کانال بیداری اندیشه در سروش کانال بیداری اندیشه در تلگرام



ارسال پاسخ  به روز آوری
 
رتبه به موضوع
  • 9 رای - 4.11 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
(A)رابطه حب اهل بیت و ایمان!#
۱۶:۳۴, ۱۰/آذر/۸۹ (آخرین ویرایش ارسال: ۱/اسفند/۹۱ ۱۷:۳۳ توسط علی 110.)
شماره ارسال: #1
آواتار
تا امام زمان در قلب ما ظهور نکرده اند، برای ظهورشان نمی توانیم گامهای چندان مؤثری برداریم.
ایمان!
امام زمان را مؤمنین می توانند یاری کنند.
اما ایمان چیست و آثارش چیست از کجا بفهمیم ایمان داریم یا نداریم؟
جایگاه ایمان در قلب انسان است، زمانی که انسانی به چیزی ایمان بیاورد، آن چیز به باور تبدیل شده و جایگاهش قلب است و نه عقل!
به طور مثال همه میدانیم که مرده کاری با آدم ندارد اما چند نفر حاضرند که شب در یک خانه تک وتنها بایک جسد بخوابد؟
بله تنها مرده شور چون علاوه بر اینکه میداند، باورهم دارد. یا مثالی ملموس تر، همه ما میدانیم که ورزش چقدر برای سلامت جسم و جان مفید است امام چند نفر از ما ورزش میکند؟
بنابر این انسان ها بیشتر بر اساس باورهای قلبی خود عمل میکنند تا دانسته های عقلی و اینکه اصطلاحاً میگن فلان اخلاق پسندیده باید ملکه شود در انسان یعنی باید به باور قلبی تبدیل شود.

قلب انسان در مواجه شدن با هر چیز اساساً دو خروجی از خود بروز می دهد، یا چیزی از جنس محبت ، عشق و علاقه و یا چیزی از جنس نفرت، بیزاری و اشمئزاز. البته شدت و ضعف به وجود آمدن و تجلی این امور در قلب، نسبت به هر چیزی که قلب با آن مواجه می شود متفاوت است.

عمل صالح و تقوا، به تنهایی ملاکی حقیقی برای اثبات وجود ایمان در انسان نیست، به گواه قرآن!
اما گواهان

وَ مَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى‏ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَ لا يُظْلَمُونَ نَقيراً (124)
مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى‏ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ (97)
وَ مَنْ أَرادَ الْآخِرَةَ وَ سَعى‏ لَها سَعْيَها وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ كانَ سَعْيُهُمْ مَشْكُوراً (19)
وَ مَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلا يَخافُ ظُلْماً وَ لا هَضْماً (112)
فَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلا كُفْرانَ لِسَعْيِهِ وَ إِنَّا لَهُ كاتِبُونَ (94)
و آیاتی از این دست بسیار است
باید توجه داشت که این و هو مؤمن که مرتباً تکرار می شود چیست؟
بعلاوه در خود قرآن و طول تاریخ، متقیان بسیاری داشتیم که از آنجا که ریشه ی تقوایشان حب فی الله نبوده و و حب النفس بوده دچار سوء عاقبت شده اند که معروف ترین این افراد متقی در بین انسانهایی که در قرآن ذکر شده بلعم باعورایی است که با اینکه به واسطه تقوا داشتن، اسم اعظم را هم می دانست اما چون ریشه ی این تقوا، حب فی الله نبود کارش به نفرین کردن حضرت موسی کشید و کافر از دنیا رفت و بعد از این نمونه ی انسانی ، شیطان لعنت الله علیه هم بعد از آنهمه تقوا پیشگی، همه میدانید که چه بلایی به سرش آمد به واسطه ی کرنش نکردن آگاهانه در برابر برگیزیده ی خدا از درگاه خداوند مترود شد و همه از تقوای اهل خوارج هم بسیار شنیده اید.
پس تقوایی که ریشه اش حب خدا و حب دوستان و محبوبین خدا نباشد ما را به سر منزل مقصود نمی رساند!!!!!!!!!!!!!!
اما هر کسی که ادعای حب داشت و تقوا نداشت ، حبش در حد بسیار ضعیف است .
ببینید همه ی ما در این دنیا مسافریم
هر مسافر برای مسافرت به دو چیز نیاز دارد
یکی توشه ی سفر و دیگری مرکب
همه ی شما شنیده اید که توشه ی راه تقوا است، اما شما حالا هی تقوا داشته باش و هی توشه جمع کن بدون مرکب کجا می خواهی بروی؟!!!!!
اما مرکب چیست؟
بله مرکب همان حب خدا و محبوبین خداست یعنی اهل بیت و بغض و دشمنیِ دشمنان خدا ودشمنان دوستان خدا
اما گفتم نشانه ی حب واقعی چیست؟
این است که نه تنها موجب ناراحتی محبوب نشویم بلکه موجبات شادی او را هم فراهم آوریم و هیچ چیز اهل بیت که محبوبترین خلق خدا هستند را به اندازه ی نافرمانیِ خدا وبی تقوایی ناراحت نمی کند و هیچ چیز هم مانند اطاعت از خدا و رعایت تقوای الهی و اطاعت امر خدا، ایشان را خوشنود نمی کند(و از مهمترین دستورات خدا که در قرآن هم آمده اطاعت محض از رسول و ولی امر تعیین شده از سوی خداست که توسط پیامبر معرفی میشود).
پس از نشانه های محب واقعی چیست ؟
عمل به واجب و ترک حرام که می شود همان تقوای الهی آن هم با ریشه و منشاً حب.
یک مثال ساده از تقوای با ریشه ی حب برایتان میزنم
احتمالاً میدانید که مستحب است که انسان در روز جمعه ناخن هایش را بگیرد. یک روز امام خمینی مشغول گرفتن ناخن هایشان بودند در روز جمعه که گویا دخترشان از ایشان میپرسند آقا جان چرا ناخون هایتان را الآن کوتاه میکنید. امام میفرمایند چون خدا دوست دارد.!!!
نکته خیلی دقیق و لطیف است، ایشان نمیگویند که چون مستحب است (یعنی برای ثوابش) بلکه میفرمایند چون خدا دوست دارد، یعنی چه؟ یعنی من میخواهم مطابق میل محبوبم عمل کنم.امام علی میفرمایند: قوماً عَبَدَالله حُباً (مردمی هستند که خدا را از روی حب و عشق عبادت می کنند) خدا خودش روزی ماهم بنماید.

