۸/اردیبهشت/۹۰, ۲۲:۳۲
![[تصویر: the-science-of-spore_1.jpg]](https://www.scientificamerican.com/media/inline/the-science-of-spore_1.jpg)
بازی spore در سال 2008 منتشر شد و قبل از انتشار تمام تحلیل گرهای دنیای بازی گفتن که این بازی انقلابی در صنعت گیم خواهد کرد...(حتی مجله های ایرانی
) در بازی Spore (که به معنای گامت یعنی سازنده اصلی موجود ها )، بازی کننده در نقش یک تک سلوی می باشد ، که باید [موجودات کوچک تر را بخورد و از موجودات کوچکتر فرار کند تا با تغذیه از موجودات دیگر به تکامل برسد. که این نظریه ی بقاگرایی را به مخاطب القاء می کند. البته لازم به ذکر است نظریه ی بقاگرایی عامل نظریه ی داروینسم است.
بعد از خوردن تک سولی های ریزتر به موجودی بزرگتر تبدیل می شویم که در حین بازی تکامل پیدا می کنیم. که نوع تکامل بستگی به بازی کننده دارد یعنی با توجه به نوع حرکات و فعالیت ها می توانیم اندام های جدید بگیریم.
![[تصویر: spore_2.gif]](http://www.wired.com/images_blogs/gamelife/images/2008/06/11/spore_2.gif)
![[تصویر: spore2post1.jpg]](http://www.ugotrade.com/wordpress/wp-content/uploads/2008/02/spore2post1.jpg)
به نظرم این عکس ها موضوع را گویاتر می کند. دفعه ی اول نتونستم این بازی رو تمام کنم چون اندام های مناسبی برای خودم انتخاب نکردم (اندام های دفاعی مثل: چنگال).
مطلب را درباره ی همین بازی در http://www.vgpostmortem.com پیدا کردم که مراحل بازی را دسته بندی کرده بود...به نظرم ارزش خوندن داره!
ا
نقل قول:ین پنج مرحله عبارتند از:
مرحله اول: مرحله سلولی (Cell Stage)
مرحله دوم: مرحله شکل گیری مخلوق (Creature Stage)
مرحله سوم: مرحله تشکیل قبیله ای (Tribal Stage)
مرحله چهارم: مرحله تشکیل تمدن (Civilization Stage)
مرحله پنجم: مرحله سفر به فضا (Space Stage)
بازی از آنجا آغاز می شود که بازیکن در نقش یک موجود تک سلولی (گیاه خوار و یا گوشتخوار) ظاهر می شود. او باید در ابتدا با تغذیه از سایر موجودات، جسم خود را بسط داده و در عین حال، مراقب حملات مهاجمان هم باشد. در ادامه، این موجود تک سلولی به موجودی کامل تر تبدیل می شود و پس از به دست آوردن اندام تکمیل تر، از آب خارج شده و وارد خشکی می شود.
درون خشکی این موجود اقدام به تولید مثل می کند و در فرایند تکثیر، به بسط جسم و تقویت ذهن خود می پردازد. [رشد مغزی و گسترش توان ذهنی، یکی از مهم ترین مسائلی است که در اکثر فیلم ها و سریال های داروینیستی هم به آن پرداخته می شود و می توان نمونه های زیادی از آن را مشاهده کرد.]
در ادامه بازی، موجود تحت کنترل بازیکن می تواند پس از پشت سر گذاشتن فرایند تکامل (بسط جسمی و تقویت ذهنی) به تشکیل یک دهکده (قبیله) اقدام نماید و در ادامه روند پیشرفت رو به جلوی خود، تا ایجاد حکومت و تسلط بر کره زمین و سفر به کرات، منظومه ها و حتی کهکشان ها پیشروی کند. البته ذکر این مطلب ضروری است که موجود تحت کنترل بازیکن باید در فرایند تکامل به شکلی هوشمندانه و با توجه به نیازهای آن برای حفظ بقا، توسط بازیکن تکامل پیدا کند، در غیر این صورت این موجود محکوم به فنا خواهد بود (فرایند تکامل انتخابی و هوشمندانه و اصل تنازع بقا که در نظریه داروین به آن ها توجه خاصی شده است در این بازی به عنوان یک اصل کلیدی و حیاتی دیده می شوند.)
پارادایمی که این بازی را در بر می گیرد به طور مشخص تکیه بر همپوشانی بین علم و خلقت ( Science & Creativity ) دارد. یعنی اگر بتوان این دو مقوله را با یکدیگر منطبق کرد، همپوشانی ای که ما بین این دو به وجود می آید Spore را رقم می زند.
درواقع مرحله و محلی را که Spore در آن شکل می گیرد مرحله خلق از صفر می نامند. پس اگر کسی بتواند دو مقوله Science & Creativityرا با یکدیگر ترکیب کند، می تواند به خلق از صفر دست بزند. حال متوجه شدید که بازی Spore چه پیامی در خود دارد و درصدد نهادینه کردن چه دیدگاهی است؟
رقابت با خدا!
اما نکته جالب تر زمانی آشکار می شود که بدانید طبق اظهار نظر سازنده بازی (ویل رایت)، بر اساس تجربه او از خلق شخصیت های متنوع در بازی Sims (دیگر بازی ساخت این شرکت)، اینطور برآورد می شد که جانوران طراحی شده در این بازی به 100000 گونه مختلف برسد.
درواقع برآورد های اولیه اینطور بود که در ابتدا از طرف کاربران 100000 موجود مختلف در این بازی خلق می شود و طی یک سال، تعداد موجودات طراحی شده در این بازی به 1000000 گونه برسد. اما در کمال ناباوری همه پیش بینی ها غلط از کار درآمد و در زمان 22 ساعت (کمتر از 24 ساعت) حدود 100000 گونه مختلف توسط کاربران خلق شد و طی یک هفته این آمار به 1000000 گونه مختلف رسید!! و این تعداد تا زمان برگزاری نمایشگاه E3 2008 به عدد 1756869 گونه افزایش یافت.
