تالار گفتگوی بیداری اندیشه

شروع و آغاز محبت از جانب خداست زیرا او آفریدگان خود علی الخصوص انسان را بسیار دوست دارد و بلکه دوستی اش نسبت به انسان از آن جهت که شایستگی حمل امانت بزرگ الهی را به او عطاء کرده است ، ویژه خواهد بود .
به همین جهت است که محبت خدا به بندگانش ظهور و بروز بیشتری پیدا می کند و به واسطه لطف و عنایت خدای متعال است که بنده توفیق پیدا می کند که در مسیر هدایت الهی قرار گیرد و اعمال صالح را به انجام رساند .(1)

---

با این مقدمه کوتاه برخی از نشانه هایی را که بزرگان برای محبت خدا نسبت به بندگان یادآور شده اند را مورد اشاره قرار می دهیم :

1- بنده ، خدا را دوست می دارد ، همان گونه که خدا بنده را دوست می دارد.(2)
2- خدا بنده اش را محبوب دوستانش می کند . وقتی محبت خدای متعال در قلب بندهء صالحش قرار می گیرد ، آن را تلطیف می کند و خدا از حسن و جمال خود نوری بر آن بنده می پوشاند که قلوب مؤمنان جذب آن می شود .
3- بنده اش را در امر طاعت موفق می گرداند.(3)
4- سنگینی خدمت را از بنده بر می دارد .
5- به قدر نیاز به بنده عطاء می کند .(4)
6- بلای بنده را بسیار می کند . (5)
7- معایب بنده را مخفی می کند و ظاهر نمی سازد .(6)
8- به بنده قلب سلیم عطا می فرماید و اخلاق او را نیک می گرداند . (7)
9- دنیا را مغبوض بنده اش می سازد ، زیرا دنیا دور کنندهء بنده از خداست . (8)
10- او را به حلم و آرامش مزیّن میکند . (9)
11- صدق و راستی را به او الهام می کند . (10)
12- دانش را بر ذهنش خطور می دهد . (11)
13- عبادت نیکو را به او ارزانی می دارد. (12)
14- امانت را محبوب بنده می سازد .(13)

---

به خاطر وجود آثار محبت است که قرآن کریم محبت و دوستی نسبت به خدا را حسن و نیکو شمرده و محبوبان خود را معرّفی می نماید و در عین حال محبت غیر خدا را تقبیح نمود و مذموم می شمارد .
البته دوستی برخی انسانها و گروهها که بر اساس دوستی و محبت الهی است در اسلام مورد تشویق است. مانند دوستی به رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) و اهل بیت (علیه السلام) همسر ، فرزندان ، استاد ، مردم و پدر و مادر و دوستان..
ولی آنچه که مهم به نظر می رسد این است که:
دوستی انسانها از آن جهت مورد توجه قرار داده شد که نقش هدایت و کمال به سوی محبوب بالذات را فراهم می سازد و به همین جهت است که خدای متعال محبت و حبّی را که ملاکش بر اساس هوی و هوس باشد مورد نکوهش قرار می دهد زیرا همه آنها زودگذر و مقطعی است و رو به زوال است و هیچکدام از آنها پایدار نیست.
ولی هر محبتی که به اذن و اراده او باشد پایداروماندگارخواهدبود...

---

منابع:
[1] احیاء علوم ادین ج4 ص 304
[2] میزان الحکمه ج2 ص 224 حدیث 3147
[3] همان . از سخنان حضرت علی (علیه السلام)
[4] همان ص 223 فرمایش امام صادق (علیه السلام)
[5] همان ص 224 فرمایش حضرت رسول اکرم (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم)
[6] همان ص 223 فرمایش امام صادق (علیه السلام)
[7] همان ص 224 فرمایش حضرت علی (علیه السلام)
[8] همان ص 223 فرمایش حضرت علی (علیه السلام)
[9] همان ص 223 فرمایش حضرت علی (علیه السلام)
[10] همان ص 223 فرمایش حضرت علی (علیه السلام)
[11] همان ص 223 فرمایش حضرت علی (علیه السلام)
[12] همان ص 223 فرمایش حضرت علی (علیه السلام)
[13] همان ص 223 فرمایش حضرت علی (علیه السلام)

از شروط و نشانه های محبت واقعی داشتن به خدا محبت داشتن به دوستان خدا یعنی انبیا و اولیا هست واز آن مهمتری اگر کسی حقیقتاً خدا رو دوست بدارد نه تنها باید دوستان خدا را دوست بدارد و دشمنان خدا را دشمن بدارد بلکه باید از دوستان خدا یعنی انبیا و اولیای خدا تبعیت کند

قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُوني‏ يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحيم" (آل عمران 31)
بگو اگر خدای را دوست دارید از من(پیامبر) پیروی کنید تا خدا نیز دوستتان بدارد و گناهانتان را بیامرزد و خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است.
قُلْ أَطيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْكافِرينَ (آل عمران32)
بگو: «خدا و پيامبر [او] را اطاعت كنيد.» پس اگر رويگردان شدند، قطعاً خداوند كافران را دوست ندارد

همان گونه که در این دو آیه شریفه نیز مشاهده میشود نشانه ی محبت واقعی به خدا، اطاعت از رسول خداست که این اطاعت نیز موجب محبوب شدن بنده نزد خداوند و آمرزش او می شود و همچنین روی گردادن از حکم خدا و رسولش باعث خشم خدا و واقع شدن بنده در زمره کافرین است

البته این مباحث تکمیل بر مباحث بالا هست و در حقیقت آن روی دیگر سکه هست
یعنی خدا به بندگانش محبت دارند
حالا بندگان هم تبعاً باید به خداوند محبت داشته باشند
این محبت خدا به بنده نشانه هایی دارد
البته بر طبق روایات کسی که خدا اورا دوست دارد، محبت محبوبینش یعنی انبیا و به ویژه 14 معصوم رو در قلبشان قرار میدهد و همچنین آنها را در برابر فرامینشان مطیع و خاضع میگرداند
بدنیست به پست رابطه حب اهل بیت و ایمان هم نظری بیافکنید

حدیث قدسی معروف به حدیث قرب نوافل
عن ابی عبد الله (علیه السلام) قال: قال رسول الله(صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) قال الله:
ما تحبب الی عبدی بشیء احب الی مما افترضه علیه و انه لیتحبب الی بالنافله حتی احبه، فاذا احببته كنت سمعه الذی یسمع به و بصره الذی یبصر به و لسانه الذی ینطق به، و یده التی یبطش بها و رجله التی یمشی بها اذا دعانی اجبته و اذا سألنی اعطیته

از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله روایت شد كه خداوند فرمود:

اظهار دوستی نكرد بنده من به چیزی دوست داشتنی تر از آنچه واجب كردم بر او،
و او با نوافل به سوی محبت من می آید تا اینكه من نیز او را دوست بدارم.
پس هنگامی كه او را دوست بدارم شنوایی او می باشم آن گاه كه می شنود
و بینایی او می باشم آن گاه كه می بیند
و زبان او می باشم آن گاه كه سخن می گوید
و دست او می باشم آن گاه كه ضربه می زند
و پای او می باشم آن گاه كه راه می رود
هنگامی كه به درگاه من دعا كند اجابت می كنم
و اگر از من درخواست كند به او می دهم
-------------------
المحاسن، احمد بن محمد بن خالد البرقی، ج 1، ص 291 و اصول كافی، كلینی، ج 2، ص 352

همه ما مخلوق خدا هستیم و معلوم است که خداوند، خلق خود را دوست دارد.
همان گونه که هر فردی اثر خود را دوست دارد،مگر می‏شود خداوند آفریده خود را دوست نداشته باشد!؟
پس خداوند همه را دوست دارد، مگر این که خود فرد باعث شود مورد غضب خدا بشود، همان گونه که شیطان به خاطر اطاعت نکردن از فرمان الهی، رانده درگاه حق شد.

انسان موجودی است که برای رسیدن به کمال آفریده شده است، ولی کمال را باید با اختیار خودش کسب کند خداوند راه کمال را به وسیله دادن عقل به بشر و فرستادن پیامبران نشان داده است که هر کس خواست، به راه بهشت و کمال برود و هر کس خواست، به دلخواه خود راه جهنم را پیماید.

قرآن می‏ فرماید:
"انا هدیناه السبیل اما شاکرا و امّا کفورا
ما به حقیقت راه (حق و باطل) را به انسان نشان دادیم، حال خواهد هدایت پذیرد و شاکر باشد، خواه کفران کند و راه حق را نپذیرد1

نیز فرمود:
"و نفسٍ و ما سویها، فألهمها فجورها و تقوایها
قسم به نفس (انسان) و آن که او را نیکو آفرید، و به او شر و خیرش را الهام کرد. رستگار شد کسی که آن (نفس) را پاک کرد (و راه تقوا را پیش گرفت) و نا امید (و بدبخت) شد کسی که او را دفن کرد (و راه فجور را رفت)"2

پس انسان راه کمال را باید خود انتخاب نماید و هر کس این راه را برگزید،خدا او را دوست دارد و هر کس به بیراهه رفت، خدا وی را دوست ندارد...

