تالار گفتگوی بیداری اندیشه

آیت «بهمن» و آیت «دومینو»

«آیت بهمن»

اگر به نحوۀ تشکیل بهمن توجه کنیم، درمیابیم که این پدیدۀ طبیعی از به هم پیوستن ذرات کوچک برف در ارتفاعات کوه ایجاد میشود. این ذرات رفتهرفته روی هم انباشته میشود و تودهای از برف را به سمت دامنۀ کوه روانه میکند. بهمن از موانع سر راه خود عبور کرده، اکثر دستسازههای بشر و مانعهای طبیعی را ویران میکند. به عبارتی عبور تودۀ بهمن قطعا همراه با تخریب است، این تخریب میتواند برای درختان باشد یا خانههای کوهستانی و یا سایر اجسام.

آیت این پدیدۀ طبیعی را میتوان اینگونه تشریح کرد:

اشتباهات انسان، به مثابه ذرات و گلولههای کوچک برف است که

- هرقدر اشتباهات کوچک روی هم انباشته شود، بزرگتر و خانمانسوزتر میشود

- سلسلۀ خطاها، هرچه به پیش رود سختتر میتوان جلوی آن را گرفت

- اشتباهات جبرانناپذیر از یک خطای کوچک آغاز میشود

«آیت دومینو»

سقوط بهمن، تئوری دومینو را نیز به یاد ما می آورد؛

برخی اشتباهات مثل بهمن غیرقابل بازگشت و جبران است، اما مبتنی بر نظریۀ مهرهها، در دومینوی اشتباهات، یک اشتباه ارتکاب اشتباهات دیگر را در پی خود دارد؛ عبارت مشهور و صحیح «دروغ، دروغ میآورد» مثال قابل لمسی است که برای این امر میتوان به آن اشاره کرد.

اما براساس آیت دومینو، نوع دیگری از اشتباه وجود دارد که اگر جلوی آن گرفته شود راه بازگشتی برای انسان باقی میگذارد؛ بنابراین میتوان گفت ضربالمثل زیر در این خصوص کاملاً صادق است:

«جلوی ضرر هر جا گرفته شود منفعت است.»

این اشتباهات

- گاهی خطای شرعی یا گناه است؛ مثل دروغ

- گاهی یک اشتباه استراتژیک است؛ مثل اشتباهاتی که هر از گاهی از نمایندگان پارلمان یا دیپلماتهای کشورهای مختلف سرمیزند

- گاهی هم خطا، خطای قانونی است.

که با تصمیمسازی درست و بهنگام برای جبران، میتوان تا حدودی از میزان زیان آن جلوگیری کرد.

همانطور که در این آیۀ امیدبخش برای بازگشت از گناه میخوانیم:

اِنّـهُ هُـوَ تَوّابُ الرَّحیــم
او همانا بسیار توبهپذیر و مهربان است

SAViOR