۲۵/تیر/۹۲, ۱۱:۴۴
بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
ابتدا به قسمتی از حدیث شریف عنوان بصری توجه فرماید:
سلام
ابتدا به قسمتی از حدیث شریف عنوان بصری توجه فرماید:
فقال : یا أبا عبد الله لیس العلم بالتعلم ، إنما هو نور یقع فی قلب من یرید الله تبارک وتعالى أن یهدیه ، فإن أردت العلم فاطلب أولا فی نفسک حقیقة العبودیة ، واطلب العلم باستعماله ، واستفهم الله یفهمک
.
[/font]حضرت امام صادق علیه السلام فرمود:
ای أبا عبدالله!
علم به آموختن نیست. علم فقط نوری است که در دل کسی که خداوند تبارک و تعالی ارادة هدایت او را نموده است واقع میشود.
پس اگر علم میخواهی، باید در اوّلین مرحله در نزد خودت حقیقت عبودیّت را بطلبی؛
و بواسطه عمل کردن به علم، طالب علم باشی؛ و از خداوند بپرسی تا خدای تا خدا تو را بفهماند
گفتم: ای أبا عبدالله! حقیقت عبودیّت کدام است؟ گفت: سه چیز است: ...
[font=Tahoma]منبع : بحار الأنوار - العلامة المجلسی ج 1 ص 224
در پایان پیشنهاد اکید می که متن ترجمه این حدیث شریف از امام صادق علیه السلام را حتماً با تدبر و تأمل فراوان مطالعه فرماید: http://samamos.persianblog.ir/post/231
.
و اما نکته ی مهم
نه بهتر بگم اَبَر نکته ی این قطعه از حدیث شریف:
.
ببینید دوستان
بندگان خدا اول تکلیف خود را مشخص می کنند با خود
یعنی اول حقیقتاً تصمیم میگیرند تا بندگی خدا کنند
بندگی میسر نمیشود مگر عمل بر طبق امر مولا
.
بعد که حقیقتاً خواستند در هر موردی طبق دستور خدا عمل کنند
یعنی بنا بر عمل کردن داشتند
این سوال پیش می آید که باید چه کنند
بعد برای پاسخ به این سوال می روند سراع اطلاعات!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
.
یعنی اول بنای خود را بر بندگی می گذارند
بعد بر این اساس می فهمند که باید عمل کنند
بعد برای دانستن این که چه باید بکنند
می روند سراغ علم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
.
.
اما ما چی؟
ما دقیقاً برعکس
.
اول از روی کنجکاوی، بازیگوشی، یا به قصد باد کردن نفس و تحویل دادن اطلاعات به دیگران یا... و خلاصه هر نیتی جز صرفاً به قصد عمل کردن می ریم سراغ اطلاعات
.
بعد اگه حال کردیم شاید به بعضی از آنها عمل کنیم!
.
بعد معلوم نیست تازه این عمل هم خالص به قصد بندگی و اطاعت خدا است یا...
.
.
خلاصه مسیر ما غالباً کاملاً برعکس بندگان حقیقی خداست در رفتن به سراغ اطلاعات
.
و این میشود که اطلاعات به جای آنکه مانند نور باشد در قلب ما همان گونه که امام صادق در کلام نورانی خود فرمودند علم نوری است که خدا در قلب بنده ای که طالب بندگی است قرار می دهد تبدیل به حجاب ظلمت می شود و اگر با خود عجب و غرور ... نیاورد معلوم نیست با ما چه خواهد کرد
.
یک بار عزیزی به من گفت
علمی که به عمل نیاید، و به قصد عمل هم آموخته نشود توشه ی آتش است
.
گفتم پس همان بهتر که نرویم اصلاً سراغش
.
گفتند نمی شود
.
گفتم چرا؟
.
گفتند
.
چون فردای قیامت می پرسند چرا نرفتی دنبال علم؟
مگر اینهمه نعمت ندادیم و ... که به غفلت بخوری؟
.
.
خلاصه، نه راه توجیهی برای نرفتن دنبال علم هست
نه راه توجیهی برای رفتن به دنبال علم و عمل نکردن به آن
.
.
والسلام
.
التماس دعا برای پدر و مادرم