا در نجف اشرف که در اسم خود و پدر مسمی بحضرت قائم است و به روایتی بعد از پانزده روز از شهادت او حضرت قائم (علیه السلام) خروج کند.

و در حدیث وارد شده است که هر قومی را دولتی است ، و دولت اهل بیت پیغمبر شما در آخرالزمان است ، پس ملازم ( صریح بگم یعنی نوکر) خانه های خود باشید تا از علامات این دولت را ببینید و نزدیکترین علامات محتوم ، قتل نفس زکیه و غلبه ی سفیانی است در ولایت شام و حضرت صادق (علیه السلام) می فرماید که در آن وقت بکوشید به سوی صاحب خود و مقدمات خروج مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف).

به احادیث متفرقه بی ترتیب بسیار است ، شاید بعضی از آنها واقع شده باشد و از آن جمله خروج خوارج از بحر فارس و بنی خالد از مشرق و قتل بسیار میان دو طایفه ی عجم و عبور علم سیاه خراسانی از فرات به کوفه و خروج عرب بر شاه عجم و توطن ایشان در خراسان و استیلای ایشان بر شهرها و آبادی کوفه و قتل سفیانی شیعه را در آن و خرابی دیوار آن و مسجد دمشق و خرابی و فتنه در شام و مصر و اختلاف سه رایت در هر یک و مخالفت تورک و روم و خرابی بسیار به بلاد بغداد به قتل عام و زلزله در ری و طوس و هفت مدائن عراق عرب و قحط و وبای عظیم مکرر در بصره و روم و نزول در رمله و انقراض حکام قسطنطنیه و آب بر آوردن اکثر قری ( تو لغت نامه ی دهخدا یعنی : آب گرد آمده در حوض ، آب راهه از بالا سوی نشیب ) و دریای نجف و ساوه و اجتماع هفت ستاره و سیاره ، و بعض(ش.بعضی) این ها محتوم است و بعضی احتمال تفسیر دارد.

و به حدیث نبوی که حضرت سجاد (علیه السلام) روایت نموده که چون هنگام خروج قائم می شود ، علم آن حضرت بی سببی بلند شود و ندا کند آن حضرت را ، که بیرون بیا یا ولی الله پس بکش دشمنان خدا را و شمشیر آن حضرت از غلاف بیرون بیاید و ندا می کند که : خروج کن که جایز نیست تو را دیگر نشستن از جهاد دشمنان خدا

و بعضی احادیث دلالت دارد بر این که زودتر ظاهر میشود ولی گناهان ما باعث تأخیر شد و در توقیعی که آن حضرت بر شیخ مفید (رحمة الله علیه) نوشته ، در فتنه های آخر الزمان می فرماید که هر گاه شیعیان ما جمع می شدند به وفای عهد تأخیر نمی شد از ایشان شرف خدمت و سعادت ملاقات با برکات ما ، پس ما را حبس نکرده از ایشان ( آنان) مگر آنچه می رسد به ما از ایشان که ناخوش داریم ؛

و فرمود : هر یک از شما شیعیان باید عمل نماید به چیزی که او را به محبت ما مقرر سازد ، و اجتناب کنید از هر چه او را به غضب و کراهت ما نزدیک می گرداند که به تحقیق (انجام شدن ) امر ظهور ما ، بی خبر و ناگاه میرسد وقتی که فائده نخواهد داشت توبه ، و نجات نخواهد داد ، پشیمانی و ندامت.


پایان جدول اول

ای امام ما ببین که ما شیعیانت چگونه اولین فرصت را غنیمت شمردیم و هزاران نفر در این تالار جمع آمدیم برای رضای تو ...

خوب دوستان به قوت الهی جدول اول تموم شد ....
از اونجایی که بعضی کلمات سخت تو این کتاب به کار رفته بود و من ناچار بودم عین مطلب رو بنویسم ( به بزرگی خودتون ببخشید ) ممکنه س<الای زیادی در مورد جدول اول پیش بیاد .
بنابر این :
تا پنج شنبه ی هفته بعد ( 15 تیر 1391) وقت پرسش هست
البته اگه پرسش ها زیاد بشه ، زمان تمدید هم خواهد شد

سلام دوباره

مثل اینکه کسی سؤالی نداره !! خوب خودم که دارم


تو متن پایین میگه از بلاد جزیره ، آیا منظور الجزایر است یا جایی دیگر ؟
در ضمن ؛ اگه میشه ، جرهمی ، قحطانی و ربیعی رو معرفی کنید ؟

نقل قول:اول کسيکه خروج ميکند اصهب نامي که به مرض برص مبتلا باشد از بلاد جزيره باشد و شوکت عظيم پس جرهمي از نسل قحطاني و به روايتي ربيعي از يمن و جمعي ديگر

منهزم یعنی چی؟!!!

