تالار گفتگوی بیداری اندیشه

دوست دارم تركش كنم ، از ته دلم

سلام دوستان
من یه سوال خیلی فنی دارم اونم اینه که اگه شما فرد مسلمانی رو بشناسید که مرتد شده(اذعان کرده من دینم یه چیزه دیگست پیش شما(درواقع دیگه مسلمان نیست)) اما دیگران نمی دانند و هنوز به اون فرد حاج آقا و مسلمون فرض می کنند برشما چه حالتی پیش می یاد اگه نگی این فرد مرتد هست اما همش بدی هاشو بگی وهی یه جورایی ریز ریز آبروشو ببری مثل نماز نخواندن مشروب خوردن زنباره بودن و.....هر گناهی که فکرش رو کنی؟یا واجب هست لوش بدیم؟آخه اینکه ممکن هست فرد مورد نظر از ارتدادش بازگرده و توبه کنه جوری که هیچکی نفهمه(اصلا همچین چیزی ممکنه؟)و شما هم که میدونستی مرتد دیگه ندونی !و یا اینکه ممکنه ادعای اسلامش هم بشه با چندتا کاره ظاهری برای پر کردن دهن مردم شمارو به تهمت و غیبت متهم کنه!
و یه سوال دیگه اینکه سخن چینی و غیبت راجبه غیر مسلمان چه حکمی داره؟اهل کتاب از یک طرف و مشرکان و کافران از باب دیگر؟

ایکاش این سوالات رو از مراجع می پرسیدین. یه کم جوابشون مشکله... یعنی احتمال خطای ما خیلی زیاده.

يا حق

سلام ممكنه يه سايت خوب براي سولات شرعي در اين باره معرفي كنيد ممنون ميشم البته خودم در استفتائات مرجعم مطالعه كردم به نتيجه نرسيدم
با تشكر

به نام خدا
سلام علیکم
راجع به اینکه باید بگوییم فرد مرتد است یا نه بهتر است به قول جناب بیداری اندیشه به مرجع عالیقدر تقلید مراجعه شود و از آن واجب تر اطمینان از این مسئله است که آیا مرتد شده یا نه و اصلا مرتد یعنی چه؟
فی امان الله

دیگه تو این دوره زمونه حرف بدون غیبت نمیچسبه.
مخصوصا بین خانوما غیبت بیشتر رواج داره .
بیکار میشینن غیبت میکنن ، سبزی پاک میکنن غیبت میکنن ، رودرروی طرف همش زبون میریزن << فدات شم ، قربونت برم ، شرمنده ام ، از شما بهتر پیدا نمیشه ، شما عزیزین و........... ولی وقتی که از طرف جدا میشن دنبال سرش حرف میزنن که فلان روز فلان کارو بامن کرد و.......
کلا بزرگترین گناه بین خیلی از خانوما غیبته .اصلا ادم خودش متوجه نمشه کی غیبت کرد ، بیشتر از 90% حرفامون غیبته.
.
.
.
ولی من اینجا قول میدم که تا حد امکان از غیبت دوری کنم و نذارم خانومای اطرافم غیبت کنن .

متأسفانه غیبت به دلیل آنکه به راحتی و بدون هزینه ظاهری و در همه جا و همه وقت قابل طرح و تکرار می‌باشد و نیز به جهت کاسته شدن از قباحت و زشتی آن، در بعضی مجالس و محافل جزء گناهانی است که چندان مورد ناراحتی و انزجار غیبت کننده و شنونده غیبت واقع نمی شود .