اما محبین ضعیف هم طبق روایات معتبر در نهایت عاقبت به خیر خواهند شد و آن مرکب آنها را به سر منزل مقصود می رساند
اما بدون توشه پدرشان در راه در می آید. بالآخره بهشت جای مطهران است و محب باید قبل از ورود به بهشت که جایگاه مطهران است از رجس و آلودگی پاک شود و برای همین هم ممکن است به انواع بلا ها در دنیا و در هنگام جان دادن و شب اول قبر و برزخ و قیامت مبتلا شود و اگر اوضاعش خیلی از نظر عمل خراب باشد ممکن است مدتی هم طعم جهنم را بچشد اما در نهایت مرکب حب پس از تطهیر او را روانه ی بهشت می کند
و تازه خداوند تنها عمل متقیانه ای را می پذیرد که خالصانه انجام شده باشد
روزی خداوند به حضرت موسی میفرماید: ای موسی تا کنون چه عملی را خالصانه برای من انجام داده ای بعد موسی به طور مثال میگوید مردم را به دینت دعوت کرده ام ، خداوند دلیل می آورد که این عمل خالصانه برای من نبوده بعد میگوید مثلاً نماز خواندم بعد دوباره خدا دلیل می آورد که در حقیقت این عملت هم از روی خلوص و تنها برای من نبوده و خلاصه هر چه موسی علیه السلام عملی را نام میبرد خداوند هم دلیلی می آورد که نشان میدهد این آن عمل خالصانه ی مورد نظر نیست. خلاصه موسی علیه السلام میگوید خدایا من نمیداندم تو خود بگو که عمل خالص برای تو چیست؟
خداوند میفرماید: ای موسی عمل خالص برای من آن است که دوستانِ من را دوست بداری و دشمنانِ من را دشمن بداری این است عمل خالص برای من.
و این درحقیقت همان فراز معروف زیارت عاشوراست که إنی سلمٌ لمن سالمکم و حربٌ لمن حاربکم الی یوم القیامة ، یعنی من تا روز قیامت با هر که باشما در سلم و دوستی است دوستم و با هر که باشما در جنگ و خصم است نیز دشمنم .
و اساساً یکی از بهترین راه های ربط پیدا کردن و نشان دادن صادقانه ی حب این است که انسان خود را درشادی و بلای اهل بیت شریک کند و روایات زیادی داریم که شیعیان با غم امامشان غمگین میشوند و با شادی امامشان شاد میشوند.
و بزرگترین بلای کل تاریخ عالم که بر جبهه ی حق و حزب خدا واردشده فاجعه ی کربلا است، و تمام انبیا و ائمه و اولیای دین، ما را به مبتلا شدن و همراه شدن در عزای حسین علیه السلام و یارانش توصیه اکید کرده اند و زیارت عاشورا والا ترین سندی است که با توجه به معارف آن میتوان به بلای حسین علیه السلام وجبهه ی حق مبتلا شد و صداقت خود را در محب بودن نشان داد در سایه این همراهی به تهذیب نفس واز آن بالاتر سنخیت با امام زمان رسید. چرا که ایشان روزی دوبار در عزای جد بزرگوارشان مینشینند تا اذن انتقام از سوی خداوند صادر شود و این است وجه تسمیه ی امام زمان علیه السلام به منتقم.
راستی :::::::::::: حتماً همگی غربت و غم غروب جمعه ها را حس کرده اید.....
و البته این یک رابطه ی دو طرفه است و امام هم از غم هر کدام از شیعیانش غمگین میشود
بزرگترین معجزه ی اکسیر عشق آن است که عاشق کم کم در اثر عشق رنگوبوی معشوق را به خود میگیرد و از هر چه معشوق را میازارد بیزار میشود و به هر چه معشوق را خوشحال میکند میل پیدا میکند
در ادامه بحث مختصری را هم درباره ی جایگاه حب اهل بیت در قرآن خواهیم آورد

قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلاَّ مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى‏ رَبِّهِ سَبيلاً (فرقان 57)
بگو: «من در برابر آن (ابلاغ آيين خدا) هيچ گونه پاداشى از شما نمى‏طلبم مگر كسى كه بخواهد راهى بسوى پروردگارش برگزيند

... قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‏... (شورى 23)
بگو: «من هيچ پاداشى از شما بر رسالتم درخواست نمى‏كنم جز دوست‏داشتن نزديكانم [اهل بيتم‏]

از دو آیه فوق در می یابیم که هر کس بخواهد راهی به سمت پروردگارش برگزیند باید اهل مودت و دوستیِ اهل بیت باشد (البته بدیهی است که از لوازم مودت و دوستی واقعی اطاعت از اوامر محبوب است و اوامر و نواهی ایشان نیز اوامر و نواهی خداوند است )


قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُوني‏ يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحيم" (آل عمران 31)
بگو اگر خدای را دوست دارید از من(پیامبر) پیروی کنید تا خدا نیز دوستتان بدارد و گناهانتان را بیامرزد و خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است.
قُلْ أَطيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْكافِرينَ (آل عمران32)
بگو: «خدا و پيامبر [او] را اطاعت كنيد.» پس اگر رويگردان شدند، قطعاً خداوند كافران را دوست ندارد

همان گونه که در این دو آیه شریفه نیز مشاهده میشود نشانه ی محبت واقعی به خدا، اطاعت از رسول خداست که این اطاعت نیز موجب محبوب شدن بنده نزد خداوند و آمرزش او می شود و همچنین روی گردادن از حکم خدا و رسولش باعث خشم خدا و واقع شدن بنده در زمره کافرین است


مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها وَ هُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ (نمل 89)
هر کس كارِ نيك را بیاورد پاداشى بهتر از آن دارد و آنان از وحشت آن روز ايمنند
وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلاَّ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (نمل 90)
هر كس كار بد را انجام دهد آنها به رو در آتش سرنگون شوند آيا جز در مقابل اعمالى كه مى‏كرده‏ايد سزايتان مى‏دهند

نکته بسیار تأمل برانگیزِ دو آیه فوق این است که در این دو آیه خداوند نمی فرمایند (( من جاء بالحسنات )) و یا ((من جاء بالسیئات )) بلکه برای ایمنی از فزع و وحشت روز قیامت آوردن یک حسنه را کافی می داند و برای سرنگونی در آتش تنها آوردن یک سیئه را .
حال سوال اساسی این است که کدام حسنه است که اگر در فردای قیامت بیاوریم از وحشت و سختی روز قیامت در امان میمانیم ؟
و کدام سیئه است که آدمی را به رو و صورت در جهنم می افکند؟
در روضة الواضعین ص 106 آمده است که امام باقر علیه السلام فرمود: مراد از حسنه ولایت و روش علی علیه السلام است و مراد از سیئه دشمنی و بغض و کینه ی اوست که با آن هیچ عملی مقبول نمیگردد
در کافی از امام صادق علیه السلام از پدر بزرگوارشان از امیر مؤمنان روایت شده است که در مورد این آیه فرموده اند: حسنه، شناخت ولایت و محبت ما اهل بیت است و سیئه، انکار ولایت و دشمنی با ما اهل بیت است
(کافی،ج1،ص185،ح14)

