تالار گفتگوی بیداری اندیشه

صفحه: 1 2 3 4 5 6 7 8

[تصویر: Veladat-Mola-Ali-www-abbasieh-ir-.jpg]

ابوذر غفاري فرمود: شبي آقايم حضرت محمد(صلي الله عليه و آله ) به حضرت اميرالمؤمنين (صلوات الله عليه) فرمود:

هنگام صبح به طرف كوه هاي بقيع برو و بر مكان بازي از آن زمين بايست! چون خورشيد طلوع كرد بر او سلام كن! خداوند به او دستور داده است تا با صفاتي كه در تو هست، به تو جواب بدهد...

چون صبح شد اميرالمؤمنين همراه ابوبكر و عمر و جماعتي از مهاجرين و انصار به راه افتادند تا به بقيع رسيد و از مكان بلندي از زمين بالا رفت. وقتي خورشيد طلوع كرد آن حضرت فرمود: سلام بر تو اي خلق جديد خداوند كه مطيع او هستي...

در اين هنگام صدائي رعدآسا از آسمان شنيدند كه كسي مي گفت: و سلام بر تو اي اول و اي آخر و اي ظاهر و اي باطن و اي آنكه بر همه چيز آگاهي...

وقتي ابوبكر و عمر و مهاجرين و انصار كلام خورشيد را شنيدند، غش كردند و بعد از ساعاتي به حال آمدند كه اميرالمؤمنين علي (عليه السلام) از آن مكان رفته بود...

همگي نزد پيامبر آمدند و عرض كردند: تو مي گوئي كه علي بشري همچون ماست! در حاليكه خورشيد او را به خطاب هايي كه خدا خود را به آنها مي خواند مخاطب قرار داد...

پيامبر فرمود: چه شنيديد؟! شنيديم كه مي گفت: سلام بر تو اي اوّل
حضرت فرمود: راست گفته است؛ او اولين كسي است كه به من ايمان آورده است
گفتند: شنيديم كه مي گفت اي آخر
حضرت فرمود: درست گفته است، او آخرين كسي است كه همراه من خواهد بود؛ مرا غسل داده و كفن مي كند و داخل قبرم مي نمايد
گفتند: شنيديم كه مي گفت اي ظاهر
حضرت فرمود: درست گفته ؛ تمام علم من براي او ظاهر شده است
گفتند شنيديم كه مي گفت اي باطن
حضرت فرمود: راست گفته ؛ همه ي اسرار مرا در باطن خويش نگاه داشته است
گفتند شنيديم كه مي گفت اي آنكه بر همه چيز آگاهي
حضرت فرمود: راست گفته است! اوست كه عالم به حلال و حرام و واجبات و سنت ها (مستحبات) و آنچه مانند اين ها ست.»

در اينجا همگي برخاستند و گفتند: محمد ما را در ظلمت و تاريكي قرار داد و از مسجد خارج شدند.

اسرار آل محمد صفحه 289

لعنت خدا بر کسانیکه با آگاهی تمام باز به انکار فضائل مولانا علی بن ابیطالب(علیه السلام) میپردازند

سلام

بیعت

پس از اتمام خطبه ، صدای مردم بلندشد که : « آری، شنیدیم و طبق فرمان خدا و رسول با قلب و جان و زبان و دستمان اطاعت می کنیم » بعد به سوی پیامبر و امیرالمؤمنین
(علیهما السلام)
ازدحام کردند و برای بیعت سبقت می گرفتند و با ایشان دست می دادند.

ازسویی حضرت درروزغدیرفرمودند:«به من تبریک بگویید،به من تهنیت بگویید،زیرا خداوندمرابه نبوت واهل بیتم را به امامت اختصاص داده است» و ازسوی دیگر پیامبر
(صلی الله علیه وآله وسلم)
به منادی خود دستور دادندتا بین مردم گردش و این خلاصه غدیر را تکرار کند« مَن کُنتُ مَولَاهُ فَهَذَ ا عَلیٌّ مَولَاهُ،اللَّهُمَّ وَالِ مَن وَالَاهُ وَعَادِ مَن عَادَاهُ وَانصُرمَن نَصَرَهُ وَ اخذُل مَن خَذَلَهُ »تا به عنوان تابلویی از غدیر در ذهنها نقش ببندد .

