تالار گفتگوی بیداری اندیشه

الان چند سالی هست که فهمیدم نه باید از کسی رنجید یا باهاش قهر کرد...فهمیدم که نباید شروع کننده قهر باشم...اگر هم کسی قهر کرد خودش باید آشتی کنه.
متاسفانه هیچوقت در خودم ندیدم که در آشتی ها پیش قدم باشم...

تا حالا خیلی خیلی کم برام اتفاق افتاده دعوا کنم و اگه اتفاق بیافته سعی میکنم با حرف و منطق حل کنم و در غیر اینصورت :
بستگی به موقعیت داره
اگه از عزیزام باشه در هر صورت مقصر باشم یا نه پیشقدم میشم و دلجویی میکنم و . . . به خوبی تموم میشه ( حتی اگه برام مشکل هم داشته باشه ) چون عزیزم هست و دوستش دارم .
اگه از دوستانم باشه ، مقصر باشم میرم با کمی صحبت و نیاز باشه عذر خواهی قضیه رو حل میکنم ولی اگه مقصر نباشم کمی صبر میکنم ( دو سه روز ) بعدش یه جورایی سعی میکنم اشتباهش رو بهش برسونم و و تموم
در مقابل سایر افراد هم نمیشه یه تیپ برخورد رو گفت چون همه جوره اش رو داریم ولی دو تا حدیث رو همیشه یادم نگه میدارم ( ذهنم خسته هست یادم نمیاد . فک کنم از امام علی ( ع ) باشن ) :

بسم الله الرّحمن الرّحیم

نکته اول:

امام رضا (علیه السلام): الْمِرَاءُ يُفْسِدُ الصَّدَاقَةَ الْقَدِيمَةَ وَ يُحَلِّلُ الْعُقْدَةَ الْوَثِيقَةَ وَ أَقَلُّ مَا فِيهِ أَنْ تَكُونَ فِيهِ الْمُغَالَبَةُ وَ الْمُغَالَبَةُ أُسُّ أَسْبَابِ الْقَطِيعَة

ترجمه: جدال (غیر احسن و بحثهای بی نتیجه) دوستی قدیمی را تباه می کند و پیوند محکم را می گسلد و کمترین چیزی که در آن است کوشش برای غلبه بر دیگری است ، که آن هم ریشه علتهای جدایی می باشد.


نکته دوم:

قال الله تعالی: أَهْلُ الدُّنْيَا ... لَا يَعْتَذِرُ إِلَى مَنْ أَسَاءَ إِلَيْهِ وَ لَا يَقْبَلُ مَعْذِرَةَ مَنِ اعْتَذَرَ إِلَيْه‏...

ترجمه: اهل دنیا ... از کسی که به او بدی کرده، عذر خواهی نمیکند و معذرت کسی را که برای معذرت خاهی نزد او آمده، نمی پذیرد...


نتیجه:

اولا سعی کنیم جدال و بحثهایی که باعث دلخوری میشه، نکنیم و اگه هم کردیم، از همدیگه معذرتخواهی کنیم و معذرت همدیگه رو هم بپذیریم...

---

اگه کسی سند این احادیث رو خواست، به بنده اطلاع بده.

من قهر نمیکنم . میبخشم . که بعضا به من گفتن چقدر بیخودی کوتاه میای.


اما هیچوقت فراموش نمیکنم . اسمش رو گذاشتم تجربه

من وهمسرم با هم جر وبحث می کنیم !!! ولی دعوا هرگز!!و قهر هم اصلا !! دعوا مال بچه هاست در عوض جاتون خالی دو تا بچه دبیرستانی دارم که عین دو تا ابر خوشگل تا به هم میخورن جرقه میزنه!!
در چنین اوضاعی من و همسرم دو راه در پیش داریم دخالت کنیم یا نظاره گر باشیم !! در اون صورت سر و صدا بیشتر میشه و دعوا شدید تر ولی اگر وقتی فریاد میزنن مامان بینش یا بابا ببینش ما بگیم که خودتون باید مسائلتون رو حل کنید و به ما ربطی نداره خیلی زود سر وصدا میخوابه!!دخترم حداکثر نیم ساعت یادش می مونه و پسرم 10 دقیقه خودشون با هم اشتی میکنن!!حتی یکبار یکیشون تو دعوا افتاد رو دست اون یکی و دستش شکست!!!!! ولی با هم خیلی زود آشتی کردند!
الان هم نسبتا بزرگ شدن باز هم سر کامپیوتر و لب تاپ وتبلتو دلستر و هزار چیز مسخره دعوا می کنن ولی بدون دخالت ما خودشون آشتی میکنن و صدای خنده شون بلند می شه!!!

با یاد حق


شما کسی رو فرض کنید که هر روز باهاتون قهر کنه بعد دو ساعت بیخیال بشه ..
نهایتش یک هفته اس که براتون مهمه .. بعد میگید بی خیال خودش میاد ...
برای همین هیچ وقت دوست ندارم احساساتم برای دیگران به عادت تبدیل بشه ..چه خوب چه بد ...

اغلب ترجبح میدم یادم نیاد چه گذشته.....اما اگه واقعا برام ناراحت کننده باشه چون طاقت قهر کردن رو ندارم دلخوری هام رو این قدر با حرکات و نوع حرف هام به رخ طرفم میکشم که بالاخره بگه .. "از من ناراحتی؟؟""

****این که میگم سعی میکنم به رخ طرفم بکشم به دلیل اینه که مدت ها هر چند هم ناراحت میشدم بروز نمیدادم و بعد متوجه شدم که در دیگران اشتباها این باور به وجود امده که اصلا ناراحت نمیشم ..
خب این اصلا خوب نیست و باعث میشه افراد نسبت به شما جسور بشن .. این شد که تصمیم به نشان دادن دو روی سکه گرفتم ...
جواب داد ..

یاالله

معمولا خودم آشتی میکنم
فرقی نمیکنه من مقصر باشم یا اون

قالَ رَسُولُ الله (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم): لَا يَسْتَكْمِلُ عَبْدٌ حَقِيقَةَ الْإِيمَانِ حَتَّى يَدَعَ الْمِرَاءَ وَ إِنْ كَانَ مُحِقّاً

هیچکس حقیقت ایمان را کامل نمیکند مگر اینکه جدال لفظی را رها کند، هرچند حق با او باشد.


بحارالأنوار، ج2، ص138


پیرو این ارسال

من معمولا قهر نمی کنم .اگر قهر کنم حرف می زنم :|

از معذرت خواهی دیگران از من و من از دیگران خیلی بدم میاد و خیلی برایم سخت هست!
جواز آشتی کردنم این هست که اخلاق بد طرف دوباره تکرار نشود ! همه اطرافیان هم می دونن !
به خاطر این سعی می کنم کاری نکنم که لازم به معذرت خواهی باشد !

هیچ وقت هم الکی آشتی نکنید . به طرف بگویید که از فلان اخلاقت یا حرکتت ناراحت شدم . اون یا توضیح می ده یا دیگه سعی می کنه لااقل جلوی شما تکرار نکنه .
این خییلی مهمه که الکی نبخشید و راجع به مشکل فی ما بین صحبت کنید .