توي قرآن به جاي مردم خلق بود كه فكر كردم كل مخلوقات رو ميگه !
مگه تا حالا نشده قلاب رو بندازي به جاي ماهي اشتباهي لنگه كفش بگيري
شما راست ميگيد . اشتباه از من بود
. من بايد بيشتر توجه ميكردم
واقعا هم عذر ميخوام ( هم از آقا علي هم از بقيه ي دوستان كه وقتشون رو ميزارند تا پيام منو بخونند )
یاشار جان نمیدانم
اما فکر میکنم در سایت تبیان بتونی یه چیزایی بپرسی
یه سرچی در گوگل بزن برادر
اگه کسی هم میدونه چه سایتی به سوالات مربوط به قرآن پاسخ میده بگه
(۱۰/اسفند/۹۰ ۱۴:۰۵)yashar1374 نوشته است: [ -> ]به نام خدا
ميخواستم ببينم آيا هدف خلقت انسانها هم بر فرشته ها و جن ها هم تاثير ميزاره ؟
چون وقتي در روز قيامت صور اسرافيل زده ميشه همه و همه ، همه چيز و حتي خود اسرافيل ميميره و تنها خدا ميمونه .
دوما مردن فرشته ها و بازهم زنده شدن اونها چه دليلي داره ؟
سوما مردن انسانها چه دليلي داره ؟ مثلا به جاش ميتونستند كه با دميدن اولين شيپور همرو زنده كنند ! ديگه لازم نبود همه بميرن !
البته ميدونم كه همه ي اين سوالها جواب داره و هدفم ايجاد شبهه و شك در دل بقيه نيست . فقط جوابشو ميخوام بدنم .
يا حق
بسم الله الرحمن الرحیم و لاحول و لاقوة الّا بالله العلی العظیم
با عرض سلام
-دلیل اینکه همه و همه میمیرند و فقط خداوند زنده می ماند فکر می کنم این باشه که: "تا فانی بودن همه (به غیر از خداوند!) و صفت «
حی لایموت» خداوند به اثبات برسه." که البته منطقی هم هست!
-و اما دلیل مردن همه ی انسان های زنده، و زنده شدن مجدد همه ی آنها -العیاذ بالله- کار بیهوده ای که نیست!، میتونه به خاطر صفت "
عادل" بودن پروردگار یکتا باشه؛ تا همه ی انسانها بدون تبعیض واقعه ی مرگ را تجربه کنند.
امیدوارم که دیگه جواب سؤالتون رو گرفته باشید!
التماس دعا، موفق باشید...
(۱۵/اسفند/۹۰ ۲۲:۲۹)حسن.س. نوشته است: [ -> ]پس کسانی که به مرتبه ی قیامت کبری رسیده اند دیگر نفخه ی صور برای آن ها نیست و اگر است عبوری از نشئیه مثالی به مراتب والاتر است که خداوند از انجام کار بی دلیل انجام منزه است ونفخ در صور معنی عرض شده را دارد.
بسم الله الرحمن الرحیم و لاحول و لاقوة الا بالله العلی العظیم
با سلام
من که درست متوجه نشدم منظورتون چیه؟! چون متنتون روون نیست و معنی بعضی از کلمات نظیر «نشئیه» رو حتی توی فرهنگ لغات هم نتونستم پیدا کنم!!
ولی از متنتون استنباط میشه که نفخه ی صور فقط برای انسانهای زنده ی روی زمین هست (
البته اگه اشتباه متوجه نشده باشم!). اما روایتی از امام سجاد (علیه السلام) داریم که می فرمایند: «
صور شاخ بزرگی است که یک سر و دو طرف دارد، و میان طرف پائین که در سمت زمین است تا طرف بالا که در سمت آسمان است به اندازه ی فاصله ی اعماق زمین تا فراز آسمان هفتم است، و در آن سوراخ هایی به تعداد ارواح خلایق می باشد» و روایت دیگری وجود دارد که قسمتی از آن به این صورت است(
البته ممکنه که ادامه ی روایت قبلی که از امام سجاد(علیه السلام) نقل کردیم، باشه!) : «
هنگامى که در آن سوى زمین مى دمد موجود زنده اى بر زمین باقى نمى ماند، و هنگامى که در آن سر آسمانى مى دمد اهل آسمانها همه مى میرند، و بعد خداوند فرمان مرگ به اسرافیل مى دهد و مى گوید بمیر او هم مى میرد».
پس مشخص می شود که نفخه ی صور برای آسمان های دیگر نیز می باشد! و حتی کسانی را که آیه ی قرآن به صورت «
مگر کسی که خدا بخواهد» مستثنی می کند، نیز می میرند؛ به طوری که در سرتاسر عالم هستی هیچ کس زنده نمی ماند به غیر از خدای یکتا،
که هماطور که در پست قبلی گفتم : «صفت «حی لا یموت» خداوند به اثبات می رسد (البته قسمت آبی رنگ نظر خودمه!!!)»
توجه: منابع روایات از توی تفسیر نمونه ی آیت الله مکارم شیرازی، قسمت تفسیر «آیه ی 68 سوره ی زمر» می باشد.
التماس دعا...
سلام
بالاخره جواب سوالمو گرفتم
:
چرا خداوند به ما محبت میکند ؟
چون محبت کردن در ذات است .
اگر به ما محبت نمیکرد چه میشد ؟
آنوقت خدا نبود !
البته روی این سوال بحث طولانیی کردیم و نمیشه با این دو تا جمله پاسخشو داد اما جواب نهایی این بود .
آیت الله مصباح در هدف درونی خدا از خلقت 2 هدف قابل فهم رو برای انسان ذکر می کنند:
1- از دید خارجی خدا هیچ هدفی ندارد.
2- هدف خدا درونی است و چیزی غیر از خودش نمی باشد، پس هدف خلقت می شود چون خدا خودش را دوست دارد خلقت را انجام می دهد.
