تالار گفتگوی بیداری اندیشه

والا من سن دقیق بعضی دوستان رو نمیدونم ولی اگه هر کسی سن خودش رو توی تایپک بزنه ، حداقل میفهمیم چه حرفیو چه کسی با چه سنی میزنه ! بعضی حرفا خیلی ...

خدا شاهده از هر چی بگذرم ، از خونوادهامون که توی این امر ، واسمون کم گذاشتن یا کاری نکردن که اینقدر باشون خودمونی باشیم که بهشون این موضوع رو در میون بذاریم ، نمیگذرم. همچنین از خونواده هایی که شرایط رو سخت میگیرن. طرف ازدواج کرده هیچی نداشته الان بعد N سال تازه زندگیش راه افتاده ، انتظار داره وقتی کسی میره خواستگاری دخترش ، خونه و ماشین و کار داشته باشه!!! خدا شاهده از چنین افرادی نمیگذرم حتی اگه پدر مادر خودم باشن.

ادم به قول امروزیا ، یه جوون خیلی خیلی هم بچه مثبت باشه ، بلاخره دوست داره یه حس دوست داشتن رو نسبت به کسی که دوسش داره ابراز کنه ! حالا بعضیا نمیگم بی غیرت ، میگم فراموش شده ، میرن با دختر مردم دوست میشن و به اون ابراز میکنن ، یه بار اشتباه نکنید ، فقط یه حس ابراز علاقه رو منتقل کردن ! حالا درست و غلطش بماند. بعضی ها هم بی غیرت که هر .... میخورن که هوس خودشون رو خالی کنن.

چرا خیلی از خونواده های ما به اینجا رسیدن که باید کامل شرایط داشته باشی تا برات اقدام کنن یا به عنوان خواستگار تازه قبول کنن !!! مگه خودشون چی داشتن ؟ این خونواده ها ارزش یه جوون پاک رو که توی این سن همون که دوستمون گفت 20-24 اقدام به ازدواج میکنن نمیدونن. من خیلی دلم پره که اگه بخوام بنویسم تا چند روز فقط میتونم تایپ کنم...

راهکاری براش نمیدونم فقط خواستم بگم اگه اینجا جوون هایی هستن که چند ساله ازدواج کردن و برادر یا خواهر کوچیک تر دارن ، به پدر مادرشون بگن که هوای بچه ی کوچیک تر رو داشته باشن ، چون اونا هم روزی به اینجا میرسن که از پدر مادرشون نمیگذرن. ما که کسیو نداریم اینطوری هوامونو داشته باشه.

دیگه چیزی نمیگم

آقای

Mohammad Trust



من چقدر شما رو به خاطره این حرف دوست دارم ...
مامان و بابای ما نمی دونه چقدر ما تو آمپاسیم ..

چرا ؟؟؟




چون باباهه، 17 سالگی می ره مامانه 15 ساله رو میاره خونش!!!!!!

اینو اول باید قبول کرد که شرایط زندگی فرق کرده الان دیگه یه پسر 17 ساله نمیتونه ازدواج کنه!
چونکه یه بچه 17 ساله تازه دیپلم میگیره!!
بعدش 2 سال سربازی سر راهشه!
و بعدشم دانشگاه!
یعنی یه جوون عملا تا 22 سالگی 23 سالگی موقعیت ازدواج نداره!
مهم از این تاریخ به بعد هست!! وقتی منه دانشجو که الان فارق التحصیل شدم و سال 89 سربازیم رو تموم کردم!
الان چندین ماهه دارم در به در دنبال یه کار میکردم!!!نیست که نیست...یکی 2جا رفتم میگه سابقه کار داری بهش میگم عمو جون من 23 سالمه سابقه کار از کجام بیارم؟؟
ولی بازم با این شرایط امیدوارم! و دارم تلاش میکنم یه کاری گیرم بیاد این یه سال رو یکم پول پس انداز کنم بلکه بتونم خونه ی اجاره کنم...چونکه سال دیگه قراره عقد کنم (بعله ما هم متاهل بشیم)...یک شانس و یا هرچی که اسمش رو میزارید اینه که خانومم(نامزدم)کم توقع هست!یعنی اینکه منطقی فک میکنه!همین که کاری داشته باشم،خونه ی اجاره کنم کم کم باقی زندگی هم جور میشه! به مرور ماشین میشه خرید و وسایل زندگی رو تکمیل کرد!
اما همه اینا رو گفتم...ولی کوووووو کار؟ تا زمانیکه کار نباشه هیچ ازدواجی نیست!! همیشه گفتم الانم میگم
هر وقت مشکل اشتغال جوانها حل شد باقی مشکلها خود به خود حل میشه!
وقتی پسری رفت سر کار،دستش توی جیب خودش بود!بعد یک سال فوقش 2 سال زن میگیره،میره سر زندگیش
اصلا پسری که شاغل باشه از صبح سر کاره تا عصر وقت نداره دیگه بیاد بیرون و بگرده توی خیابونا! عصری که از کار اومد میره خونه استراحت میکنه
قفل همه این مشکلات با اشتغال باز میشه!
کار که داشتی،خونه میگیری،وقتت حروم نمیشه،دنبال ناموس مردم نمیرن،ازدواج میکنه،وارد اجتماع میشن...و هزاران مشکل دیگه حل میشه!!

