شما درحال مشاهده محتوای قالب بندی نشده این مطلب هستید.برای مشاهده نسخه قالب بندی شده روی لینک فوق کلیک کنید
سلام
با وجود اینکه ما یکدیگر را دوست داریم اما باز هم شرایطی پیش میآید که نمیتوانیم جلوی دعوا و
نزاع را بگیریم و با یکدیگر دعوا نکنیم حتی با افرادی که آنها را خیلی دوست داریم و برایمان خیلی
عزیز هستند، و ناگزیر به دعوا روی میآوریم. بالاخره روزهایی پیش میآید که نه فقط با همسرمان بلکه با عزیزترین و یا بهترین دوست و یا همکار مان نزاعی میکنیم و همه این مسائل باعث میشود که شاید ما چند روز از این افراد دوری کنیم. دعواها و نزاعها یک جنبهی مهم دیگر هم دارد و آن این است که، این دعوا و نزاعها، انسان را میسازد فقط به شرط این که از این دعواها درس
بگیریم و دوباره این اعمال را تکرار نکنیم و اگر دوباره با هم چنین با مشکلی روبرو شدیم بدانیم چگونه بدون اینکه دعوایی داشته باشیم مسئله را با گفتگو حل کنیم!
.
.
.
اما شما وقتی قهرید به چه راهکارهایی متوسل میشوید؟
باسلام من وقتی باشخصی بحث میکنم آخرش به طرف مقابلم میگم......حالا که چی بیاباهم آشتی کنیم قهرماله بچه هاست......ازخدابخواهیم که دلی بی کینه وبه دورازقهرونزاع بهمون عنایت کنه صلوات
سلام ...
بعد از دلخوری و قهر چند روز در آرامش فکر میکنم و اگه دیدم بیشتر تقصیرا از طرف من بوده عذر خواهی میکنم ولی اگه به این نتیجه برسم که بی تقصیر بودم یا کمتر مقصر بودم هرگز قدم پیش نمیذارم برای عذر خواهی
(۲۴/آذر/۹۲ ۱۵:۴۴)صفوان نوشته است: [ -> ]باسلام من وقتی باشخصی بحث میکنم آخرش به طرف مقابلم میگم......حالا که چی بیاباهم آشتی کنیم قهرماله بچه هاست......ازخدابخواهیم که دلی بی کینه وبه دورازقهرونزاع بهمون عنایت کنه صلوات
واقعیتش اینه که اتفاقا باید از بچه ها یاد گرفت
یک دقیقه قهر می کنن بعد یادشون میره!
بزرگا قهر می کنن تا صد پشت همینطوری مثل اوس و خزرج ادامه میدن دشمنیشونو
البته من سعی میکنم صبر کنم
معمولا هم زود می بخشم
نقل قول:اما شما وقتی قهرید به چه راهکارهایی متوسل میشوید؟
تحملش سخته مخصوصا وقتی یه طرف ماجرا عزیزانت باشن ، من که نمی تونم قهر باشم باید یه نفرو پیدا کنم که واسطه بشه ، مثلا عید نوروز هم وقت خوبیه مخصوصا اگه پای عیدی درمیون باشه
بعضی وقت ها هم نمیشه جلو خودمو بگیرم طرفی که باهاش قهرمو که میبینم خندم میگیره ( این شکلی
) بعد دیگه قهر تموم میشه
من هم اگر تقصیر خودم باشه عذر خواهی میکنم و قضیه رو تمومش میکنم
اگر تقصیر طرف مقابل باشه گذشت میکنم
در کل دلم طاقت نمیاره رابطه با کدورت بگذره
فقط یه نکته:
در بعضی مواقع (که لازمه) در مقابل کسی که برام تکبر به خرج بده تکبر خرج میکنم
(۲۴/آذر/۹۲ ۱۵:۵۹)عبدالرحمن نوشته است: [ -> ]واقعیتش اینه که اتفاقا باید از بچه ها یاد گرفت
یک دقیقه قهر می کنن بعد یادشون میره!
بزرگا قهر می کنن تا صد پشت همینطوری مثل اوس و خزرج ادامه میدن دشمنیشونو
البته من سعی میکنم صبر کنم
معمولا هم زود می بخشم
دفیقادوست بزرگوارکاش کینه وقهرما(البته منظوربه خودم می باشدامیدوارم دوستان گرامی به دورازخصلت کینه وقهرباشند....)..مثله بچه هابودمنظوربنده راشما به نحواحسن وکامل بیان کردیدعالمی بودعالم بچگی.............
میخوابم
.................................
من خیلی کم پیش میاد که دعوا کنم اما وقتی دعوا میکنم حتی اگه مقصر طرف مقابلم باشه ازش عذرخواهی میکنم بابت طرز برخوردم و بعدش هم همه چی سریعا ختم به خیر میشه.
البته شاید یکی از دلایلش اینه که دوستام یا افراد خانوادم زیاد دعواهای منو جدی نمیگیرن یا اینکه با عذزخواهی من همه چی حل میشه... کدومشه خودمم نمیدونم اما میدونم که برای من این روش خوب جواب میده.
من زیاد قهر نمیکنم..اگرم قهر کنم بیشتر از دو سه ساعت نمیتونم..حوصلم سر میره میرم باهاش آشتی میکنم..یعنی تا اشتی نکنم وجدان آروم نمیگیره..