تالار گفتگوی بیداری اندیشه

حضرت زهرا سلام الله عليها در سوگ مادر

بسم الله الرحمن الرحیم

السلام علیک یا خدیجه الکبری

السلام علیک یا من انفقت ماله فی نصرة سید الانبیا

یا ام المومنین



کوچه‏ های شهر را غمی سنگین فرا گرفته است. فضای مکه گویی آکنده از اندوه است!
کعبه نیز چند روزی است بر فرشته‏ای لبخند نمی‏زند و مگر می‏توان چهره نورانی رسول‏ خدا ص را گرفته و اندوهناک دید و بی‏ تفاوت بود؟!
وقتی شب پیش، یکی از اصحاب در کنار زمزم، آهسته در گوش دیگری گفت: «خدیجه همسر رسول‏خدا ص سخت بیمار است»، زمزم گویی دیگر نمی‏جوشید، اشک می‏افشاند! حتی سنگریزه‏های حرم نیز دریافته‏ اند دل رسول‏ خدا ص از چه لبریز غم است.
این رسول‏خداست که از خانه بیرون می‏آید؛ چقدر شکسته شده! آه، این قطرات اشک است که از چشمان آسمانی‏اش می‏ریزد؛ چه شده؟ خدای من، چه بر زبان زمزمه می‏کند؛ «انّا لِلّهِ وَ اِنّا اِلَیْهِ راجِعُونَ»

التماس دعا.

لحظاتی که نشستی بغل بستر من
این قَدَر گریه نکن فاطمه جان در بر من
می‌روم زود ز پیش تو دلیلش این است
که نبینم چه می‌آید به سر کوثر من
می‌روم تا که نبینم که به ضرب سیلی
چه می‌آرند به روز گل نیلوفر من
پدرت گفته که پهلوی تو را می‌شکنند
وای از صدمه‌ی مسمار و گل پرپر من
وسط هجمه‌ی مردم تو صدا خواهی زد:
محسنم کشته شد ای وای بیا مادر من