به جاست که در آغاز غیبت را تعریف و چارچوب آن را تعیین کنیم.
غیبت به سخن یا ایما و اشاره و یا هر رفتار و گفتاری درباره کسی که غایب بوده و در مجلس حضور ندارد گفته می شود بطوری که اگر مطلع شود ناراحت و ناراضی شود.
بنابراین معیار و شاخص غیبت رضایت و عدم رضایت فرد غایب است نه راست و دروغ بودن سخن.
متأسفانه غیبت به دلیل آنکه به راحتی و بدون هزینه ظاهری و در همه جا و همه وقت قابل طرح و تکرار می باشد و نیز به جهت کاسته شدن از قباحت و زشتی آن، در بعضی مجالس و محافل جزء گناهانی است که چندان مورد ناراحتی و انزجار غیبت کننده و شنونده غیبت واقع نمی شود. لذا غیبت را می توان از گناهانی برشمرد که در سطحی بسیار وسیع و گسترده نهادینه شده است.
برای مقابله با این گناه کبیره تأکید بر نکات ذیل لازم و ضروریست:
1- [b]یادآوری عواقب تلخ دنیوی و عذاب دردناک اخروی، در دوری از غیبت بسیار موثر است مطالعه و مرور آیات، روایات، حکایت ها و مطالب مفید در این خصوص شناخت و حساسیت و دقت و در عین حال پرهیز و ترس انسان از این معصیت بزرگ را افزایش می دهد.[/b]
بطور مثال در سوره نور، آیه 19 آمده است: "کسانی که دوست می دارند خصلت ناشایسته (و انواع قبایح و زشتی ها) در باره کسانی که ایمان آورده اند فاش شود، برای ایشان عذابی دردناک در دنیا و آخرت خواهد بود."
و در سوره حجرات آیه 12 غیبت به خوردن گوشت برادر مرده تعبیر شده است.
در تفسیر آیه مذکور و فلسفه تشبیه غیبت به خوردن گوشت برادر مرده چنین آمده است:
الف – مرده روح ندارد تا از خود دفاع کند شخص مورد غیبت نیز حضور ندارد تا از خود دفاع کند.
ب – آبروی رفته باز نمی گردد و قابل جبران نیست. گوشت مرده هم که خورده شود قابل جبران نیست.
ج - گوشت به تدریج رشد می‌کند ولی یک باره خورده می‌شود، آبرو هم به تدریج حاصل شده و با غیبت یک باره از میان می‌رود. نتیجه زحمات فرد غایب را غیبت کننده یک جا به هدر می‌دهد. (برگرفته از تمثیلات، محسن قرائتی ص79)



احادیث فراوانی در این باره در کتب حدیث تجمیع و تنظیم شده است که طرح آنها خود کتابی مفصل و مستقل خواهد شد لذا در این محضر به یک حدیث از امام صادق علیه السلام اکتفا می شود:
غیبت بر هر مسلمانی حرام است و جز این نیست که غیبت حسنات را از بین می برد و همان گونه که آتش هیزم را.(گناهان کبیره ج2، ص293)
2- [b]تداعی ثواب پرهیز از غیبت و تمرکز ذهنی بر آثار و برکات غلبه بر عوامل زمینه ساز غیبت، نقش بسیار مهم و مؤثری را در ترک این گناه کبیره دارد.[/b]
3- وارد نشدن به محیط و فضای غیبت، بسیار آسان تر از وارد شدن و غیبت نکردن است. وظیفه شرعی ما این است که اگر در محیطی واقع شدیم که این گناه در آن رایج است یا باید مانع ادامه غیبت شویم که گاهی بسیار مشکل یا غیر ممکن است و یا از محیط فاصله بگیریم. بنابراین وارد نشدن در محیط گناه راحت ترین راه پرهیز از گناه است.
4- هم نشینی و معاشرت با افراد متدین آگاه و با فضیلت، نه تنها ریشه گناهان را می سوزاند بلکه فرصت های رشد و بالندگی و عبادت را فراهم می سازد.
5- در بسیاری مواقع، ریشه غیبت در حسادت، احساس حقارت، بدبینی، پرحرفی، کوته بینی، عصبانیت و سایر رذایل اخلاقی است. لذا برای اصلاح و پاکسازی واقعی مجالس و محافل از گناهان از جمله غیبت، می بایست نسبت به سوزاندن ریشه های اصلی رذایل همت گماشت.



6- طرح و تبیین خوبی های دیگران و پنهان نمودن بدی های دیگران تمرین خوبی است باری زدودن گناه مذکور از نشست های خانوادگی و فامیلی و ....
این نکته مهم بر اساس حدیثی از امیرمؤمنان علی (علیه السلام) یادآوری شد که فرموده اند:
برای تربیت خویش همان کافی است که با دیگران به همانگونه برخورد کنی که می پسندی با تو به همان گونه برخورد کنند. (غرر، ح3241)
[/b]آیا دوست داریم دیگران علیه ما صحبت کنند. و آنچه را مایل نیستیم دیگران درباره ما بدانند و افشاء کنند؟ مگر نه این است که همگان عیب ها و گناهان خود را می پوشانند و موفقیت ها و داشته های مثبت خود را آشکار می سازند؟
7- انسان جاهل اول حرف می زند بعد فکر می کند، انسان عاقل اول فکر می کند و بعد حرف می زند. انسان جاهل هر آنچه به ذهنش می آید بر زبانش جاری می کند. انسان عاقل هر آنچه عقیده و ایمان و عقلش جایز می داند. به زبان می‌آورد پس عاقل اهل غیبت و بیهوده گویی نخواهد شد.