همانطور که مشاهده کردید و در آیه ی ذیل هم به آن تصریح و تأکید شده است
در قرآن مهمترین نشانه ی ایمان، حب و بغض و دوستی و دشمنی با دوستان و دشمنان خدا و اولیای خدا است
مومن با کسی که با خدا و رسولش مخالفت کند محال است که دوستی کند حتی اگر آن مخالفت کنندگان عزیزترین کسان آن شخص باشد:

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم




لَا تَجِدُ قَوْمًا یُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْیَوْمِ الْآخِرِ یُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ کَانُوا آبَاءهُمْ أَوْ أَبْنَاءهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِیرَتَهُمْ أُوْلَئِکَ کَتَبَ فِی قُلُوبِهِمُ الْإِیمَان ﴿۲۲-مجادله﴾



هیچ قومی را که ایمان به خدا و روز قیامت دارد نمی‏یابی که با مخالفان خدا و رسولش دوستی کنند، هر چند پدران یا فرزندان یا برادران یا خویشاوندان آنها باشند، آنها کسانی هستند که خدا ایمان را بر صفحه قلوبشان نوشته (۲۲)






بعلاوه بحث تکمیلی را هم میتوانید در پست حقیقت ایمان و کفر چیست؟ پیگیری کنید.
این تاپیک هم بسیار می تواند مفید باشد
کمکم کنید:: فقط خدا را دوست دارم، اهل بیت را نه!
یا علی و التماس دعای فراوان!!
جون من پدر مادر من رو هم اگه شد دعا کنید حالا منم دعا نکردید مسئله ای نیست

امضای علی 110
پرستش به عبادت نیست، به اطاعت است!!!!
از که اطاعت می کنیم؟!
همو معبود ماست!!

امام زمان علیه السلام:
ظهور ما به تأخیر نیفتاده مگر به سبب اعمال ناپسندی که از ایشان (شیعیان) سر می‌زند و خبر آنها به ما می‌رسد.

ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۱۱:۱۲, ۱۶/آذر/۸۹ (آخرین ویرایش ارسال: ۱۶/آذر/۸۹ ۱۱:۱۳ توسط MAHDI59.)
شماره ارسال: #2
آواتار
سلام
بحث جالبي بود
ولي فكر مي كنم يه كم پراكنده شده!
يا در واقع بايد بگم گسترده
من فكر مي كنم اگه به جاي اينكه اين مطالب رو توي يه پست قرار بدين توي چند تا پست بذاريد و به خواننده اين فرصت رو بديد تا در مورد مسائل خودش هم كمي فكر كنه بهتره
البته اين نظر منه!
در هر حال خدا خيرتون بده ! اين بحثها خيلي بدرد بخوره
متاسفانه بعضي از پستهاي اين تالار بيشتر شبيه شده به برنامه نود!!! و فقط وقت آدم رو تلف مي كنه
Undecided
راستي شما رو هم دعا مي كنيم( به شرط اينكه شما هم مارو يادت نره!Blush)

امضای MAHDI59
[تصویر: masoud.jpg]
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۹:۰۴, ۱۸/آذر/۸۹
شماره ارسال: #3
آواتار
بسم الله الرحمن الرحیم

از آنجایی که وصف آیة الله بهجت کار امثال ما نیست، و برای ما همین مقدار بس است که می‌دانیم ایشان از عرفایی است که با خداوند و اهل بیت علیهم السلام، سر و سرّی داشته اند، لذا بیش از این، مقدمه چینی نکرده و پاره ای از سخنان ایشان را خدمت شما ارائه می‌کنیم. باشد که ما هم اهل عمل شویم:



حضرت سیّدالشهدا ـ علیه‏السّلام ـ با اختیار خود آن همه مصایب و شهادت و اسارت اهل و عیال خود را تحمّل نمود؛ زیرا پیوسته و حتّى در روز عاشورا بر آن حضرت عرضه مى‏شد كه یا نصر و پیروزى را انتخاب كنند، و یا لقاءاللّه‏ و معاهده و پیمانى را كه با خدا بسته است، ولى ایشان با اختیار خود آن مقامات عالیه را انتخاب كردند.(1) خدا مى‏داند كه آن‏ها چه مى‏دیدند!

حضرت قاسم ـ علیه‏السّلام ـ راجع به مرگ مى‏گوید: «اَحْلى مِنَ الْعَسَلِ.»(2) شیرین‏تر از عسل است.

ما نمى‏توانیم درجات و مقامات آن‏ها را تعقّل و درك كنیم كه چه خبر بوده و چه درك مى‏كردند و چه مى‏دیدند، همین قدر نقل شده كه امام حسین ـ علیه‏السّلام ـ مقامات اخروى آن‏ها را به آنان نشان داد.