پیامبر
(صلی الله علیه وآله وسلم)
پس از فرود از منبر دستور دادند تا دو خیمه برپا شود . یکی را مخصوص خود قرار دادند و در آن جلوس فرمودند و به امیرالمؤمنین
(علیه السلام)
دستور دادند تا در خیمه دیگر جلوس نماید ، و امر کردند تا مردم جمع شوند . پس از آن مردم دسته دسته در خیمه پیامبر
(صلی الله علیه وآله وسلم)
حضور می یافتند و با آن حضرت بیعت نموده و تبریک و تهنیت می گفتند . سپس در خیمه مخصوص امیر المؤمنین
(علیه السلام)
حاضر می شدندو به عنوان امام و خلیفه بعد از پیامبر شان با آن حضرت بیعت میکردند و به عنوان « امیرالمؤمنین » بر او سلام می کردندو این مقام والا را تبریک می گفتند این برنامه چنان حساب شده بود که همه مردم در آن شرکت کردند . ولی ابوبکر و عمر ( با آنکه پیش از همه خود را برای بیعت به میان انداخته بودند و البته بلافاصله بعد از رحلت و شهادت پیامبر اولین کسانی بودند که بیعت خدا را شکستند ) قبل از بیعت به صورت اعتراض پرسیدند : آیا این امر از طرف خداوند است یا از طرف رسولش ( یعنی : از جانب خود می گویی ؟) حضرت فرمود :« از طرف خدا و رسولش است . آیا چنین مسئله بزرگی بدون امر خدا وند می شود ؟ و نیز فرمودند: «آری حق است از طرف خدا و رسولش که علی، امیرالمؤمنین است ».

پیامبر
(صلی الله علیه وآله وسلم)
دستور دادند تا زنان هم با آن حضرت بیعت کنند و به عنوان «امیرالمؤمنین » سلام کنند و به حضرتش تبریک و تهنیت بگویندو این دستور را در باره همسران خویش مؤکّد داشتند .

بر ای این منظور دستور دادندتا ظرف آبی آوردند و پرده ای بر روی آن زدند بطوری که زنان درآن سوی پرده با قراردادن دست خود درآب وقراردادن امیرالمؤمنین
(علیه السلام)
دست خود را در سوی دیگر با آن حضرت بیعت کنندو بدین صورت بیعت زنان هم انجام گرفت برنامه بیعت تا سه روزادامه داشت واین مدت را حضرت در غدیر اقامت داشتند وبه این ترتیب همه جمعیت ازمرد و زن بدون استثناء با امیرالمؤمنین
(علیه السلام)
بیعت کردند.

پیامبر در این مراسم عمامه خود را که سَحاب نام داشت ، به عنوان تاج افتخار بر سر امیرالمؤمنین
(علیه السلام) بستند و انتهای عمامه را بر دوش آن حضرت قرار دادند .

در مر اسم سه روزه غدیر حسّان بن ثابت شاعر بز رگ عرب هم حضور داشت و با اجازه پیامبر اولین غدیریه را که همانجا سروده بود در مقابل همه حضار قرائت کرد .

همچنین حاضرین پس از خطبه پیامبر
(صلی الله علیه وآله وسلم)
مردی زیبا صورت و خوشبوی را دیدندکه در کنار مردم ایستاده بودو می گفت :

[/font][font=Tahoma]

« به خدا قسم روزی مانندامروز هرگز ندیدم . چقدر کار پسر عمویش را مؤکّد نمود، و برای او پیمانی بست که جز کافر به خداوند و رسولش آن را بر هم نمی زند . وای بر کسی که پیمان او را بشکند».

در اینجا عمر نزد پیامبر
(صلی الله علیه وآله وسلم)
آمد و گفت : شنیدی این مرد چه گفت ؟! حضرت فرمود آیا او را شناختی ؟ گفت نه حضرت فرمود : « او روح الأمین جبرئیل بود . تو مواظب باش این پیمان را نشکنی ، که اگر چنین کنی خدا و رسول و ملائکه و مؤمنان از تو بیزار خواهند بود»!

http://www.nooreghadir.blogfa.com/post/74

سلام

الامام الوالد الشفیق

«امام؛ رفیقی است همراه، و پدرى است مهربان، و برادری همدم، و مادری بسیار دل‌سوز به فرزند کوچک، و پناهگاه بندگان در حوادث ناگوارست.»

