تالار گفتگوی بیداری اندیشه

(۱۰/آذر/۹۲ ۱۳:۵۸)احمدرضا نوشته است: [ -> ]

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدالله که خدا توفیقی عطا کرد تا بتونم قولی که به یکی از تازه دوستان خودم در تالار بیداری اندیشه داده بودم را به سرانجام برسونم

در این تاپیک اگر خدا توفیقی عطا کند قرار بر این است که هر روز چند دلیل عقلانی برای اثبات حقانیت اثبات شده ی حضرت علی (علیه السلام) را ذکر کنیم

مطالب تایپی از کتاب الفین است و اگر غلط املایی وجود داشت عفو بفرمایید و به صورت پیام خصوصی به بنده اطلاع دهید تا انشالله تصحیح کنم




=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=

انشالله ادامه دارد ... شاید امروز یا شاید هم فردا!!!

با سلام

خدا خيرت بده
موفق و سلامت باشيد
يا حق

دوّم- آنچه كه بامّت او اختصاص دارد.

سوّم- آنچه كه مشترك است ميان امّت و پيغمبر، پس اگر امامت بوسيله شرع واجب باشد، هر آينه بايد از قسم اوّل بوده باشد، و آن بر فرض بودن وجوبش بالاتّفاق از راه سمع باطل است.

و امّا از دوّمى، كه آنهم همچنين باطل است براى اينكه امام فقط واجب شده براى ملزم كردن مكلّفين بانجام واجبات و ترك محرّمات تا بوسيله اين امر نظام اجتماع حاصل شود پس آن بدين سبب كاملترين واجبات است يعنى كه براى تعيين محرّمات و واجبات و اقدام بدانها پس محال است واجب كردن الزام‏كننده‏اى براى اين واجبات كه نفعش عموميت ندارد و شامل نميشود بمصلحتهائى كه آنچه كه شامل مى‏شود آن را امامت بدون واجب كردن الزام‏كننده‏اى براى اين واجب‏هاى مهمّه و محال بودن اين موضوع از طرف خداوند حكيم ضرورى است، پس تسلسل لازم مى‏آيد. و اگر اتّفاق خواه شرط باشد، خواه نباشد باز دو صورت دارد:

اوّل- يا اتّفاق كلّ است يا اتّفاق بعض پس اگر اوّل باشد يعنى اتّفاق كلّ وجوب منتفى ميگردد زيرا اتّفاق همگى با اختلاف عقايد و تشتّت آراء از آنچه كه غير ممكن و متعذّر است بلكه محال است، و اگر دوّمى، باشد يعنى اتّفاق عدّه‏اى پس اگر آن بعض به شخّص باشد يا غير شخص اوّلى باطل است براى اينكه آن يا متّصف است بيك صفتى كه آنها را از ديگران متمايز كند مانند اهل حلّ و عقد يا علماء يا صحابه پيغمبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) يا غير از اينها كه گفته شد، امّا اگر چنين نباشد پس اوّل باطل است براى اينكه اختلاف است و متعذّر بودن بعلّت عدم وجود اتّفاق و محال بودن ترجيح بلا مرجّح، و دوّمى مستلزم تكليف ما لا يطاق و وقوع هرج و مرج خواهد.

وجه يا دليل هشتم- اينكه در هر دو مصلحتى است و شرع قبول ندارد جواز انقطاع امامت را بابقاء تكليف و اين منع بوجود مى‏آيد از قائل بعدم جواز جدا بودن تكليف عقلى از نقلى و سمعى فرضا هم مسلّم بدانيم ولى فقط ترك ظلم مصلحت دينى و دنيوى است براى اينكه در آن اخلال ميرسد بتكاليف عقلى و سمعى، بر فرض اينكه اين طور هم نباشد ولى آن يك لطفى ميباشد در اعمال قلبى زيرا ترك قبح براى خاطر امام در ابتداء چيزى است كه مؤثّر است در آماده كردن ترك قبح بطور كامل.
نظر دوّم در چگونگى وجوب:

بعقيده ما حقيقتا نصب امام واجب است در هر عصرى يعنى شامل تمام ازمنه است ولى دو دسته در اين امر مخالف هستند كه يكى از آن‏ها ابو بكر اصعم و پيروانش است كه ايشان معتقدند نصب امام مخصوص زمان ترس و برانگيخته شدن فتنه‏ها است ولى با وجود امنيّت و انصاف مردم در اداء حقوق بعضى ببعض ديگر در اين حال احتياجى بوجود امام نيست.