سلام.

دوستان دو مساله وجود داره:

1-فضای تالار رو شبیه به چت روم نکنید زمانی پست بگذارید که حرفی برای زدن دارید.
2-مسائل خصوصی رو در پیام خصوصی دنبال کنید.

پست های نامربوط حذف شدند و در صورت ادامه این رویه تاپیک بسته خواهد شد.

بسم الله الرحمن الرحیم


اولا کاش بحث حول وحوش سوال اول می گشت و پخش نمیشد...

الان دیگه متاسفانه شرایط طوری شده که جوانی با وجود داشتن شرایط گفته شده شما مثل تحصیلات، شغل ،پختگی لازم ، درآمد، فرهنگ خانواده... باز هم امکان ازدواج موفق برایش خیلی کم هست

جدا تاسف بر انگیزه برای این جامعه به اصطلاح اسلامی

به نام خدا

با عرض سلام و ادب خدمت همگی دوستان
حدود چهار ماهی میشه مهمون این تالار هستم ( البته نه از روی تنبلی در ثبت نام ) - بماند .
هر کی به نسبت جنسیت و شرایط خودشون نظری داره که همه شون قابل احترام و خوندنی هستن ولی دور از محضر همه دوستان و اطرافیانشون ، اکثر خانواده ها ( اونم از نوع ظاهراً و کاملا مذهبی و پایبند اسلام علوی ) اولش ادعا میکنند :
- این جور مسائل رو باید سهل گرفت و دست جوونا رو بهم رسوند
- مهریه و شیر بها هیشکی رو خوشبخت نمیکنه و مهم نیستن
- تو موارد اقتصادی و تشریفات باید حداقل باشه و هر چی خرج میکنیم برای خودتون باشه نه برای این و اون .
- مهم برامون ایمان و اعتقاد فرد هست و مادیات و درآمد اصلاً مهم نیست .
- نماز جمعه میری ؟؟!! قرآن میخونی ؟ ماهی جند جزء ؟ و . . .
به قول جناب
Mohammad Trust : خیلی دلم پره که اگه بخوام بنویسم تا چند روز فقط میتونم تایپ کنم .
اما وقتی موقع عمل میشه :
- انتظارات مون خیلی کمه ولی با این حال شما حداقلش رو هم نمیذارین . مثلاً : . . . بیخیالش
- مهریه تضمین زندگی هست و یه اصل تو زندگی مشترک یه سوپاپ اطمینانه !! ما براتون دختر خونه دار نمیدیم مهندسه ، دکتره و ... ( تو زندگی مشترک دکتر و مهندس بودن خیلییییییییییی مهم تر از عشق به هم دیگه هست !!!!!!!! ) مهریه چهارده تایی آقا هم اختیاری هست !
- تو فامیلای ما رسمه علاوه بر رسومات عرفی فلان مراسمم باشه و فلان چیزا هم باشه و غیره
- برامون خیلی مهمه فرزندمون برای جامعه مفید باشه ( مفید بودن برای خود خونواده رو جهنم ! )
- خوب درسته ایمان و تقوای شما خوبه و مورد قبولمون ولی ی ی ی ی ی باید توی سند ازدواج یه چیزایی رو برامون تضمین کنی و ما میخوایم یه جند تایی شرط هم بذاریم . راستی حق طلاق رو هم میخوایم .
- توی نماز جمعه بنده شما رو ندیدما !! تو هیئت محله تون چطور ؟ ( بعد اینکه از هزار و یک فی*ل*تر و استعلام استانی قبول شده و . . .
و خیلی چیزای دیگه که همه تون خوب میدونین . تازه از قدیم که صحبت میکنن میگن : ای بابااااا من و همسرم موقع ازدواج شونزده ساله بودیم و زمان جنگ ، از دار دنیا یه قالی و جند تا بشقاب داشتیم و تو اتاق خونه پدرم زندگی مونو شروع کردیم و سه روزه یه سر رفتیم قم حرم حضرت معصومه و برگشتیم .

. رسول اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرموده اند : برای دختران و پسران خود امکان ازدواج فراهم کنید تا خداوند اخلاقشان را نیکو کند و در رزق و روزی آن ها توسعه دهد و عفاف و غیرت آن ها را زیاد گرداند.


[*]حضرت امام صادق (علیه السّلام) می فرمایند: اگر کسی به دلیل زیبایی یا ثروت ازدواج کند، خداوند او را به همان واگذار می کند؛ اما اگر معیار او در انتخاب همسرش، دین او باشد، خداوند زیبایی و ثروت را نیز به او عطا می کند.
[*]به ولای علی بدترین دینداری رو داریم . میدونین چرا ؟ چون نمازمونو اول وقت میخونیم . روزه هم که میگیریم . قرآنم از روش میخونیم چون میگن ثواب داره .