اين كلمات نوراني را از زبان امام مهربانمان - امام رضا عليه‌السلام - در سفرشان به ايران (مرو) شنيديم.
امام پدر ماست. براستي پدر ماست. پيامبر رحمت هم فرمود: «أَنَا وَ عَلِيٌّ أَبَوا هَذِهِ الْأُمَّةِ» : «من و علي عليه‌السلام پدران اين امّتيم.» (عيون‏أخبارالرضا‌عليه‌السلام 2/85 ح29)

آن‌هم چه پدري؟ مهربان‌ترين. آيا از خداوند مهربان‌تر سراغ داريم؟ امام خليفة‌الله است؛ جانشين خدا. او مهربان‌ترين است. او مظهر رحمت خداست. امام باقر عليه‌السلام فرمود: «نَحْنُ رَحْمَةُ اللَّهِ عَلَى خَلْقِهِ» : «ماييم رحمت خداوند بر آفريدگانش.» (امالي شيخ‌طوسي/654 ح4)

پس پدر مهربان‌مان از يادمان نرود. «الْإِمامُ ... الْوالِدُ الشَّفيقُ» : «امام پدري است مهربان.»
(كافي 1/198 ح1)

یا امیرالمؤمنین افتخار ما این است که شما پدر ما هستید، پیامبر فرمودند من و علی پدران این امّت هستیم، پدر جان چون فرزندان یعقوب از شما طلب می کنیم برای ما استغفار کنید و ما سیه رویان را ببخشید،

سلام

الحَمدُ لله الذی جَعلنا مِنَ المُتِمَسکینَ بِوِلایَة امیرالمؤمنین علی بن ابیطالبوالائمه المعصومین علیهم السلام

سلام

یا مظهر العجائب

باز مرا سوی لبِ خُم کشید

قصه ی دریا به تلاطم کشید

آمد و طوفان من آغاز شد

باز دری رو به دلم باز شد

ساقی افلاک! سلامٌ علیک!

ای پدر خاک! سلامٌ علیک!

وای اگر باز جوابم دهی

شعر بخوانم، تو شرابم دهی

دست تو را عشق که بالا گرفت

دست تو نه دست خدا را گرفت

بر نکش از چهره تو کامل نقاب

تا نپرستند تو را بوتراب!

روح امین پیش تو پر باز کرد

با تو محمد سخن آغاز کرد

نوح شده غرق تو ای ناخدا

کشتی او را برسان تا خدا

قطره تو را دیده و دریا شده

«خاک ضعیف از تو توانا شده»

بَه! بِه تو و تیغ بلاجوی تو

شیری و شیران همه آهوی تو

بر سر ذوق آمده پروردگار

بس که می آید به تو این ذوالفقار

کار هزار آیت اعظم کنی

گوشه ی ابرو تو اگر خم کنی

ای خط توصیف تو بی خاتمه

جلوه ی ظاهر شده ی فاطمه

اول و آخر سر یک موی تو

ظاهر و باطن تو و بانوی تو

کشتی خلقت به هدف می رسد

تا که به ایوان نجف می رسد [تصویر: 94864197430732137579.jpg]

(قاسم صرافان)

[/b]

در وصف عشق...

معجزه پیامبر
علی(علیه السلام) از معجزات پیامبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) بود مانند معجزه عصا برای موسی و زنده کردن مردگان برای عیسی .(ص 111)

محمد بن اسحاق واقدی

سیاست علی
آنان که گفته اندک علی باسیاست آشنا نبود می خواهند علی , معاویه پسر ابی سفیان باشد , ولی علی جز این نمیخواهد که پسر ابوطالب باشد .(ص 835 )

جرج جرداق مسیحی

منبع : امیر المومنین علی بن ابی طالب, احمد رحمانی همدانی , ترجمه :حسین استاد ولی

سلام

مولاي ما نمونه ديگر نداشته است

اعجاز خلقت است و برابر نداشته است

وقت طواف دور حرم فكر مي كنم

اين خانه بي دليل ترك بر نداشته است

يا غير لافتي صفتي در خورش نبود

يا جبرئيل واژه اي بهتر نداشته است

اين شعر استعاره ندارد براي او

تفصير ما كه نيست برابر نداشته است

(علي فاني اينو خونده )

[/b]

در وصف عشق...