دسته دوّم- فوطى و پيروانش هستند كه معتقدند با وجود فتنه‏ها هم وجود و نصب امام واجب نيست زيرا نصب امام در اين صورت موجب كثرت فتنه‏ها شده و عدم اطاعت از او را ايجاب خواهد نمود، و نصب امام در صورتى واجب است كه عدالت و امنيت بر قرار باشد كه در اين صورت بشعائر اسلامى نزديكتر است دليل ما بر آنچه گفتيم يعنى گفتيم وجود و نصب امام در تمام اوقات واجب است عبارت از ادلّه‏اى است كه دلالت دارد بر واجب بودن نصب امام بطور عموم زيرا با وجود انصاف و امنيّت‏ خطا و انحراف از خلق امكان دارد پس براى حفظ شرع و بر پا كردن حدود محتاج بامام هستيم فلذا وجود امام در همه احوال لازم است، مخصوصا با ظاهر شدن فتنه‏ها بدون شك خطاء از مردم اتّفاق خواهد افتاد پس احتياج مكلّفين بلطف يعنى وجود امام بيشتر خواهد بود.

نظر سوّم، در طريق وجوب نصب امام:

گفتار گويندگان و معتقدين بوجوب نصب امام منحصرا سه قول است، اوّل اينكه واجب است نصب امام از راه عقل نه باوامر سمعى، و نقلى كه اين عقيده اماميه و فرقه اسماعيليه است.

دوّم- اينكه وجوب نصب امام سمعى است نه عقلى كه اين عقيده اشاعره است.

سوّم- اينكه وجوب نصب امام هم از راه عقل و هم از راه سمع و نقل بايد باشد كه اين عقيده جاحظ و كعبى و ابى الحسين بصرى و عدّه‏اى از معتزله ميباشد.

دليل وجوب نصب امام از راه عقل:

دليل ما اين است كه وجوب در اينجا بر خداوند بسبب و بدلائلى كه بعدا خواهد آمد يعنى بعدا خواهم گفت لازم است يعنى بر خداوند عقلا نصب امام واجب است از راه لطف به بندگان در اين صورت وجوب نصب امام از راه سمع محال است.
براى اينكه آن لطفى است در واجبات عقلى پس بر آن مقدم ميباشد.

و امور دينى و شرعى در مرتبه دوم است، پس اگر بگوئيم بسبب شرع و دين واجب مى‏شود در اين صورت دور لازم مى‏آيد، براى اينكه آن بشرع و دين وابستگى ندارد زيرا لطف در آن همچنين موجود است و واجبات.

شرعى است كه وابستگى بدين و شرع دارد براى اينكه اگر بگوئيم بوسيله شرع واجب شده پس تعيين كردنش يا از طرف خداوند است يا از طرف مكلّفين است بنا بر اين فرض عقيده اوّل باتّفاق باطل است.

امّا نزد ما پس بطلانش بسبب عدم وجوب از راه شرع بلكه از راه عقل است.

و امّا نزد ديگران پس بسبب عدم تعيين از طرف خداوند و نيز دوّم همچنين محال است. يعنى اگر از طرف مكلّفين باشد براى اينكه اين موضوع مستلزم ترجيح بلا مرجّح است يعنى جمع بين مخالف، و موافق يا تكليف بفوق طاقت است يا خرق اجماع و اجتماع اضداد يا عدم وجوب نصب امام به نبودن فايده از آن كه تمام اينها محال است.

امّا ملازمت بين اين دو امر براى اين است كه هر گاه گروهى يك امامى را انتخاب كنند و ديگران يك امام ديگرى را با مساوى بودن آنها در صفات پس يا اينكه يكى از آنها مشخصا امام باشد يا نباشد يا هيچ كدام از آنها امام نباشند يا اينكه هر يك از آنها امام باشد.

امّا اول يعنى يكى امام باشد و يكى نباشد ترجيح بلا مرجّح است.

امّا دوم مستلزم به تكليف به ما لا يطاق است و مخالف با اجماع و بى‏فايده بودن.
امّا سوّم مستلزم اشتراط نصب امام باتّفاق همه و قبل از آن يعنى پيش از آنكه همه اتّفاق نكنند واجب نيست و الّا اگر اين طور نباشد لازم مى‏آيد تكليف ما لا يطاق و امّا اتّفاقشان بر يكى از آنها با اختلاف عقايد و تشتّت آراء و آنچه‏ كه در ميان مردم از دشمنى و حسادت بوجود مى‏آيد يعنى ممكن نيست اين معنى و اين موضوع در اتّفاق بوجود بيايد.