آیا این تعبیر شوخى است؟! ما نمى‏توانیم درجات و مقامات آن‏ها را تعقّل و درك كنیم كه چه خبر بوده و چه درك مى‏كردند و چه مى‏دیدند، همین قدر نقل شده كه امام حسین ـ علیه‏السّلام ـ مقامات اخروى آن‏ها را به آنان نشان داد. این كه نقل شده عابس در روز عاشورا در میدان جنگ در برابر دشمن لخت شد و زره را از تن درآورد،(3) یك كار عادى و آسان نبود، خواست به دشمن بفهماند كه ما از روى عقیده و مرام، راه شهادت را اختیار و انتخاب كرده‏ایم، نه از روى ناچارى و اجبار و تهدید و اكراه و یا به جهت شرم و حیا، بلكه این مرام ما است، و شجاعانه و عاشقانه و داوطلبانه مى‏جنگیم و كشته مى‏شویم و باكى از شهادت نداریم، و طرف مقابل عمر سعد بیچاره و دربند و اسیر ملك «رى» است.(4)



حضرت ابوالفضل ـ علیه‏السّلام ـ نیز با آن فداكارى‏هایش مى‏خواست به آنان بفهماند كه محبّت خدا و محبت دوستان خدا چیز دیگرى است كه تحمّل هرگونه دشوارى و ناگوارى و سختى در راه رسیدن به آن، سهل و آسان و شیرین است.

آیه الله بهجت می‌فرمود:

حجت الاسلام سیّد محمّد باقر شفتى ـ رحمه اللّه ـ به نماز شب بسیار معتقد بود، و بیش از سایر مستحبّات به آن اهمیّت مى داد، به خلاف مرحوم سیّد بحرالعلوم كه صبر مى كرد تا هوا مقدارى روشن شود و آن گاه نماز صبح را مى خواند.

حجت الاسلام سیّد محمّد باقر شفتى ـ رحمه اللّه ـ در اصفهان درست اوّل فجر نماز صبح را به جماعت اقامه مى نمود، با این كه اگر نماز جماعت را به تأخیر مى انداخت، افراد بیشترى حاضر مى شدند؛ ولى ایشان دستور مى داد دو عادل بالاى مناره بروند و پس از مشاهده ى طلوع فجر، بلافاصله اذان صبح بگویند.

به ایشان گفتند:چرا مقدارى صبر نمى كنید تا جمعیّت زیادى براى درك فیض جماعت حاضر شوند؟ در جواب فرمودند: در میان مستحبّات افضل از نماز شب سراغ ندارم.

بنده( حضرت آیت اللّه العظمى بهجت ـ رحمه الله ـ .) خیال مى كنم فضیلت بكا « گریه » بر سیّد الشّهدا ـ علیه السّلام ـ بالاتر از نماز شب باشد ؛ زیرا نماز شب عمل قلبىِ صرف نیست بلكه كَالْقَلْبى است، ولى حزن و اندوه و بُكا عمل قلبى است، به حدّى كه بكا و دمعه از علایم قبولى نماز وتر است.

لذا ایشان براى این كه مردم نماز شب را به جا آورند، اینچنین چاره اندیشى نموده بود كه به دو نفر شخص عادل دستور داده بود تا به طور دقیق وقت فجر تعیین شود و كسانى كه در نماز جماعت حاضر مى شوند، پیش از فجر بیدار شوند و نماز شب بخوانند. بدین ترتیب، قطعا كسانى كه در نماز جماعت ایشان شركت مى كردند نماز شب را هم مى خواندند، و با این كار مردم را به نماز شب وادار مى كرد.



بنده (حضرت آیت اللّه العظمى بهجت رحمه الله) خیال مى كنم فضیلت بكاء «گریه» بر سیّد الشّهدا ـ علیه السّلام ـ بالاتر از نماز شب باشد؛ زیرا نماز شب عمل قلبىِ صرف نیست بلكه كَالْقَلْبى است، ولى حزن و اندوه و بُكاء، عمل قلبى(5) است، به حدّى كه بكاء و دمعه(6) از علایم قبولى نماز وتر است.