مرحوم آیت اله کافی تو یکی از صحبت هاش حدیثی از پیامبر ( ص ) میگن تو این مضمون : زمانه ای فرا خواهد رسید که صلاح مردان در ازدواج نکردن است چرا که انتظارات زنان باعث فاصله گرفتن شان از دین خواهد بود . . .
[*]
یا علی

new PopupMenu("profilelink_221736");

(۱۲/مهر/۹۲ ۱۴:۵۴)pourghahraman نوشته است: [ -> ]میش بگین چجوری میشه گزینه های ازدواج را پیدا کرد خیلی ها میگن بسپر به خدا خوب ای قبول ولی باید از ما هم یه حرکتی باشه
موضوع بعدی اینکه چجوری میشه گزینه مورد نظر رو نسبت به اینده خوشبین کرد فرض کنید هنگام خاستگاری هیچی نداریم ولی به طرف علاقه مند هستیم وحاضریم هر کاری براسعادتمندی وخوشبختیش بکنیم

سلام خدمت شما كاربر محترم.نظر من و جوابي كه ميتونم به سوال شما بدم در حد عقايد خودمه.اميدوارم كمكي بهتون كرده باشم.

از نظر من اقايون بهتره انتخاب همسرشونو به مادر يا خواهرشون بسپارن.چون به هر حال اونا هم جنس هاي خودشونو بهتر ميشناسن(يه مثال ديگه:فرضا براي خواهر شما خاستگار مياد طبيعتا خواهرتون از شما مشورت ميكنه،به خاطر اينكه شما مطمئنا ي پسر رو كه هم جنس شماست بهتر و بيشتر از خواهرتون ميشناسيد)

اينكه فرموديد خيلي ها ميگن به خدا بسپار،منظورشون اين نيست كه شما بيخيال بشين خونه از خدا ي همسر خوب بخواه بعد خدا بگه حالا كه شما نرفتي دنبال همسر خوب پس من بهت يكي رو نشون ميدم!!منظور اينه كه شما با همه تلاشي كه براي انتخاب همسر خوب ميكنيد توكل اصليتون به خدا باشه نه به بنده هاش.

مثلا شما به فكر كار باشيد(نه به فكر كاري با درآمد ميلياردي،ي كاري كه دستتون به جيب خودتون باشه)و به مادرو خواهرتونم بسپاريد كه براتون گزينه خوب پيشنهاد بدن.البته اگه خودتون گزينه خوب پيدا كرديد(منظورم دوستي خيابوني نيست)به مادرو خواهرتون نشون بديد اونا خودشون ميدونن چيكار كنن.
در مورد اصمينان دادن به دختري كه قراره باهاش ازدواج كنيد:

ي دختر (البته بازم بستگي به انتخاب خودتون داره) با توجه به رفتارهاي خودتون ميسنجه كه شما براش قابل اعتماد هستيد يا نه.

مثلا::خيلي از پسرا با اينكه درس ميخونن ولي كار هم دارن.هركاري باشه ميرن و فقط دنبال پشت ميز نشستن نيستن.اينطور اقايون يعني ي پشتوانه براي زندگي!چرا ؟چون اگه در بدترين شرايط هم باشن كار كردن رو براي خودشون بد نميبينن و ازش فرار نميكنن.(تن پرور نبودن ي پسر يعني اعتماد به اينده زندگيش)هركاري كه باشه حتي شاگرد مغازه بودن يعني استقلال اون فرد.

ي نظر كلي هم ميدم كه سعي كنيد اول كار دشته باشيد و بعد ان شاالله ازدواج.اين به استحكام زندگيتون كمك ميكنه.ي كار در حدي كه بگن شما بيكار نيستين(نه در حد مدير ي شركت معروف)

اميدوارم تونسته باشم كمك كرده باشم.

التماس دعا

نقل قول:

میش بگین چجوری میشه گزینه های ازدواج را پیدا کرد خیلی ها میگن بسپر به خدا خوب ای قبول ولی باید از ما هم یه حرکتی باشه

بله سوال خوفیه

ولی چرا کسی جواف نداده؟

چطور میشه گزینه های ازدواج را پیدا کرد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

والا نسبت به سوال اصلی تایپک باید عرض کنم که من 100% موافق با ازدواج سنتی نیستم و همچنین 100% موافق با ازدواجی که پدر و مادر توش دخیل نباشن.

به نظر من میتونه یه پسر ، کیس مورد نظرش رو انتخاب کنه، با خونواده مطرح کنه ، بعدش اونا اقدام کنن ولی خب اگه پدر مادر گفتن نه و دلیل اوردن اون قبول کنه که قسمت هم نیستن.

دانشگاه درسته ادم بیکار و علاف زیاد توش پیدا میشه ولی توی هیمن دانشگاه ها پسر ها و دختر های بسیار بسیار پاک و مومنی پیدا میشه.