امّا چهارم مستلزم دو ضدّ و دو نقيض است براى اينكه اگر دستور بدهد يكى از آن دو نفر بضدّ ديگرى در اين صورت اگر اطاعت از هر دو نفر واجب باشد در اين حال اجماع چندين مى‏شود، و اگر اطاعت يكى از آن دو نفر واجب نباشد كه با فرض امام بودنش مسلّما اطاعتش واجب است بديهى است در اين صورت هم جمع بين نقيضين خواهد شد و فايده آن منتفى مى‏شود، و اگر بگوئيم اطاعت يكى از آن دو نفر يعنى دو نفر امامى كه تعيين شده‏اند واجب است لازم مى‏آيد ترجيح بلا مرجّح فذا كسى كه اطاعتش لازم و واجب است امام است كه در اين صورت جمع بين نقيضين مى‏شود، و براى اينكه واجبات بسبب اجتماع است يعنى اتّفاق كلّ مردم بايد حاصل شود تا واجب گردد و واجبات بسبب اجتماع فقط در صورتى انجام ميگيرد كه بوسيله امام بوده باشد يا با آراء اجتماع فلذا دور يا تسلسل لازم مى‏آيد، هر گاه واجب شود بر ايشان يعنى بر مردم نصب معصوم يا نصب معصوم لازم نباشد.

دوّمى، يعنى اگر نصب غير معصوم شود بنا بر آنچه كه خواهد آمد يعنى خواهم گفت محال است، و اوّلى، يعنى امام معصوم بوده باشد اولى مستلزم تكليف ما لا يطاق است، زيرا عصمت يك امر پنهانى است كه بجز خداوند بزرگ كسى از آن اطلاع پيدا نميكند اينست كه تكليف ما لا يطاق براى مردم در پيدا كردن معصوم پيدا مى‏شود، و براى اينكه واجبات شرعى به سه قسم تقسيم مى‏شود:

اوّل- آنچه كه به پيغمبر اختصاص دارد.

دوّم- آنچه كه بامّت او اختصاص دارد.


سوّم- آنچه كه مشترك است ميان امّت و پيغمبر، پس اگر امامت بوسيله شرع واجب باشد، هر آينه بايد از قسم اوّل بوده باشد، و آن بر فرض بودن وجوبش بالاتّفاق از راه سمع باطل است.

و امّا از دوّمى، كه آنهم همچنين باطل است براى اينكه امام فقط واجب شده براى ملزم كردن مكلّفين بانجام واجبات و ترك محرّمات تا بوسيله اين امر نظام اجتماع حاصل شود پس آن بدين سبب كاملترين واجبات است يعنى كه براى تعيين محرّمات و واجبات و اقدام بدانها پس محال است واجب كردن الزام‏كننده‏اى براى اين واجبات كه نفعش عموميت ندارد و شامل نميشود بمصلحتهائى كه آنچه كه شامل مى‏شود آن را امامت بدون واجب كردن الزام‏كننده‏اى براى اين واجب‏هاى مهمّه و محال بودن اين موضوع از طرف خداوند حكيم ضرورى است، پس تسلسل لازم مى ‏آيد.

و اگر اتّفاق خواه شرط باشد، خواه نباشد باز دو صورت دارد:


اوّل- يا اتّفاق كلّ است يا اتّفاق بعض پس اگر اوّل باشد يعنى اتّفاق كلّ وجوب منتفى ميگردد زيرا اتّفاق همگى با اختلاف عقايد و تشتّت آراء از آنچه كه غير ممكن و متعذّر است بلكه محال است، و اگر دوّمى، باشد يعنى اتّفاق عدّه‏ اى پس اگر آن بعض به شخّص باشد يا غير شخص اوّلى باطل است براى اينكه آن يا متّصف است بيك صفتى كه آنها را از ديگران متمايز كند مانند اهل حلّ و عقد يا علماء يا صحابه پيغمبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) يا غير از اينها كه گفته شد، امّا اگر چنين نباشد پس اوّل باطل است براى اينكه اختلاف است و متعذّر بودن بعلّت عدم وجود اتّفاق و محال بودن ترجيح بلا مرجّح، و دوّمى مستلزم تكليف ما لا يطاق و وقوع هرج و مرج خواهد بود، و اگر دوّمى باشد يعنى اتّفاق شرط نباشد اين امر باز مستلزم هرج و مرج و ترجيح بلا مرجّح و يا جمع شدن اضداد است و امّا اگر از قسم سوّم باشد لازم است كه پيغمبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) آن را انجام دهد بلكه بطور صريح بگويد، و الّا لازم مى‏آيد كه پيغمبر (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) واجب را اداء نكرده باشد كه آنهم محال است.


