نقل قول: خدا که نیازی به بندگی ما نداره! پس چرا دلیل اصلی خلقت ما اینه؟
اینکه خداوند دلیل افرینش را این میدانید دلیلی به نیازمندیش نمیشود
فرض میکنیم خدا نیازمند ما باشد . مثلا طبق افسانه های یونانی خداوند از عبادت بندگانش نیرو میگیرد !
ایا خداوند قبل از افرینش نیرویی داشت؟
اگر داشت از کدام بندگان بود
اگر نداشت با کدام نیرو بندگانی افرید .
ایا در زمان هایی که بنده ای خدا را عبدت نکرده قدرتش رو به ضعف نهاده؟
خدای ناقص مخلوق خدای دیگریست . پس خود مخلوق است . نه خالق
خدایی که نمیتواند نقص خود را بر طرف کند خداست؟ میتواند بیافریند؟ چرا از بین نمیرود یا نرفته است . چون هر چیز ناقصی فانی و محتاج است .
اگر از بین برود چه میشود؟!!
البته این ایه وظیفه بندگان را تایین میکند . هدف چه ها باشد خدا میداند . چیزی که مسلم است خدا کامل و بی نیاز است
در واقع استقرای شما ناقص است و این فرض شما با این دلیل اثبات نمیشود
نقل قول: نگید بخاطر خودمونه چون اصلا دلیل منطقی نیست, خدا ما رو خلق کرده که بخاطر خودمون بپرستیمش؟؟ خب اصلا از اول برای چی خلق کرده!؟
خداوند میافریند انچه را شایسته افرینش است . اگر نیافریند انچه را شایسته افرینش است ظلم کرده و خدا ظالم نیست .
نقل قول:
ببینید, ما اتومبیل رو ساختیم که خودمون راحت تر باشیم, ما رایانه رو ساختیم که خودمون راحت تر باشیم, حالا خدا برای چی ما رو خلق کرده!؟ وقتی نیازی به ما نداره. خدا که فعل عبث انجام نمیده!
باز هم همون استقرا
مثال شما از مخلوق محتاج برای تعمیم به خالق اشتباه است
اتفاقا این سوال خیلی خوبیست که باید بعد از اثبات به جوابش رسید
چیزی که مسلمه اینه که خدا کار عبث انجام نمیده و محتاج هم نیست . حالا باید به این جواب رسید که چرا مرا افرید و چرا گفت بندگی کنید
فکر میکنید یکی از بزرگترین اسرار افرینش اشرف مخلوقات رو با ۲ تا جمله میشه حل کرد؟
به قول یکی از اساتید درک قلبی میخواد که خداوند بعد از بندگی تدریجا به انسان میده . اونوقته که انسان به خاطر افرینشش شبانه روز شاکر است .
ولی همین که این برای شما سوال شده خودش خیلی خوبه . نعمتیه ... دعا کنید جوابش رو خدا بهتون بده
نقل قول: یه روزی یه نفر یه سوالی ازم پرسید, گفت خدا ما رو خلق کرده که بندگی کنیم که مثلا بعد 80 سال بمیریم و بریم اون دنیا که ما رو ببره بهشت؟؟ همین؟؟؟؟
نه بهشت که چیزی نیست . به سفیه و ابله هم میدهند ! انچه منتظر بنده واقعیست چیزی است که نمیدانیم چیست . و اگر میدانستیم کلا کسی رد گناه نمیرفت و این دانستن قابلیتی میخواهد که باید با تبعیت از خدا ایجاد شود
به قول شاعر : حلوای تن تنانی تا نخوری ندانی!
البته تا شما بهشت رو نبینی نمیتونی حس ملال اوری و گذر زمان رو بهش نسبت بدی . بعد یه جوری میگید همین ؟!! انگار الان بهشت رو درک کردید و خیلی بی حال بوده و نخواستید میگید همین؟!!
انگار ۱000۰۰۰ تومن دادید یه دونه ادامس شیک دادنتون میگید همین؟!! یا یه هفته کار کردید ۱۰۰ تومن دادنتون که میگید همین؟!!
شاید با این یه قرون اعمال رفتید اندازه چند میلیارد دلار چیز دادنتون بعد نمیگید همینن؟!! میگید واو؟!!!
نقل قول:تمام نعمت هایی که خدا تو این دنیا به ما داده و بخاطر همین نعمت هاست که به خودش آفرین میگه , اونجا بدردمون نمیخوره! اختیار دیگه معنی نداره! اونجا پیشرفت و کمال طلبی انسان چی میشه پس؟ اونجا عقل به چه دردی میخوره؟
مطمءنید به خاطر اون افرین میگه چون فرشته ها هم که پرسیدن چرا فرمود من چیزی میدانم که شما نمیدانید . و البته ما هم نمیدانیم .
کلا این فرض هاتون رو بیاید ثابت کنید تا ببینیم اصلا اینی هست که شما میگید؟!!اول عقل خوبه یا بد . کاراییش چیه . اصلا عقل چیه
قراره اونجا به درد بخوره؟ مگه اونجا چطوریه؟ واقعا هست و به درد هم نمیخوره؟ یا هست و به درد هم میخوره؟ بعد که این سوالات رو جواب دادید میرسیم به اینجا که خوبه یا بد ؟
تا بعد ببینیم اصلا خوبه یا بد!!
خدا کارش درسته یا نه؟
چرا در مورد چیز هایی که نمیدانیم به این راحتی قضاوت میکنیم ؟