آیت «بهمن» و آیت «دومینو»

[SAViOR]

آیت «بهمن» و آیت «دومینو»

«آیت بهمن»

اگر به نحوۀ تشکیل بهمن توجه کنیم، درمیابیم که این پدیدۀ طبیعی از به هم پیوستن ذرات کوچک برف در ارتفاعات کوه ایجاد می­شود. این ذرات رفته­رفته روی هم انباشته می­شود و توده­ای از برف را به سمت دامنۀ کوه روانه می­کند. بهمن از موانع سر راه خود عبور کرده، اکثر دست­سازه­های بشر و مانع­های طبیعی را ویران می­کند. به عبارتی عبور تودۀ بهمن قطعا همراه با تخریب است، این تخریب می­تواند برای درختان باشد یا خانه­های کوهستانی و یا سایر اجسام.

آیت این پدیدۀ طبیعی را می­توان این­گونه تشریح کرد:

اشتباهات انسان، به مثابه ذرات و گلوله­های کوچک برف است که

- هرقدر اشتباهات کوچک روی هم انباشته شود، بزرگ­تر و خانمان­سوز­تر می­شود

- سلسلۀ خطاها، هرچه به پیش رود سخت­تر می­توان جلوی آن را گرفت

- اشتباهات جبران­ناپذیر از یک خطای کوچک آغاز می­شود

«آیت دومینو»

سقوط بهمن، تئوری دومینو را نیز به یاد ما می آورد؛

برخی اشتباهات مثل بهمن غیرقابل بازگشت و جبران است، اما مبتنی بر نظریۀ مهره­ها، در دومینوی اشتباهات، یک اشتباه ارتکاب اشتباهات دیگر را در پی خود دارد؛ عبارت مشهور و صحیح «دروغ، دروغ می­آورد» مثال قابل لمسی است که برای این امر می­توان به آن اشاره کرد.

اما بر­اساس آیت دومینو، نوع دیگری از اشتباه وجود دارد که اگر جلوی آن گرفته شود راه بازگشتی برای انسان باقی می­گذارد؛ بنابراین می­توان گفت ضرب­المثل زیر در این خصوص کاملاً صادق است:

«جلوی ضرر هر جا گرفته شود منفعت است.»

این اشتباهات

- گاهی خطای شرعی یا گناه است؛ مثل دروغ

- گاهی یک اشتباه استراتژیک است؛ مثل اشتباهاتی که هر از گاهی از نمایندگان پارلمان یا دیپلمات­های کشورهای مختلف سر­می­زند

- گاهی هم خطا، خطای قانونی است.

که با تصمیم­سازی درست و بهنگام برای جبران، می­توان تا حدودی از میزان زیان آن جلوگیری کرد.

همان­طور که در این آیۀ امیدبخش برای بازگشت از گناه می­خوانیم:

اِنّـهُ هُـوَ تَوّابُ الرَّحیــم
او همانا بسیار توبه­پذیر و مهربان است