علی یعنی شکوه آفرینش
فروغی نو ز روح آفرینش

علی یعنی تمام عشقبازی
علی یعنی جهانی تکنوازی

علی یعنی بلندای امامت
علی یعنی وجودی با شهامت

علی فخر جهان آفرینش
معّمای نهان آفرینش

علی یعنی تمام مرد بودن
میان جمع ، امّا فرد بودن

سکوتی آهنین ، معنای او بود
خرابه ، گوشه اش ، دنیای او بود

به یک چشمش فقیر و بی نیازی است
به هر حرفش ، هزاران رمز و راز است

علی یعنی فقیری غرق ثروت
لباسی ژنده ، وحشتناک هیبت

علی یعنی جواب هر سؤالی
توانایی به هر امر محالی

علی یعنی عذاب پینه دست
علی یعنی ز جام عاشقی مست

علی یعنی شکم را ، سنگ بستن
کمر بر کشتن نیرنگ بستن

علی یعنی زره ، بی پشت کردن
برای روی ظلمت ، مشت کردن

علی یعنی عدالت تا عدالت
حفاظت از ره حق ، تا شهادت

علی یعنی سلوکی با دل چاه
گذر از لبّه تیغ گذرگاه

علی یعنی سکوت حرف دامن
عقیل و دست جهل و سوز آهن

علی یعنی مرام پاکبازی
تمام زجر و از این زجر ، راضی

علی یعنی عطش بر جنگ کردن
تمام عرصه بر خود تنگ کردن

علی یعنی به شب همراز بودن
به هر بیقوله ای دمساز بودن

تمام عشق ، در دستان او بود
گلیم کهنه ای سامان او بود

علی یعنی خدا را فرد دیدن
کنار خود دو صد نامرد دیدن

علی یعنی دلیل خلقت روز
یگانه مشعل خورشید افروز

علی بر کفشهایش وصله می دوخت
تمام شب زجهل خلق می سوخت

علی یعنی ز عالم سیر بودن
یگانه همدم شمشیر بودن

علی یعنی ندای لافتایی
سواری مست ، از عشق خدایی

علی یعنی تماماً اوج بودن
به هر نهر روانی موج بودن

علی معنای مروارید پنهان
اسیر گوهر یکتای ایمان

علی یعنی زمان را خاک کردن
زمین و آسمان را چاک کردن

کسی که نو گلش را سر بریدند
به روی صوتش سیلی کشیدند

علی پیراهن را چاک می کرد
که تنها مونسش را خاک می کرد

علی ایوب را در صبر پوساند
برای درد خود ، غمنامه می خواند

علی غمنامه را با چاه می گفت
تمام درد او را آه می گفت

علی چالاک ، همچون باد می شد
به وقت جنگ ، چون فولاد می شد

علی مولود کعبه در غدیر است
چو صیدی دست صیّادش اسیر است

علی یعنی سکوتی عاشقانه
نگاهای عمیق و عارفانه

سکوتش کوله بار غصه ها بود
نگاهش شعله خشم خدا بود

علی اُسطوره معراج می شد
دلش از عشق حق ، آماج می شد

علی یعنی جهان را خواب کردن
به اقیانوس غم ، گرداب کردن

علی یعنی نیایش در سحرگاه
رای خالق از خلق آگاه

علی اعلی ترین نام زمین است
کلید حوض کوثر ، در همین است

سلام

[/font]

حضرت اميرالمومنين عليه السلام فرمودند :

« ما را خدا نخوانيد و غيراز خدا هرچه در مورد فضائل ما بگوييد درست است و شما نمي توانيد فضايل ما را بشماريد .»

[font=Tahoma]

در سوره لقمان آيه 27 مي فرمايد :

« ولو انما الارض من شجره اقلام و البحر يمده من بعده سبعه ابحر ما نفدت كلمات الله »و اگر همه درختان عالم قلم شوند درياي بحر اعظم مركب شود هفت درياي ديگر به او ضميمه شوند كلمات الهي تمام نمي شود .

حضرت امام هادي و امام حسن عسكري عليهم السلام فرمودند :

« ما كلمات الله هستيم » (يعني فضايل رسول الله و فضايل علي و فاطمه و فضايل فرزندان معصوم آنها تمام نميشوند.)

پيامبر اكرم صلي الله عليه واله فرمودند :

« اگر درياها مركب شود و درختان عالم قلم شود انس و جن بنويسند نمي توانند فضايل علي را بشمارند .»