طبق نموداری که در سایت Sporpedia طراحی شده بود، فقط 18 روز زمان صرف شد تا تعداد گونه های ساخته شده در این بازی به تعداد گونه های موجود در روی زمین (1700000) برسد!!! یعنی میزان خلقتی که خداوند طی هفت روز (در اسلام 6 روز) به وجود آورده بود، بشر موفق شد در مدت کمتر از 18 روز بیش از آن را در فضای سایبر به وجود آورد.
در این قیاس این دو مقدار بدین صورت بررسی می شود که امروز، انسان 38% خدا است.[ با توجه به این که خداوند جهان را در هفت روز آفرید و بشر در فضای سایبر موفق شد تا تعداد موجودات خلق شده توسط خداوند را در 18 روز خلق کند، از تقسیم این دو عدد بر هم (7 تقسیم بر 18)، درصد ظرفیت خدا شدن انسان (38%) به دست آمد
یعنی با توجه به این ضریب خلقت، انسان در فضای سایبر 38% توانایی و ظرفیت خدا شدن را داراست که برای آن واحدی به نام G هم در نظر گرفته شده است.
درواقع این موضوع بدین معنی نیست که موجوداتی که در فضای سایبر ساخته می شوند موجودیت دارند و با موجودات خلق شده توسط خداوند قابل رقابت هستند، بلکه موضوع اصلی اعتماد به نفس کاذب و ایجاد باوری خطرناک است که در آن به بازیکن القا می شود که می تواند به همین نسبت دنیای پیرامون خود را در واقعیت هم به وجود آورد (خلق کند) و روز به روز خداتر شده و بی نیاز تر از خداوند یکتا شود. این موضوع آنقدر مورد توجه محافل علمی قرار گرفت که موسسه National Geographic را بر آن داشت تا بر اساس روند شکلگیری فرآیند خلقت موجود در این بازی، و به منظور تشریح و اثبات نظریه داروین، مستندی از بازی Spore تهیه کند. این فیلم، همراه با عرضه نسخه الحاقی این بازی وارد بازار شد و با استقبال چشمگیر کاربران بازی مواجه شد.
به ظاهر اینطور به نظر می رسد که Spore یک بازی ساده و سرگرم کننده باشد، اما زمینه تربیتی ای که این بازی ایجاد می کند، روی مبحث خلاقیت تاکید به سزایی دارد. بحثی که این روزها درباره آن زیاد شنیده می شود و کاربرد فراوان دارد.
سخن آخر
در این بازی فرد خلاقیت را رقم می زند و پس از تلفیق Science & Creativity با یکدیگر Spore را به وجود می آورد. این زمینه تربیتی، فرایند گام به گام دور شدن از باورهای خداگرایانه و غیب گرا را در بین بشر رقم خواهد زد. از طرفی هر چه داروینیسم بیشتر و بیشتر در جامعه ای نهادینه شود، باید منتظر ظهور پدیده شیطان پرستی در آن جامعه نیز بود. زیرا رشد و بست شیطان پرستی ارتباط ویژه ای با بحث داروینیسم دارد و بسط داروینیسم به معنی فاصله گرفتن از خلقت و خلقت گرایی است. در چنین شرایطی است که خلاء وجود خداوند و باور فرضیه هایی نظیر تکامل اتفاقی، اصل تنازع بقا و اصل انواع، پیامدهایی همچون گرایش به اومانیسم و فاشیسم را رقم می زند و در ادامه جنگ های جهانی ویرانگر اجتناب ناپذیر خواهند بود.
بلایی که سال هاست گریبانگیر بشر شده است و او را هر روز یک قدم به پرتگاه سقوط نزدیک و نزدیک تر می کند. به نظر می رسد که در این شرایط تنها راه نجات بشر، بازگشت به خدا محوری و خداجویی باشد.
بعد از این که فروش این بازی سقوط کرد EA Games برای اینکه بقاءگرایی را به مردم جهان تحمیل کند ، برای کسی که جالب ترین موجود را تکامل دهد جایزه تعیین کرد. هر کسی که این بازی را بازی کرده بود می توانست یک موجود عجیب را تکامل دهد و به سایت این بازی بفرستند تا جایزه را دریافت کند!!!
نکات مهم این بازی:
1- ترویج داروینیسم و قانون تکامل تدریجی
2- القای قانون تنازع بقا ( یعنی هر که ضعیفتر است از بین رفته و قویتر زنده می ماند )
3- انکار خلقت و به تبع آن انکار خالق عالم و در نتیجه بطلان ادیان آسمانی و ...
4- فروپاشی بنیانهای اخلاق و معنویت؛ زیرا به قول خودشان اگر خدا نباشد، همه چیز جایز است!!!!
5- وارد کردن مستقیم کاربران به مسابقه ی خلقت موجودات جدید و عادی نشان داد اینکه آنها هم نتیجه ی این تکامل تدریجی هستند
![[تصویر: spore_origins.png]](http://ismashphone.com/images/2008/08/25/spore_origins.png)
![[تصویر: 33.jpg]](http://www.playgamehit.com/reviews/uploads/picture6/33.jpg)
![[تصویر: spore_wallpaper03.jpg]](http://stormeffect.com/blog/wp-content/uploads/2008/06/spore_wallpaper03.jpg)
![[تصویر: spore.jpg]](http://www.wired.com/images_blogs/photos/uncategorized/2008/08/14/spore.jpg)