نقل قول:
پس قصد يماني نموده بعد از محاربات منهزم گردد

میشه جمله ی پایین رو هم ترجمه بفرمایین ، منظور رو درک نمی کنم؟

نقل قول:به حديث بعضي علماء روايت به هم خلط کرده اند و اظهر در نزد حقير اينست که غير اوست اما با او امير لشکر اوست به هر حال خروج ميکند او با قيام قائم آل محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) ....

(۱۰/تیر/۹۱ ۲۰:۳۹)mahdi14 نوشته است: [ -> ]
سلام دوباره

مثل اینکه کسی سؤالی نداره !! خوب خودم که دارم


تو متن پایین میگه از بلاد جزیره ، آیا منظور الجزایر است یا جایی دیگر ؟
در ضمن ؛ اگه میشه ، جرهمی ، قحطانی و ربیعی رو معرفی کنید ؟

نقل قول:اول کسيکه خروج ميکند اصهب نامي که به مرض برص مبتلا باشد از بلاد جزيره باشد و شوکت عظيم پس جرهمي از نسل قحطاني و به روايتي ربيعي از يمن و جمعي ديگر

منهزم یعنی چی؟!!!

نقل قول:
پس قصد يماني نموده بعد از محاربات منهزم گردد

میشه جمله ی پایین رو هم ترجمه بفرمایین ، منظور رو درک نمی کنم؟

نقل قول:به حديث بعضي علماء روايت به هم خلط کرده اند و اظهر در نزد حقير اينست که غير اوست اما با او امير لشکر اوست به هر حال خروج ميکند او با قيام قائم آل محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) ....

نه اینکه سوالی نباشه ولی متنش سنگینه کلا مثل خوندن زبان خارجیه یه چیزایی متوجه میشی ولی مطمئن نیستی که موضوع رو واقعا گرفتی یا داری اشتباه میکنی
اصلا خیلی جالب میشد یکی که تواناییش رو داره کامل به زبون ساده هر روز حالا نه هر چند وقت یبار یه مبحث رو باز کنه و اصل نوشته رو هم که گذاشتین باهاش مقایسه کنیم و نظراتمون رو بگیم

بسم الله
.
.
سلامٌ علیکم.
برادر عزیزم این کتاب متنش به قول معروف علمایی هست و ثقیل ......
پیشنهادی دارم به شما:
......!!!!!
احادیث را به زبان ساده تر قرار بدهید که دیگر رفقا دچار سر در گمی نشوند........
.
.
.
اما جواب سوالات:
بلاد جزیره : موصل است در شمال عراق .
اما در توضیح بقیه:
ببینید هنگام خروج سفیانی چند نفر دیگر هم که به مانند سفیانی در برابر جبهه حق هستند خروج میکنند.که البته با سفیانی هم مخالف اند.
یکی اصهب هست از عراق ، دیگری جهرمی از شام ، دیگری قحطانی از یمن ...... که اینها در کشور ها ی خودشان گویا ستمهای زیادی را به مردم میکنند.و بعد خروج میکنند در مقابل سفیانی..
که اینها با سفیانی خواهند جنگید و منهزم (مغلوب) خواهند شد و شکست میخورند.
سمرقندی هم که شما نپرسیدی اما او گویا همان شعیب بن صالح ، فرمانده سپاه خراسانی است...
.
خلط حدیث هم یعنی یک قسمتی از حدیث جعلی را با حدیث صحیح خلط (مخلوط) و اضافه کرده اند........

دوستان فرمودند که کاش خلاصه ای هم نوشته میشد ...

بنده با قلم ناقصم مطالبی رو قرار میدم ، لطفا اگه مشکلی بود به بزرگی خودتون ببخشین و تصحیحش کنین ...

---