---

قرآن می‏فرماید:

"خدا نیکوکاران را دوست دارد"3
"خدا توبه کنندگان را دوست دارد"4
"خدا پاکان را دوست دارد"5
"خدا با تقوایان را دوست دارد"6
"خدا صبر کنندگان را دوست دارد"7
"خدا عادل‏ها را دوست دارد"8

---

"خدا متجاوزان را دوست ندارد"9
"خدا فاسدان را دوست ندارد"10
"خدا کافران را دوست ندارد"11
"خدا ظالم‏ها را دوست ندارد"12
"خدا خائنان را دوست ندارد"13
"خدا اسراف کاران را دوست ندارد"14
"خدا مستکبران را دوست ندارد"15

---

مآخذ:
1 - انسان (3)
2 - شمس (7-10)
3 - بقره (195)
4 و 5 - همان، آیه 222
6 - آل عمران (76)
7 - همان، آیه 146
8 - مائده (42)
9 - بقره (190)
10 - مائده (64)
11 - آل عمران (32)
12 - همان، آیه 57
13 - نساء (107)
14 - اعراف (31)
15 - نحل (23)

در جایی خواندم
اگر ما عشق خدا نسبت به مخلوقش انسان را درک میکردیم از شدت این عشق میمردیم.
این چه عشقی است که خدا نسبت به ما دارد؟
ولی ما چقدر نسبت به خود ظالم هستیم.
خدایا منجی ات را بفرست که طبق وعده ی خودت و پیامبرانت بهشتی را در روی زمین ایجاد خواهد کرد و ما طعم بندگی را خواهیم چشید و بخشی از عشق تو را درک خواهیم کرد

و چه لذتی دارد عشق بازی با خدا

---

در جایی دیگر خواندم

صبر اصغر خدا نسبت به بنده ی گناه کارش 40 سال است.

(۱۷/تیر/۹۰ ۰:۳۹)ANTI MASON نوشته است: [ -> ]در جایی خواندم
اگر ما عشق خدا نسبت به مخلوقش انسان را درک میکردیم از شدت این عشق میمردیم.
این چه عشقی است که خدا نسبت به ما دارد؟
ولی ما چقدر نسبت به خود ظالم هستیم.
خدایا منجی ات را بفرست که طبق وعده ی خودت و پیامبرانت بهشتی را در روی زمین ایجاد خواهد کرد و ما طعم بندگی را خواهیم چشید و بخشی از عشق تو را درک خواهیم کرد

و چه لذتی دارد عشق بازی با خدا

وَذَا النُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَى فِي الظُّلُمَاتِ أَن لَّا إِلَهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ الظَّالِمِين
فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ وَكَذَلِكَ نُنجِي الْمُؤْمِنِينَ(انبیا 87 و 88)

و ذوالنون را [ياد كن] آنگاه كه خشمگين رفت و پنداشت كه ما هرگز بر او قدرتى نداريم تا در [دل] تاريكيها ندا درداد كه معبودى جز تو نيست منزهى تو راستى كه من از ستمكاران بودم
پس [دعاى] او را برآورده كرديم و او را از اندوه رهانيديم و مؤمنان را [نيز] چنين نجات مى ‏دهيم...

بسم الله الرحمن الرحیم

داستان حضرت یونس که ذکر کردید منو یاد این حدیث امام علی (علیه السلام) انداخت که:

اَلصَّبرُ مِنَ الإيمانِ بِمَنزِلَةِ الرَّأسِ مِنَ الجَسَدِ ، فَمَن لاصَبرَ لَهُ لا إيمانَ لَهُ؛

صبر نسبت به ايمان ، مانند سر است به پيكر . پس هر كه صبر ندارد ،ايمان ندارد.


ممنون

(۱۷/تیر/۹۰ ۰:۲۶)MESSENGER نوشته است: [ -> ]"خدا با تقوایان را دوست دارد"6

تقوا چیست؟ چگونه بدست می آید ؟ چگونه تقویت میشود؟ آثارش چیست؟ (مقاله ی ویژه)#