منابع:

پایگاه آیت الله بهجت
1. ر.ك: بحارالانوار، ج 45، ص 12؛ دلائل الامامة، ص 71؛ لهوف، ص 101.
2. كلمات الامام الحسین ـ علیه‏السّلام ـ ، ص 402، به نقل از قاسم بن حسن ـ علیهماالسّلام ـ .
3. بحارالانوار، ج 45، ص 29: «أَلْقى دِرْعَهُ وَ مِغْفَرَه»؛ (كلاه‏خود و زره خویش را به كنار انداخت).
4. ر.ك: بحارالانوار، ج 44، ص 305 و 385؛ ج 45، ص 9؛ كشف الغمّة، ج 2، ص 47؛ مثیر الاحزان، ص 50.
5. در روایتى از امام جواد ـ علیه السّلام ـ آمده است: « القَصْدُ اِلى اللّه تَعالى بالقُلُوبِ اَبْلَغُ مِنْ اِتْعاب الجَوارِحِ بالاَعْمالِ »؛ (آهنگ خدا نمودن با دل، از خسته كردن اعضا و جوارح با اعمال [غیرقلبى] رساتر است.) بحار الانوار، ج 67، ص 60؛ ج 75، ص 363؛ كشف الغمّة، ج 2، ص 368.
6. اشك چشم.
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۱۸:۳۳, ۳۰/بهمن/۸۹
شماره ارسال: #4
آواتار
نقل قول:همه ی شما شنیده اید که توشه ی راه تقوا است، اما شما حالا هی تقوا داشته باش و هی توشه جمع کن بدون مرکب کجا می خواهی بروی؟!!!!!
اما مرکب چیست؟
بله مرکب همان حب خدا و محبوبین خداست یعنی اهل بیت و بغض و دشمنیِ دشمنان خدا ودشمنان دوستان خدا
مرسی ،بسیار زیبا که یه مرکب تندرو معرفی شد اینجا
من از این یکی تا الان بی اطلاع بودم

نقل قول:و تازه خداوند تنها عمل متقیانه ای را می پذیرد که خالصانه انجام شده باشد
وحشتناکه که ما هیچکدوم از اعمالمون خالص نیست
خدایی وحشتناک تر از این نیست و بدبختی اینکه خالص کردن اعمال مکافاتی داره که دمار از روزگار آدم درمیاره میگن.

نقل قول:عابس در روز عاشورا در میدان جنگ در برابر دشمن لخت شد و زره را از تن درآورد،(3) یك كار عادى و آسان نبود، خواست به دشمن بفهماند كه ما از روى عقیده و مرام، راه شهادت را اختیار و انتخاب كرده‏ایم،

این هم تکان دهنده بود به شدت آیا اگر آقا امام زمان بیاد و اگر من رو به سربازی و جانفشان خودش قبول کنه من هم یه همچین کاری میکنیم در روز جنگ؟ یعنی چی؟ اینها رفتارشون چطور اینطور شده بوده؟ واقعا جای سواله؟
یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۱۲:۲۷, ۵/اسفند/۸۹
شماره ارسال: #5
آواتار
سلام
اين پست واقعا خيلي برام زيبا و جالب هست و مي مونه.
اين نكته كه "توشه رو جمع كن اما بدون مركب كجا مي خواي بري" واقعا خيلي مهم و اساسي هست اما براي اينكه حب خدا و اهل بيت عليهم السلام را در خودمون به وجود بياريم و ريشه دارش كنيم بايد از كجا شروع كرد و احيانا چه كتبي رو مطالعه كنيم و براي شناخت بهتر آنها آيا بايد مراحل خاصي رو دنبال كنيم؟
خواهشمنم اگه در اين مورد مي تونيد من رو راهنمايي كنيد دريق نكنيد ممنون.
در پناه حق
یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۱۴:۰۲, ۵/اسفند/۸۹
شماره ارسال: #6
آواتار
بزرگان میگن یکی از بزرگترین راه های رشد حب اهل بیت
شاد شدن به شادی های اونها و غمخواری در مصایب اون هاست به خصوص مصیبت فاجعه کربلا
و باید عاجزانه از خدا خواست که خدا محبت محبوبینش رو و بغض دشمنانش رو به ما عنایت کنه و روز به روز اون رو بیشتر کنه و باید بدونیم که هیچ چیز بیشتر از اطاعت امر خدا باعث خوشنودی محبوبین خدا نمیشه
از زیارت های مخصوصه ی ایشان زیاد بخوانید به خصوص زیارت ششم امیر المومنین که در مفاتیح هست و آثار حیرت انگیزی داره و زیارت آل یاسین در مورد آقا امام زمان و زیارت جامعه کبیره که بسیار بسیار مهم هست برای شناخت و ایجاد ارتباط حقیقی با اهل بیت
دعا های هر روز رو هم که مخصوص 14 معصوم هست و در اول مفاتیح اومده از دست ندید و حتماً بخوانید و زیارت عاشوراکه پای ثابت زیارت های محبین و شیعیان اهل بیت هست و به مضامین این زیارات توجه بسیار کنید و حتماً عربی اون روبخونید که اگر عربی خوانده بشه با توجه به معانی زیارت اثر فوق العاده و متفاوتی خواهد داشت انشاالله و با ائمه زیاد صحبت و در دل کنید
هر کسی در بین 14 معصوم با یکی یا عده ای ارتباط دلی خواصی داره
کلهم نورٌ واحد اما هر گلی هم یه بویی داره و انسانها با توجه به طبعشون بیشتر با بعضی میتونند ارتباط عاطفی و قلبی برقرار کنند
با همون معصومی که فکر میکنید بیشتر ارتباط قلبی داری بیشتر دمخور بشید وزیارت بخوانید
از دیگر کارهایی که در روایات اومده و تأکید شده که در رشد حب فی الله و بغض فی الله اثر داره خوندن نماز هایی هر یک از معصومین وهدیه کردن ثوابش به ایشان هست و همینطور قرائت قرآن و صدقه دادن به نیت ایشان و حج ورفتن به نیابت ایشان به خصوص حج به نیابت امام حسن عسگری که ایشان به صورت ظاهری به علت زندانی بودن نتونستند به حج مشرف شوند !!!
و باید یه مقدار هم با زندگی نامه ی 14 معصوم بیشتر آشنابشیم
یکی از بهترین منابعش کتاب ارزشمند منتهی الآمال تألیف شیخ عباس قمی صاحب مفاتیح الجنان هست
التماس دعا
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۲۳:۱۶, ۳۰/فروردین/۹۰ (آخرین ویرایش ارسال: ۳/اردیبهشت/۹۰ ۱:۱۶ توسط مجنون الحسین.)
شماره ارسال: #7
آواتار
نقل قول:مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها وَ هُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ (نمل 89)
هر کس كارِ نيك را بیاورد پاداشى بهتر از آن دارد و آنان از وحشت آن روز ايمنند
وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلاَّ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (نمل 90)
هر كس كار بد را انجام دهد آنها به رو در آتش سرنگون شوند آيا جز در مقابل اعمالى كه مى‏كرده‏ايد سزايتان مى‏دهند