نظر چهارم در محلّ وجوب:

در اينجا وجوب محقّق مى‏شود بر خداوند بزرگ و تحقّق پيدا ميكند كه آن تحقق بچند دليل بستگى پيدا ميكند.

دليل اوّل- اينكه لطف بر دو قسم تقسيم مى‏شود: يكى از آنها آنچه كه از عمل خداوند باشد، و دوّمى آن آنچه كه از عمل ديگران باشد و هر قسمى باز بدو قسم منقسم مى‏ شود، اوّلى آنچه كه لطف باشد در عمل واجب، دوّمى آنچه كه لطف باشد در عمل مستحب كه در علم كلام توضيح داده شده است باينكه هر چه لطف باشد از فعل خداوند در يك امر واجبى بندگان را بدان تكليف ميكند بيك صورتى كه چيز ديگرى جايگزين آن از اعمال خداوند و يا ديگران نميگردد در آن جهلى كه آن يك لطفى است و بر خداوند واجب است و الّا اگر واجب نبود هر آينه قبح داشت بتكليف كسى كه مورد لطف واقع شده است كه غرض از آن منتقض، مى‏شود، و نصب امام در آنچه كه ما گفتگو ميكنيم در آن چنين است، پس ثابت شد اينكه نصب امام مادامى كه تكليف باقى است بر خداوند بزرگ واجب است و اين دليل بر چند مقدّمه استوار و مبتنى ميباشد.


اوّل اينكه نصب امام لطفى است در واجبات و اين روشن است كه‏ ما در گذشته آن را بيان كرديم.

دوّم اينكه آن از عمل خداوند بزرگ است براى اينكه امام واجب است كه معصوم باشد پس ممكن نيست كه نصب آن از غير خدا بوده باشد براى اينكه كسى كه بر انديشه‏ها و افكار اطّلاعى ندارد نميتوانند شخص معصوم را تميز بدهد از لحاظ عصمت و امتناع داشتن از سر زدن معصيت نسبت بديگرى تا اينكه او را بامامت منصوب نمايد.

سوّم اينكه ديگرى جايگزين امام نميگردد، همان طورى كه در سابق بيان شد.

چهارم اينكه هر لطفى مسأله‏اش چنين است پس اين بر خداوند بزرگ واجب است بنا بر آنچه كه در علم كلام توضيح داديم.
پنجم اينكه خداوند واجباتى را كه عقل حكم ميكند اهمال نميكند يعنى خداوند هر چه را واجب كرده اهمال يا مسامحه نميكند و اين معنى در باب عدل توضيح داده شده است. دليل دوّم- چون هر چيز تكليفش بر خداوند بزرگ واجب است پس برقرار كردن امام هم واجب است بر او، پس اين مقدّمه و مقدّمه اخير هم حقّ است اين تلازم از كجا پيدا شده؟

بدلايل زير:

اوّل اينكه انجام نمى‏گيرد فايده و هدف از تكليف مگر با بر قرار كردن امام، پس وجوب آن اولى و سزاوارتر است.
دوّم فقط آنچه كه واجب است تكليف سمعى است براى اينكه آن لطفى است در تكاليف سمعى پس لطف در لطف چيزى خود لطف است‏ در آن شى‏ء همچنين پس واجب مى‏شود همان طورى كه تكليف سمعى واجب است وجود امام هم بايد واجب باشد تا بيان تكاليف بفرمايد.