8- آخرین مرحله – جریمه است. اگر تصمیم گرفتیم غیبت نکنیم ولی لغزیدیم و غیبت کردیم مثلا یک روز روزه بگیریم. صدقه بدهیم، چند رکعت نماز بخوانیم امام سجاد(علیه السلام) می فرماید: زیان از اعضای بدن می پرسد حالتون چطوره؟ اعضای بدن پاسخ می دهند حالمون خوب است اگر تو اجازه بدهی"! (نقل به مضمون) تو ما را جهنمی می کنی تو جنگ و جدایی ایجاد می کنی. تو اختلاف و ابتذال ایجاد می کنی. تو باعث گناه ما می شوی. زبان چند پوشش دارد تخته سنگ های مفیدی بنام دندان و پرده های کلفتی بنام لب ها و در سلولی انفرادی جای گرفته این خود حکمتی دارد یعنی زبان باید بیشتر عمر خود را زندانی باشد.

تبصره و تذکر مهم: در پایان ذکر این نکته لازم است که غیبت در مورد کسانی که برای شنونده آشنا نیست اشکال ندارد. به هنگام تصمیمات سرنوشت سازی چون ازدواج و امور امنیتی افشاء بعضی مسائلی که در ساماندهی ازدواج پایدار و حفظ امنیت و جان مؤمنان لازم است بی اشکال و حتی گاهی لازم است.
غیبت در مورد حاکمان مستبد و ظالم بی اشکال است. در مورد افرادی که علنی به فسق و فجور مشغولند بی اشکال است. البته فقط درباره گناهی که علنی انجام می دهند و با ارشاد و راهنمایی هم زیر بار نمی روند شاعر چه زیبا گفته:

سه کس را شنیدم که غیبت رواست از این در گذشتی چهارم خطاست

[b]

یکی پادشاهی ملامت پسند کز او بر دل خلق آید گزند

حلال است از او نقل کردن خبر مگر خلق را باشند از او بر حذر

دوم پرده بر بی حیایی مکن که او خود درد پرده ی خویشتن

سوم کژ تراز وی ناراست خوبی ز فعل بدش هر چه دانی بگو

[/b]

سلام
ممنون از مطلبی که فرستادین
یک نکته هم بنده اضافه کنم و اون این که در مورد قباحت غیبت و فاجعه وار بودنش برای یک مومن همین قدر بس که :
طبق روایات :

غیبت کننده تا چهل روز نماز و روزه اش پذیرفته نیست مگر اینکه شخص را پیدا کرده و از او طلب حلالیت کند .( که سخت است)
غیبت کننده اگر توبه کرده و بمیرد آخرین شخصی است که وارد بهشت می شود و اگر بدون توبه بمیرد اولین شخصی که وارد دوزخ میشود.

پس بهتر است گرد این تباه کننده بزرگ اعمال نگشت ! برادران و خواهران

معنی و حقیقت غیبت:

چیزیه که نسبت به غیری که شیعه باشد ذکر کنی و اگر به گوش او برسد او را ناخوش آید و به آن راضی نباشد!!!


خواه آن نقص در هریک از موارد زیر باشد:

نقص در بدن : فلانی کور است
در نسب: فلانی حرام زادست
در صفات و افعال : فلانی بد خلق و بخیل است
یا چیزی که متعلق به او است : خانه او چون خانه یهودی است
!!!!!!


همچنان که حدیث نبوی به آن دلالت می کند ، فرمود : ایا می دانید غیبت چه چیزی است ؟ عرض کردند : خدا و رسول او داناتر است.
فرمود: آن است که یاد کنی برادر خود را به چیزی که او را ناخوش آید!!!
شخص عرض کرد که اگر آن صفت بااو باشد باز بد است؟؟؟

فرمود: اگر باشد غیبت است والا بهتان است.


غیبت با غیر زبان:
شامل ایما و اشاره ای است که هرنوع نقصی که او دارد را نشان دهد
یا اگر با کنایه غیبت بکنند : خدا مارا محافظت کند از بی شرمی و....

یا مثلا اگر کسی به نفاق بگوید:
آه ، چقدر غصه می خورم و دلم می سوزد به جهت فلان شخص که بی آبرو شد....
زیرا اگر که این منافق دوست طرف باشد غم واندوه او را میخورد و اظهار نمیکند و اگر هم دعائی به او بکند در خلوت می کند.پس اظهار حزن و دعا از خباثت باطن اوست.

منبع:معراج السعادۀ

بنظرم اگه روزه ی سکوت بگیرم بهتره ، چون همچین حرف زدنها برام عادی شده ، تا امروز حتی فکرشو نمیکردم که اینهمه غیبت کرده باشم

استغفرالله و اسئله التوبه