در روضة الواضعین ص 106 آمده است که امام باقر علیه السلام فرمود: مراد از حسنه ولایت و روش علی علیه السلام است و مراد از سیئه دشمنی و بغض و کینه ی اوست که با آن هیچ عملی مقبول نمیگردد

در کافی از امام صادق علیه السلام از پدر بزرگوارشان از امیر مؤمنان روایت شده است که در مورد این آیه فرموده اند: حسنه، شناخت ولایت و محبت ما اهل بیت است و سیئه، انکار ولایت و دشمنی با ما اهل بیت است

این ایات رو میخوندم اما تا الان نمیدونستم طبق این احادیث شریف مراد از حسنه و سیئه حب و بغض ائمه علیهم السلام هست.
"الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایه امیرالمومنین والائمه المعصومین علیهم السلام"
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۱۴:۰۸, ۸/شهریور/۹۰
شماره ارسال: #8
آواتار
(۵/اسفند/۸۹ ۱۴:۰۲)علی 110 نوشته است:  بزرگان میگن یکی از بزرگترین راه های رشد حب اهل بیت
شاد شدن به شادی های اونها و غمخواری در مصایب اون هاست به خصوص مصیبت فاجعه کربلا
و باید عاجزانه از خدا خواست که خدا محبت محبوبینش رو و بغض دشمنانش رو به ما عنایت کنه و روز به روز اون رو بیشتر کنه و باید بدونیم که هیچ چیز بیشتر از اطاعت امر خدا باعث خوشنودی محبوبین خدا نمیشه
از زیارت های مخصوصه ی ایشان زیاد بخوانید به خصوص زیارت ششم امیر المومنین که در مفاتیح هست و آثار حیرت انگیزی داره و زیارت آل یاسین در مورد آقا امام زمان و زیارت جامعه کبیره که بسیار بسیار مهم هست برای شناخت و ایجاد ارتباط حقیقی با اهل بیت
دعا های هر روز رو هم که مخصوص 14 معصوم هست و در اول مفاتیح اومده از دست ندید و حتماً بخوانید و زیارت عاشوراکه پای ثابت زیارت های محبین و شیعیان اهل بیت هست و به مضامین این زیارات توجه بسیار کنید و حتماً عربی اون روبخونید که اگر عربی خوانده بشه با توجه به معانی زیارت اثر فوق العاده و متفاوتی خواهد داشت انشاالله و با ائمه زیاد صحبت و در دل کنید
هر کسی در بین 14 معصوم با یکی یا عده ای ارتباط دلی خواصی داره
کلهم نورٌ واحد اما هر گلی هم یه بویی داره و انسانها با توجه به طبعشون بیشتر با بعضی میتونند ارتباط عاطفی و قلبی برقرار کنند
با همون معصومی که فکر میکنید بیشتر ارتباط قلبی داری بیشتر دمخور بشید وزیارت بخوانید
از دیگر کارهایی که در روایات اومده و تأکید شده که در رشد حب فی الله و بغض فی الله اثر داره خوندن نماز هایی هر یک از معصومین وهدیه کردن ثوابش به ایشان هست و همینطور قرائت قرآن و صدقه دادن به نیت ایشان و حج ورفتن به نیابت ایشان به خصوص حج به نیابت امام حسن عسگری که ایشان به صورت ظاهری به علت زندانی بودن نتونستند به حج مشرف شوند !!!
و باید یه مقدار هم با زندگی نامه ی 14 معصوم بیشتر آشنابشیم
یکی از بهترین منابعش کتاب ارزشمند منتهی الآمال تألیف شیخ عباس قمی صاحب مفاتیح الجنان هست
التماس دعا