سوّم تكليف فقط واجب شد براى اينكه خداوند در ايشان قواى شهوى و غضبى را آفريد و براى آنها حدود و اندازه‏اى آفريد پس واجب شد تكليف از لحاظ حكمت يعنى از اندازه‏هايى كه خداوند معين كرده نگذرد و الّا اختلال و فساد لازم مى‏آيد و همين امر در بر قرار كردن امام نيز عينا جارى است و انجام نميگردد مگر با برقرار كردن امام و آنچه كه واجب انجام نميگيرد مگر بوسيله آن واجب ميباشد پس نصب امام واجب است همان طورى كه تكليف از نظر حكمت واجب شد نصب امام هم واجب است پس نصب امام واجب ميگردد بنا بر اينكه تكليف واجب است و حق و حقيقت بودن قضيّه اول مقدم در علم كلام شرح داده شده است يعنى وجوب وجود امام هم ثابت ميباشد.

دليل سوّم- اينكه وجوه و دلايل وجوبش تحقّق ميابد در خداوند بزرگ و هر چه كه چنين باشد واجب ميباشد همچنين، پس چنين نتيجه ميگيريم كه برقرار كردن يا نصب امام واجب است بر خداوند بزرگ امّا قضيّه صغرى پس براى اينكه وجه وجوب تكليف تحقّق مييابد در اينجا با يك زيادتى و آن عبارت از اينكه بودنش لطف است در خداوند بزرگ يعنى وجوب تكليف آشكارست يعنى نصب امام هم واجب است چون تكليف واجبست پس وجود امام واجب است.

دليل چهارم- اينكه خوبى بر دو قسم است، يك قسم از آن وجوبش لازم است بطورى كه هر چه كه خوبى آن محقّق باشد واجب ميباشد و قسم ديگر چنين نيست، و امامت بالاتّفاق از قسم اوّل است براى اينكه آن يعنى امامت تصرّف در اموال و ارواح و ناموس است در عالم يعنى تعيين اينكه‏ كدام حلال است و كدام حرام است پس خوبى آن تحقّق نمييابد مگر هنگامى كه ضرورت الزام آورى باشد بآنچه كه اقتضاى وجوبش ميكند، مانند خوردن طعام و غذاى ديگرى را در گرسنگى و نوشيدن آب كه مال ديگرى باشد و نصب امام بطور قطع خوب است از خداوند بزرگ پس در اين صورت واجب ميباشد.

کل کتاب را دارید کپی می کنید در تالار!!!!!!!!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
خلاصه و برداشت خودتون رو با ارجاعات دقیق بیارید با ذکر منابع ... متن کلی هم می توانید به صورت pdf یا Word برای دانلود قرار دهید ..
تالار جایی است برای گفت و گو ...
موفق باشید

متاسفانه پی دی افش رو دانلود نکردم یه لینک بود توی افسران که هجمش وحشتناک بالا بود

ورد هم نیست

دوستان خواستند منم دارم ذکر می کنم

اینا اکثرا مهم هستند ولی وسطا خیلی چیزا رو سانسور می کنیم چون هم پیچیده میشه و هم برای دوستانی که علوم مختلف حوزه رو نمیدونن بی معنی

به هر حال فعلا داریم پیش میریم ببینیم چی مقدره

نقل قول: دوستان خواستند منم دارم ذکر می کنم

اینا اکثرا مهم هستند ولی وسطا خیلی چیزا رو سانسور می کنیم چون هم پیچیده میشه و هم برای دوستانی که علوم مختلف حوزه رو نمیدونن بی معنی

به هر حال فعلا داریم پیش میریم ببینیم چی مقدره

دوستان متن کلی را خواستند بهشون لینک می دهید ...
متاسفانه به همین منوال اجازه پیش روی نخواهید یافت ... نه برای شما مفید است نه برای مخاطبین ...
شما متن رو بخونید نکاتی که مهم بود را بیایید بگید ....
کپی و پیست کردن متن های حجیم کاری ندارد ... آن هم کپی کردن یک کتاب!!!!!!!!!!!!!

(۱۱/آذر/۹۲ ۱۳:۲۶)احمدرضا نوشته است: [ -> ]دوستان خواستند منم دارم ذکر می کنم

به هر حال فعلا داریم پیش میریم ببینیم چی مقدره

سلام
جناب احمد رضا " شما لطف مي كنيد ، ولي بهتر بود خلاصه و كوتاه تر بود تا هم خواننده كم اطلاع از ارسالها بهره ببرد و هم كم سواداني همچون من

ان شاءالله در راه اثبات حقانيت مولاي مظلوم موفق باشيد . حال كه زحمت مي كشيد طوري ارسال نماييد تا همه بتوانند از اين ارسالها بهره ببرند .

موفق و سلامت باشيد
يا علي عليه السلام