بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
به این آیات کریمه ی قرآن مجید دوستان توجه فرمایند:
يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسيلَةَ وَ جاهِدُوا في سَبيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (35-مائده)
هان اى كسانى كه در زمره مؤمنين در آمدهايد، از خدا پروا داشته باشيد، و در جستجوى
وسيلهاى براى نزديك شدن به ساحتش برآئيد و در راه او جهاد كنيد، باشد كه رستگار گرديد (35)
خوب اینجا خداوند می فرماید که برای نزدیک شدن به سوی خدا باید در پی وسیله بود
و اما آیه ای دیگر:
قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلاَّ مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى رَبِّهِ سَبيلاً (فرقان 57)
بگو: «من در برابر آن (ابلاغ آيين خدا) هيچ گونه پاداشى از شما نمىطلبم
مگر از كسى كه بخواهد راهى بسوى پروردگارش برگزيند (57)
در این آیه هم خداوند می فرماید هر کسی بخواهد راهی به سمت پروردگارش بر گزیند باید اجر رسالت را بپردازد!
حال باید دید اجر رسالت چیست؟
... قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى... (شورى 23)
بگو: «من هيچ پاداشى از شما بر رسالتم درخواست نمىكنم جز دوستداشتن نزديكانم
اما نزدیکان پیامبر چه کسانی هستند
ببینیم نظر قرآن در این مورد چیست؟
فَمَنْ حَاجَّكَ فيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبينَ (61- آل عمران)
پس هر كس با تو در باره بندگى و رسالت عيسى علیه السلام مجادله كرد بعد از علمى كه از مطلب يافتى، به ايشان بگو بيائيد
ما فرزندان خود، و شما فرزندان خود را، ما زنان خود و شما زنان خود را،
ما نفس خود، و شما نفس خود را بخوانيم و سپس مباهله كنيم و دورى از رحمت خدا را براى دروغگويان كه يا مائيم، يا شما، درخواست كنيم (61)
اما در اینجا برای اینکه مشخص کنم منظور از فرزندان و زن و نفس چیست
از روایات کتب خود اهل سنت استفاده میکنم:
هنگامى كه آيه مباهله فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ (سوره آل عمران، آيه 61) نازل شد، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله، حضرت على عليه السّلام و حضرت فاطمه و امام حسن و امام حسين عليهم السّلام را بحضور طلبيد و فرمود: بار پروردگارا! اينان اهل بيت من هستند
.
اين روايت را «ترمذى» در [صحيح 2/ 300]، «احمد حنبل» در [مسند 1/ 185] و «سيوطى» در «الدّر المنثور»، در ذيل تفسير آيه مباهله در سوره آل عمران، روايت كردهاند. «سيوطى» اظهار داشته است: اين حديث را «ابن منذر» و «حاكم نيشابورى» و «بيهقى» در «سنن»، از «سعد بن ابى وقاص» نقل كردهاند
.
خوب چه کسی به پیامبر نزدیکتر است از کسی که در قرآن از آن تعبیر به نفس پیامبر شده است؟ یعنی امیرالمومنین علی بن ابیطالب
تنها زنی را که با خود بردند فاطمه زهرا بود و به عنوان فرزندان هم تنها امام حسن و امام حسین علیه السلام را با خود بردند برای مباحله
خوب تا اینجا فهمیدیم که خداوند از ما خواسته است که برای نزدیک شدن به ساحتش در پی وسیله باشیم
و فهمیدیم هر کسی که بخواهد راهی به سمت پروردگار برگزیند باید اجر رسالت را پرداخت کند
و فهمیدیم که اجر رسالت مودت نزدیکان رسول الله است
و فهمیدیم که نزدیکترین نزدیکان رسول الله به گواه آیات قرآن اهل بیت رسول خدا هستند
اما آیا خداوند امر کرده است در جایی صراحتاً که برای تقرب و بازگشت به سمت خدا باید به سراغ رسول خدا و اهل بیت بروند یا نه؟
وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلاَّ لِيُطاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِيماً (64-نسا)
ما هيچ پيامبرى را نفرستاديم مگر به اين منظور كه به فرمان خدا از وى اطاعت شود، و اگر اين مخالفان هنگامى كه به خود ستم مىكردند (و فرمانهاى خدا را زير پا مىگذاردند)
به نزد تو مىآمدند و از خدا طلب آمرزش مىكردند و پيامبر هم براى آنها استغفار مىكرد، خدا را توبه پذير و مهربان مىيافتند (64)
اینجا صراحتاً به این نکته بسیار مهم اشاره میفرماید خدا که برای توبه باید می آمدند و از رسول خدا میخواستند که در حقشان توبه کنند
البته این تنها جایی نیست که برای بازگشت به سمت خدا و تقرب به سمت خدا گناه کاران متوسل به مقربان درگاه خدا شوند
در جای دیگری هم در داستان یوسف در قرآن کریم آمده است:
قالُوا يا أَبانَا اسْتَغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا إِنَّا كُنَّا خاطِئينَ (97)
قالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّي إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ (98-یوسف)
گفتند: اى پدر! براى گناهان ما آمرزش بخواه، كه ما خطا كار بودهايم (97).
گفت: براى شما از پروردگارم آمرزش خواهم خواست، كه او آمرزگار و رحيم است (98)