سوره رعد آيه 43

« و عن عنده علم الكتاب (آن كس كه علم كتاب در نزد اوست ) حضرت امام باقر عليه السلام فرمودند :

« منظور از اين آيه شريفه ، مائيم حضرت علي عليه السلام اول ماست افضل و بهتر از ماست بعد از پيامبر صل الله عليه واله وسلم

سوره الرحمن مرج البحرين (دو دريا علي و فاطمه معرفي كرد و دو درياي علم و ايمان و زهد و عصمت صدوق در المالي نقل كرده تا رسيده به ابن عباس كه فرموده: بحق كسي كه محمد را ختم رسولان قرار داده : اگر تمام گياهان دنيا و درختانش قلم بشوند و انس و جن از اول دنيا تا آخر بنويسند نمي توانند يك دهم از فضائل علي عليه السلام را معرفي كنند در آيه مباهله خداوند علي عليه السلام را نفس پيامبرخواند . بعد پيامبر فرمود : علي جان من است - روح من است . علي در عظمت مثل من است . لقب اميرالمومنين را خداوند از زمان حضرت آدم به علي عليه السلام داده است .

صل الله عليك يا اميرالمومنين يا ابالحسن بابي انت و امي

منابع " القطره - كوثر النبي - المالي صدوق - نهج البلاغه

نقل از نشريه نداي آسماني

هيئت مريدان حضرت زينب سلام الله عليها (209012572)

تاریخ مثل ساقی کوثر نداشته است

اعجاز خلقت است و برابر نداشته است

وقت طواف دور حرم فکر می کنم

این خانه بی دلیل ترک بر نداشته است

دیدیم در غدیر که دنیا به جز علی

آیینه ای برای پیامبر نداشته است

سوگند می خورم که نبی شهر علم بود

شهری که جز علی در دیگر نداشته است

طوری ز چهار چوب در قلعه کنده شد

انگار قلعه هیچ زمان در نداشته است

یا غیر لا فتی صفتی در خورش نبود

یا جبرئیل واژه ی بهتر نداشته است

چون روز روشن است که در جهل گم شده است

هرکس که ختم نادعلی بر نداشته است

** *

این شعر استعاره ندارد برای او

تقصیر من که نیست برابر نداشته است

شاعر: مجنون خراباتی

سلام

[/font][font=Tahoma]

• توطئه اى كه فاش گرديد

موضوع: قضاوت

کلمات کليدي: امیرالمومنین، خصومت، خلیفه دوم، قضاوت، ودیعه

در زمان خلافت خلیفه دوم، دو نفر امانتى را نزد زنى به وديعت گذاشتند و به وى سفارش نمودند كه تنها با حضور هر دوى آنان وديعه را تحويل دهد.

پس از مدتى يكى از آن دو به نزد زن رفته و مدعى شد كه دوستش مرده است و وديعه را مطالبه نمود. زن در ابتدا از دادن سپرده امتناع ورزيد ولى چون آن مرد زياد رفت و آمد مى نمود و مطالبه مى كرد، وديعه را به وى داد. پس از گذشت زمانى مرد ديگر به نزد زن آمده و خواستار وديعه گرديد، زن داستان را برايش بازگو نمود؛ اما مرد قبول نکرد و در نتیجه با هم اختلاف پیدا کردند، لذا -برای قضاوت- نزد خلیفه رفتند.

خلیفه به زن گفت: تو ضامن وديعه هستى. (و باید غرامت بدهی)

اتفاقا اميرالمومنين عليه السلام در آن مجلس حضور داشت؛ زن از خلیفه خواست تاامیرالمومنین عليه السلام بين آنان داورى كند. خلیفه قبول کرد و گفت: يا على، ميان آنان قضاوت كن.

اميرالمومنين عليه السلام به آن مرد رو كرد و فرمود: مگر تو و دوستت به اين زن سفارش نكرده ايد كه سپرده را به هر كدامتان به تنهايى ندهد؟ اكنون وديعه نزد من است، برو ديگرى را به همراه خود بياور و آن را تحويل بگير.

به این ترتیب امیرمومنان صلوات الله علیه زن را ضامن وديعه نكرد و از اين راه توطئه آن دو مرد را آشكار نمود؛ زيرا حضرت علی عليه السلام مى دانست كه آن دو مرد با هم تبانى كرده و خواسته اند هر دو نفرشان از زن ودیعه را مطالبه كنند تا او به هر دو غرامت بپردازد.

--------------------------

منبع: كتاب قضاوتهاي اميرالمومنين عليه السلام

نوشته: آيت الله شيخ محمد تقی تستری

نوشته شده توسط مجیدی

http://aboutorab.com/page.php?pid=204&id=1311

صفحه: 1 2 3 4 5 6 7 8

aboutorab

aboutorab

aboutorab

aboutorab

sagheb

aboutorab

sagheb

aboutorab

sagheb

aboutorab