۶/مرداد/۹۱, ۱۴:۰۱
چرا در نوشته ها به جای نوشتن "علیه السلام" از علامت اختصاری "ع" استفاده می شود، یا چرا به جای "عجل الله تعالی فرجه الشریف" کلمه ی "عج" به کار برده می شود؟
شاید در روزگاران گذشته که کاغذ به سهولت در دسترس نبود و کتابت زمان زیادی می خواست، کاربرد علائم اختصاری توجیهی داشت؛ اما امروزه که نوشتن الفاظ احترام آمیز برای حضرات معصومین علیهم السلام، با توجه به نرم افزارهای تایپ بسیار ساده شده و با یک عدد، کلیشه وارد صفحه ی تایپ می شود، معلوم نیست چرا بعضی اصرار به استفاده از علائم اختصاری دارند؟
افرادی که دستی در علوم دینی و شناخت و معرفت دارند، از کلمات احترام آمیزتری استفاده می کنند. در مقابل، این مساله ی معرفتی، به کاربرد علائم اختصاری محدود نمی شود. رسانه هایی چون صدا و سیما، متاسفانه، در موارد مختلف، نه تنها حق مطلب در تکریم و احترام را رعایت نکرده اند، بلکه حتی گاهی تعبیراتی شنیده می شود که ابدا شایسته نیست. به کاربردن تعبیر "علی" به تنهایی رواج فراوانی در این رسانه که باید آموزش دهنده ی مردم باشد، داشته و دارد. این تعبیرات ناشایست که نشان از بی معرفتی دارد، منحصر به نام بردن از امام اول شیعیان حضرت امیرمومنان علیه الصلاة والسلام، نبوده، بلکه هنگام نام بردن از امام سیدالشهدا سلام الله علیه، به کرّات "حسین" شنیده می شود.
گاهی به یاد این فراز تاریخی می افتم که رسول اکرم صلی الله علیه وآله وسلم، هنگامی که سیدالشهدا سلام الله علیه وارد مجلس ایشان شدند، فرمودند: مرحبا بک یا اباعبدالله. تعبیر به کنیه برای یک کودک چه مقدار آثار تربیتی برای شیوه ی برخورد با مقام عصمت دارد، و چه زیبا نحوه ی احترام به بزرگان دین و اولیای الهی را به مسلمانان و پیروان دین اخلاقی اسلام، تعلیم می دهد. حضرات ائمه معصومین علیهم الصلاة و السلام، علاوه برنام، لقب و کنیه نیز دارند، آیا ادب حکم نمی کند که هنگام نام بردن از ایشان کمال احترامی که از ما ساخته است را مبذول داریم و به جای گفتن "امام علی" از لقب ایشان که "امیرالمومنین" علیه السلام است، استفاده کنیم؟ آیا این القاب، نشان از اعتقاد ما ندارد؟ آیا نباید تفاوتی میان کسانی که مقامی بسیار پائین و نازل برای ائمه علیهم السلام قایل هستند و کسانی که آنان را برترین مخلوقات خداوند می دانند، وجود داشته باشد؟
هزار مرتبه شستن دهن به عطر و گلاب / هنوز نام تو بردن کمال بی ادبی ست