تالار گفتگوی بیداری اندیشه

خدمت کردن به خودیه خود مشکلی نداره ولی باید هشیار بود به گروه شیطان خدمت نکرد.

اين هم نقدي هست كه بسيجيان دانشگاه تهران و علوم پزشكي درباره ي اخراجي هاي 3 نوشتن:

http://www.basijut.ir/maqalate-daneshjuy...8%AA%D8%9F

اين هم قسمت هايي از نقد :
در اخراجی‌های ۳، هیچ سخنی از انقلاب و آرمان‌های انقلاب نیست. نهایت هدفی که دنبال می کند ارائه دیالوگ‌هایی احساسی برای دلسوزی مردم برای جانبازان گوشه بیمارستان‌ها و اینکه از جامعه فراموش شده‌اند و باید برویم و به ایشان سر بزنیم! حالا بازهم هیچ سخنی از راه جانبازها و هدفی که داشته‌اند و کسانیکه بر خلاف هدفشان حرکت کردند نمی زند تا هیچ یک از طرفین دعوا ناراحت نشود.


اخراجی‌های ۳، فیلمیست خودمتناقض و سردرگم‌کننده: برای کسی که به دنبال ردیابی خط فکری کارگردان یا نویسنده آن است و فیلمی‌ست فرح‌بخش و سرگرم‌کننده: برای کسی که به دنبال خندیدن است.


و در آخر نقد هم اين جمله را مي خونيم :
اگر اخراجی‌های یک را تجدیدنظرطلبی در روایت رایج و رسمی از جنگ بنامیم و اخراجی‌های دو را پشت‌پازدن به آرمانهای قدسی رزمندگان و اسرا، اخراجی‌های سه را میتوان در «فرار از ایدئولوژی» خلاصه کرد. اخراجی‌های سه، پایان دل‌بستگی یک ژورنالیست-فیلم‌ساز انقلابی به هرگونه آرمان است.

دیشب رفتم اخراجی ها رو دیدم...
بهترین نقدی که میتونم داشته باشم اینه که دارای محتوای جالب و خوبی بود که در قالب نا مناسبی ریخته شده بود...
همش حقیقت بود... آقایونی که به اسم انقلاب و جانباز و شهید خون مردمو تو شیشه میکنن و از در و دیوار و فقیر و غنی میدزدن که کیسه ی خودشون پر تر از قبل بشه و از بیل گیتس عقب نمونن کم نیستن تو جامعه خصوصا سران مصلحت دان کشور....! اخراجی ها جانبازای بی ادعا و خانواده های مظلومشونو نشون داد از اون طرف کسایی رو که رفتن جبهه 8 سال جنگیدن و بعد قدر ثانیه به ثانیه اش پول خون باباشونو از دولت و مردم کندن...
مگه دروغه که آفازاده هاشون هر غلطی میخوان میکنن بعد با یه تلفن حل و فصل میشه و ...
نکته ی مهمی که به اخراجی ها ضربه زد این بود که انگار کارگردان نمی دونست مردم ایران لایه ی اول فیلم رو میبینن نه محتوا رو... فیلم واسه من که میدونستم این کنایه ها و طعنه های فیلم منظور دارن و منظورشون با کیاست، جالبه اما واسه یه نفر که میره دوساعت یه فیلم ببینه و برگرده خسته کنندست...
به هر حال جالب بود.

---

(۳۰/فروردین/۹۰ ۲۳:۰۹)amin7 نوشته است: [ -> ]اين هم نقدي هست كه بسيجيان دانشگاه تهران و علوم پزشكي درباره ي اخراجي هاي 3 نوشتن:

http://www.basijut.ir/maqalate-daneshjuy...8%AA%D8%9F

اين هم قسمت هايي از نقد :
در اخراجی‌های ۳، هیچ سخنی از انقلاب و آرمان‌های انقلاب نیست. نهایت هدفی که دنبال می کند ارائه دیالوگ‌هایی احساسی برای دلسوزی مردم برای جانبازان گوشه بیمارستان‌ها و اینکه از جامعه فراموش شده‌اند و باید برویم و به ایشان سر بزنیم! حالا بازهم هیچ سخنی از راه جانبازها و هدفی که داشته‌اند و کسانیکه بر خلاف هدفشان حرکت کردند نمی زند تا هیچ یک از طرفین دعوا ناراحت نشود.


اخراجی‌های ۳، فیلمیست خودمتناقض و سردرگم‌کننده: برای کسی که به دنبال ردیابی خط فکری کارگردان یا نویسنده آن است و فیلمی‌ست فرح‌بخش و سرگرم‌کننده: برای کسی که به دنبال خندیدن است.


