تالار گفتگوی بیداری اندیشه

سلام

ممنون از توضیحاتتون
یعنی حضرت حق که علت همه ی مخلوقات است اگر آنی توجه ش رو از ما برداره دیگه مایی وجود نداره.
یا اینکه اگر لحظه ای ولی خدا در عالم نباشد، عالمی نخواهد بود. درسته ؟
الان ولی خدا چه علتی میشه؟

بله... همین است. و حتی بالاتر میخواهم عرض کنم که اصلا ما در محضر حضرت حق جلوه ای نداریم، در فلسفه از وجود ما به وجود ظلی (یعنی سایه ای) و یا وجودی همچون موج آب یاد میکنند.


موج آب چیزی غیر از آب نیست، استقلالی از خودش ندارد. ما هم همینگونه ایم....


ببینید اینکه میگویند یک جهان بینی فلسفی می تواند زندگی و کلا رویکرد ما را حذف کند همین است، شما فرض کنید حقیقتا این نگاه و دید در جان و دل ما رسوخ کند.... چه محشری میتوانیم برپا کنیم.


حضرت ولی مسلما علت تامه ما نیستند، این حضرات علت فاعلی و غایی ما در طول علت حضرت حق می باشند... دعا کنید عمری باشد در تاپیکی بحث چگونگی افاضه وجود را که به حق موضوعی مهم است شرح دهیم.


در مورد عرائض بالا باز اگر سوالی بود در خدمتیم.

سلام، ممنون از وقتی که گذاشتین
شنیدن کی بود مانند چشیدن و درک کردن
خوش به حال چشیده ها

الهی! موج از دریا خیزد و با وی آمیزد و در وی گریزد و از وی ناگزیر است، انّا لله و انّاالیه راجعون

(۲/مهر/۹۲ ۱۴:۴۳)mahpare نوشته است: [ -> ]

شما فرض کنید یکی کلا اعتقاد نداره حضرت محمد (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرستاده خداست... چی میگید بهش؟؟؟

با ابن متن هایی که نوشتید میشه جوابش رو داد؟

البته من اینجوری نیستما. ولی اینایی که شما نوشتید انگار یه سری عالم و عارف نشستن واسه خودشون اثبات کردن که پیامبر باید باشه و ....

بعد خودشونم گفتن به به! چقدر خوب اثبات شد

1- اگر از سوی خداست آنگاه دارای تناقض نیست
2- دارای تناقض نیست
=> از سوی خداست.

ساده ترین مغاطله ای که این استدلال ازش رنج می بره Affirming the consequent هست. (بدون در نظر گرفتن مغالطه های دیگر)

نقل قول:ساده ترین مغاطله ای

این مغالطه نیست جناب سلمان می گوید: با در نظر گرفتن شرایط نزول قرآن من جمله شرایط زمانی و مکانی و پیامبری که می فرماید: از طرف خدا آمده اتفاقا این را راه خوبیست.چون کلامی که از طرف خدا بیاید هیچ گونه تناقضی و تجدیدی نباید در آن بشود

شما به عرض بنده دقت کردید؟ چون شما دقیقا همین مغلطه رو دوباره تکرار کردید.

هیچ گاه از حکم نمی شه به فرض رسید. این صحیح هست (البته با ارفاق) که کلامی که از طرف خدا بیاید هیچ گونه تناقضی و تجدیدی نباید در آن بشود. اما با فرض صحت این گزاره که هیچ گونه تناقضی در آن نیست به فرض که کلام خدا بودن هست نمی رسیم.

اما برعکس، این فرض هم که اگر در متنی تناقض نیابیم، از طرف خدا آمده هم ما رو به نتیجه دلخواه نمی رسونه. ما دلیلی نداریم که متن فاقد تناقض از طرف خدا (وجود مطلق) آمده باشه؛ بلکه ممکنه هر علت نامکشوف دیگه ای داشته باشه. یک نفر حداکثر می تونه ادعا کنه مولف چنین متنی انسان عادی نیست.

بسم الله الرحمن الرحیم

(۹/تیر/۹۳ ۱۳:۱۴)سـلمان نوشته است: [ -> ]نوشته های انسانها چطورند؟ ناقص
چون علم انسانی یه چیز روبه رشد هست، پس همواره ناقص است.
و اگر ادعای کامل بودن رو بکنند، دچار تناقض میشوند

ساده اینکه:
کلامی: اگر دارای تناقض است آنگاه از سوی خدا نیست
معناش میشه اینکه:
کلامی: اگر از سوی خداست آنگاه دارای تناقض نیست

بنده میخواستم اینطور بنویسم که:
علم هدایت(که موضوع قرآن است) وقتی از سوی غیر خدا باشه، چون کامل نیست و تمام روابط میان پدیده ها در اون گنجانده نشده، پس نمیتونه نقصی نداشته باشه یا متناقض نباشه.

پس باید مینوشتم:

کلامی: اگر از سوی خدانیست آنگاه دارای تناقض است
معناش میشه اینکه:
کلامی: اگر دارای تناقض نیست آنگاه از سوی خدا است

که به این وسیله تصحیح میکنم.

در قرآن تناقضی نیست، پس از سوی خداست.