محبت اهل بیت را داشته باشیم کافی است و در اخر به بهشت میرویم
مسیحیت (پولس) اعتقاد به فدا شدن خدوند (عیسی) به تنهایی ما را نجات میدهد و به شریعت نیازی نیست

شرکت در مجالس اهل بیت وعزاداری و شادی برای اهل بیت
دعا ذکر نماز مستحبی و.. مستحبی
روزی که باور کنم اسلام همیناست دیگه مسلمان نمیمانم

حب علی ع موجب رستگاری میشه یا اکرام ایتام؟
حب حسین ع موجب رستگاری میشه یا زندگی با عزت و جهاد با ذلت و ظلم؟
حب امام زمان ع موجب رستگاری میشه یا جهاد برای عدالت ازادی استقلال؟

حب اهل بیت ما را به هیج جا نمیبره
مثل اهل بیت شدن (در حد توان خودمان) ما را بالا میبره
----------
این حرفها نظرات شخصی بود
و مخالف فرمایشات روحانیون است و صرفا جهت تشویش اذهان عمومی بود
یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۱۴:۴۷, ۸/شهریور/۹۰
شماره ارسال: #9
آواتار
برادر عزیزم . گویا معنی حب را درست متوجه نشده اید .
در روایات معنی حب را جستجو کنید
یا حق
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
۲۳:۳۳, ۸/شهریور/۹۰
شماره ارسال: #10
آواتار
حب که به حرف نیست دوست من

شما نمیتونی ادعا بکنی استقلالی هستی و در ورزشگاه در جایگاه هواداران پرسپولیس بنشینی و کاری کنی که باعث خوشحالی پرسپولیسی ها بشه

مسئله بسیار ساده هست

حب اگر واقعی باشه باعث میشه محب کاری نکنه که محبوبش ناراحت بشه و اتفاقاً کارهایی میکنه که محبوبش رو خوشحال کنه


خوب اهل بیت بیش از هر چیزی از چه چیز بیزارند؟
از معصیت و نافرمانی خدا

و بیش از هر چیزی از چه چیز خوشحال میشوند؟
اطاعت خدا


اما اگر کسی بالاترین عبادات رو هم به جا بیاره اما حب اهل بیت رو نداشته باشه، حقیقت ایمان در قلبش وجود نداره
چون ایمان چیزی هست که در قلب مینشیند و هر چیز که در قلب وارد شود از جنس حب و بغض است


و خدا در قرآن تعیین کرده که محبت و بغض چه کسی نشانه ی حقیقی ایمان است

و اگه دوستان مقاله ی اصلی رو هم با دقت مطالعه فرمایند میبینند که بر طبق روایات

ایمان و اعتقاد درست و حب و بغض مورد رضای خدا زیر بنایی است که بعد از آن باید با اعمال صالح ساختمان دین بر این زیر بنا ساخته شود و اعتقاد و حب و بغض ریشه ی ایمان است و میوه ی آن عمل صالح است

متأسفانه گویا مقاله اصلی رو دوستان با دقت مطالعه نفرمودند
ارسال ایمیل به این کاربر یافتن تمامی ارسال های این کاربر
نقل قول این ارسال در صفحه جدید
ارسال پاسخ  به روز آوری


[-]
کاربرانی که این موضوع را مشاهده می کنند:
1 میهمان

پرش در بین بخشها:


بالا