و در آخر نقد هم اين جمله را مي خونيم :
اگر اخراجی‌های یک را تجدیدنظرطلبی در روایت رایج و رسمی از جنگ بنامیم و اخراجی‌های دو را پشت‌پازدن به آرمانهای قدسی رزمندگان و اسرا، اخراجی‌های سه را میتوان در «فرار از ایدئولوژی» خلاصه کرد. اخراجی‌های سه، پایان دل‌بستگی یک ژورنالیست-فیلم‌ساز انقلابی به هرگونه آرمان است.

به نظرم این سطحی ترین نقدی یه که میشه از فیلم داشت... من که سردر گم نشدم... فکر من همون مصونیت قضایی برخی رزمنده ها! و چاپیدن مردم توسط امثالهم بود کماکان هست... فیلم زیر پوستش خیلی حرف ها زد... گربه دزده باید میفهمید که فکر کنم فهمیده...

شما لابد تا حالا اجراجی های 3 رو تماشا کردید":blush:

فیلمی جالب از مسعود ده نمکی"


اما این فیلم برای بعضی ها خوشایند نبوده و به دنبال آن تخریب های علیه آن صورت گرفت!!

این گزارش را حتما ببینید.

دانلود

امير پوريا منتقد سينما بارها گفت كه اخراجي ها و جدايي نادز از سيمين دو ژانر متفاوت اند و نميشه باهم تو يه دسته قرار بگيرند كه ذرستم هست مثلا شما يه فيلم حادثه اي و خانوادگي و درام رو نميتوني با هم تو يه دسته قرار بدي و بگي كدوم بهتره چون اصلا با هم تفاهمي ندارند. دوستان خوب قيچي كردن اون قسمت بي بي سي رو!

بسم الله الرحمن الرحیم
اول از همه چیز بگم من نه آبیم نه قرمز.

من وقتی برای نشستن تو سینما نداشتم.
زیاد هم دوست ندارم سینما برم بخاطر جو نا مناسبش.
ولی وقتی اخراجی ها 3 رو تو تلوزیون نشون داد دیدم.
به نظرم فیلم آقای ده نمکی به قول بعضی ها سخیف بود.
هرکاری داشت میکرد تا مردم رو به فیلمش جذب کنه.
وضعیت حجابی که دخترا تو فیلم داشتن. حرکات موزونی(شما بخونید رقص) که یه دختر تو فیلم انجام میداد، و استفاده از هر عنصر بی ارزش دیگه تو فیلم.(بیژن با این حال که کفشدار مسجد بود بازم دستش کج بود-نه تنها از تعداد کفش ها کم نمیشد بلکه زیاد هم میشد(شاید میرفت از مسجدای دیگه میدزدیده)). یعنی آقای ده نمکی با این فیلم گفتن هدف وسیله رو توجیح میکنه.
واقعا این یعنی انقلابی بودن و پیرو خط امام و رهبر بودن؟ به نظرتون اگه الان امام (رحمة الله علیه) بودن چی راجع به این فیلم میگفتن؟
ما که هرچی خواستیم خاطرات پدرمون از جنگ رو با این فیلم مقایسه کنیم به جایی نرسیدیم.
فقط حرف های آخر فیلم که سید جواد هاشمی زد تاثیر گذار و با ارزش بود.
از همه عذر میخوام بخاطر این حرفم ولی اگه نگم غده میشه: جمع کن این بساطتو آقای ده نمکی. ما نمیخوایم شما دلت برای اتقلاب بسوزه. آقای ده نمکی خودت تو فیلم جواب خودتو دادی(هرکاری میخوای بکنی بکن ولی به اسم انقلاب ثبت نکن)

والسلام
اللهم ارزقنا شفاعة الحسین

فیلم بسیار جالبیه به نظرمن.

قشنگ داره مشکلات انتخابات رو میگه که مردم حزب گرایی افراطی رو کنار بذارن و به مردمی بودن روی بیارن.

تاپیک فسیله یا میتونم بحث کنم ؟

والا من که یه ساله عضوم تازه اینو دیدم توی 10 تای اول بود

حالا کی اینقدر در موردش بحث شده رو نمیدونم. ولی بحث فایده ای نداره.
فیلم سلیقه ایه.
هر کسی یه نظری داره و فکر نکنم از نظر خودش برگرده.

هنوز صفحات قبل رو نخوندم ولی مگه کسی هست با این فیلم موافق باشه ؟
توهین مستقیم به مخاطب بود فیلم نبود که.